Tibetan
་རེ་ཞིག་དམ་བཅའ་བའི་དོན་སུན་འབྱིན་བར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར་སེམས་བ་ཅན་སྐྱེས་བུའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ན། སེམས་པ་ཅན་རྟག་པ་དང་གཅིག་བུའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དམ་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྟག་པ་དང་གཅིག་བུའི་ངོ་བོའི་སྐྱེས་བུ་ལས་དེ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡང་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་དང་ལྡན་པ་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་ཆེས་གསལ་བར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ཉིད་དུ་རིག་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་པ་ཅན་གཅིག་ཡིན་ན་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་བར་ཡང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སེམས་བ་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བདག་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཡང་ཡིན་ལ། དོན་རྣམ་བ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཟ་ཟབ་པོ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཟ་བ་པོ་མ་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བལྟ་བར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པར་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེ་ན། བལྟ་འདོད་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་དག་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟ་བར་འདོད་པ་དང་ཉན་བར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དུ་བརྟགས་བ་དེ་དག་ཀྱང་བདག་འདི་ལ་འགྱུར་བ་མིན་ཏེ། འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འབྱུང་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ལྟར་དེ་ཐ་དད་པར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན་ནི་སྐྱེས་བུ་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། བལྟ་བར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་བ་ནི། །སེམས་བ་ཅན་ལས་མ་གཏོགས་པའི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ནི་འདི་འདིའི་ཞེས་བྱ་བའི་འབྲེལ་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། འབྲེལ་ པའི་རྒྱུ་མཚན་ཕན་འདོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པར་འགྱུར་བའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་གི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་འཇོག་བའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་དེ་ནི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པས་དེའི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་འཇོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལུས་ཅན་ཉིད་བཞིན་ནོ། །སྐྱེས་བུའི་བལྟ་བར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཟ་བ་པོར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མི་དམིགས་པའོ། །གཏན་ཚིགས་འདི་མ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །བྱེད་བ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཟ་བ་པོ་འདི་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དགེ་དང་མི་དགེའི་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ
Chinese
总之，是为了驳倒所立的誓言。如果这样说有情众生是补特伽罗（藏文：སྐྱེས་བུ།）自己的体性，那么就成了立誓有情是常恒和唯一的体性。因为从常恒和唯一的体性的补特伽罗来说，它与此（有情）没有差别。这与现量相违。因为对于色和声等心识自证的体性，具有各不相同的自性，非常明显地觉知到自性各不相同。如果说有情是一个，那是不合理的。为了说明与所承诺的相违，所以才说有情的体性是一个等等。如果说我和体性是一个，又是各种事物的享用者，这怎么会互相矛盾呢？因为与非享用者的状态没有差别。如果说与想看等等不矛盾，所以才说想看等等。那些对于色等想看和想听等，作为享受相互差别的原因而进行观察的那些，也不会变成这个我，不会产生。如果产生，那么那时像那样产生差别，那么补特伽罗就成了具有生，就像想看等等一样，因为与那些没有差别。为了明确这一点，所以才说“除了有情之外”。如果不同，那么“这个这个”这样的关系是不合理的，因为关系的理由是没有互相帮助。这个是指生和灭。结合是指，对于没有理由将某物安立为某物的体性，那么具有分别念就不会将它安立为它的体性，就像虚空本身一样。对于补特伽罗的想看等等，也没有理由安立为享用者，这是不见原因。这个理由也不是没有成立，已经成立了。为了说明因为没有作者，所以这个享用者也是不合理的。如果说善与非善的业，所以才说等等。
English
In short, it is to refute the vow made. If it is said that sentient beings are the nature of the person (Tibetan: སྐྱེས་བུ།), then it becomes a vow that sentient beings are of a permanent and unique nature. Because from the person of permanent and unique nature, it is no different from this (sentient being). This contradicts the present quantity. Because for the nature of self-awareness of consciousness such as color and sound, it has different natures, and it is very clear to realize that the natures are different. If it is said that sentient beings are one, it is unreasonable. In order to explain the contradiction with the promised, it is said that the nature of sentient beings is one, etc. If it is said that I and the nature are one, and also the enjoyer of various things, how can this be contradictory? Because there is no difference from the state of non-enjoyer. If it is said that there is no contradiction with wanting to see, etc., so it is said wanting to see, etc. Those who observe those who want to see and want to hear, etc. for color, etc., as the reason for enjoying mutual differences, will not become this self, and will not arise. If it arises, then at that time, like that, differences arise, then the person becomes having birth, just like wanting to see, etc., because there is no difference from those. In order to clarify this, it is said, "Except for sentient beings." If they are different, then the relationship of "this this" is unreasonable, because the reason for the relationship is that there is no mutual help. This refers to birth and death. Combination means that for something that has no reason to establish something as the nature of something, then having discrimination will not establish it as its nature, just like the void itself. For the person's wanting to see, etc., there is also no reason to establish it as an enjoyer, which is not seeing the cause. This reason is not unestablished, it has been established. In order to explain that because there is no author, this enjoyer is also unreasonable. If it is said that good and non-good karma, so it is said, etc.
