Tibetan
་པ་ཡིན་ན། དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མ་རིག་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་མ་རིག་པ་ཐ་དད་པར་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་བྱར་མེད་པའི་ཚངས་པ་ལ་དེ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་སྣང་བར་མི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་མ་རིག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་དེ་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་རིགས་ཏེ། དངོས་པོའི་ཆོས་ལ་གོ་སྐབས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་མེད་པའི་དབང་གིས་དེ་དེ་ལྟར་གསལ་བར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ལ་ཡང་དངོས་མེད་ཅེས་མིང་བྱེད་ན་རྩོད་པ་མེད་དེ། དེ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཉིད་མ་རིག་པ་ཡིན་ཏེ། བག་ཆགས་དེ་ཡང་ཧ་ཅང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ནུས་པ་ཡང་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མ་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་རྒྱུར་གྱུར་པ་སྔ་མ་སྔ་མས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཞེན་པའི་འབྲས་བུའི་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་གསལ་བར་རིགས་སོ། །མ་རིག་པ་དེ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་གོམས་པའི་ཕྱིར་ནུས་པ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་གོང་ནས་གོང་དུ་སྐྱེ་བའི་རིམ་གྱིས་བྲལ་བ་ལས་ཤེས་པའི་རྒྱུད་རྣམ་པར་དག་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་བྱང་གྲོལ་ཐོབ་པ། དེས་ན་བཅིངས་པ་དང་ཐར་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱེད་ལ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚངས་པ་ནི་རྟག་པ་གཅིག་པུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་སྐབས་གཉིས་མེད་པའི་ཚངས་པ་ནི་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཅིག་ཐར་པ་ན་ཐམས་ཅད་ཐར་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། གཅིག་མ་གྲོལ་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མ་གྲོལ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མི་ཟློགས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་མ་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་ན་བདག་ཉིད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་འདི་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་ནི་གསལ་པའི་བདག་ཉིད་དུ་རང་རིག་པས་གྲུབ་པོ། །དེ་ལྟར་སྒྲའི་བདག་ཉིད་ནི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཅི་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་པ་མ་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཚངས་པ
Chinese
如果是这样，那么与它的自性的无明相分离是不可能的。然而，如果承认无明是不同的，那么，由于是常恒的缘故，对于无法区分的梵天来说，它丝毫不起作用，因此不应认为是由无明的力量而显现的。如果是这样，那么与无明一起，由于它没有关联，因此会陷入没有轮回的境地。也不能说它既非同一也非他异，因为对于事物的性质来说，没有其他的机会。如果不是这样，就不会成为事物的性质。由于没有事物，因此那样显现也是不合理的，因为会变得太过分。对于我们来说，如果对于像那样的事物，具有作用的自性也称为非事物，那也没有争论，因为执着于它不像我们一样的习气本身就是无明。那个习气也叫做“哈江”，能力也是作为因的自性的知识的自性。因此，由于作为无明自性的知识作为因，先前先前以不像真实那样执着的果的知识，后来后来产生，因此应认为是由无明的力量而显现的。那个无明也是由于串习瑜伽的缘故，没有能力，从一个刹那到另一个刹那，通过生起的次第而分离，从而产生清净的知识流，因此获得了解脱。因此，束缚和解脱的安立是合理的。但你却没有那样，因为梵天是常恒唯一的自性。由于没有两种状态的梵天是唯一的缘故，如果一个解脱，那么所有都会陷入解脱的境地，如果一个没有解脱，那么所有也都会陷入没有解脱的境地，这是无法避免的。在非瑜伽士的状态下，没有丝毫能成立自性是显明的量，而知识是由自证成立的显明自性。像那样，声音的自性对于所有知识的自性来说是不合理的，这已经阐述完毕了。如果非瑜伽士的状态下梵天
English
If that is the case, then it is impossible to be separated from the ignorance of its own nature. However, if it is admitted that ignorance is different, then, since it is permanent, it does not do anything at all to the Brahman that cannot be distinguished, so it should not be considered to appear due to the power of ignorance. If that is the case, then together with ignorance, since it has no connection, it will fall into the state of no samsara. It cannot be said that it is neither the same nor different, because for the