Tibetan
ག་ཡིན་ལ། གཞན་ནི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྒྱུན་ཡང་ངའི་བློ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་པ་སྟེ་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་གྱི་ཤེས་པའི་བྱ་བ་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་རྒྱུན་འདི་སྔར་ཤེས་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཞིང། ད་ལྟར་ཤེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་བརྟགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་མེད་པའི་ཤེས་པ་པོ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཤེས་པ་མ་གཏོགས་པར་ཡུལ་གང་ལ་ང་རྒྱལ་འདི་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་བོ། །ཅི་སྟེ་འདི་དག་ཤེས་པའི་ངོ་བོར་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་ཅེ་ན། འདས་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཉེ། གང་ཞིག་ངའི་ཤེས་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དེ་ནི་ད་དུང་ཡང་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ད་ལྟར་བའི་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །འདས་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་ཡུལ་རྟོགས་པ་ཡང་ངའི་ཤེས་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་གང་ཞིག་ཤེས་པ་པོ་ཡིན་པའམ། ངའི་ཤེས་པས་གཟུང་བར་བྱ་བ་དེ་ནི་འདས་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཁར་ཚང་གི་ཤེས་པ་པོ་བཞིན་ནོ། །ད་ལྟར་ བའི་བློ་འདི་ཡང་ཤེས་པ་པོ་དང་ངའི་ཤེས་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་བའི་རྟོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་ལས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངའི་ཤེས་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པ་པོ་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་ནས་སྦྱོར་བ་གཉིས་བསྟན་ཏེ། །ད་ནི་ངའི་ཤེས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་ནས་སྦྱོར་བ་གཞན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པ་དང༌། ད་ལྟར་གྱི་ངའི་ཤེས་པ་བསྒྲུབ་བྱ་སྟེ། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྒྱུད་གཅིག་དང་འབྲེལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཁར་ཚང་དང་ནི་དི་རིང་ཡོད་པ་ཀུན་གྱི་ངའི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་སྟོན་པའོ། །དོན་མཚུངས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཏེ། ཡུལ་གཅིག་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལྷ་སྤྱིན་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་གཅིག་དང་འབྲེལ་པའི་ཤེས་པ་པོའི་དོན་བདུན་པ་དེར་རམ། དེའི་ངའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་རྒྱུད་གཅིག་དང་འབྲེལ་པའི་ཤེས་པ་པོའི་ངའི་ཤེས་པའོ། །དེའི་དངོས་པོ་ནི་དེ་ཉིད་དེ། འདི་ཡང་གཏན་ཚིགས་སྟོན་པའོ། །དའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཙམ་ནི་སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱིང་རྒྱལ་ལ་འཇུག་པས་དེའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་རྒྱུད་གཅིག་དང་འབྲེལ་པའི་ཤེས་པ་པོའི་ཡུལ་ཉིད་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་སོ། །བློ་གཅིག་བཞིན་ཞེས་བྱས་བ་ནི་དཔེ་སྟེ། ངའི་ཤེས་པ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་ནང་ནས་བློ་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཕྱོགས་ཕྱི་མ་རྩོམ་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་རྟག་པ་དང་གཅིག་བུའི་ངོ་བོ་སེམས་པ་ཅན་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ན། དེའི་ཆོ་བློ་ཡང་སེམས་པ་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་དང་གཅིག་བུའི་ངོ་བོར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མི་འདོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དམ་བཅའ་བ་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་བཤད་སྦྱར་བྱེད་པས། དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་གཞན་གྱི་དུས་ན་མི་གནས་སོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་རྒྱལ་དཔོག་པས་ཀྱང་ཡོད་པ་དང་འབྲེལ་པ་ན་སྐྱེས་བུའི་དབང་པོའི་བློ་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་མོ་ཞེས་བཤད་དེ། རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་སྐྱེ་བར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞོན་ནུ་ མ་ལེན་གྱི་ཡང་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས། གང་གིས་ཕྱི་ནས་དོན་འཛིན་པར། །དབང་པོ་བཞིན་དུ་བྱ་བྱེད་པ། །དེ་ནི་སྐད་ཅིག་ཀྱང་འདོད་ལ། །ཚད་མ་མེད་པར་སྐྱེ་བ་མིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །བློ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་དྲུག་ཁས་བླངས་བ་དང་ཡང་འགལ་ལོ། །དེ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། བར་མེད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་རྣམ་པ་དུ་མ་སེམས་པ་ན་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་འབྲེལ་པའི་བློ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞོན་ནུ་མ་ལེན་གྱིས་འགལ་བའི་ཕུང་པོ་འདི་ཐམས་ཅད་མཐོང་ནས། བློ་དག་ཀྱང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བློ་རྣམས་དང་སྐྱེས་བུ་ནི་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་བ་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་ནི་བློའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སེམས་པ་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁོ་བོ་ཅག་སྟེ། ངེད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་བློ་རོའི་བློ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཡུལ་རྟེན་ཐ་དད་ཡིན་ཞེ་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཞེ་ནའི་སྒྲ་ནི་གཞན་གྱི་ལུགས་ཁས་ལེན་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་རྟོག་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོ
Chinese
