Tibetan
་བརྟགས་པའི་གང་ཟག་དགག་པའི་ཕྱིར། ལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་མའི་བུ་པ་དག་གོ །དེ་དག་ནི་བདག་ཉིད་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྲས་སུ་རློམ་ན་ཡང་བདག་གང་ཐག་གི་ཐབས་ཀྱིས་ཕུང་པོ་དག་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །གང་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་མེད་པ་གསུང་བའི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྲས་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་དེ་དག་ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཞད་གད་དུ་བྱེད་པའི་ཚིག་གིས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི། བདེ་བར་གཤེགས་པ་པར་རློམ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདི་ལྟར་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཐ་དད་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་དང༌། རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པའི་ཟ་བ་པོ་དང༌། གང་ཡང་ཕུང་པོ་སྔ་མ་ཡོངས་སུ་དོར་ནས་ཕུང་པོ་གཞན་ལེན་པས་འཁོར་བ་པ་དང་གྲོལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་བདག་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གང་ཟག་ལ་འདོད་པའི་ཕྱིར་མིང་ལ་རྩོད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་གང་ཟག་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་ལ་རིགས་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། མུ་སྟེགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་གང་ཟག་ཕུང་པོ་དག་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་དེ་ནི་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱིས་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་བདག་ཏུ་ལྟ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་བདག་རྟག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །བདག་རྟག་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་དང་ཟབ་པོ་ལ་སོགས་པར་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་བདག་རྟག་པའི་མཐའ་བཀག་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། འགལ་ལོ། །འོ་ན་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ལ་རག་མོད་ཅེ་ན། དུ་མ་སོགས་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་གང་ཟག་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ཉིད་ཡིན་པར་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་ཕུང་པོ་མང་པོ་དག་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་བཞིན་དུ་གང་ཟག་དུ་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་གཅིག་ཏུ་ཡང་འདོད་དེ། ཇི་སྐད་དུ་འཇིག་རྟེན་སྐྱེ་བ་ན་གང་ཟག་གཅིག་སྐྱེ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་གང་ཟག་ཀྱང་ཕུང་པོ་བཞིན་དུ་ཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆད་པ་སྨྲ་པ་དགག་པ་མཛད་པས་དེའི་ཕྱིར་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་གང་ཟག་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པོ། །དེ་དག་ལ་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཁྱེད་ཅག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་རང་གི་ཚིག་ཉིད་ཀྱིས་གང་ཟག་དངོས་པོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་དངོས་པོ་ལས་དེ་ཉིད་དང༌། གཞན་དག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ་ནམ་མཁའི་པདྨ་བཞིན་ནོ། །གང་ཟག་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའོ། །ཆོས་མི་མཐུན་པ་ནི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་འདི་ལ་ཁྱབ་པ་གྲུབ་ཅེ་ན། དངོས་པོ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོ་ནི་དངོས་པོ་ལས་དེ་ཉིད་དང༌། གཞན་ཉིད་ལས་མི་འདའ་སྟེ། གོ་སྐབས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ངོ་བོ་མེད་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་བརྟགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཐ་དད་ཐ་དད་མེད་རྣམ་རྟོག །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོ་ཉིད་ལ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྟེན་གྱི། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནི་དངོས་མེད་ཉིད་ལ་སྟེ། རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ལ་རིགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་ནི་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་ལ་སོགས་པར་བསྟན་དུ་མེད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྤྲེལ་ཏེ། དེ་ལ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དག་ལས་གོ་སྐབས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་གོ་སྐབས་གཞན་མེད་ཅེ་ན། གང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་ཟག་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་དེ་ལ་མེད་ཅེས་དགག་པ་དེ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལས་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ལ་དངོས་པོ་གཞན་དགག་པ་ནི་རང་བཞིན་གཞན་ སྒྲུབ་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་ནི་དངོས་པོ་གང་ཞིག་གང་གི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་དེ་ནི་དེ་ལས་གཞན་ཡིན་ཏེ་ཚོར་བ་ལ་གཟུགས་བཞིན་ནོ། །གང་ཟག་ཏུ་བརྗོད་པའི་དངོས་པོ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གང་ཡང་དངོས་འདི་དེ་ཉིད་མིན་པ་བཀག་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པ་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེ་ཉིད་དང་ཐ་མི་
Chinese
为了驳斥被考察的补特伽罗，所以说了“有者”等等。“有者”是指住地的儿子们。他们虽然自认为是世尊的儿子，但用任何方法都无法从蕴中辨别出它与蕴相同或相异。为了说明那些自认为世尊宣说无我的如来之子的人，怎么会执着于并非实有的我见，所以用嘲笑的语言来表示，所以说了“自认为是善逝”等。例如，善与不善的业的各别作者，以及自己所作的业的果报，无论是想要还是不想要，都是享用者，以及无论哪个先前的蕴被完全舍弃，然后取其他的蕴，无论是轮回者还是解脱者，那个就是我，这就是我的特征。所有这些都是因为执着于补特伽罗，所以仅仅是名称上的争论而已。如果有人问，对于不可言说的补特伽罗，有什么道理呢？所以说了“外道”等等。如果补特伽罗与蕴不同，那么就会对外道所遍计的我见产生执着。如果是那样，就会导致我是常恒的。我是常恒的，不可能是作者和享用者等等，因为它不像虚空一样无处不在。世尊也遮止了常恒我的边见，并且与“一切法无我”的说法相违背。如果说是与蕴非异体，那又怎么样呢？所以说了“众多等变化”等等。如果补特伽罗是色等蕴本身，那么，因为与众多蕴非异体，所以就像它的自性一样，补特伽罗也会变成众多，但也会认为是一个，就像经中说的那样，世界出生时，一个补特伽罗出生， 就像如来一样。等等的“等”字包括无常等等。如果是那样，补特伽罗也会像蕴一样变成断灭。因此，就会导致所作无义。世尊也说断
