Tibetan
གྲུབ་པའམ། རྗེས་སུ་དཔག་པས་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་གྲང་རེ་ཞིག་མངོན་སུམ་ གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རིགས་ལས་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་གིས་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ་རིམ་གྱིས་སྣང་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རིགས་པ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་རྟག་པ་དང་གཅིག་པུའི་ངོ་བོའི་གནས་སྐབས་པའི་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་མེད་དེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རིགས་པ་དེ་ཡང་རིམ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་སྐད་ཅིག་རེ་རེར་འཇིག་པར་གྲུབ་ན་ཐ་མི་དད་པ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་མི་གྲུབ་པོ་སྙམ་སྟེ། འདི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ན་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་སམ། འབྲས་བུའི་རྟགས་ཡིན་གྲང༌། རེ་ཞིག་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཆོས་ཅན་འགའ་ཡང་མ་གྲུབ་པས་དེའི་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཅན་ཤེས་པ་ཙམ་གྲུབ་ན་ཡང་དེ་ལ་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱིས་འགའ་ལ་ཡང་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུའི་རྟགས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་ནི་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་དག་གིས་དོན་བྱེད་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེའི་འབྲས་བུ་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་འབྲས་བུ་གཞན་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། གནོད་པར་བྱེད་པ་ནི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པས་ཤེས་པ་རྟག་པའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པར་མི་རིགས་སོ། །གཞན་ཡང་ཕྱོགས་འདི་ལ་བཅིངས་པ་དང་ཐར་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་གིས་སྐད་ཅིག་རེ་རེར་འཇིག་ཅིང་སྐྱེས་བུ་སོ་སོའི་ཤེས་པ་དུ་མ་རྒྱུད་ཐ་དད་པ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ཕྱོགས་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཤེས་པའི་རྒྱུན་སྐྱེ་བའི་དབང་གིས་བཅིངས་པ་དང་ཐར་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་འབྱོར་གོམས་པའི་རིམས་གྱིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཤེས་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ཤེས་པའི་རྒྱུན་ལོག་པ་ལས་བྱང་གྲོལ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཐར་པ་ཐོབ་པར་བྱ་ བའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་
Chinese
或者，通过比量可以成立吗？暂且不是现量，为了显示这一点，如“色等从理知”等。凭借什么现量可以成立呢？次第显现的色等，除了理智之外，没有体验到常恒和唯一自性的状态的知识。即使色等理智也通过次第体验而成立为刹那坏灭，那么还有什么其他的无差别呢？应该这样说。因此，像那样的知识的自性，作为所缘的相，因为不可得，所以是无有之名言的境，这样想的。也认为不能通过比量成立。这样，如果是比量，那么是自性之因，还是果之因呢？暂且不是自性，因为像那样的法相没有成立，所以它的自性没有成立。即使仅仅成立了法相知识，但是对于它，常恒的所立之法也没有遍及任何事物。也不是果之因，因为常恒不适合次第和同时起作用，并且没有任何它的果，而且也没有承诺其他与它相异的果。因此，如果是那样，那么对于像那样的知识的自性，没有任何成立的量，而损害的量有现量等，所以知识不应该是常恒的形态。另外，为了显示对于这个宗派，系缚和解脱的安立也不成立，如“颠倒与”等。凭借什么刹那刹那坏灭，并且各个士夫的众多知识进入不同的相续，对于那个宗派，由于产生颠倒和不颠倒的知识流，所以系缚和解脱的安立是不合理的。因为通过串习瑜伽的次第，完全清净的知识从高到高产生，所以从不完全清净的知识流的止息中获得解脱，为了获得解脱的意义的缘故。
English
Or, can it be established through inference? For the time being, it is not directly perceived. To show this, it is like "form, etc., are known from reason," and so on. By what means can it be established by direct perception? Apart from reasoning, there is no experience of knowledge in the state of permanence and the sole nature of successively appearing forms, etc. Even if the reasoning of form, etc., is established as momentary destruction through successive experience, then what other non-difference is there? It should be said like that. Therefore, the nature of such knowledge, as the characteristic of the object of focus, is the object of the term 'non-existent' because it is not perceived, so it is thought. It is also thought that it cannot be established by inference. Thus, if it is inference, then is it the sign of nature or the sign of result? For the time being, it is not nature, because no such subject of dharma is established, so its nature is not established. Even if only the knowledge of the subject of dharma is established, the dharma to be proven of permanence does not pervade anything. It is also not the sign of result, because permanence is not suitable for functioning successively and simultaneously, and there is no result of it, and also because no other result different from it has been promised. Therefore, if it is so, then for the nature of such knowledge, there is no valid means of establishment, and there are means of harm such as direct perception, so knowledge should not be in the form of permanence. Furthermore, to show that the establishment of bondage and liberation is also not established for this school, it is like "inversion and" and so on. By what means does it perish moment by moment, and the many knowledges of each individual enter into different streams? For that school, due to the arising of inverted and non-inverted streams of knowledge, the establishment of bondage and liberation is unreasonable. Because through the gradual practice of yoga, completely pure knowledge arises from higher to higher, liberation is attained from the cessation of the stream of completely impure knowledge, for the sake of the meaning of attaining liberation.
