Tibetan
པ་འདི་ཉིད་ལན་ཡིན་ནོ། །ནུས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཡང༌། འབྱིན་དང་གནས་དང་སྡུད་པ་ལ། །ཅིག་ཅར་ནུས་པ་གསལ་བ་ན། །འགྲོ་བ་ཅིག་ཅར་བྱེད་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟ་མིན་ན་ནུས་གསལ་མིན། །དབང་ཕྱུག་འདི་ནི་ནུས་གསལ་བར། །རིམ་གྱིས་ཀྱང་ནི་འཐད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་ནུས་གསལ་འདི་ལས་གཞན། །དངོས་པོ་གཅིག་ཏུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་སུན་འབྱིན་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དུས་ནི་དཔྱིད་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་གསལ་བ་ལ་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་འཇུག་པ་ལ་ཉེས་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གྲང་བ་དང་དྲོ་བ་ཐ་དད་པ་གཉིས་བསྟན་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་འཇིག་པ་ནི་དུས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཕྱིས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ།། འོན་ཏེ་འདི་འབྱིན་ལ་སོགས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསལ་བྱེད་པའི་ལུགས་ཀྱི་དོགས་པ་བསུ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་སྨྲས་པ། ལེགས་ལྡན་བྱེད་ནི་རྩེད་མོའི་དོན་དུ་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ས་ལ་སོགས་པའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་རང་གི་འབྲས་བུ་ལ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་དེ་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་དབང་ཕྱུག་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེའོ། །དེ་ཡང་འདི་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དེའི་བྱ་བ་ཙམ་དུ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ནུས་པ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །བློ་དང་ལྡན་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་དང་པོ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་མེ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། རང་རྒྱུའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་དག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ལ་སོགས་པའི་འོ། །འང་གི་སྒྲ་ནི་དབང་ཕྱུག་ ཁོ་ནར་མ་ཟད་ཅེས་བྱའོ། །ངེས་པ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་རྒྱུའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱས་པའོ། །འདི་སྙམ་དུ་བལ་གྱི་ལྟེ་བ་ཅན་ཅིའི་ཕྱིར་རང་གི་འབྲས་བུ་བརྒྱ་ལ་སོགས་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པས་ཅིག་ཅར་མི་བྱེད་ན། བལ་གྱི་ལྟེ་བའམ་རང་བཞིན་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བ་ཐག་པ་རྐྱོང་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། སྲོག་ཆགས་ཟ་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར། །རེས་འགའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ངེས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །འདི་ནི་རྟག་པ་དང་གཅིག་པུའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་རང་གི་རྒྱུའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བའི་ནུས་པ་རེས་འགའ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་བརྩེ་བས་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། རྩེད་མོས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་བློ་དང་མི་ལྡན་པ་གང་དུ་འགྲོ་བས་ཅི་ཞིག་ལྟར་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། གལ་ཏེ་ཇི་ཞིག་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉ་པ་ལ་སོགས་པ་ཐ་མལ་པའི་སྐྱེས་བུ་ལས་འདིའི་ཚིག་ཇི་ལྟར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པས་གཟུང་བར་འོས་པར་འགྱུར། བློ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པའོ། །ཉ་པ་ནི་ཉ་ཤོར་བའོ། །སྐྱེས་བུ་སུན་འབྱིན་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་གང་ཡང་དཔའ་བོའི་བུ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་གིས་འགྲོ་བའི་བྱེད་པ་པོར་བརྟགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་གསལ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། དཔའ་བུ་བདག་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་དཔའ་བུ་ནི་ཁྱབ་འཇུག་གོ །བདག་སྐྱེས་ནི་ཚངས་པའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་གཞན་གྱིས་འདོད་པའི་བློ་དང་ལྡན་པའི་དུས་གང་ཡིན་པ་དེ་གཟུང་ངོ༌། །ཇི་སྐད་དུ། དུས་ཀྱི་འབྱུང་བ་མིན་པར་བྱེད། །དུས་ཀྱིས་སྐྱེ་དགུ་སྡུད་པར་བྱེད། །དུས་ཀྱིས་གཉིད་ལོག་སད་པར་བྱེད། །དུས་ནི་འདའ་བར་དཀའ་བ་ཡིན། །ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིད་ལོག་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་པའི་དུས་འཇིག་རྟེན་ན་ཐིམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་བློ་ངན་པས་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་གཞན་དག་ཀྱང་སོགས་པ་སྨོས་པས་བསྡུའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་དཀའ་འགྲེལ་ལས་སྐྱེས་བུ་བརྟག་པ་སྟེ་དྲུག་པའོ།། །།བདག་གི་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་དག་ཀྱང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ སྨོས་ཏེ། གཞན་དག་ཀྱང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་ཅན་དང༌། བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ནི་ལུས་དང་དབང་པོ་དང་བློ་ལས་ཐ་དད་པའི་བདག་ཅེས་བྱ་བའི་རྫས་འདོད་པ་དང༌། སྡང་བ་དང་འབད་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཤེས་པ་དང༌། ཆོས་དང༌། ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་འདུ་བའི་རྒྱུ་སེམས་མེད་པའི་ངོ་བོ་མི་འཇིག་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཐ་དད་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་དེའི་འབྲས་བུ་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པའི་ཟ་བ་པོར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་བདག་མེད་པར་འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ་ཤི་ནས་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དེ་སུ་ཡིན། གཞན་གྱིས་བྱས་པ་གཞན་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ནི་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱས་པ་ཆུད་གསོན་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། བྱེད་པ་པོ
Chinese
此即是回答。因为是能力之自性之故，对于此“施与、安住与摄持，若能一时显现能力，则行者将一时行动，若非如此则非能力显现，自在天此乃能力显现，次第而行亦不合理，若此能力显现异于他，事物如何成一体”之责难，此即是也。时间，如春天等显现，以名相而入，此即是过失。寒冷与温暖，显示二者各异之事物，每一刹那坏灭，此即是时间，此将于后说明。然此施与等，以“等”字等来阐明，乃是迎接阐明方式之疑惑，彼言：善具者之作为，并非入于嬉戏之义，然如地等大种，入于自身之果，此乃自性，亦如是，自在天亦如是。然此不合理，若如是，一切事物仅为彼之作为而生起之因，能力无有不足，因近故，将一时生起。具慧者之差别亦不合理，我等已于最初说明。若如是，火等之果，为何不一时生起耶？“从自因之力量所生”等已说，彼等之，乃是火等之。“也”字之语，不仅是自在天。此决定，乃是从自因之力量所作。如是思：棉之中心者，为何不以自性入于自身之果百等，而一时不作耶？“棉之中心或自性”等已说，即使拉伸丝线，亦非以自性而入。若非如此，为何耶？因欲食众生，因有时，以及从决定之因所生之故，如是思惟。此非恒常与唯一之体性，于彼亦有从自因之力量所生之能力，乃是有时者。若又以慈爱而……
English
This is the answer. Because it is the nature of ability, regarding this "giving, abiding, and gathering, if the ability can be manifested at once, then the practitioner will act at once, if not, then the ability is not manifested, the Lord is the manifestation of ability, it is not reasonable to proceed gradually, if this manifestation of ability is different from others, how can things become one," this is it. Time, such as the manifestation of spring, enters with names, this is the fault. Cold and warmth, showing the two different things, each moment perishes, this is time, this will be explained later. However, this giving, etc., is clarified by "etc.," which is to welcome the doubt of the clarification method, he said: The action of the virtuous one does not enter into the meaning of play, but like the great elements such as earth, entering into its own fruit, this is nature, and so is the Lord. But this is not reasonable, if so, all things are only the cause of arising from his actions, the ability is not lacking, because it is near, it will arise at once. The difference of the wise is also unreasonable, we have already explained it at the beginning. If so, why do the fruits of fire, etc., not arise at once? "Born from the power of its own cause," etc. has been said, their, is of fire, etc. The word "also" means not only the Lord. This determination is made by the power of its own cause. Thinking like this: Why does the center of cotton not enter into its own fruit, such as hundreds, with its own nature, and not act at once? "The center of cotton or nature," etc. has been said, even if the thread is stretched, it does not enter by its own nature. If not, why? Because it wants to eat beings, because it is sometimes, and because it is born from a definite cause, so think. This is not the nature of permanence and oneness, and there is also the ability born from the power of its own cause, which is sometimes. If again with love...
