Tibetan
ར་སྣང་བ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་བློ་ཕྱི་མས་གཉིས་འཛིན་པ་ནི་མི་རིགས་པས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཅི་སྟེ་མའི་ཤེས་པ་གཅིག་པོ་དེ་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བ་དང་མ་དྲན་པར་འགྱུར་མོད། སྐྱོན་ཅིར་འགྱུར་སྙམ་ན། སྤྱོད་ཡུལ་གཞན་དུ་འཕོ་བ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རང་རིག་པ་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རང་ལས་མ་ཡིན་ལ་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཉེས་པས་གཞན་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་མཐའ་མ་གྲུབ་པ་ན་སྔ་མ་སྔ་མ་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། དམིགས་པ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དོན་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ནམ་ཡང་འགའ་ཡང་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་དང་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ལོང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཅི་སེ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉེས་པས་འཇིགས་ནས། ཐ་མ་རང་ལས་ཏེ་རང་རིག་པས་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ། དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་རིག་པ་ཡིན་ལ་རག་མོད། སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་ཤེས་པ་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་རིག་པ་ལས་གཞན་གྱི་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཐའི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཡང་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གང་ཞིག་རང་ལས་མ་གྲུབ་པ་དེ་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མའོ། །མིག་ལ་སོགས་པ་གསལ་བྱེད་པར། །རྣམ་པར་གཞག་པ་མཐོང་བ་ལྟར། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ། མིག་ནི་གཟུགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མིག་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ན་གཟུགས་ཀྱི་གསལ་བར་བྱེད་པ་བརྗོད་ཀྱི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཉིད་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པ་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པར་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ནི་དེའི་ཕྱིར་རོ། །མཚུངས་པ་ནི་འདྲ་བའོ། །གང་ཞིག་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་དང་དེའི་བློ་དག་ཐ་མི་དད་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲས་པ་ལ་ཚད་མ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ནི་རིག་པ་སྟེ་གང་ཞིག་ རིག་པ་ན་གང་རིག་པ་དེ་ཉིད་ངེས་པར་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དང་པོའི་གང་ཞིག་གི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་དེ་ནི་གཅིག་ཏུ་གང་གི་སྒྲ་གཉིས་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།
Chinese
而且显现也不存在，因此，后来的意识执著于二取是不合道理的说法。如果说最初的意识没有经历过，也不会忆起，会有什么过失呢？回答说，因为说了“具有转移到其他对境的性质”等等。因为不承认自证，所以因为没有与非自性相连的过失，也不是从他性而来的。如果这最后一个没有成立，那么前面的也都不成立，因为所缘不是现量。这样一来，因为意义也没有成立，所以任何时候也不会有任何所缘。如果这样，那么一切众生都会变成盲人。如果因为害怕如是所说的过失，最终承认是从自性，也就是从自证成立的，那么，就像那样，因为一切都无差别地成为意识，所以依赖于自证。论式是：凡是意识，就不依赖于自性觉知之外的其他作用，因为是意识，就像最后的意识一样。作为争论的基础也是意识，这是自性因。如果不是这样，那么凡是从自性没有成立的，就像瓶子等一样，具有色境的意识就会消失，这是具有损害的量。就像看到眼睛等显现者，进行分别安立一样。这里说了“眼睛对于色”等等，眼睛在产生色境的意识时，说是色的显现者，但识对色没有丝毫作用，因为色本身产生它。因为没有丝毫作用，所以也不可能是显现者，因为会太过分。因此，是因为那个缘故。相似是指相同。为了通过“凡是觉知”等等来确立蓝色和它的心识无二无别，对说意识无相进行量。凡是觉知，也就是凡是觉知，那么凡是觉知，必定不是其他，因此，第一个“凡是”所表达的无二无别，必定是第二个“凡是”所表达的。
English
Moreover, appearance does not exist either, therefore, it is unreasonable to say that the subsequent consciousness clings to duality. Furthermore, if the initial consciousness is neither experienced nor remembered, what fault would there be? The answer is that it is said to have the nature of shifting to other objects, and so on. Because self-awareness is not admitted, it is not from other because of the fault of not being connected to non-self. If this last one is not established, then the previous ones are also not established, because the object is not directly perceived. In that case, since the meaning is also not established, there will never be any object of perception. If that were the case, all beings would become blind. If, fearing the faults as stated, one ultimately admits that it is established from self, that is, from self-awareness, then, just like that, since everything is undifferentiatedly consciousness, it depends on self-awareness. The syllogism is: whatever is consciousness does not depend on the action of anything other than self-knowing, because it is consciousness, like the final consciousness. That which is the basis of the dispute is also consciousness, which is the reason of nature. If it is not so, then whatever is not established from self, like a pot and so on, the consciousness with a form object will disappear, which is a measure with harm. Just as seeing the manifesters such as the eye, distinctions are established. Here it says, "The eye is for form," and so on, when the eye produces the consciousness of the form object, it is said to be the manifestor of form, but consciousness does not act on form in the slightest, because form itself produces it. Because it does not act in the slightest, it cannot be a manifestor either, because it would be too extreme. Therefore, it is for that reason. Similarity means the same. In order to establish that the blue appearance and its mind are inseparable through "whatever is awareness" and so on, a measure is made for saying that consciousness is without appearance. Whatever is awareness, that is, whatever is awareness, then whatever is awareness is definitely not other, therefore, the inseparability expressed by the first "whatever" must be what is expressed by the second "whatever."
