Tibetan
རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་རེ་ཞིག་བདག་ལ་ཕན་མི་འདོགས་པར་གྲུབ་པའི་དཔེ་མེད་དོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྒྲུབ་པར་ནུས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། གང་ཞིག་གང་གིས་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་ཕན་འདོགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གངས་ཅན་དང་འབིགས་བྱེད་དག་ལྟ་བུའོ། །ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡང་བདག་རྟག་པ་དང་གཅིག་པུའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའོ། །གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་བདག་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བྱེད་ན་བདག་ཁོ་ནའི་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་མི་རྟག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ཡང་འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་འདི་ཞེས་བྱ་བའི་འབྲེལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྟག་པ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་དེ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་སུ་ཞིག་གིས་ལུས་བདག་ཏུ་འདོད་ཅེས་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག་ཀྱང་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་རིག་བྱེད་སྨྲ་བ་རྣམས་ལྟར་གང་དག་ལུས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་བདག་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དགག་པ་བྱེད་དོ། །གང་ཡང་མེད་པ་ནི་ཚིག་ཕྱི་མའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་དང་བཅས་པ་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་འབྲེལ་པ་མད་དེ། ཚིག་ཕྱི་མའི་དོན་ཡོད་པ་ཁོ་ན་དགག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་དགག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་པས་ན་གཞན་གྱིས་འཁྲུལ་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཚིག་ཕྱི་མའི་དོན་ཡིན་ནོ། །འདི་ལུང་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས་གཞན་གྱི་ལོག་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་འགེགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་སངས་རྒྱས་པས་ཀུན་དུ་ བཏགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཁྱེད་ཀྱིས་འགེགས་པར་བྱེད་ན་དགག་པའི་སྦྱོར་བ་ཚིག་ཕྱི་མ་མེད་པ་ལ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྩོད་པ་འདི་འབྱུང་བ་ཁོ་ནའོ། །གང་ཡང་ལུས་ལ་བདག་ཡོད་པར་སུ་ཞིག་འདོད་ཅེས་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་དག་གི་ལྟ་བ་ལ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་མཐེ་བོའི་རི་མོ་སྔོ་བས
Chinese
因为已经完全成立的缘故。另外，如果说暂时没有成立的、对“我”有利益的例子，这也是不正确的。这是因为只有能够成立，才能有所助益。如果某事物不能产生其自性的差别，那么它就不能对其有所助益，例如雪山和穿孔器等。如果说身体等也不能产生“我”常恒和唯一的自性差别，这是因为不能确定普遍性。理由也没有不成立的情况，因为自性的差别与“我”没有差别。如果那样做，就会变成只是“我”的作用，那样就会变成不常恒的过失。如果自性的差别是不同的，那么由于没有关联的理由，就不会变成“它的这个”的关系。因此，对于常恒的事物，一点也不会有所助益，因为它对它一点作用也不起。如果有人说谁会认为身体是“我”呢，这也是不正确的，因为也有一些人这样说，例如吠陀论者等，他们说身体等是“我”完全转变的自性。因此，依靠它来进行驳斥。如果说没有是后句的对境，因此也应该说具有“我”的是什么，这也是没有关联的，因为后句的意义不只是要驳斥存在的事物，而是要驳斥虚构的事物，因为不能驳斥存在的事物。因此，他人由于错误而虚构的意义，就是后句的意义。这段引文在重复之后，是为了阻止将他人的邪见说成是正确的。如果不是这样，如果你们驳斥佛教徒普遍认为的灯等不是刹那，那么就会出现这样的争论：你们驳斥的刹那，在没有后句的驳斥的陈述中是显而易见的。如果有人说谁会认为身体中有“我”呢，这也是不正确的，因为在有些人的观点中，“我”就像蓝色的拇指指纹一样。
English
Because it is completely established. Furthermore, if it is said that there is no example of something that is temporarily not established and beneficial to the "self," that is also incorrect. This is because only what can be established can be of benefit. If something does not produce a distinction of its own nature, then it cannot be of benefit to it, such as the snowy mountains and perforators. If it is said that the body and so on also do not produce the distinction of the "self" being permanent and singular, this is because the universality cannot be ascertained. The reason is also not unestablished, because the distinction of its own nature is not different from the "self." If it does that, it will become only the action of the "self," and in that case, it will become the fault of impermanence. If the distinction of its own nature is different, then because there is no reason for connection, it will not become the relationship of "this of it." Therefore, it does not benefit the permanent at all, because it does not act on it at all. If someone says who would consider the body to be the "self," that is also incorrect, because there are some who say that, such as the Vedic proponents, who say that the body and so on are the nature of the "self" completely transformed. Therefore, one relies on that to refute. If it is said that non-existence is the object of the subsequent statement, therefore one should also state what possesses the "self," that is also irrelevant, because the meaning of the subsequent statement is not only to refute existing things, but to refute fabricated things, because one cannot refute existing things. Therefore, the meaning fabricated by others due to error is the meaning of the subsequent statement. This quotation, after being repeated, is to prevent the wrong view of others from being stated as correct. If it is not so, if you refute that lamps and so on are not momentary, which is commonly held by Buddhists, then the following dispute will arise: the momentariness that you refute is evident in the statement of refutation without a subsequent statement. If someone says who would consider the body to have a "self," that is also incorrect, because in some people's view, the "self" is like a blue thumbprint.
