Tibetan
་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འདོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་གང་ཁོ་ན་བྱེད་པ་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཟ་བ་པོར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་བྱེད་པ་པོ་དང་ཟ་བ་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ཡིན་ནོ། །ཡང་གལ་ཏེ་འདི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་མི་ཤེས་པ་བྱེད་པ་པོར་རིགས་ཤེ་ན། སེམས་འབྲེལ་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་སེམས་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་སེམས་ཡིན་གྱི། ཇི་ལྟར་སེར་སྐྱ་པ་སྐྱེས་བུའི་རང་གི་ངོ་བོ་སེམས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་རྟག་པ་འདི་ཉིད་ཇི་ལྟར་བྱེད་པ་པོ་དང་ཟབ་པོ་མ་ཡིན་པའམ། ཇི་ལྟར་དེའི་སྐྱེ་བའམ། འཆི་བའམ། གསོན་པ་རྣམ་པར་འཇིག་སྟེ། རྟག་པ་དང་གཅིག་པུའི་ངོ་བོ་ལ་ནི་འདི་ཐམས་ཅད་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། ཤེས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཤེས་པ་དང༌། འབད་པ་དང༌། བྱེད་པར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བདག་དེ་ལ་འདུ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་འདུ་བ་ནི་ཟ་བ་པོ་ཉིད་དོ། །རིས་མཐུན་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། ལུས་དང༌། དབང་ པོ་དང༌། བློ་དང༌། ཚོར་བ་སྔ་ན་མེད་པ་དག་དང་འབྲེལ་པ་ནི། བདག་དེའི་སྐྱེ་བ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །རིས་མཐུན་པ་ནི་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གོ །ཚེར་བ་དག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དང་གི་སྒྲས་ལུས་དང་དབང་པོ་དག་སྡུད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ལུས་དང་དབང་པོ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་དེའི་འབྲེལ་པའོ། །བློ་དང་ཚོར་བ་དག་ནི་འདུ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་ལྡན་པ་དང་ལྡན་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཡང་ལྡན་པ་དང་ལྡན་པ་ཡོད་དོ། །དེའི་མ་མཐོང་བས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་རྣ་བའི་བུ་ག་ནི་བདག་དང་ལྡན་ལ། དེ་དང་ཡང་ནམ་མཁའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣ་བ་དང་ལྡན་ནོ། །སྔར་ཐོབ་པ་སྟེ། སྔོན་ཉེ་བར་བླངས་པའི་ལུས་དང༌། དབང་པོ་དང༌། བློ་དང༌། ཚོར་བ་རྣམས་དང་བྲལ་བ་ནི་འདིའི་འཆི་བར་བརྗོད་དོ། །དེའི་གསོན་པ་ནི་ལུས་དང་བཅས་པ་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཡིད་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འཚེ་བ་ནི་ལུས་དང་མིག་ལ་སོགས་པ་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་བདག་འདི་ལ་འཚེ་བར་རྟོག་སྟེ་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་འབྲས་བུའི་རྟེན་དང་བྱེད་པ་པོ་ལ་གནོད་པ་
Chinese
因为与果实没有关联的缘故。这样认为也不是，因为这样，不吃鬼怪而仅仅是作者的那位，才应当被承认为食者，这样来完全理解。因此，作者和食者是谁，那就是我。又，如果这不是心的自性，那么因此怎么能成为不知事的作者呢？说了“因为与心关联”等等，这是因为与心关联而成为知者，所以是心。就像数论派说“补卢沙（梵文：Purusha，梵文罗马拟音：puruṣa，汉语字面意思：人）的自性是有情”一样，因为是心的自性，所以不是自性。那么，如果这个常恒本身怎么不是作者和食者呢？怎么会有它的出生、死亡或生存的消逝呢？对于常恒和唯一的自性来说，这一切是不允许的，例如虚空一样。说了“知”等等，知道、努力、想要做等等都归于那个我，就是作者本身。快乐等等的体验和归属就是食者本身。与类别相同但有差别的，以及身体、根 门、智慧和感觉，与这些前所未有的事物相关联，就被称为那个我的出生。类别相同是指天和人等的差别。在“与荆棘等”中，用“和”字来包括身体和根门。其中，身体和根门完全具备的特征就是它的关联。智慧和感觉是归属的特征。如果问怎样是具备和具备呢？对此，也有具备和具备。由于没有看到，所以明显聚集的耳孔与我具备，并且它也与虚空自性的耳朵具备。先前获得的，也就是先前接近获得的身体、根门、智慧和感觉等分离，就被称为这个的死亡。它的生存是指与身体一起，依赖于法和非法的心。损害是指因为损害身体和眼睛等，所以认为损害了这个我而说的意思。同样，也损害了果实的所依和作者。
English
Because it is not related to the fruit. It is also not intended to be so, because in that way, only the one who acts without eating ghosts should be acknowledged as the eater, and this should be fully understood. Therefore, whoever is the actor and the eater, that is the self. Furthermore, if this is not the nature of the mind, then how can it be reasonable to be an unknowing actor? Having mentioned "because of the connection with the mind" and so on, this is because it becomes knowing through the connection with the mind, so it is the