Tibetan
འི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་རྩོམ་མོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་སྟོན་པ་ལ་མཆོད་པར་བྱེད་པ་ནི་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཤེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་སྟོན་པ་ལ་མཆོད་པར་བརྗོད་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུ་བ་བྱ། །ཞེས་པ་འདིས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང༌། དགོས་པ་གཉིས་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་བསྟན་བཅོས་འདིའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲས་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཁོ་ན་སྟེ། གཞན་དག་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ངག་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། བསྟན་བཅོས་མཐའ་དག་ནི་དག་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ངག་གི་ཚོགས་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་གལ་སྲིད་ཅེ་ན། དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ངག་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་བསྟན་བཅོས་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ངག་དེ་ནི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་ འབྲེལ་པར་གནས་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སྨྱོན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གི་ཚོགས་བཞིན་དུ་དོན་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པ་ཅན་སྒྲ་དུ་མ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་གཞན་པའི་ངག་བཞིན་དུ་བསྟན་བཅོས་ནི་ངག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཚིག་ཁོ་ནས་ངག་རྩོམ་པ་ཡང་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ངག་གིས་ཀྱང་རྩོམ་པ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་བསྟན་བཅོས་ནི་དག་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀླན་ཀ་མེད་དོ། །དགོས་པ་ནི་བསྡུས་པའི་ཚིག་གིས་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་དགོས་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ན་དེ་ལྟར་གཏོགས་པ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱའི། གཞན་དུ་གཏོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སྨྲ་བ་པོ་འབྲེལ་པ་མེད་པ་བརྗོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །སྨྲ་བ་པོ་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པའི་དགོས་པ་བརྗོད་པ་ཡང་བསྟན་བཅོས་ལ་གཞན་དག་གཞུག་པར་འདོད་པས་ཡིན་གྱི་ཞེས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་གཞན་དག་དགོས་པ་བསྟན་པས་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ། གལ་ཏེ་དེར་གཏོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་དགོས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་གཏོགས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དགོས་པ་བརྗོད་པས་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་གཞན
Chinese
为了知晓其伟大的自性，因此开始向其顶礼，如是说。如此，供养导师并非无意义。从向其顶礼至知晓之间，显示了对导师的供养之说。应归纳其真实性。此句表明了所说之事物和必要性。如此，此论典所说之事物是远离自性等作用的真如，以及缘起之殊胜特征的真如等远离作用之自性。这些也仅仅是通过真如之语隐含地显示，因为其他不适合作为真如的意义。然而，难道不是只有语言才具备所说之事物，而其他则不然吗？所有论典都是纯净的，然而，它们是语言的集合。因此，如果在此有所说之事物，那会是重要的吗？那是不存在的，虽然语言集合的自性是论典，然而，这些语言是相互依存而存在的。如果不是这样，就会像疯子等的词语集合一样，变得毫无意义。因此，由于是众多相互关联的声音集合的自性，因此，论典就像不同于它的语言一样，仅仅是语言。也并非仅仅通过词语来创作语言，然而，语言也创作词语，因此，论典是极其纯净的，因为具备所说之事物，所以没有争论。必要性是通过简略的词语来显示的。如此，在显示想要进入论典之人的必要性时，应显示属于此者，而不是属于其他者。如果不是这样，说话者就会变成表达无关之事物。说话者表达论典等的必要性，也是因为想要让其他人进入论典，而不是因为其他原因。如果显示其他人的必要性，如何能进入论典呢？如果表达属于此者的必要性，而不是属于其他者的必要性。因为表达其他人的必要性，其他具有分别念
English
In order to know its great self-nature, therefore, it is said that prostration to it is begun. Thus, offering to the teacher is not meaningless. From prostrating to him to knowing, it shows the saying of offering to the teacher. Its truth should be summarized. This sentence indicates the things to be said and the necessity. Thus, what is said in this treatise is the Suchness that is free from actions such as self-nature, and the nature of Suchness that is free from actions such as the characteristics of dependent origination. These are also only implicitly shown by the word Suchness, because others are not suitable as the meaning of Suchness. However, isn't it only language that has the things to be said, and not others? All treatises are pure, however, they are a collection of languages. Therefore, if there is something to be said here, would it be important? That is non-existent, although the nature of the collection of languages is a treatise, however, these languages are interdependent and exist. If it is not like this, it will become meaningless like the collection of words of madmen and others. Therefore, since it is the nature of the collection of many interconnected sounds, therefore, the treatise is just language, like the language different from it. It is not only through words that language is created, however, language also creates words, therefore, the treatise is extremely pure, because it has the things to be said, so there is no dispute. Necessity is shown by brief words. Thus, when showing the necessity of those who want to enter the treatise, one should show those who belong to it, not those who belong to others. If it is not like this, the speaker will become expressing irrelevant things. The speaker's expression of the necessity of treatises and others is also because he wants to let others enter the treatise, not for other reasons. If the necessity of others is shown, how can one enter the treatise? If the necessity of those who belong to it is expressed, not the necessity of those who belong to others. Because expressing the necessity of others, others have discrimination