Tibetan
ཕན་ཚུན་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་དང༌། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་དག་གི་ཕྱིར་ངའི་ལུས་པོ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་སྟོན་པ་ནི་ཡུལ་ཐག་རིང་པོར་འཇུག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མཇུག་སྡུད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་དོ། །སྒྲུབ་བྱེད་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངའི་ཞེས་བྱ་བའི་ཤེས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དེ། ཁྱེད་ཅག་གི་ཤེས་པ་རྣམས་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཁྱེད་ཀྱི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་ལས་ གཞན་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེ་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གསལ་བར་བྱེད་པ་ལྟོས་མེད་པར། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་གཞན་དང་འབྲེལ་བའི་ཤེས་པ་ཡང་གསལ་བར་བྱེད་པ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་སྟེ། དེས་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་རིག་པར་བྱེད་པས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱས་དཔེ་འདི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། ཅི་སྟེ་ཡང་གཞན་དག་གིས་སེམས་ཙམ་དཔེར་བརྗོད་པར་མི་འདོད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་གང་ལས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དེའི་རྣམ་པ་སྐྱེ་བ་དེ་འདིར་དཔེར་བརྗོད་པར་འདོད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ཡི་རྣམ་པར་ཉེར་བསྒྱུར་བས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་གང་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་རིག་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་གཞན་དང་བྲལ་བ་སྐྱེ་ལ། དེས་ན་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཅི་སྟེ་དེ་ཡང་རང་ལས་ཐ་དད་པའི་རིག་པར་བྱེད་པས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དང༌། གཞལ་བྱ་ཉིད་དང༌། དྲན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་ན་དེའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལས་བཟློག་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བཟློག་པ་མ་ངེས་སོ། །ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མས་ཉམས་སུ་མྱོང་ན་ཡང་ཐུག་པ་མེད་དོ། །གསལ་བ་མི་གསལ་བ་ཅན་ནི་ཡུལ་དུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་གཅིག་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པའི་རྒྱུད་པ་ཁས་བླངས་ན་སྐྱེས་བུའི་ཚེ་མཐའ་དག་དགོས་སོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་ཐུ
Chinese
相互正确结合以及具有区分的缘故，应当说如我的身体一般。指示它的是“进入遥远之处”等等。以“如是”等等作结尾。因此，以“暂时”等等来回答。名为“第一个论证”是指我的知识等等，因为那已成立，所以是成立的论证。因为你们的知识，我们已承诺了所有与你们的身体等不同的全知者、声闻、独觉等等，以及其他知晓他人心者所体验的。为了显示任何如他人知识一般的相似例子都与需要证明的事物无关，所以说了“无待地显现”等等。因为与他人相关的知识也无待于其他显现者而生起为自证的自性。因此，通过与身体等不同的认知者来认知，这个作为需要证明的事物的例子是空性的。如果其他人不希望以唯识作为例子，但希望以从境等知识中完全执取的知识，即生起其相状的知识作为例子，那么说了“通过它的相状的转变”等等。即使那样，凡是以自证的自性来认知，生起与认知者不同的知识，那么就会变成怀疑，因为是不确定的理由。如果也认为那是通过与自身不同的认知者来认知的，因为具有生灭的法性，并且是可测量的，以及是可回忆的，所以如境一般，那么因此对于此，也没有能妨碍从需要证明的事物中返回的，所以是返回不确定的。即使以之后的知识来体验之后的知识，也没有穷尽。具有不明显之明显的境不能成立，因此，为了成立一个境，如果承诺知识的相续，就需要穷尽人的寿命。如果又
English
It should be said that it is like my body for the sake of mutual correct combination and having distinctions. What indicates it is "entering a distant place" and so on. It concludes with "thus" and so on. Therefore, it answers with "for a while" and so on. The so-called "first proof" refers to my knowledge and so on, because it has been established, so it is the proof of establishment. Because your knowledge, we have promised that all those who are different from your body, etc., are omniscient, Hearers, Solitary Buddhas, etc., and others who know the minds of others experience it. In order to show that any similar example like the knowledge of another person is unrelated to what needs to be proven, it is said, "Manifesting without dependence." Because knowledge related to another person also arises as the nature of self-awareness without depending on another manifester. Therefore, by cognizing through a cognizer different from the body, etc., this example as the object to be proven is empty. If others do not wish to use only consciousness as an example, but wish to use the knowledge that is completely grasped from objects and other knowledge, that is, the knowledge that arises with its appearance, as an example here, then it is said, "Through the transformation of its appearance," and so on. Even so, whatever cognizes with the nature of self-awareness, and arises with knowledge different from the cognizer, then it becomes doubt, because it is an uncertain reason. If it is also thought that it is cognized by a cognizer different from itself, because it has the nature of arising and ceasing, and is measurable, and is to be remembered, so it is like an object, then therefore, for this, there is also nothing that can hinder the return from the object to be proven, so it is an uncertain return. Even if later knowledge experiences later knowledge, there is no end. A clear object with unclear clarity cannot be established, therefore, in order to establish one object, if the continuity of knowledge is promised, the entire life of a person is required. If also
Tibetan