Chinese
也不是玩笑，然而没有智慧的人无论去哪里，会如何进入呢？如果说“会如何”等等，那么就因为非常不了解，普通人如渔夫等如何能理解这些话语，并认为值得接受呢？所谓“有智慧”，就是具有理解力。渔夫就是捕鱼的人。通过这个人来驳斥，也要清楚地了解其他一些人，比如勇士之子等，他们也被认为是行动者。所谓“勇士之子，自我所生”等等。其中，勇士之子是遍入天。自我所生是梵天。通过“等等”一词，可以理解其他人所认为的具有智慧的时间。正如所说：时间不会产生。时间会聚集众生。时间会唤醒沉睡者。时间难以逾越。就像这样说的一样。所谓“沉睡”，意思是毁灭之时世界融入其中。像这样，其他被恶劣智慧所普遍认为的事物，也通过“等等”一词来概括。这就是《摄略释难》中关于人补特伽罗的第六品。为了表明与自我行为的分离，所以说了“其他人也是”等等。 所谓“其他人也是”，指的是理性和胜论者。他们认为存在一种与身体、感官和意识不同的“我”的实体，它是愤怒、努力、快乐、痛苦、知识、法、非法和诸行的基础，是聚集的原因，是无心性的、不灭的、遍一切处的，是善与不善不同行为的执行者，并认为它是享受其果报，无论是想要的还是不想要的。如果不是这样，如果变成无我，那么死后享受业果的是谁呢？不是别人造作，别人享受，如果是那样，就会有未作者遭遇的过失，因为非作者与果报相关联。造作也会变成徒劳，因为作者
English
It is neither a joke. However, where do those without wisdom go, and how do they enter? If it is said, "How" and so on, then because of extreme ignorance, how can ordinary people such as fishermen understand these words and deem them worthy of acceptance? "Having wisdom" means having understanding. A fisherman is one who catches fish. By refuting with this person, it should also be clearly understood that others, such as the son of a hero, are also considered to be actors. "Son of a hero, self-born" and so on. Among them, the son of a hero is Vishnu. Self-born is Brahma. Through the word "etc.," it is possible to understand the time when others consider it to be wise. As it is said: Time does not arise. Time gathers beings. Time awakens those who are asleep. Time is difficult to surpass. It is like saying this. "Asleep" means that at the time of destruction, the world merges into it. Like this, other things that are commonly considered by bad wisdom are also summarized by the word "etc." This is the sixth chapter on the person, Pudgala, in the Compendium of Difficult Points. In order to show the separation from self-action, it is said, "Others also" and so on. "Others also" refers to the logicians and the Vaisheshikas. They believe that there is a substance called "self" that is different from the body, senses, and consciousness. It is the basis of anger, effort, happiness, suffering, knowledge, dharma, non-dharma, and all actions. It is the cause of aggregation, is mindless, imperishable, all-pervading, is the performer of different actions of good and non-good, and they consider it to be the enjoyer of its fruits, whether desired or undesired. If it is not so, if it becomes non-self, then who is it that enjoys the fruits of karma after death? It is not that one person acts and another enjoys. If that were the case, there would be the fault of encountering the unmade, because the non-actor is associated with the result. The action would also become futile, because the actor