Tibetan
ན་ཚིགས་ཐུན་མོང་གི་མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་གསལ་ལོ། །འདི་སྙམ་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། མི་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་གིས་རྣམ་པས་སྟོང་པ་དེ་ནི་དེའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གཟུགས་ཀྱི་ཤེས་པ་སྒྲའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པས་སྟོང་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མེ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་དེ་དང་འདྲ་བ་སྟེ་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མི་གསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་སོ་སོར་ངེས་པའི་རྩྭ་དང་ལོ་མའི་མེ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོས་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་སོ་སོར་ངེས་པའི་ངོ་བོ་སྤངས་ནས་གོ་བར་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་སྤྱིའི་ངོ་བོས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་མེ་ལ་སོགས་པ་སྣང་ལ། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་གཉིས་གཅིག་ལ་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གཏན་ཚིགས་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞལ་བྱ་ཉིད་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འོད་བྱེད་པའི་ཚད་མ་དག་དོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ན་རེ། གང་འདི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་རྣམ་པར་ཆད་པར་སྣང་བ་དེ་ནི་ཉམས་སུ་མྱང་བ་ལས་ཆད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞལ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་དང༌། འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྒྱུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུད་གཞན་གྱི་སེམས་བཞིན་ནོ་ ཞེས་ཟེར་བའི་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ལ་འཁྲུལ་པ་སྟེ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། ནང་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཡང་གཞལ་བྱ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རབ་རིབ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་སྣང་བའི་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཟླ་བ་ལ་སོགས་པའོ་སྙམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱིས་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་གཞལ་བྱ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའི་ཤེས་པ་གང་ལ་དེ་དག་སྣང་བ་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་དོན་དུ་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྲ
Chinese
共同的不确定性已经阐明。如果有人认为，推理中没有分别念的对境，这是不成立的。那么，就举出人和诸如此类的例子。论式是：凡是以某种方式空无的，就不是该方式的对境。例如，色识不是声的对境。如果说，推理的知识也空无外境，这就是相违遍。理由不成也并非如此，因为凡是像火等显现的，都不像推理知识的显现，即不相同，因为后者不显现。如果不是这样，那么就像各自确定的草叶之火等差别自性显现在现量识中一样，也会显现在推理识中。像这样，舍弃了各自确定的自性，以能理解的随行总相，推理中会显现隐蔽的火等。以总相和差别自性，二者相互矛盾，在一个事物上存在也是不合理的。如前已述。理由相违也并非如此，因为存在于同品之中的缘故。不确定也并非如此，因为会过于极端。可量性等，以这些来使光明正量产生疑惑，他们说：凡是显现为蓝色等对境完全断绝的，都是从体验中产生的，因为是可量的，无常的，果，因缘，具有因，如同他相续的心。说这些理由都是错误的，即不确定，因为在内在体验中也可能存在可量性等。同样，对于患有眼翳等的人来说，所见的两个月亮等也是不确定的，因为对于将月亮等视为分别念的对境，将两个月亮等视为可量性的知识来说，对于那些显现它们的知识来说，则并非如此，因为它们不执著于意义。毛
English
The common uncertainty has been clarified. If someone thinks that in inference, there is no object of conceptualization, this is not established. Then, examples such as people and the like are given. The argument is: whatever is empty in a certain way is not the object of that way. For example, color consciousness is not the object of sound. If it is said that inferential knowledge is also empty of external objects, this is a contradictory pervasion. The reason is not unestablished either, because whatever is clear like fire etc., is not like the appearance of inferential knowledge, i.e., not the same, because the latter is not clear. If it were not so, then just as the distinct characteristics of grass and leaf fires etc. appear in direct perception, they would also appear in inferential knowledge. In this way, having abandoned the distinct characteristics, with the general characteristic of following that can be understood, hidden fires etc. appear in inference. With the nature of general and particular characteristics, the two contradicting each other, it is also unreasonable to exist in one thing. As previously stated. The reason is not contradictory either, because it exists in the similar class. It is not uncertain either, because it would be too extreme. Measurability etc., with these, the light-making valid cognition is doubted, they say: whatever appears as blue etc., the object being completely cut off, is produced from experience, because it is measurable, impermanent, a result, a condition, having a cause, like the mind of another continuum. Saying that all these reasons are wrong, i.e., uncertain, because measurability etc. may also exist in inner experience. Similarly, for those with cataracts etc., the two moons etc. that appear are also uncertain, because for those who consider the moon etc. as the object of conceptualization, considering the two moons etc. as measurable knowledge, for those knowledges that show them, it is not so, because they do not cling to meaning. Hair
Tibetan
