Tibetan
་བ་དེའི་ཚེ། ཡུལ་དེ་དང་ཡུལ་གཞན་དང་དུས་གཞན་གནས་པ་རྣམས་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་བཞིན་དུ་རིམ་པ་ངེས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་གི་འདོད་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་དེས་སྣང་གི །གཞན་ངོ་བོ་གཞན་གྱིས་སྣང་བར་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་སོ་སོར་ངེས་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཆད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཁྱེད་ཅག་སྤྱོད་པའི་ལུགས་ཀྱིས་སྣང་བཞིན་པའི་རྣམ་པ་དེ་ནི་བློ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་འདི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་བརྗོད་དེ། རྣམ་པ་དང་ལྡན་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡིན་ལ། བློ་ནི་རྣམ་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གྱུར་ན་དེ་ལས་ ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཡུལ་ན་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཡུལ་ནི་གང་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་བྱས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཡུལ་དང་དུས་གང་དང་འབྲེལ་པ་གླང་པོ་ལ་སོགས་བ་དེ་དག་ཡུལ་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ན། རང་དང་བྲལ་པའི་ཡུལ་དང་དུས་གཞན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་སྣང༌། དེ་ལྟ་བས་ན་ཤེས་པ་དེ་དག་ནི་དོན་དམ་པར་མ་འདྲེས་པའི་རང་བཞིན་དང་གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པོ། །དེའི་རང་བཞིན་གྱི་སྐྱེས་བུ་ཡང་དུ་མ་ཉིད་དང༌། མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཤེས་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་དེའི་ཆོས་ཡིན་ལ། དེས་ན་དེ་ཐ་དད་ན་ཡང་སྐྱེས་བུ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། རྟོགས་པ་དང༌། སེམས་པ་ཅན་དང༌། བློ་དང༌། ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིང་ཐ་དད་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་ཐ་དད་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མིང་ཐ་མི་དད་ན་ཡང་ཤེས་པ་དེ་དག་གི་སེམས་པ་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་གཅིག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ངོ་བོར་འདོད་པ་ཁོ་ནའོ། །སེམས་པ་ཅན་དེ་ཐ་མི་དད་པ་ན་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཆ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འགལ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་ཐ་དད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་པ་དམིགས་པ་མེད་བར་བསྟན་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བློ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་ཡང་སུན་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཡོངས་སུ་གསལ་བའི་རྣམ་པ་དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་མ་
Chinese
在那时，那个地方和其他地方以及其他时间存在的事物并非没有关联，同样也没有一定的顺序。那为什么呢？因为是自己以意愿强加的自性显现。如果是其他自性由其他显现，那是不合理的，因为会变得非常过分。如果是那样，一切都会变成一切知的对境。如果是那样，分别确定的事物的安立就只会是断灭。此外，按照你们所行持的方式，所显现的相不是心，然而却说这是外境的自性，因为具有相的是外境，而心是没有相的。如果那样的话，那会怎么样呢？“在想要表达的境中”等等这样说了，想要表达的境就是强加的地方，因此，与任何地方和时间相关的象等事物，如果只是显现为与那个地方相关联，那为什么会显现在与自己分离的地方和其他时间呢？因此，可以成立那些知识是本质上不混合的自性和变动的自性，因为是偶尔的。它的自性的补特伽罗也是众多且无常的。如果认为知识是那个补特伽罗的法，因此，即使它是不同的，补特伽罗也不是不同的，因为它是有法，那是不合理的，因为觉、有心、心和知识这些不是其他意义。仅仅是名称不同，事物们的自性并不是不同的。此外，即使名称不相同，也只是认为那些知识的有心者的自性是一个随行的自性。如果那个有心者不是不同的，那它的自性的知识们也是无分的部分。如果不是那样，因为具有相违的法，就会变成唯一不同的。通过指出知识没有所缘，这也驳斥了心不是现量，因为这样完全清晰的相不是外在的。
English
At that time, the things that exist in that place and other places and other times are not unrelated, and similarly, there is no definite order. Why is that? Because it is the nature that is imposed by one's own will that appears. If other natures appear by others, that is not reasonable, because it would become too excessive. If that were the case, everything would become the object of all knowledge. If that were the case, the establishment of separately determined things would only be annihilation. Furthermore, according to the way you practice, the appearance that appears is not mind, but it is said that this is the nature of external objects, because it is the external object that has the appearance, and the mind is without appearance. If that were the case, what would happen? "In the object that one wants to express," and so on, it is said, the object that one wants to express is the place where the imposition is made, therefore, if things like elephants that are related to any place and time only appear to be related to that place, then why do they appear in places and other times that are separate from oneself? Therefore, it can be established that those knowledges are of a nature that is not essentially mixed and of a nature that is moving, because they are occasional. The person of its nature is also many and impermanent. If it is thought that knowledge is the dharma of that person, therefore, even if it is different, the person is not different, because it is the subject of dharma, that is not reasonable, because awareness, having a mind, mind, and knowledge are not other meanings. The natures of things are not different merely because of different names. Furthermore, even if the names are not the same, it is only thought that the nature of the sentient being of those knowledges is a single accompanying nature. If that sentient being is not different, then the knowledges of its nature are also indivisible parts. If that is not the case, because it has contradictory dharmas, it will become only uniquely different. By pointing out that knowledge has no object, this also refutes that mind is not direct perception, because in this way the completely clear appearance is not external.
