Tibetan
པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོའི་རྣམ་པ་གཅིག་གཏོང་བ་དང་ཡོངས་སུ་ལེན་པ་དག་ནི་དེ་ལས་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང་བཏང་བ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ནི་གང་ཟག་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་སྒྲར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ན་མ་བཀག་སྟེ། རང་དབང་ཅན་འདོད་པ་ཙམ་ལ་རག་ལས་པ་ནི་སུས་ཀྱང་དགག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་དམ། འོན་ཏེ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་འདི་འདིར་དཔྱད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་ན་དེའི་ཚེ་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་འགའ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རང་བཞིན་རྟག་ཏུ་གནས་པ་འཇིག་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། གང་གི་རང་བཞིན་འཇིག་མེད་པ། །དེ་ལ་མཁས་རྣམས་རྟག་ཅེས་བརྗོད། །ཅེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་འདི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་གནས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་དང་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་དག་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཕུང་པོ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ། སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པ་ནི་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་དག་གིས་དོན་བྱེད་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡོད་པ་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། གང་ཟག་ལ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལོག་པ་ན་ཡོད་པ་ལྡོག་པར་གྲུབ་པོ། །གལ་ཏེ་གང་ཟག་མེད་པ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྲོག་གང་ཡིན་པ་དེ་ལུས་ ཡིན་ནམ། སྲོག་ཀྱང་གཞན་ལ་ལུས་ཀྱང་གཞན་ཡིན་ཞེས་ཞུས་པ་ལ། འདི་ནི་ལུང་དུ་མི་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས། གང་གི་ཕྱིར་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་མ་གསུངས་ཤེ་ན། ལུང་དང་འགལ་བ་དག་ལ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་གང་ཟག་གྲུབ་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་དེའི་ཆོས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལུང་བསྟན་པར་འོས་ན་ཇི་ཙམ་དུ་ཆོས་ཅན་དེ་ཉིད་མ་གྲུབ་ན་དེ་ཇི་ལྟར་མེད་པ་དེའི་ཆོས་སྟོན་པར་འགྱུར། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ལ་ནི་གང་གིས་འདི་ལུང་བསྟན་པར་འགྱུར་བ་རྣོ་བ་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ཟག་བརྟགས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ནི་ལུང་དུ་མི་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཀྱི། མེད་དོ་ཞེས་ནི་མ་གསུངས་ཏེ། གཞན་གྱི་ཆོས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་བརྟགས་སུ་ཡོད་པ་ཡང་མེད་པ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་སྐལ་བ་དང་མི་ལྡན་པའི་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོའི་བསམ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་མེད་དོ་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་མ་གསུངས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ། ལྟ་བའི་མཆེ་བས་སྨས་པ་དང༌། །ལས་རྣམས་འཇིག་པ་ལ་ལྟོས་ནས། །སྟག་མོས་ཕྲུ་གུ་ཁྱེར་བ་ལྟར། །རྒྱལ་བས་ཆོས་རྣམས་བསྟན་པ་མཛད། །ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་ལ་སོགས་པས་མཛོད་དང་དོན་དམ་པ་བདུན་ཅུ་པ་ལ་སོགས་པར་དགོངས་པ་གསལ་བར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྩོན་པ་བྱས་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་དུ་གོ་བར་བྱའོ། །འདིར་ནི་གཞུང་མངས་ཀྱིས་འཇིགས་ནས་མ་བྲིས་སོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན། རྫུས་ཏེ་བྱུང་བའི་སེམས་ཅན་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཇི་ལྟར་དྲང་ཞེ་ན། མེད་པ་དག་དགག་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཡོད་པར་བརྗོད་པ་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པ་སྣ་ཚོགས་པ་སྟོན་པ་ནི་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གང་ལས་སེམས་ཅན་བཏགས་པ་དེ་ནི་འཁོར་བ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ལ་དགོངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་སྐད་ཅིག་ལྡོག་པ་མེད་པ་བརྒྱུད་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་མེད་པར་གོ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་པས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མ་གྲུབ་ པོ་ཞེས་གདུལ་བྱ་མེད་པར་བལྟ་བར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་དགེ་སློང་དག་ཁུར་ཡང་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཁུར་ལེན་པ་དང་ཁུར་འདོར་བ་དང༌། ཁུར་ཁྱེར་བ་ཡང་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཁུར་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་སོ། །ཁུར་ལེན་པ་ནི་སྲིད་པའོ། །ཁུར་འདོར་བ་ནི་ཐར་པའོ། །ཁུར་ཁྱེར་བ་ནི་གང་ཟག་གོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་དྲང༌། ཁུར་ཉིད་ཁུར་ཁྱེར་བར་རིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཚོགས་པ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་དུས་མཚུངས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཁོ་ན་ཚོགས་པའི་ཐ་སྙད་རྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཉིད་ཅིག་ཅར་མི་འབྱུང་བ་ལ་རྒྱུན་ཞེས་བསྟན་ཏེ། རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་རྟོག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་རྒྱུན་དང་ཚོགས་པ་དག་གི་སྒྲས་བསྟན་པས་དེས་ན་ཚོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐུགས་ཀྱིས་ཏེ། ཚོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དགོངས་པས་ཁུར་དང་དེ་ཁྱེར་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ལ་འགལ་
Chinese
不是这样的，因为常与无常是互相排斥而存在的性质。舍弃事物的一种形态和完全取受，如果不是从它之外取受和舍弃其他的形态就不会发生。我们对于执着于不可言说的“人”的声名并没有阻止，因为依赖于仅仅是自在者的意愿，是谁也无法否定的。然而，被称为“人”的事物，其自性在一切情况下都存在吗？或者说，不存在？对于事物自性的这个问题，应该在这里进行考察。如果存在，那么它就是常，因为所谓常，并不是其他的什么，而是自性恒常存在、不坏灭的，这被称为常。如所说：凡其自性不坏灭，智者称之为常。如是说。如果是否定的方面，那么它就是无常，因为无常的性质是不存在的自性。因此，除了刹那和非刹那之外，没有其他的蕴，因为不是刹那的事物，以次第和同时行事是相违的，因为刹那本身具有能够行事的作用的性质所遍及的存在。对于人来说，当刹那本身消失时，存在也随之消失就成立了。如果人不存在是那样的话，为什么世尊被问到：生命就是身体吗？或者生命是其他的，身体也是其他的？回答说：这不在教义中显示。为什么不说不存在呢？因为提到了与教义相违背等。如果作为有法的人成立，那么那时，它的法，是它本身还是其他的等等，应该被预言，既然有法本身没有成立，那么它怎么会显示不存在的法的性质呢？对于兔子角等不存在的事物，谁会预言它是锋利的等等，这是不可能的。因此，为了阐明人是可以通过考察而存在的，所以世尊说：这不在教义中显示，但并没有说不存在。
English
It is not so, because permanence and impermanence are characteristics that exist in mutual exclusion. The abandonment and complete acceptance of one aspect of a thing will not occur unless other aspects are accepted and abandoned from it. We do not prevent clinging to the term 'person' as inexpressible, because no one can deny that it depends solely on the will of the independent one. However, does the entity called 'person' exist in all its nature? Or does it not exist? This nature of things should be examined here. If it exists, then it is permanent, because what is called permanent is nothing other than that which is always existing in its nature, without destruction, and that is called permanent. As it is said: 'That whose nature is indestructible, the wise call it permanent.' Thus it is said. If it is the side of non-existence, then it is impermanent, because the characteristic of impermanence is the nature of non-existence. Therefore, since there are no other aggregates apart from moments and non-moments, and since what is not a moment is contradictory to acting sequentially and simultaneously, because the moment itself is pervasive of existence by the nature of being able to perform the function of acting. For a person, when the moment itself ceases, it is established that existence also ceases. If it is the case that a person does not exist, then why did the Blessed One, when asked: 'Is the life that which is the body? Or is life other and the body other?' say: 'This is not shown in the doctrine.' Why did he not say that it does not exist? Because he mentioned things that contradict the doctrine, etc. If the subject, the person, is established, then at that time, its dharma, whether it is the same or different, etc., should be predicted. Since the subject itself is not established, how can it show the nature of a non-existent dharma? For non-existent things like a rabbit's horn, who would predict that it is sharp, etc.? It is not possible. Therefore, in order to clarify that a person can be examined and exists, the Blessed One said: 'This is not shown in the doctrine,' but he did not say that it does not exist.