nature of things, there is no other opportunity. If it is not like that, it will not become the nature of things. Since there is no thing, it is also unreasonable for it to appear in that way, because it will become too extreme. For us, if for a thing like that, the nature of acting is also called non-thing, then there is no dispute, because the habit of clinging to it as not being like us is itself ignorance. That habit is also called "Hajiang", and the ability is also the nature of the knowledge of the self as the cause. Therefore, since the knowledge of the self as ignorance is the cause, the previous and previous knowledge of the fruit that clings to it as not being like the truth, and the later and later knowledge arises, it should be considered to appear due to the power of ignorance. That ignorance is also due to the habituation of yoga, without the ability, separated from one moment to another through the order of arising, thereby producing a pure stream of knowledge, thus attaining liberation. Therefore, the establishment of bondage and liberation is reasonable. But you do not have that, because Brahman is the permanent and unique self. Since Brahman without two states is unique, if one is liberated, then all will fall into the state of liberation, and if one is not liberated, then all will fall into the state of non-liberation, which is unavoidable. In the state of non-yogis, there is not the slightest amount that can establish that the self is the nature of clarity, and knowledge is the nature of clarity established by self-awareness. Like that, it has been explained that the nature of sound is unreasonable for the nature of all knowledge. If Brahman in the state of non-yogis
Tibetan
་འདི་བདག་ཉིད་གསལ་བར་ཁས་ལེན་པར་ མི་བྱེད་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྔར་མེད་པའི་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་དེ་ཚངས་པ་སྔར་གྱི་ངོ་བོ་མ་དོར་བར་ཕྱིས་རྣལ་འབྱོར་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ག་ལས་བྱུང་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་སྒྲའི་ཚངས་པ་སྨྲ་བ་ནི་ལོག་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ ། གཙོ་བོ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྔར་བཤད་པའི་སྐྱོན་གྱི་ལམ་འདི་ལ་ཡང་བསྒྲེ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ། འབྲས་དེ་ཡོད་ཕྱིར་རྒྱུ་ཡིས་ན། །བསྐྱེད་བྱ་མིན་ཏེ་རྒྱུ་རིག་བཞིན། །དེ་ཕྱིར་མངོན་འདོད་རྒྱུ་མིན་ཏེ། །བསྒྲུབ་བྱ་མེད་ཕྱིར་གཞན་དག་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱོན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་དཀའ་འགྲེལ་ལས་སྒྲའི་ཚངས་པ་བརྟག་པ་སྟེ་ལྔ་པའོ།། །།རིག་བྱེད་སྨྲ་བའི་གཞུང་ལུགས། གྲུབ་མཐའ་ཉེས་པར་བཤད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་འགོད་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་ནི་འདི་སྐད་དུ་སྐྱེས་བུ་གཅིག་ཉིད་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་འབྱིན་པ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། འཇིག་པ་ན་ཡང་ཤེས་པའི་ནུས་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་མི་འཇིག་གོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སྣལ་མ་རྣམས་ལ་བ་ཐག་བཞིན། །ཆུ་ལ་ཆུ་ཤེལ་ཇི་བཞིན་དང༌། །ལྕུག་མ་རྣམས་ཀྱི་བླག་ཤ་བཞིན། །དེ་ནི་སྐྱེ་ལྡན་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་ཡང་བྱུང་བར་གྱུར་པ་དང་གང་ཡང་འབྱུང་བ་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་སྐྱེས་བུ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། །དབང་ཕྱུག་ཆོས་མཚུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་ཕྱུག་དང་ཆོས་མཚུངས་པ་སྟེ། གཉི་ག་ཡང་སྣ་ཚོགས་འབྱིན་པ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འཇིག