་ཤད་ལ་སོགས་དོན་མིན་ཏེ། །དོན་དུ་ཞེན་པ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཕྱི་རོལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཀུ་མཱ་ར་རི་ལའི་ལུགས་ཀྱིས་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་མ་གྲུབ་པར་དོགས་པར་བྱེད་དེ། དེ་ན་རེ། འདིར་སེར་པོ་དང་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་སེར་པོ་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དུང་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཉིད་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་དམིགས་ཏེ། དེ་ཕྱིར་འཁྲུལ་པར་མི་འགྲུབ་པོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །འདིར་སྨྲས་པ། སྣང་བཞིན་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་སྡུད་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་གང་ལ་རྣམ་པ་གང་ཁོ་ན་སྣང་བ་དེ་ཁོ་ན་དེས་རིག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་ཀྱི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྣང་བས་རིག་པ་ལ་ཁྱབ་ལ། སེར་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་དཀར་པོའི་རྣམ་པ་སྣང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བར་མངོན་པར་འདོད་པ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་སྣང་བ་ལོག་པ་ན་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་རིག་པ་ཡང་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་རྣམ་པ་གང་ལ་མི་སྣང་བ་དེ་ནི་དེས་རིག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྲའི་ཤེས་པ་ལ་གཟུགས་བཞིན་ནོ། །དུང་དཀར་པོའི་ངོ་བོ་ཡང་སེར་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་མི་སྣང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའོ། །དེ་ཡང་རིག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདིས་ནི་རང་གི་ཆིག་དང་འགལ་བར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་ཞེས་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་རང་རིག་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། དེས་ན་རྒྱལ་དཔོག་པས་བློ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་པའོ་ཞེས་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མཇུག་སྡུད་པར་བྱེད་དེ། རྟོག་པར་བྱེད་པ་ན་དོན་ཉིད་རྣམ་པ་གཞན་དེ་ཡོད་པ་བདོག་པ་རྟོག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏེ། །འདིས་ཀྱང་ཀུ་མཱ་ར་རི་ལས་སྨྲས་པ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཀུ་མཱ་ར་རི་ལ་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མའི་ཕྲེང་བ་ཆད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་གཟུགས་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་གཟུགས་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་དེ་རིག་པ་ན་དེ་མི་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་གཟུང་བར་བྱ་བའི་འཛིན་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་འཛིན་པ་དེ་རྟོག་པ་མ་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རོ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་གཉིས་པོ་ནི་གཟུགས་ལ་སོ
Chinese
句点等等并非要义，因为没有执着于意义。如是所说。对此，以“外境”等词句，有人怀疑按照鸠摩罗梨的观点，错觉的处所并未成立。因为他说：在此，对于黄色和月亮等，将黄色作为错觉的处所安置，外面的海螺等事物以黄色等的形象显现，因此错觉无法成立。此处说道：显现之如是等等。此处的总摄之义是：对于任何知识，显现任何形象，就以那个形象认知，这是合理的。否则，一切知识都将成为一切事物的对境。因此，显现遍及认知。对于具有黄色形象的知识，白色形象也不会显现，因为没有见到显现的意愿，所以作为遍及者的显现消失时，作为遍及对象的认知也会消失。论式是：任何事物不显现任何形象，就不是以那个形象所能认知的，例如对于声音的知识，如同对于形状一样。白色海螺的自性也不会在具有黄色形象的知识中显现，这是因为作为遍及者没有被见到。而且，以“认知”等词句，这表明与自己的立宗相违背。正因为如此，会变得非常过分，从而成立自证。因此，驳斥了胜论派认为心识不是现量且没有形象的观点。因此等等，作为总结。在进行分别时，实际上是在分别事物本身具有其他形象。这也驳斥了鸠摩罗梨所说。如果等等，鸠摩罗梨自己的量论之线就断了。任何执持形象的知识都与那个形象相异，因为在认知那个形象时，它不被认知。如同执持等等。另一方面，形象等作为所取与能取相异，例如，能取是分别和非分别的缘故，如同执持味道等。或者，两者，形象等
English
Marks and the like are not essential, because there is no attachment to meaning. This is what was said. Regarding this, with words such as "external object," some doubt that according to Kumārila's view, the locus of illusion is not established. Because he says: Here, for yellow and the moon, etc., placing yellow as the very locus of illusion, the object of the external conch, etc., is perceived with the nature of yellow, etc. Therefore, illusion is not established. Here it is said: Appearing as it is, etc. Here, the meaning of the collection is this: Whatever appearance appears to whatever consciousness, it is cognized by that very appearance, which is reasonable. Otherwise, all consciousnesses would become the object of all things. Therefore, appearance pervades cognition. The white appearance does not appear to the consciousness with the yellow appearance, because the intention to appear is not seen. Therefore, when the pervader, appearance, disappears, the pervaded, cognition, also disappears. The argument is: Whatever does not appear in any form is not to be cognized by it, just as form is to the consciousness of sound. The nature of the white conch also does not appear to the consciousness with the yellow appearance, which is because the pervader is not seen. Moreover, with the words "cognition," etc., this shows that it contradicts one's own tenet. For that very reason, it becomes too extreme, thereby establishing self-cognition. Therefore, it refutes the Vaiseṣika's view that mind is not direct perception and has no appearance. Therefore, etc., as a conclusion. When discriminating, one is actually discriminating that the thing itself has another appearance. This also refutes what Kumārila said. If, etc., Kumārila's own thread of valid cognition is cut. Whatever consciousness that grasps form is different from that form, because when that form is cognized, it is not cognized. Like grasping, etc. In another way, form, etc., as the object to be grasped, is different from the grasper, for example, because the grasper is conceptual and non-conceptual, like grasping taste, etc. Or, both, form, etc.