Tibetan
ན་གཏོད་པར་བྱེད་བ་མེད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་འདི་ཟ་བ་པོ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི། དོན་ལོངས་སྤྱོད་དུས་རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་བ་སྟེ། གལ་ཏེ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པས་སིམ་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་གདུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོའི་འགྱུར་བ་སྟེར་བར་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ། ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་འདི་ཟབ་པོ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །རང་བཞིན་ཕན་བྱེད་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྦྱར་ཏེ། རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཕན་པ་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ན་དེའི་ཚེ་རྟག་པ་ཉིད་ཉམས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་དེའི་གནས་སྐབས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ན། དེ་ཡང་འགྱུར་བ་ན་ཡོད་པས་ཇི་ལྟར་འདི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྟག་པ་ཉིད་ནི་དེའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་ཅན་བློ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཞན་གྱི་ལུགས་ཀྱིས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཟབ་པོ་ཉིད་དུ་དོགས་པ་བསུ་སྟེ། འདི་རྣམ་པར་འགྱུར་བར་གྱུར་ནས་ཟ་བ་པོ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། བློས་ངེས་པར་བྱས་པའི་དོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་འཆར་བའི་སྒོ་ནས་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་བློའི་མེ་ལོང་ལ་ཞུགས་པའི་གཟུགས་བརྙན་མེ་ལོང་གཉིས་པ་ལྟ་བུའི་སྐྱེས་བུ་ལ་འཕོ་བ་དེ་ཉིད་འདིའི་ཟ་བ་པོ་ཡིན་གྱི། རྣམ་པར་འགྱུར་བར་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་བརྙན་ཙམ་འཕོ་བ་ན་ཡང་སྐྱེས་བུའི་རང་གི་ངོ་བོ་འདོར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མེ་ལོང་བཞིན་དུ་དེའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཟ་བ་ བོ་མ་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ལས་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྦྱོར་བ་འདི་ལ་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། བློའི་མེ་ལོང་ལ་ཞུགས་པའི་དོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་མེ་ལོང་གཉིས་པ་ལྟ་བུའི་སྐྱེས་བུ་ལ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དེ། དེ་གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཤད་བའི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་ལྡན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་སོ་ན་འདུག་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ངོ་བོ་བཞིན་དུ་དེ་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཟ་བ་པོ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཟབ་པོ་མ་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་ལ་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་དོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་དང་ལྷན་ཅིག་འབྲེལ་པ་ལས་ཟ་བ་པོ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་ཕན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ནི་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་གཙོ་བོས་སྐྱེས་བུའི་བལྟ་བར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་ན་དེའི་ཚེ་དེ་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྐྱེས་བུ་དོན་ལ་འཇུག་པར་རིགས་ན། ཇི་སྲིད་དུ་བེམས་པོའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སེམས་པ་ཅན་དང་འབྲེལ་པ་ཡོད་ན་ཡང་ཞ་བོ་དང་ལོང་བ་བཞིན་དུ་འཇུག་པར་མི་རིགས་སོ། །འདི་ལྟར་ལོང་བས་ལམ་མ་དམིགས་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་འདི་ཞ་བོའི་བརྗོད་པར་འདོད་པ་རིགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གཙོ་བོ་ནི་སྐྱེས་བུའི་བལྟ་བར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སེམས་བ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་ཚུན་དུ་ཕན་པ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཞ་བོ་དང་ལོང་བ་བཞིན་དུ་འབྲེལ་བ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་གཙོ་བོ་ནི་སྐྱེས་བུའི་བལྟ་བར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདི་ཟ་བ་པོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཟ་བ་ཡང་ཤེས་པར་མི་འགྱུར། དེ་ལྟ་བས་ན་བྱེད་བ་ཤེས་པ་ཟ་བ་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལས་མི་རིགས་པ་གཞན་ཅི་ཡོད་དེ། ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བྱན་པོ་ཚོད་མ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ལ། དེ་ཟ་བར་ནི་མི་ཤེས་པ་སྟེ། ཟ་བ་ཉིད་དུ་མི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཞིག་ཁོང་ནས་ དབྱུང་ངོ༌། །གཙོ་བོ་བློ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཞན་གྱི་ལན་གྱི་དོགས་པ་བསུ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙོ་བོའོ། །ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟ་བར་འདོད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འཇུག་པའོ། །འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། གཙོ་བོ་སེམས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ངེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བློ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་ལ་གནས་པའི་བལྟ་བར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་ནས། འཇུག་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་འགལ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལན་སྨྲས་པ་ནི། བློ་ལྡན་ཉིད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་གཙོ་བོ་བློ་དང་ལྡན་པར་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ན། དེའི་ཚེ་འདི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་སེམས་པ་ཅན་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། བློ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་སེམས་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གང་ཞིག
Chinese
并没有造成损害。然而，这并非是食用者的本性，因为它是不变的。这表明，如“事物享受恒常”等。如果快乐和痛苦等不会带来平静，以及完全的折磨等性质的改变，那么，如同虚空一般，这不会变成深奥的。自性利益不会改变。这样连接，如果自性不变，就无法行利益之事。如果承认是变化的，那么恒常性就会丧失。像这样，如果说无常不是它的状态，那么，它存在于变化之中，怎么会变成恒常呢？因为恒常是它的状态的本质。如果如“境之相状识”等，以其他方式迎接其他人对深奥性的怀疑，那么，这并非是变成变化之后被认为是食用者。那么是什么呢？因为通过显现识所确定的事物的影像的方式来了解。像这样，进入识之镜中的影像，如同第二面镜子一般，转移到补特伽罗身上，这才是食用者，而不是变成变化。即使仅仅是影像的转移，补特伽罗也不会舍弃自己的本性，因为它如同镜子一般是它的状态。因此，对于食用者不是的状态的行为没有差别，这种结合是不确定的理由。如“言说”等，是为了回答，进入识之镜中的事物的影像，如同第二面镜子一般，所产生的补特伽罗就是它，这是所希望的。如果它与补特伽罗无差别，那么就会立即面临与前面所说的生和灭相关联的过失，因为它与具有生的影像的性质无差别。如果说是差别，那么就不会变成食用者，因为对于非深奥的状态没有任何差别。
English
It does not cause harm. However, it is not the nature of the eater, because it is unchanging. This indicates, such as "things enjoy constantly." If happiness and suffering, etc., do not bring about calmness, and the change of nature such as complete torment, then, like the sky, this will not become profound. Self-nature benefit will not change. Connect like this, if self-nature is unchanging, then it cannot do beneficial things. If it is admitted to be changing, then permanence will be lost. Like this, if it is said that impermanence is not its state, then, it exists in change, how can this become permanent? Because permanence is the essence of its state. If, like "object-like consciousness," etc., others' doubts about profundity are greeted in other ways, then this is not considered to be the eater after becoming change. Then what is it? Because it is understood through the way of the image of the thing determined by consciousness appearing. Like this, the image entering the mirror of consciousness, like a second mirror, is transferred to the person, this is the eater, not becoming change. Even if it is only the transfer of the image, the person will not abandon his own nature, because it is its state like a mirror. Therefore, there is no difference in the actions of the state that is not the eater, this combination is an uncertain reason. Like "speech," etc., it is to answer, the image of the thing entering the mirror of consciousness, like a second mirror, the person who arises is it, this is what is desired. If it is not different from the person, then it will immediately face the fault associated with birth and death mentioned earlier, because it is not different from the nature of the image with birth. If it is said to be different, then it will not become the eater, because there is no difference for the non-profound state.