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཙམ་ཞིག་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། དབང་ཕྱུག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ལས་ཐ་དད་པ་གཞན་ཡང་བདག་ལ་སོགས་པ་དང༌། འདུ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུར་འདོད་ལ། སྐྱེས་བུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི།། སྐྱེས་བུ་ཁོ་ན་རྒྱུར་འདོད་དོ། །གཉི་ག་ཡང་སྣ་ཚོགས་པ་འབྱིན་པ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་དངོས་པོར་ནི་མཚུངས་སོ། །གྲུབ་མཐའ་ཉེས་པར་བཤད་པ་ཡི། །རྗེས་འཇུག་བློ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དག་ལ་གྲུབ་མཐའ་ཉེས་པར་བཤད་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ བློ་ཡོད་པ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །བལ་གྱི་ལྟེ་བ་ནི་བ་ཐག་པ་རྐྱོང་ངོ༌། །འདི་དག་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སུན་འབྱིན་པ་རྩོམ་མོ། དབང་ཕྱུག་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་པའི་མཐའ་ཅན་ལས་རང་བཞིན་གྱི
Chinese
如果不承认这个自性是光明的，那么，这个以前没有的光明自性，在梵天没有舍弃以前的体性的情况下，后来在瑜伽士的境界中是如何产生的呢？因此，你们所说的声音梵天是邪说，所以到此为止。以及“主宰完全变化”等等，也用来说明以前所说的过失的途径。对此，如果因为果存在，所以有因，就不是产生，如同认识因一样。因此，显现的欲望不是因，因为没有要证成的，如同其他一样。像这样陈述过失。这就是《真实性总摄难解释》中对声音梵天的考察，第五品。吠陀论者的宗派，安立破斥邪宗等等。他们这样说，一个补特伽罗就是产生一切世间、安住和毁灭的原因，毁灭时，具有特殊智慧能力也不会毁灭。他们也这样说：如同棉线上有线，如同水中有水晶，如同芦苇中有髓，他是所有有情众生的因。同样，所有已经产生的和将要产生的一切，都是补特伽罗。自在天与法相同，意思是自在天与法相同，因为两者都是产生、安住和毁灭各种事物的原因。这只是一个区别，自在天论者认为，除了自在天之外，还有神我等等和合作为因，而补特伽罗论者则认为只有补特伽罗是因。两者在产生、安住和毁灭各种事物的因的物体上是相同的。“随顺邪说的有智者”，意思是那些随顺邪说的有智慧的人，这样组合词语。羊毛的中心是拉紧线。通过“对这些也”等等开始驳斥。如同自在天，意思是第六品结尾的自性。
English
If this self-nature is not acknowledged to be luminous, then how did this previously non-existent luminous self-nature arise in the state of the yogi later, without Brahma abandoning its previous nature? Therefore, your assertion of sound Brahma is a false statement, so enough of elaboration. And "the Lord completely transforms," etc., is also used to apply the path of faults previously stated. Regarding that, if because the result exists, there is a cause, then it is not produced, just like knowing the cause. Therefore, manifest desire is not a cause, because there is nothing to be proven, just like others. Such faults should be stated. This is the examination of sound Brahma in the Condensed Difficult Explanation of Reality, the fifth chapter. The tenets of the Vedic proponents, establishing the refutation of wrong views, etc. They say that a single person is the cause of producing, abiding, and destroying all the worlds, and even in destruction, the particularly excellent power of knowledge does not perish. They also say: Just as there are threads in cotton, just as there is crystal in water, just as there is pith in reeds, that is the cause of all living beings. Similarly, whatever has come into being and whatever will come into being, all of that is the person himself. "The Lord is equal to Dharma" means that the Lord is equal to Dharma, because both are the cause of producing, abiding, and destroying various things. This alone is the difference: those who speak of the Lord consider other things such as the self and aggregates as causes apart from the Lord, while those who speak of the person consider only the person as the cause. Both are the same in the object of the cause of producing, abiding, and destroying various things. "The intelligent follower of wrong views" means those who have intelligence that follows wrong views, thus combining the words. The center of wool is pulling the thread. Beginning the refutation with "also to these," etc. Like the Lord, meaning the nature from the end of the sixth.