Chinese
。因为其他有法者的自性不同啊！或者，为了断除对存在或不存在的显现执着，考虑到没有听闻空性教法的所化众生的想法，所以才没有那样说“没有”。如是说：以见解的獠牙所咬噬，并考虑到业的坏灭，如母虎携子般，胜者如是开示诸法。像这样，学富五车的世亲论师等在《俱舍论》和《七十真实论》等论典中已经明确阐释了其中的密意。如果努力了，因此应当理解为那个证悟。这里因为害怕文繁而没有写。如果那样，那么，如何理解“化生有情存在”这句话呢？因为是为了遮破不存在。如是等等所说，说有情存在，是为了显示具有各种慈悲，这没有相违之处，这是未尽之语。从哪个心续安立有情，那是考虑到轮回不断绝，所以薄伽梵才说有情存在。如果不是那样，那么因和果的刹那不退转的行，也会被理解为不存在，因此没有后世，因为没有成立后世，就会变成认为没有所化。那么，比丘们，也应当开示负担。应当开示受取负担和放下负担以及携带负担，其中，负担是五取蕴。受取负担是存在。放下负担是解脱。携带负担是补特伽罗，那么所说的这些如何理解？如果说负担本身不是携带负担者，那么，说了集合等等。其中，想要说集合本身，只是同时的蕴才安立为集合的名言，已经开示了作为因和果的那些不是同时产生的是相续，因此以成为以一种方式分别的因的相续和集合的词语所开示，因此以集合等等的意，以集合等等的密意开示负担和携带负担等等没有相违。
English
. Because the self-nature of other entities is different! Or, in order to abandon the manifest attachment to existence or non-existence, considering the thoughts of the beings to be tamed who are not endowed with the opportunity to be taught emptiness, therefore, it was not said in that way, "There is not." As it is said: Bitten by the fangs of views, and considering the destruction of actions, like a tigress carrying its cub, the Victorious One taught the Dharma. Like this, the teacher Vasubandhu and others have clearly explained the intention in the Treasury of Knowledge and the Seventy Verses on Reality and other treatises. If effort is made, therefore, that realization should be understood as such. Here, it is thought that it was not written due to fear of extensive texts. If that is the case, then how should this statement, "There are spontaneously born beings," be interpreted? Because it is to refute non-existence. It is said, and so on, that stating that sentient beings exist, in order to show various kinds of compassion, is not contradictory, which is the remainder of the statement. From which mindstream are sentient beings designated? It is with regard to the uninterrupted continuation of samsara that the Bhagavan said that sentient beings exist. If it were not so, then the conditioned phenomena that pass through the uninterrupted moments of cause and effect would also be understood as non-existent, therefore, without a future life, because a future life is not established, it would become a view that there are no beings to be tamed. Then, monks, the burden should also be taught. Taking up the burden, abandoning the burden, and carrying the burden should also be taught, wherein the burden is the five aggregates of grasping. Taking up the burden is existence. Abandoning the burden is liberation. Carrying the burden is the person, so how should what was said be interpreted? If it is said that the burden itself is not the carrier of the burden, then, having mentioned the aggregates and so on. Among them, wanting to say the aggregate itself, only the aggregates that are simultaneous are the basis for the designation of aggregate, and it has been taught that those that become cause and effect and do not arise simultaneously are a continuum, therefore, it is taught by the words of the continuum and the aggregates that become the cause of perceiving in one way, therefore, by the intention of the aggregates and so on, by the intention of the aggregates and so on, there is no contradiction in teaching the burden and the carrier of it and so on.