English
In order to refute the person who is being examined, "some" and so on are mentioned. "Some" refers to the sons of the dwellers. Although they consider themselves to be sons of the Sugata, they cannot discern it from the aggregates as being the same or different by any means. In order to show how those who consider themselves to be sons of the Tathagata who teaches non-self, how could they be attached to the view of a self that is not real, it is shown with mocking words, so "considering themselves to be Sugatas" and so on are mentioned. For example, the separate authors of virtuous and non-virtuous actions, and the fruits of their own actions, whether they want them or not, are the enjoyers, and whichever previous aggregate is completely abandoned, and then takes other aggregates, whether it is a samsaric being or a liberated one, that is the self, this is the characteristic of the self. All of these are merely disputes over names because of attachment to the person. If someone asks, what is the reason for the inexpressible person? So "heretic" and so on are mentioned. If the person is different from the aggregates, then there will be attachment to the self-view that is imputed by the heretics. If that is the case, then it will lead to the self being permanent. The permanent self cannot be the author and enjoyer, etc., because it is not all-pervasive like space. The Blessed One also prohibited the extreme of the permanent self, and it contradicts the statement that "all phenomena are without self." If it is said that it is not different from the aggregates, then what about it? So "many etc. change" and so on are mentioned. If the person is the aggregates themselves, such as form, then, because it is not different from many aggregates, the person will become many, just like its own nature, but it will also be considered as one, just as it is said in the sutras, when the world is born, one person is born, like the Tathagata. The word "etc." includes impermanence etc. If that is the case, the person will also become annihilated like the aggregates. Therefore, it will lead to actions being in vain. The Blessed One also spoke of annihilation.
Chinese
驳斥对方的观点，因此成立了不可言说的补特伽罗是存在的。对于那些“说”等等，你们以“不可言说”的自己的话语，显示了补特伽罗并非实有，这是在揭示这一点。论式是：凡是从事物来说，不可说是它本身和他者的，那不是事物，如同虚空中的莲花。补特伽罗也是不可说的，这是不观察差别法。不共之法是感受等等。又如何成立这其中的周遍性呢？说了“他事物”等等，事物从事物来说，不会超出它本身和他者本身，因为没有其他的可能性。如果不是这样，那么色等等也都会变成互相不可说。因此，不可言说是安立在无自性、无自性上，而不是在事物上。如何呢？说了“各异、不异分别”等等，在事物本身上，有各异和不异的分别作为所依，而在无事物上则不是。因此，不可说的是它本身和他者本身等等，是在无事物本身上，对于远离自性本身的事物来说，它本身和他者本身等等，是不可能被指出的，这是在解释，因为对于它来说，没有超出各异和不异的其他可能性。又如何没有其他的可能性呢？说了“凡此”等等，例如，凡是说补特伽罗不是色等等的自性，那么否定它不存在于彼，这实际上是在说它与色等等是他者的关系，因为对于事物来说，否定其他事物，如果不成立其他的自性，那是不可能发生的。论式是：凡是事物，如果远离了某物的自性，那么它就是与彼相异的，如同感受与色。被称为补特伽罗的事物，也远离了色等等的自性，这是自性的理由。凡是否定这个事物不是它本身，那么就是否定了它的体性，因为它不是它本身和不
English
By refuting the opponent's view, it is established that an inexpressible person exists. To those who say "speak" and so on, you show by your own words "because it is inexpressible" that the person is not truly existent, and this is what you are revealing. The syllogism is: whatever is not spoken of as being itself or other than itself in relation to a thing is not a thing, like a lotus in the sky. The person is also not spoken of, which is not observing the distinguishing characteristics. The dissimilar dharma is feeling and so on. Furthermore, how is the pervasiveness established here? It is stated as "other thing" and so on, a thing does not transcend itself or otherness from a thing, because there is no other possibility. If it were not so, then form and so on would also become mutually inexpressible. Therefore, inexpressibility is imputed to that which is without essence and without nature, but not to a thing. How so? It is stated as "different, non-different distinctions" and so on, distinctions of difference and non-difference rely on the thing itself, but not on the non-thing. Therefore, that which is inexpressible as being itself and otherness and so on is in the non-thing itself, for that which is devoid of nature itself, it is not reasonable to show itself and otherness and so on in relation to a thing, this is explaining, because for it, there is no other possibility than difference and non-difference. Furthermore, how is there no other possibility? It is stated as "whatever this" and so on, for example, whatever is said that the person is not the nature of form and so on, then denying that it does not exist in that, is actually saying that it is other than form and so on, because for a thing, denying another thing, if another nature is not established, it is impossible to happen. The syllogism is: whatever thing is devoid of the nature of something, then it is other than that, like feeling and form. The thing called person is also devoid of the nature of form and so on, this is the reason of nature. Whatever denies that this thing is not itself, then it is denying its essence, because it is not itself and not-