Tibetan
གས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་སེམས་པ་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་གཅིག་ཁོ་ནས་དམིགས་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར། གཞན་ཡང་གཞན་གྱིས་དམིགས་པ་བཀག་པ་ན་གཅིག་གིས་དམིགས་པ་ངེས་པར་གྲུབ་པར་གྱུར་ན། གཞན་གྱིས་དམིགས་པ་དགག་པ་སྲིད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་བསྐལ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པ་དང་དགག་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ལྷན་ཅིག་པའི་སྒྲ་དུས་གཅིག་ལ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་དེའི་ཚེ། དུས་གཅིག་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་མཁྱེན་པར་བྱ་སེམས་དང༌། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་རྣམས་ཀྱིས། །ཀུན་དུ་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་སོ། །ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མཁྱེན་པར་བྱ་བའི་རྒྱུད་གཞན་གྱི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འདི་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པ་ཡིན་པ་ན་ཡང་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པ་ཡིན་ན་ཡང་གཅིག་ཉིད་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་གཅིག་ཁོ་ནས་དམིགས་པ་ནི་གཅིག་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་མངོན་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་གཅིག་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་ཡིན་གྱི། ལོགས་ཤིག་ཏུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་ཤེས་བྱ་དམིགས་པ་ཡིན་ལ་ཤེས་བྱ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་ཤེས་པ་དམིགས་པའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གང་ཞིག་ཤེས་བྱ་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཤེས་བྱ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། གང་ཞིག་ཤེས་པ་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་གང་དང་ཟླ་བ་དང་གྱད་ལ་ལྟ་བ་དག་ལ་ ཤེས་པ་དམིགས་པ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གང་ལས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྨྲ་བ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་གཅིག་ཁོ་ན་དམིགས་པ་ཞེས་དེ་ལྟར་བརྟགས་ནས་མ་གྲུབ་པར་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱོགས་ཁས་མ་བླངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་འཇུག་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། དེ་ལ་གཟུང་བྱ་མེད་ཅིང་འཛིན་
Chinese
如果一切众生的心续全部知晓，那么那个心识之时，如何能成立唯一所缘呢？另外，如果遮止了他者的所缘，就能确定成立一者的所缘，那么遮止他者的所缘也是不可能的，因为自性所成的劫是不能成立和遮止的缘故。又，想要同时说出“俱时”的声音之时，想要同时说出者，以佛陀所知的对境心，以及心和心所法等，于一切处不定。如何如来薄伽梵所知的对境，其他众生的心是什么，那个和佛陀的智慧一起成为确定的所缘，即使是多种多样的，同样，心和心所法等一起成为确定的所缘，即使不是唯一的，因此说是不定的，这些全部是不正确的，因为此处唯一所缘，并不是想要显现唯一所缘的意义。那么是什么呢？是说能知和所知互相成为唯一的所缘，而不是分开的，能知所缘是什么，那就是所知所缘，所知所缘是什么，那就是能知所缘的同义词。如果所知所缘的自性不是所知所缘，以及如果不是能知所缘的自性，对于看月亮和巨人等，因为没有一些能知所缘，所以从何处不能成立呢？也不是疑惑，如此能知的自性，凡是觉性，那就是它的意义，这也是外道论者所承认的。由此，对于说唯一所缘，经过那样观察后说不能成立的，对于那一方，应当清楚地看到没有承认。佛陀薄伽梵的心识，也不是确定进入他者心续的心识刹那，因为薄伽梵已经舍弃了一切实执，远离了能取和所取的垢染的缘故。如是说：彼无所取，亦无能取。
English
If all the minds of all beings are known, then how can it be established that at that time the mind is focused on only one object? Furthermore, if the object of another is blocked, then the object of one is definitely established. However, it is also impossible to block the object of another, because the naturally occurring aeon cannot be established or blocked. Also, when one wants to utter the sound of "simultaneous," the one who wants to utter it simultaneously, with the mind that is the object of knowledge of the Buddha, and with mental factors and so on, is uncertain in all respects. How is it that the object of knowledge of the Buddha, the Blessed One, whatever the mind of other beings is, that and the wisdom of the Buddha together become a definite object, even though it is diverse? Similarly, if the mind and mental factors together become a definite object, even though it is not unique, therefore it is said to be uncertain. All of this is not correct, because here, the single object is not meant to manifest the meaning of a single object. What is it then? It is said that the knower and the known become mutually the same object, but not separately. Whatever the object of the knower is, that is the object of the known, and whatever the object of the known is, that is the synonym of the object of the knower. If the nature of the object of the known is not the object of the known, and if it is not the nature of the object of the knower, then for those who look at the moon and giants, etc., because there is no object of the knower, from where is it not established? It is not doubt either, for the nature of knowledge, whatever awareness is, that is its meaning, and this is also admitted by other externalist proponents. Therefore, for those who say that the single object, after being examined in that way, cannot be established, it should be clearly seen that they have not admitted that side. The mind of the Buddha, the Blessed One, is also not a definite moment of mind entering the mindstream of another, because the Blessed One has abandoned all grasping and is free from the defilement of the grasped and the grasper. As it is said: There is no object to be grasped, nor a grasper.