Tibetan
ངས་འདྲ་བའི་འབྲས་བུ་ཕྱེད་ཀྱི་ཚད་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་ལུགས་ཀྱིས་བདག་ལུས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལུས་ལ་གནས་པར་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་དགག་པར་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ལུས་བདག་དང་འབྲེལ་པ་འགེགས་ན་དཔེ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། ཕན་ཚུན་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་དང་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གངས་ཅན་དང་འབིགས་བྱེད་བཞིན་དུ་བདག་དང་ལུས་གཉིས་འབྲེལ་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་ཁྱད་པར་བཀག་ན་སྤྱི་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་མ་ངེས་ཏེ། ཁྱེད་ཅག་གིས་སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཡིན་པ་བཀག་ན་ཡང་སྐད་ཅིག་མའི་སྤྱི་འགའ་ཞིག་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་དུས་ཡུན་མི་རིང་བར་གནས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་མའི་སྒྲ་འཇུག་པར་འདོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་སྤྱིར་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟན་བདག་གི་སྒྲ་འཇུག་པ་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ང་རྒྱལ་གྱི་རྟེན་སེམས་ཡིན་པར་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སྤྱིར་བདག་གྲུབ་པོ། །གང་ཡང་ཅི་སྟེ་བདག་གི་སྒྲ་ནི་མི་རྟག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་གཉིས་སྨྲས་བ་དེ་ཡང་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ། ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གིས་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་བ་བདག་གི་སྒྲ་ལ་དོན་དམ་པར་ཡུལ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཁས་མ་བླངས་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རྟག་པའི་སྒྲ་ཡང་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་རྟག་པ་འགའ་ཞིག་ལ་འཇུག་པར་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ལུས་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་གི་སྒྲ་ཉེ་བར་བརྟགས་ནས་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་བདག་ཅེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ཚད་མས་གནོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དང་ཟ་བ་བོ་ ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་དུ་རྟེན་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདིའི་སུན་འབྱིན་པ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མི་བྱེད་དེ། །རྟེན་བཀག་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་དག་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པ་དང་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པའི་སྐྱོན་ཡང་ཇི་ལྟར་མི་འབྱུང་བ་དེ་ལྟར་ལས་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་བརྟག་པར་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་དཀའ་འགྲེལ་ལས་རིགས་པ་ཅན་དང་བྱེ་བྲག་པས་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་སྐྱེས་བུ
Chinese
我以类似于一半果实的量，因为我是有身体的，所以存在于身体中，因此驳斥它是合理的。如果驳斥身体与我的关联，那么“没有例子”的说法也不成立。因为没有互相帮助和利益，就像雪山和金刚杵一样，我和身体没有关联，可以像之前一样成立。如果驳斥特殊，那么“是普遍的认识”的说法是不确定的。即使你们驳斥灯等是刹那的，也不会承认刹那的普遍性。如果你们认为，我们只是因为存在时间不长而将灯等称为刹那，因此普遍的刹那成立。如果那样，那么我这个词的用法也只是我们认为的傲慢的所依心，因此普遍的我成立。如果说“我的词是不常住的对境”等等，这两种说法也是没有关联的，因为没有承认。自己会迷惑，我的词在究竟上也没有承认任何对境，也与色等不同。常住的词在究竟上也没有成立为指称常住的事物。身体等上的我这个词不是通过近取而用的，而是因为没有迷惑地认识到。因此，对已成立的事物不是成立。因此，如果这样，那么被称为我的法，因为被量所损害而没有成立，所以你们给它贴上作者和食者的标签，就像石女的儿子一样没有依据，因此不对它进行单独的驳斥。因为驳斥了所依，所以舍弃了这些。如何不产生已做无用和未做相遇的过失，那样将显示对业和果关系的考察。这就是《真实性摄略难解》中，理性和胜论者普遍考察的士夫。
English
I, with a measure similar to half a fruit, because I am embodied, therefore exist in the body, so it is reasonable to refute it. If the connection between the body and self is refuted, then the statement "there is no example" is also not established. Because there is no mutual help and benefit, just like the snow mountain and the vajra, the self and the body are not connected, which can be established as before. If the particular is refuted, then the statement "it is a universal understanding" is uncertain. Even if you refute that lamps, etc., are momentary, you will not admit the universality of momentariness. If you think that we only call lamps, etc., momentary because they do not exist for a long time, therefore the universal momentariness is established. If that is the case, then the usage of the word "I" is also only what we consider to be the basis of arrogance, therefore the universal self is established. If you say "the word 'I' is an impermanent object," etc., these two statements are also irrelevant because they are not admitted. One will be confused, and the word "I" does not admit any object in reality, nor is it different from form, etc. The word "permanent" is also not established as referring to permanent things in reality. The word "I" on the body, etc., is not used by approximation, but because it is recognized without confusion. Therefore, it is not established for what is already established. Therefore, if this is the case, then the dharma called "I," because it is not established by being harmed by valid cognition, so whatever label you put on it as the agent and the eater is without basis like the son of a barren woman, therefore no separate refutation is made against it. Because the basis is refuted, these are abandoned. How will the fault of doing being wasted and not doing meeting not arise, in that way it will show the examination of the relationship between karma and result. This is the individual examined universally by the rationalists and particularists in the condensed commentary on the Difficult Points of Reality.