ག་པ་མེད་པས་འཇིག་པས་ཤེས་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་རང་རིག་པའི་ངོ་བོར་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་གཞན་དག་ལ་ཡང་རང་རིག་པ་ཉིད་ཁས་ལན་པ་ལ་སྡང་དུ་ཅི་ཡོད། ཅི་སྟེ་ཡང་དེ་ནི་རིག་པ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འདོད་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ན་ཤེས་པ་སྔ་མ་ སྔ་མ་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྲུབ་སྟེ། གསལ་བ་མི་གསལ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཡུལ་ཡང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་གང་དག་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་གསལ་བ་ཡིན་གྱི། ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པ་དེ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཚང་པའི་ཉེས་པ་གཡོ་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ད་བཞིན་དུ་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱད་པ་གཞན་དག་ལ་ཡང་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་དེ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་སྐབས་སུ་བབ་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ངའི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ནི་ངའི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་རིག་པར་བྱེད་པས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅམ་ཞིག་གིས་ཅི་ཞིག་མ་རྟོགས། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་ཆོས་ཅན་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡང་དོན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ངའི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཙམ་ཞིག་ཁོ་ནས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་ཕྱིར་རྒོལ་བདག་ལམ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་རྣམས་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་བླངས་ནས། དེ་བསྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་སྒྲུབ་བྱེད་གཞན་ཉིད་བརྗོད་པ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན། སྐབས་ཀྱི་དོན་ལས་སྐབས་མ་ཡིན་པ་མ་འབྲེལ་པའི་དོན་ཅན་དོན་གཞན་ནི་ཚར་གཅད་པའི་གནས་སུ་འགྱུར་རོ། །གང་ཡང་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་དེ་ལ། འདི་ལྟར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་རྒྱུ་ཙམ་ཞིག་སྒྲུབ་ན། དེའི་ཚེ་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་སྟེ། ཁོ་བོ་ཅག་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་མེད་པར་ནི་མི་འདོད་དེ། ག
Chinese
如果有人认为，因为没有去处而坏灭，所以少许的知识会生起为自证的体性，那么，对于这些人来说，因为它们本身具有生灭的性质等理由，所有的论证都是不确定的。同样，对于其他的知识，承认自证又有什么可憎恨的呢？如果又认为它不是知识的体性，那么，在未成立的情况下，可以对所有先前的知识进行论证，因为它是显明与不显明的结合。如果是这样，那么所境也不会成立。那些声称所有知识都远离能取和所取，因此自身显明，而不是被其他知识所认识的唯识论者，他们会面临所立不周遍的过失。同样，对于依赖于因和具有生起等其他的论证，也应该指出已成立而复成立等的过失。还有，像“凡是存在”等等，对法称进行特别限定，也像之前一样没有意义。这也不是为了成立当前所要成立的论题的一个支分，因为像“我的现量等知识是与我的身体等不同的能知，因此是所知”这样的话，有什么是不能理解的呢？通过现量和比量等进行分类，对法称进行详细区分也是没有意义的，因为仅仅通过“我的知识”这个词就足以理解了。由于以如上所说的差别来限定的法称，对于反驳者来说，自我是已经成立的，因此所有的理由都只是不成立的。如果又取无果的差别，为了成立它而陈述其他的能立，如果是这样，那么与当前主题无关的、不相关的、具有其他意义的意义，就会成为责难之处。还有，像“欲望等”等等，这样说的时候，像“欲望等”等等这样说，如果仅仅成立欲望等的所依之因，那么这就是已成立而复成立，因为我们并不认为欲望等是没有原因的。
English
If one asserts that a little knowledge arises as the nature of self-awareness because it perishes without a place to go, then for those, all the reasons such as 'because they themselves possess the nature of arising and ceasing' are uncertain. Similarly, what is there to hate about admitting self-awareness for other cognitions as well? If one again asserts that it is not the nature of cognition, then, in the case of non-establishment, it can be proven for all previous cognitions, because it is a combination of clarity and non-clarity. If that is the case, then the object will also not be established. Those who assert that all cognitions are self-illuminating because they are free from grasper and grasped, and are not to be cognized by other cognitions, will face the fault of incomplete establishment. Similarly, for other proofs such as dependence on causes and possessing arising, one should point out faults such as proving what is already proven. Also, the special qualification of the subject of the thesis, such as 'whatever exists,' is meaningless as before. This is also not a part of establishing the thesis at hand, because what is not understood by a statement such as 'my direct perception, etc., is knowable because it is a cognizer different from my body, etc.'? The detailed distinction of the subject of the thesis by distinguishing between direct perception and inference, etc., is also meaningless, because it is understood by just the term 'my cognition.' Because the subject of the thesis qualified by the distinctions mentioned above is already established for the opponent, all the reasons are only unestablished. If one takes the distinction of being fruitless and states another proof to establish it, then a meaning that is irrelevant, unrelated, and has another meaning from the current topic will become a place of refutation. Also, when saying 'desire, etc.,' like that, saying 'desire, etc.,' like that, if one only establishes the basis and cause of desire, etc., then that is proving what is already proven, because we do not assert that desire, etc., are without cause.