Tibetan
། མ་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་ཡང་གཞན་གྱི་ལན་གྱི་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། གལ་ཏེ་འདོད་དང་རྗེས་མཐུན་པར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྐྱེས་བུ་ལས་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་རང་བཞིན་འདིའི་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་གཏོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་འདི་ལོངས་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་རང་བཞིན་སེམས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ན། གང་གིས་འདི་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྐྱེས་བུ་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ལ། ཇི་ལྟར་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་དག་ཞ་བོ་ལོང་བ་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ལོང་བ་མིག་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་འབྲེལ་བ་ལས་དོན་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐིམ་པར་འགྱུར་བ་སེམས་པ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་དང་ཕྲད་པ་ལས་སེམས་པ་ཅན་བཞིན་དུ་ཆོས་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སྐྱེས་བུ་མཐོང་བའི་དོན་དུ་དང༌། །དེ་བཞིན་གཙོ་བོ་འབའ་ཞིག་དོན། །ཞ་ལོང་བཞིན་དུ་གཉི་གའི་ཡང༌། །འབྲེལ་པ་དེ་ཡིས་འཁོར་བ་བྱས།། ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལེན་འདེབས་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་ནི་མ་བྱས་པའི་ཡང་ལས་ཀྱི་མངོན་པར་འདོད་པ་འབྲས་བུ་གཏོད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་ཐམས་ཅད་དུ་འདོད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ན་སྐྱེས་བུའི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་ཅིའི་ཕྱིར་ འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར། འདི་སྙམ་དུ་དེའི་རྒྱུ་ཆོས་མེད་པའི་ཕྱིར། འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་ན་རང་བཞིན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དེ་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་མངོན་པར་འདོད་པའི་འབྲས་བུར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་ཐམས་ཅད་ནི་འདི་ཁོ་ན་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་རང་བཞིན་དང་སྐྱེས་བུ་དག་གོ །དེ་དག་ཀྱང་རྟག་ཏུ་ཉེ་བས་དེས་ན་རྟག་ཏུ་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་མངོན་པར་འདོད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟེར་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད་པ་སྟེར་བར་བྱེད། མི་འདོད་བ་ནི་འགའ་ཡང་དོན་དུ་གཉེར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་འདི་ལ་དོ
Chinese
没有造作之业的果报受用者是不存在的，因为会陷入未造作而相遇等等的过失。对此，为了迎接其他的回答的疑问，说了“如果与欲求相符”等等。虽然补特伽罗不是业的作者，但是，对于自然如何显现欲求之义而创造，则说此受用，没有过失。如果自性不是有心者，那么，以何种方式将此如何显现欲求之业的果报成办于补特伽罗？又如何成为善等业的作者呢？说了“彼等如跛子盲人”等等。如盲人与有眼者的补特伽罗相连而从事于事务一样，大等融入者与有心者的补特伽罗相遇，如如意宝般对法等果报必定成办，没有过失。如是说：为了补特伽罗见之义，如是唯有自性之义，如跛子盲人般二者的，以彼关联而作轮回。如是如果这样等等进行诘难。如果自性也是未造作之业的显现欲求而创造果报，那么，彼时一切时欲求所求之时，为何补特伽罗的显现欲求之义一切不能成就？如果认为因为彼之因没有法，所以不能成就，那么，为何说自性是等等呢？自性的果报是法，因为彼与彼无有差别，恒常存在，所以成为显现欲求之果。如此一切唯有此，如此即自性和补特伽罗。彼等也恒常亲近，因此恒常成为果报。另外，如果显现欲求的自性给予，彼时为何给予不欲求？不欲求者谁也不追求。另外，自性对此。
English
There is no enjoyer of the fruits of uncreated actions, because it would lead to the fault of encountering the uncreated, etc. To address the doubts of other responses to this, it is said, "If it is in accordance with desire," etc. Although the individual is not the doer of actions, there is no fault in saying that this enjoys what nature creates in accordance with how it desires to manifest. If nature is not conscious, then how does it accomplish the fruits of actions that manifest desire for the individual? And how does it become the doer of virtuous and other actions? It is said, "They are like the lame and the blind," etc. Just as a blind person engages in activities by associating with a sighted person, similarly, the great and other elements that dissolve, upon encountering a conscious individual, certainly accomplish results such as Dharma, like a wish-fulfilling jewel, and there is no fault. As it is said: For the sake of the individual's seeing, and likewise for the sake of the chief alone, like the lame and the blind, the cycle of existence is made by the connection of the two. If it is so, then objections are raised. If nature also creates fruits by manifesting the desire of uncreated actions, then why is it that when desire is sought at all times, all the meanings of the individual's manifested desire are not accomplished? If it is thought that it is not accomplished because its cause lacks Dharma, then why is it said that nature is, etc.? The fruit of nature is Dharma, and because it is inseparable from it, it is always present and becomes the fruit of manifested desire. Thus, all is only this, that is, nature and the individual. They are also always close, so they always become the fruit. Furthermore, if nature, which manifests desire, gives, then why does it give what is not desired? No one seeks what is not desired. Furthermore, nature for this.