Tibetan
པ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་གཟུང་བྱ་ན་ཡང་སྟོང༌། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་བསྒྲུབ་པ་ནི་བདག་པོ་ཙམ་གྱི་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱིས་བསྒོས་པས་རྟག་ཏུ་གཞན་གྱི་བྱ་བ་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །འོན་ཏེ་སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་ཡུལ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བ་ན་སྔར་དམིགས་ལ། ཕྱིས་རིག་པའོ་ཞེ་ན་ཞེས་དེ་ལྟར་ཕྱོགས་སྔ་མ་བསྟན་ནས། འདིར་ལྷན་ཅིག་པའི་སྒྲ་ནི་དུས་གཅིག་པའི་དོན་དུ་བསྟན་གྱི། ཐ་མི་དད་པའི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་གཅིག་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ན་གཞན་ལ་དུས་ཐ་དད་དུ་བསྟན་པར་རིགས་ཀྱི། ཐ་མི་དད་ན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་ཐ་དད་པ་ལ་དངོས་པོ་ཐ་དད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ཐ་དད་དུ་བསྟན་པ་ནི། དམིགས་པ་སྣ་ཚོགས་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་དོན་ཉིད་དུ་ཆེས་རིགས་ཏེ། ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཁྱེན་པར་བྱ་བའི་སེམས་ཀྱིས་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་ལ་གཅིག་ལ་དམིགས་པ་ངེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་རང་སོ་སོར་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འཁྲུལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་སོ་སོར་བདག་ཉིད་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་སེམས་མཁྱེན་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་མོད་དེ་ལྟ་ན་ཡང་མ་ངེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པར་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ དག་ཕན་ཚུན་དམིགས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་སྲིད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངེས་པར་ལྡོག་པ་ཡིན་གྱི། དམིགས་པ་དང༌། རྒྱུད་གཞན་དང༌། དུས་ཐ་དད་པས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་འདིར་འགྱུར་ཏེ། གང་དམིགས་པ་ཁོ་ནན་གང་དམིགས་ཀྱི་གཞན་དུ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དམིགས་པ་ཁོ་ན་རྒྱུད་གཞན་དུ་གཏོགས་པའི་སེམས་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ལ། རྒྱུད་གཞན་དུ་གཏོགས་པའི་སེམས་དམིགས་པ་ཁོ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་དམིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རང་རང་གི་སེམས་སོ་སོར་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཟུགས་དང་སྣང་བ་དག་གིས་འཁྲུལ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་འབའ་ཞིག་ཀྱང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ལ། སྣང་བ་དང་བྲལ་བའི་གཟུགས་ལ་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་འགའ་ཞིག་གིས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན
Chinese
不存在。因此，即使知识是被其他事物所掌握的对象，也是空性的。正如所说的那样，成就非颠倒的，仅仅是主人的作用。正如所说：由于过去的愿力所致，总是自然而然地成就他人的事业。然而，法称论师认为，当认识对象的因靠近时，先是目标，后是认知。这样，先阐述了前一种观点。在此，“同时”一词表示的是同一时间，而不是无差别。如果想要表达同一时间，那么可以指出其他时间的不同。如果无差别，则不然。如果认为不是这样，那也是不对的，因为时间不同必然导致事物不同。指出时间不同，最适合表达目标的多样性，因为在能遍和所遍之间不会混淆。以佛陀的智慧作为所知的心识，也不是不确定的理由，因为对于佛陀来说，并非只专注于一个目标，而是能分别认知一切事物。因此，心和心所也不会混淆，因为它们也能分别认知自身。如果世尊的心能知晓他人的心，即使如此，也不是不确定的，因为它是确定的反转。凡是相互目标多样性存在的，都是确定的反转。目标、其他相续和不同时间，并非是自身特征的多样性。因此，这里的意义转变在于：凡是目标，就仅仅是目标，而不是其他。世尊的智慧仅仅是目标，不是属于其他相续的心识的目标。属于其他相续的心识的目标，也并非仅仅是世尊的智慧的目标。然而，并非是其他，因为能分别认知各自的心识。因此，色和显现也不会混淆，因为仅仅是显现也被看到。并且，某些生物会以脱离显现的色为目标。因此，
English
does not exist. Therefore, even if knowledge is an object grasped by others, it is empty. As it is said, achieving the non-inverted is solely the function of the master. As it is said: Due to the aspirations of the past, one always spontaneously engages in accomplishing the deeds of others. However, Master Dharmakirti argues that when the cause of knowing an object is near, first there is the object, and then the cognition. Thus, the former view is presented first. Here, the word "simultaneous" indicates the meaning of the same time, not non-difference. If one wants to express the same time, then it is appropriate to point out the difference in other times. If there is no difference, then it is not so. If one thinks it is not so, that is incorrect, because different times necessarily imply different entities. Pointing out different times is most suitable for expressing the diversity of objects, because there is no confusion between the pervader and the pervaded. The mind that is to be known by the Buddha's wisdom is also not an uncertain reason, because for the Buddha, there is no fixed focus on one object, but rather the ability to individually recognize all things. Therefore, neither the mind nor the mental factors are confused, because they also individually recognize themselves. Even if the Blessed One's mind knows the minds of others, even then, it is not uncertain, because it is a definite reversal. Whatever exists as mutual diversity of objects is a definite reversal. Objects, other continuums, and different times are not the diversity of one's own characteristics. Therefore, the meaning here changes: whatever is an object is only an object, and not something else. The Blessed One's wisdom is only an object, not the object of a mind belonging to another continuum. The object of a mind belonging to another continuum is also not solely the object of the Blessed One's wisdom. However, it is not something else, because one can individually recognize each person's mind. Therefore, there is also no confusion with forms and appearances, because only appearances are seen. And some creatures target forms that are separate from appearances. Therefore,