mind. Just as the Samkhyas say that "the nature of Purusha is sentient," it is not the self-nature because it is the nature of the mind. Then, if this very permanence is not the actor and the eater, how can there be its birth, death, or the destruction of life? All of this is not permissible for permanence and the nature of oneness, just like space. Having mentioned "knowing" and so on, knowing, effort, wanting to do, and so on, all belong to that self, which is the actor itself. Experiencing happiness and so on, and belonging to it, is the eater itself. Being connected with distinct kinds of similar types, and with the body, sense powers, intelligence, and feelings that were previously non-existent, is said to be the birth of that self. Similar types are the distinctions of gods and humans, and so on. In "with thorns, etc.," the word "and" includes the body and sense powers. Among them, the characteristic of being fully endowed with the body and sense powers is its connection. Intelligence and feelings are the characteristics of belonging. If one asks how it is to be endowed and endowed, there is also being endowed and being endowed. Because it is not seen, the ear canal, which is manifestly assembled, is endowed with the self, and it is also endowed with the ear of the nature of space. Separating from the previously obtained, that is, the body, sense powers, intelligence, and feelings that were previously closely taken, is said to be its death. Its life is that which is with the body, dependent on dharma and non-dharma, and possessed of mind. Harm is the meaning of saying that this self is thought to be harmed because of harming the body and eyes, and so on. Similarly, it also harms the basis of the fruit and the actor.
Tibetan
ནི་འཚེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུའི་རྟེན་ནི་ལུས་ཏེ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།། བྱེད་པ་པོ་ནི་དབང་པོ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་དམིགས་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་བདག་འདི་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ། རེ་ཞིག་རྣ་མ་ཕུག་པ་ཚད་མ་བྱེད་པ་ནི་བདག་ཅག་གི་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཡུལ་དང༌། ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ཅན་བདག་གི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། ཉེ་བར་འཇལ་བ་དང༌། སྒྲ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ངོ་ཤེས་པ་དང༌། གྲུབ་པས་མཐོང་བ་དང༌། གཙུག་ལག་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང༌། མ་ངེས་པ་དང༌། རྨི་ལམ་དང༌། རྨི་ལམ་གྱི་མཐའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་ནི་བདག་གི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་རིག་པར་བྱེད་པས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་དང༌། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་དང༌། རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་དང༌། ཤིན་ཏུ་མྱུར་བ་དང༌། འཇིག་པ་ཉིད་དང༌། འདུས་བྱས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དང༌། ཤེས་པ་ ཉིད་ཡིན་པ་དག་གི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་མི་མཐུན་པས་ནི་ཞིག་པའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པར་ཁྱད་པར་མེད་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་དྲུག་གོ །ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་པོ་ད་དག་གི་ཡུལ་ནི་རྫས་དང༌། ཡོན་ཏན་དང༌། ལས་རྣམས་སོ། །ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ནི་སྤྱི་དང༌། ཁྱད་པར་དང༌། འདུ་བ་རྣམས་སོ། །དེ་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ཅན་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་དག་ལ་ཡོད་པ་དེ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །མངོན་སུམ་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། ཉེ་བར་འཇལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཟླས་དབྱེ་བར་བསྟན་ཏོ། །གྲུབ་པས་མཐོང་བ་ནི་གང་སྐར་མ་ཤེས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་ནི་གྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའམ། མཐོང་བ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་གྲུབ་པ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཙུག་ལག་ནི་སྤོབས་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་སྔར་བདག་གི་སྤུན་ཟླའི་ངོ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡང་ཕལ་ཆེར་དྲང་སྲོང་རྣམས་ལས་འབྱུང་བས་གཙུག་ལག་ཅེས་བྱའོ། །ཐེ་ཚོམ་ནི་ཡིད་གཉིས་སོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་བཟློག་པའོ། །མ་ངེས་པ་ནི་ཡུལ་མ་ངེས་པའོ། །དང་པོ་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་ནི་རྨི་ལམ་མོ། །རྨི་ལམ་གྱི་མཐའ་ནི་དེའི་ཡུལ་ལ་རྨི་ལམ་ན་ཡང་ཤེས་པ་གཞན་
Chinese
是为非暴力，此乃经部之义。果之所依乃是身体，因为安乐等是果之所依故。作者是根，因为是境所缘之作者故。又如何知此我实有耶？对此，暂且以耳窍为量，对于我等之有等无有差别之境，以及非境之所知境，具有现量与比量，以及近取量，声，忆念，认识，成就所见，世间学问，怀疑，颠倒，不定，梦，梦之边际的智慧差别等，是由与我之身体等相异之智慧所作，故应以智慧了知，因为依赖于自之因，且具有生，具有总相与别相，是觉悟之自性，极其迅速，是坏灭之自性，是能生有为法之自性，以及是知性之自性之故，如其他士夫之知。以法不合，如坏灭之瓶等是也。其中，对于有等无有差别者，乃是前述之六者。有等六者之境乃是物，功德，业等。非境者乃是总相，别相，和合等。彼二者之自性之所知境，现量等智慧之差别存在于何者之上，则称彼等为是。现量，比量，近取量等，是显示了类别之差别。成就所见者，乃是显示星算学等论典者，彼乃是成就者之所见，或是所见乃是成就，故称成就所见。世间学问乃是骄慢之知识，譬如之前说我的兄弟之认识等。彼亦多半是从仙人处产生，故称世间学问。怀疑乃是二意。颠倒乃是颠倒。不定乃是境不定。最初在梦之状态中所生之知识乃是梦。梦之边际乃是在彼境上，即使在梦中也有其他知识
English
It is non-violence, which is the meaning of the Sutra. The basis of the result is the body, because happiness and so on are the basis of the result. The agent is the sense faculty, because it is the agent of the object of focus. Again, how can one know that this self truly exists? To this, for the time being, let the ear orifice be the measure. For us, there is no difference in the object of existence, etc., and the object of knowledge that is not an object, with direct perception and inference, as well as approximation, sound, memory, recognition, seeing by accomplishment, worldly knowledge, doubt, inversion, uncertainty, dreams, and the distinctions of wisdom at the edge of dreams, etc., are made by wisdom that is different from my body, etc., so they should be understood with wisdom, because they depend on their own cause, and have birth, have generality and particularity, are the nature of awakening, are extremely fast, are the nature of destruction, are the nature of generating conditioned phenomena, and are the nature of knowing, like the knowledge of other men. By the incompatibility of Dharma, like a broken vase, etc. Among them, those who have no difference in existence, etc., are the six mentioned earlier. The objects of the six existences, etc., are things, qualities, actions, etc. Non-objects are generality, particularity, aggregation, etc. The object of knowledge of the nature of these two, the difference of wisdom such as direct perception, etc., exists on what, then they are called that. Direct perception, inference, approximation, etc., show the difference of categories. Seeing by accomplishment is to show the scriptures such as astrology, etc., which is the seeing of the accomplished, or the seeing is the accomplishment, so it is called seeing by accomplishment. Worldly knowledge is the knowledge of pride, like the recognition of my brothers, etc., as said before. It also mostly comes from the sages, so it is called worldly knowledge. Doubt is two minds. Inversion is inversion. Uncertainty is the uncertainty of the object. The knowledge that arises in the state of dreaming is the dream. The edge of the dream is on that object, even in the dream there is other knowledge.