是也。其他是知识。因此，恒常也并非由我的智慧所能把握，因为没有过去和现在的知识这二者。如此，这个恒常先前不是被知晓的，现在也不是被知晓的，因为通过分析它本身就不是事物。没有事物，知者也不存在，因为那是事物的属性。因此，正如所说，除了知识之外，这个我慢在哪个对象上起作用，那就是我，这样成立了。如果这些如何成为知识的自性呢？提到了“过去的慢”等等。任何需要被我的知识所理解的事物，仍然在起作用，例如现在的理解。过去的我慢之境也需要被我的知识所理解，这是自性推理。另一方面，任何是知者，或者需要被我的知识所把握的事物，都需要被过去的慢所把握，就像昨天（ཁར་ཚང་）的知者一样。现在的智慧也是知者，并且需要被我的知识所理解，这是自性推理。“这”指的是现在的理解。“从那”指的是需要被我的知识所理解。这样，将知者作为有法，展示了两个论式。现在，为了将我的知识作为需要被证明的有法，展示另一个论式，提到了“那些知识”等等。“那些”指的是过去和现在的我的知识，是需要证明的，意思是需要证明的有法本身。如何呢？提到了“与一个相续相关”等等。昨天和今天（ནི་དི་རིང་）存在的一切的我的知识，这显示了需要证明的有法。意义相同指的是需要证明的法，意思是具有相同境。天授等与一个相续相关的知者的第七个意义，或者，那些是与一个相续相关的知者的我的知识。它的事物
English
It is. The other is knowledge. Therefore, the constant is also not to be grasped by my wisdom, because there is no duality of past and present knowledge. Thus, this constant was not previously known, nor is it known now, because by analysis it is not a thing in itself. Without a thing, there is no knower either, because that is the nature of things. Therefore, as it is said, apart from knowledge, on which object does this pride operate, that is the self, thus it is established. If these, how do they become the nature of knowledge? "Past pride," etc., are mentioned. Whatever needs to be understood by my knowledge is still operating, like present understanding. The object of past pride also needs to be understood by my knowledge, which is a reason of nature. In another way, whatever is a knower, or needs to be grasped by my knowledge, needs to be grasped by past pride, like the knower of yesterday (khar tshang). The present mind is also a knower and needs to be understood by my knowledge, which is a reason of nature. "This" refers to the present understanding. "From that" refers to the fact that it needs to be understood by my knowledge. Thus, having made the knower the subject, two arguments are shown. Now, in order to show another argument by making my knowledge the subject to be proven, "those knowledges," etc., are mentioned. "Those" refers to the past and present my knowledge, which is to be proven, meaning the subject itself to be proven. How is it? "Related to one continuum," etc., are mentioned. My knowledge of everything that exists yesterday and today (ni di ring), this shows the subject to be proven. Having the same meaning refers to the dharma to be proven, meaning having the same object. In the seventh meaning of the knower related to one continuum, such as Devadatta, or, those are the my knowledge of the knower related to one continuum. Its object
Chinese
哦，那就是它本身。这也在阐述论证。因为仅仅“达”的知识本身会导致其他人进入王国，因此，为了消除不确定性，通过论证区分了与同一传承相关的知者的境地。像“一个智慧一样”这样说是譬喻。意思是，就像我想把我的那些知识表达为一个智慧一样。因此，从“因此，对于这个”等等开始，就构成了后一个方面。如果有人承认常恒和唯一的自性是有情，那么，由于智慧与有情的自性无别，它也会变成常恒和唯一的自性。但我们并不希望那样，因此，这与所承诺的誓言相矛盾。像这样进行解释和连接，那就是刹那性的，因为在其他智慧的时刻它并不存在，这样说的。同样，胜论者也说，与存在相关联时，由士夫的根产生的智慧是现量，因为如果是常恒的，就不可能产生。幼童取者也与他自己的话语相矛盾，正如他自己所说：谁从外部执持事物，像根一样行事，那也被认为是刹那性的，并且没有量度就不会产生。因为智慧是一个，所以也与承认六量相矛盾。同样，这也与现量相矛盾，因为在无间断地思考各种各样的增益时，与生灭相关的智慧会被非常清晰地体验到。幼童取者在看到所有这些矛盾的集合后，说了“智慧等也是”等等，他认为智慧和士夫是常恒的和唯一的，为什么呢？因为它们是有情的自性。士夫是智慧的特征的有情的自性。我们，意思是，按照我们的体系。那么，如何区分色之智慧、声之智慧等等呢？如果说是由于所依的境不同呢？说了“如果说是”等等，这里的“如果说”这个词是承认他者的体系，意思是，如果那样理解的话。
English
O, that is itself. This also elucidates the reasoning. Because merely the knowledge of "Da" itself leads others to enter the kingdom, therefore, in order to eliminate uncertainty, the realm of the knower connected with the same lineage is distinguished by reasoning. Saying "like one wisdom" is an example. It means, just as I want to express those of my knowledge as one wisdom. Therefore, from "therefore, for this" etc., the latter aspect is constructed. If one admits that the nature of permanence and oneness is sentient, then, since wisdom is non-different from the nature of the sentient, it will also become the nature of permanence and oneness. But we do not want that, therefore, this contradicts the vow that has been promised. Explaining and connecting in this way, it is momentary, because it does not exist at the time of other wisdoms, so it is said. Similarly, the Vaiśeṣika also said that when associated with existence, the wisdom of the senses of the puruṣa is perception, because if it were permanent, it could not arise. The Kumārila also contradicts his own words, as he himself said: Whoever grasps objects from the outside, acting like the senses, that is also considered momentary, and it does not arise without measure. Because wisdom is one, it also contradicts the admission of six kinds of valid cognition. Similarly, it also contradicts direct perception, because when thinking of various kinds of superimpositions without interruption, the wisdoms related to arising and ceasing are experienced very clearly. Kumārila, having seen all these collections of contradictions, said "wisdoms etc. are also" etc., he considers wisdoms and puruṣa to be permanent and one, why? Because they are the nature of sentient beings. Puruṣa is the nature of sentient beings, which is the characteristic of wisdom. We, meaning, according to our system. Then, how can the wisdom of form, the wisdom of sound, etc., be distinguished? If it is said that it is because the objects of reliance are different? He said "if it is said" etc., the word "if it is said" here is an admission of the system of others, meaning, if it is understood in that way.