Tibetan
།ཡང་ན་བཟློག་ནས་ཐ་མི་དད་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའོ། །འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་གང་ལས་ལོགས་ཤིག་མ་ཡིན་པར་རིག་པ་ཉིད་དེ་ནི་དེ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྔོན་པོའི་བློ་རང་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལྟ་བུའམ། ཡང་རབ་རིབ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་ཟླ་བ་དེ་ཟླ་བ་གཉིས་པ་བཞིན་ནོ། །རིག་པ་འདི་ལ་ཡང་སྔོན་པོའི་བློ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་ལ་ཆོས་ཉེ་བར་བསྡུས་པའོ། །ཆོས་ཅན་འདི་ལ་སྔོན་པོའི་རྣམས་པ་དང་དེའི་བློ་དེ་དག་ཐ་མི་དད་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་སྦྱོར་བ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་འདི་འདྲ་བར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་བཙུན་པ་དགེ་སྲུངས་ན་རེ། གཏན་ཚིགས་འདི་འགལ་གང་གི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ལྷན་ཅིག་སྒྲ། །གཞན་མེད་པར་ནི་གང་ནའང་མེད། །གལ་ཏེ་ལྷན་ཅིག་རིག་ཡོད་ན། །དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་འདི་འགལ་ལོ། །ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་གཏན་ཚིགས་འགལ་བ་ཡིན་ལ། འདི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཟླ་བ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་འཇིག་རྟེན་ན་མངོན་པར་འདོད་མོད་ཀྱི། དེ་དག་དོན་དམ་པར་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྨྲ་བ་པོ་ཁོ་བོས་ཟླ་བ་གཉིས་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ཡང་ཤེས་པ་ལས་ཐ་མི་དད་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་ལྟ་བུར་སྣང་བའི་རྣམ་པ་གཉིས་པར་བྱས་ནས་བརྟགས་པའི་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་ལྷན་ཅིག་པའི་སྒྲ་སྦྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ལས་གཏན་ཚིགས་འགལ་བར་འགྱུར་བ་གང་གིས་ལྷན་ཅིག་པའི་སྒྲ་སྦྱོང་བ་ཙམ་གྱིས་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་བའི་རྟགས་གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ན་རེ། གལ་ཏེ་ལྷན་ཅི་ གི་སྒྲ་དོན་གཅིག་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གར་དང་ཟླ་བ་དང་གྱད་ལ་ལྟ་བ་དག་ལ། ལྟ་བ་པོ་གཅིག་ཁོ་ནས་དམིགས་པའམ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྔོན་པོ་དང་དེ་དམིགས་པ་དག་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྔོན་པོ་དམིགས་ན་ཡང་རྒྱུད་གཞན་དུ་གཏོགས་པའི་དེ་དམིགས་པ་རྣམས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གང་གི་ཚེ་སྲོག་ཆ
Chinese
或者反过来说，不相异性是需要成立的。这是这样教导的：凡是从某物中没有分离的觉知，那与那物是不相异的。例如，蓝色之识是其自身之自性，或者对于患有眼翳者的意识所显现的月亮，就像是第二个月亮一样。对于这个觉知，说“这是蓝色之识”是将法归纳于一方。对于这个有法，蓝色的形相和它的识，这些不相异性是需要成立的法。如前所说，一同显现的决定是因。论师认为在“因为一同显现的决定”这样的语句中，因的意义是这样的。对此，比丘戒护说：这个因有何相违之处？在这个世间，一同的语声，在任何地方都没有没有其他的。如果有一同的觉知，因此这个因是相违的。这样说是不正确的，凡是只存在于不相似方的那是相违的因，而这并非只存在于不相似方，因为也存在于相似方。例如，虽然世间明显认为一同显现两个月亮，但它们在胜义中并非是相异存在的。同样，说话者我也将变成说显现了两个月亮。同样，对于此，即使与识不相异，也训练了具有似乎是外境的二取显现，并考察了相异之理由的一同之语声。从何成为因相违？仅仅训练一同之语声，又怎会变成与事物相关的其他征相呢？所有从语声而来的名言并非都如实地符合事物。还有，那人说：如果一同的语声意义相同，那时因就不能成立。例如，对于观看舞蹈、月亮和巨人等，并非仅由一个观看者所见，对于蓝色等等也是，并非仅从蓝色和它的显现之一所见，例如，即使显现了蓝色，也不显现属于其他相续的它的显现。还有，当有情…
English
Or conversely, non-difference is what needs to be established. This is what is taught: Whatever awareness is not separate from something, that is non-different from it. For example, the blue mind is its own nature, or the moon appearing to the consciousness of someone with cataracts is like a second moon. For this awareness, saying "This is a blue mind" is a way of summarizing the dharma into one aspect. For this subject, the blue appearances and their minds, their non-difference is the dharma to be established. As previously stated, the certainty of simultaneous perception is the reason. The teacher considers the meaning of the reason in the statement "because of the certainty of simultaneous perception" to be like this. To this, the monk Devasarman says: Why is this reason contradictory? In this world, simultaneous sounds are nowhere without others. If there is simultaneous awareness, therefore this reason is contradictory. Saying this is not correct, for whatever exists only on the dissimilar side is a contradictory reason, and this does not exist only on the dissimilar side, because it also exists on the similar side. For example, although it is obvious in the world that two moons are perceived simultaneously, they are not truly different in reality. Likewise, the speaker himself will become one who says that two moons are perceived. Similarly, in this case, even though it is not different from consciousness, the sound of simultaneity is trained with the reason for difference, having examined the appearance of duality that appears like an external object. From what does the reason become contradictory? How can merely training the sound of simultaneity transform it into another sign related to things? Not all terms that come from sound apply to things as they are. Furthermore, that person says: If the sound of simultaneity has the same meaning, then the reason is not established. For example, in the case of looking at dance, the moon, and giants, they are not perceived by only one viewer, and also for blue and so on, they are not perceived from only one of the blue and its appearance, for example, even if blue is perceived, its appearance belonging to another continuum is not perceived. Also, when sentient beings...