Tibetan
འབད་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཁྱེད་ཅག་གིས་བདག་རྟག་པ་དང་གཅིག་པུའི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་དོའི་ཕྱོགས་དེ་ལ་ནི་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་ལ་བཅིངས་པ་དང་ཐར་པར་འགྱུར། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་ཤེས་པ་རྟག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་གནས་སྐབས་གཞན་ལོགས་ཤིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐར་པ་རྣམ་པར་གཞག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་རྟག་ཏུ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཅིངས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ནི་རྒྱུན་ཐ་དད་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང༌། དག་པ་རྣམས་རྣམ་པར་རིག་པར་འདོད་དེ་དེའི་ཕྱིར་བཅིངས་པ་དང་ཐར་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་དག །དེ་ནི་དྲིར་བཅས་དྲི་མ་མེད། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་དེ་མ་གྱུར། །ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རྣམ་དག་དེ་མ་གྱུར། །འབད་པ་འབྲས་བུ་མེ་དཔར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་བཅིངས་པ་དང་ཐར་པ་ནི་བཏགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་མོད། དོན་དམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ལ་བཏགས་པ་ལ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་སོ། །ཤེས་པ་མི་རྟག་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཁྱེད་ཅག་བྱང་གྲོལ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། འཁོར་བ་ལས་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པའི་འབད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འབྲས་བུ་ངལ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་གོམས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམས་པས་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཟློག་པའམ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་འདི་འབད་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ན། འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་འདི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་མི་བྱེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་འདི་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་རྟག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་སྤང་བར་མི་ནུས་ཏེ། རྟག་པ་ནི་མི་འཇིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདོར་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་བསྒོམས་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤེས་པ་རྟག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ནི་རིགས་ པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་དཀའ་འགྲེལ་ལས་གསང་བ་བའི་བདག་བརྟག་པ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་པའོ།། །།གནས་མའི་བུ་བས་ཀུན་དུ
Chinese
努力是有果报的。 无论如何，你们所说的“我”是常恒且唯一的觉性自性，那么，觉性一体的补特伽罗如何被束缚和解脱呢？ 如此，如果觉性恒常是颠倒的自性，那么因为没有其他的境况，所以解脱就不会成立。 如果不是颠倒的，那么因为恒常是完全清净的自性，所以就不会被束缚。 我们认为，由于相续各异，所以有遍染污和清净，因此，安立束缚和解脱是不合理的。 如是说： 遍染污和极清净， 彼有垢染和无垢染。 如果染污不是那样的， 一切有身者都将解脱。 如果极清净不是那样的， 努力将变成无果报。 就像这样说的。 如果束缚和解脱仅仅是假立的，而不是胜义谛，那么，对于假立也必须说明理由。 对于觉性无常的一方，已经说明了理由。 既然如此，你们为了获得解脱和超越轮回，所作的修习真如的努力，就只会是徒劳无功，这是通过“瑜伽行”等来阐述的。 如果瑜伽行者修习真如，稍微能够遮止或进入，那么这努力就会有果报。 如此，暂时不作颠倒，因为颠倒就是它的自性，因为觉性是常恒的自性，所以无法舍弃，因为常恒是不坏灭的，所以不可能舍弃。 修习真如的觉性也不能成立，因为是它的自性，因为觉性是常恒的自性，所以真如的觉性在一切时存在。 因此，这不合道理。 《真如摄略释难》中，秘密主的我之观察第十一品。 具寿子所作。
English
Effort is with fruition. In any case, how can the person who is the nature of a single consciousness, which you call "I" as the eternal and solitary nature of consciousness, be bound and liberated? Thus, if consciousness is always of the nature of perversion, then liberation will not be established because there is no other state. If it is not perverted, then because it is always of the nature of complete purity, it will not be bound. We think that because the continuums are different, there are those who are completely defiled and pure, therefore, it is not reasonable to establish bondage and liberation. As it is said: Completely defiled and completely pure, That is with stain and without stain. If defilement were not like that, All embodied beings would be liberated. If complete purity were not like that, Effort would become fruitless. It is like saying that. If bondage and liberation are only imputed, but not ultimately true, then a reason must be given for the imputation as well. The reason has already been shown for the side of impermanent consciousness. If that is the case, then your effort to meditate on suchness in order to attain liberation and to transcend samsara will only be exhausted in fruitless labor, which is shown by "practicing yoga" and so on. If a yogi, by meditating on suchness, can slightly avert or enter, then this effort will be with fruition. Thus, for the time being, this does not act perversely, because this perversion is its nature, because consciousness is of an eternal nature, therefore it cannot be abandoned, because eternity is indestructible, therefore it is impossible to abandon. Meditating on the consciousness of suchness also does not accomplish, because it is its nature, because consciousness is of an eternal nature, therefore the consciousness of suchness exists at all times. Therefore, this is not reasonable. The eleventh chapter, the examination of the self of the secret lord, from the condensed commentary on the difficult points of suchness. Done by Sthavira's son.