Chinese
与补特伽罗的事物形象相关联，也不合理成为享用者。因为互相之间不产生利益，所以关系无法成立。另外，如果自在性能够知晓神我的观看意愿等等，那么在这种情况下，自在性与神我相一致，神我才有可能进入事物之中。既然自在性是无情物的自性，即使与有情物有关联，也不可能像跛子和瞎子一样进入事物。就像瞎子虽然看不见道路，但这不意味着他想表达跛子的意思，因为他是有情识的。同样，自在性知晓神我的观看意愿等等是不合理的，因为它本身就是无情识的。那些不能互相产生利益的事物，就像跛子和瞎子一样，也不可能存在关联。如果有人认为自在性知晓神我的观看意愿等等是合理的，那么这也会导致自在性本身成为享用者。如果能够知晓行为本身，又怎么会不知道享用呢？因此，知道行为却不知道享用，还有什么比这更不合理的呢？意思是说，没有比这更不合理的了。厨师是烹饪蔬菜等的执行者，但他并不知道如何享用。对于“不知道享用本身”这句话，要从内心发出“对于这个”的声音。 “自在性具有智慧的缘故。”等等，这是为了迎接对方的回答所产生的疑惑。这个“这”指的是自在性。“全部”指的是观看意愿和随之进入事物。这将要这样阐述：自在性虽然不是有情识的自性，但由于具有决定的特性的智慧，所以能够知晓存在于神我之中的观看意愿等等，从而进入事物，因此一切都没有矛盾。对此，回答说：“如果具有智慧”，等等。如果承认自在性具有智慧，那么这就会导致它像神我一样成为有情识，因为智慧等等是有情识的别名。就像这样，任何……
English
It is also unreasonable to be a consumer in relation to the image of the object of the person. Because those who do not benefit each other, the relationship is not established. Furthermore, if the chief knows the desire to see the person, etc., then at that time it is reasonable for the person to enter the object in accordance with it. Since it is the nature of the inanimate, even if it is related to sentient beings, it is not reasonable to enter like a lame and a blind man. In this way, although the blind man does not aim at the road, it is not reasonable to think that this is the expression of the lame, because it is sentient. Therefore, it is not reasonable for the chief to want to see the person, etc., because it is the nature of non-sentient beings. Those who do not benefit each other are not related like the lame and the blind. If it is assumed that it is reasonable for the chief to want to see the person, etc., then this will also lead to the fault of being a consumer. How can one who knows the action itself not know how to enjoy it? Therefore, what else is unreasonable than saying that knowing the action does not know the enjoyment? There is nothing at all, that is the meaning. The cook is the doer of vegetables and so on, but he does not know how to eat it, that is, he does not know how to eat it. A sound is emitted from within. Because the chief has wisdom. And so on, this is to welcome the doubts of the other's answer. This means the chief. All means to enter in accordance with the desire to see. This will be shown in this way: Although the chief is not the nature of mind, but because he has the wisdom of the characteristic of certainty, he knows the desire to see, etc., which resides in the person, and then enters, so there is no contradiction in everything. The answer to that is: If you have wisdom, and so on. If it is admitted that the chief has wisdom, then this will lead to the fact that it is sentient like a person, because wisdom and so on are the names of sentient beings. Like this, anyone...
Tibetan
་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་གསལ་བ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པ་དེ་ནི་སེམས་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ནི་བློ་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་སེམས་པའི་ངོ་བོར་འགྱུར་རོ། །གང་གིས་དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་སྐྱེས་བུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཁོ་བོ་ཅག་གི་བློ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་སེམས་པའི་ངོ་བོ་གཞན་དམིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་གཞན་གྱི་བློ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལས་ཐ་དད་པ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་དྲི་རོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྦྱོར་བ་ནི་གང་དང་གང་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་སེམས་པ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ་རོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །བློ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །རང་རྒྱུད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་བར་འདོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལན་འདེབས་པ་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་འདི་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དམ། ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་བས་ཡིན་གྲང༌། དེ་ལ་གལ་ཏེ་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་ན་དེའི་ཚེ་གཏན་ཚིགས་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྔ་ན་མེད་པ་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུའི་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་དང༌། གཏན་ནས་འཇིག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འཇིག་པ་ཉིད་སངས་རྒྱས་པ་ལ་གྲགས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཁྱེད་ཅག་གྲངས་ཅན་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཁྱེད་ཅག་གིས་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་དང༌། མི་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱེད་ཅག་གིས་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟ་ བུ་ནི་སངས་རྒྱས་པ་ལ་མ་གྲུབ་པས་དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་གང་ཡང་རུང་བ་ལམ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་ཙམ་གྲུབ་པ་ན་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ལས་དངོས་པོ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོ་ཁོ་ན་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཉིད་འཁྲུལ་ལ་སོགས་ཡིན་ན། །སྒྲ་ནི་འཁྲུལ་བ་མེད་ན་ཡང༌། །སྒྲུབ་བྱེད་སྐྱོན་ལྡན་ཤེས་བྱ་སྟེ། །དངོས་ལས་དངོས་པོ་གྲུབ་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཅི་སྟེ་ཐལ་བ་ལ་བསྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཡང་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་ལ་བཟློག་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཉེ་བར་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་སེམས་པ་ཅན་ལ་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་འཇིག་པ་དག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་འབྲེལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། གང་ཡང༌། འདི་རྟོག་པ། ཇི་ལྟར་འོ་མ་ཤེས་པ་མེད་ན་ཡང༌། །བེའུ་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པ་ལྟར། །དེ་ལྟར་གཙོ་བོ་སྐྱེས་བུ་རྣམ་གྲོལ་བའི
Chinese
具有明性的自性，其自明的体性不依赖于他者，这被称为有心识者。因为心识也存在于智慧中，所以它就变成了心识的体性。除了我们的智慧之外，凭借什么能够成立与心识相异的补特伽罗呢？我们也并未观察到其他的心识体性。在此，为了成立他者的智慧与心识的体性相异，就像声、香、味等一样。如此等等地陈述道。其理路是，凡是具有生、灭等法者，即是无心识者，就像味等一样。智慧也是如此，这是一种自性推理。如果想要成立自续，如此等等地进行回答。有时，这是通过自续来成立的吗？还是通过归谬的成立方式呢？对此，如果通过自续，那么任何理由都无法成立。例如，像先前没有的生之相，具有怎样的生，以及完全是灭之自性的灭，在佛教中是著名的相，但对于你们数论派来说并非如此。因为你们承认完全的转变和不明显的体性。你们所承认的那样，在佛教中是无法成立的，因此任何理由都无法成立。仅仅成立声音，理由也无法成立，因为是从事物成立事物，因为事物本身就是理由。如是说：彼即错乱等若有，声虽无有错乱性，立宗有失当知，由事物故立事物。就像这样所说的一样。如果说是归谬论证的宗，那么由于没有显示出对所立进行反驳的妨害性量，所以理由是不确定的。对于有心识者来说，什么与生相联，什么不会变成灭，这有什么关系呢？任何，这是思考。就像牛奶虽然没有知觉，却是小牛生长的原因一样。同样，自性也是补特伽罗解脱的
English
That which has the nature of clarity, whose self-awareness does not depend on others, is called the possessor of mind. Because mind also exists in wisdom, it becomes the nature of mind. By what means can a person distinct from mind be established, other than our own wisdom? We have not observed any other nature of mind either. Here, in order to establish that the nature of another's wisdom and mind are distinct, it is stated, "Like sound, smell, taste, etc." The reasoning is that whatever possesses the characteristics of arising and ceasing is devoid of mind, like taste, etc. Wisdom is also the same, which is a reason of nature. If one wishes to establish self-continuum, the answer is given in this way. Sometimes, is this established by self-continuum? Or is it by means of a reductio ad absurdum? If it is by self-continuum, then no reason can be established. For example, the characteristic of arising that did not exist before, what kind of arising does it possess, and the cessation that is the very nature of destruction, is a well-known characteristic in Buddhism, but not for you Samkhyas. Because you admit complete transformation and non-manifest nature. What you admit is not established in Buddhism, therefore no reason can be established. Merely establishing sound does not establish the reason, because things are established from things, because things themselves are the reason. As it is said: "If that itself is delusion, etc., although sound has no delusion, the proponent should know that it has flaws, because things establish things." It is like what is said. If it is said to be the subject of reductio ad absurdum, then because the measure that harms the refutation of what is to be established has not been shown, the reason is uncertain. What connection is there to say that what is associated with arising and does not become destruction for the possessor of mind? Whatever, this is thinking. Just as milk, although without consciousness, is the cause of the growth of a calf. Similarly, nature is also the liberation of the person.