Tibetan
ཡིན་པར་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་གསལ་བའི་རྣམ་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ན་རང་ཉིད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བློ་རྣམས་རང་རིག་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང༌། དཔེར་ན་རང་གི་ངོ་བོས་མེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ། དེ་སུན་དབྱུང་བའི་ཕྱིར། འདི་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བསག་པ་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་བློ་ནི་རྟག་གནས་དང། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་བློའི་གནས་སྐབས་དོན་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་དང་རྟག་ཏུ་བ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་དོན་ཐམས་ཅད་དུ་རིག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བློ་ནི་སྒྲ་ཡི་ཡུལ་ཅན་གང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་སྒྲའི་ཡུལ་ཅན་སྒྲའི་རྣམ་ བ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རོ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་གྱི། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་དོན་གཅིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་ན་དོན་ཐམས་ཅད་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བློ་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང། བློ་གཅིག་གིས་ནི་དུ་མ་ཡི། །རྣམ་ཤེས་དེ་ནི་ཅིག་ཅར་ཉིད། །ཁྱད་པར་མེད་ཕྱིར་རིམ་གྱིས་ཀྱང༌། །མི་འགྱུར་དེ་ཁྱད་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །མིན་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་སྒྲའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རོ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་དུ་ཁས་ལེན་པར་མི་བྱེད་ན། དེ་ལྟ་ན་བློ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་དད་པ་ཁྱོད་ཀྱི་རང་གི་ཚིག་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །མེད་དཔེར་བྱས་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མེ་ཡང་བསྲེག་བྱ་མ་ལུས་པའི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བསྲེག་པར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་སྲེག་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྲེག་པར་བྱེད་པ་རྟག་ཏུ་གནས་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བསྲེག་བྱ་མཐའ་དག་ཐལ་བར་བྱས་པར་འགྱུར་ཏེ། སྲེག་པར་བྱེད་པ་འབར་བ་དང་འབྲེལ་པའི་བསྲེག་པར་བྱ་བ་བཞིན་དུ་རང་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་རྟག་ཏུ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གི་སྒྲས་ནི་བློ་དོན་ཐམས་ཅད་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཅེས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་མི་རྟག་ཏུ་སྲེག་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ན། འོ་ན་ཇི་ལྟར་དོན་ཉེ་བ་ཡང་སྲེག་པར་བྱེད་ཅེ་ན། བསྲེག་པར་བྱ་དོན་ཉེ་ཉིད་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བརྗོད་པའི་དོན་ཁས་བླངས་པ་ན། དོན་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅ
Chinese
已经被证实了。如果这样，并且认识到完全明晰的形态的自性，那么由于自身是明晰的体性，心识就变成了自证的体性。还有，例如说“以自己的体性为火”等等。为了驳斥它，在此处显示了近取，即“如果心是常住的”等等。如果心的状态是了知一切事物的体性并且是常住的，那么那时就会变成通达一切事物。怎么通达呢？说了“心是声音的对境”等等。像这样，声音的对境，具有声音的相的，就是味道和形状等等的对境，其他的不是。如果这样，在一个事物被体验的时候，就会变成体验一切事物，因为以它为所缘的自性的心识存在于一切事物中。还有，“一个心识不能同时认知多个事物，因为没有差别，所以也不会逐渐认知，因为没有差别”。这样说了。如果不是这样，那么如果不是承认声音的对境的心识是味道等等的行境，那么心识的差别就会被你自己的话语所显示。为了显示没有的比喻本身也没有成立，说了“火也不能烧尽所有可烧之物”等等。燃烧一切可燃烧之物，以燃烧的自性燃烧，并不是常住的。如果不是那样，那么一切可燃烧之物都会变成灰烬，因为像与燃烧相关的可燃烧之物一样，自身燃烧的可燃烧之物总是邻近的。又，语气词“又”显示了不仅仅是心识不是通达一切事物的自性。如果那样，如果不变成不恒常燃烧的自性，那么怎样燃烧邻近的事物呢？说了“可燃烧之物邻近时”等等。如果这样，那么说了就是承认了刚刚说过的意义，一切事物同时
English
It has been proven. If so, and realizing the very nature of the completely clear form, then since oneself is the essence of clarity, the minds become the essence of self-awareness. Furthermore, for example, saying "fire by its own nature" and so on. In order to refute it, the proximate aggregation is shown here, that is, "if the mind is permanent" and so on. If the state of mind is the essence of knowing all things and is permanent, then at that time it will become understanding all things. How to understand? It is said, "The mind is the object of sound" and so on. Like this, the object of sound, having the aspect of sound, is the object of taste and shape, etc., but not others. If so, when one thing is experienced, it will become experiencing all things, because the mind of its own nature, with it as the object, exists in all things. Furthermore, "one mind cannot cognize many things simultaneously, because there is no difference, so it will not cognize gradually, because there is no difference." It is said like this. If it is not so, then if it is not admitted that the mind, which is the object of sound, is the object of taste, etc., then the difference of minds will be shown by your own words. In order to show that the example of non-existence itself is not established, it is said, "Fire cannot burn all burnable things" and so on. Burning all burnable things, burning with the nature of burning, is not permanent. If it is not so, then all burnable things will become ashes, because like the burnable thing related to burning, the burnable thing that burns itself is always near. Also, the word "also" shows that it is not only that the mind is not the nature of understanding all things. If so, if it does not become the nature of impermanently burning, then how does it burn nearby things? It is said, "When burnable things are near" and so on. If so, then saying it is admitting the meaning just said, all things simultaneously