English
Because it possesses concomitance and contravention, it is definitely the cause. Just like this, only what exists will arise; whatever changes, that which changes is said to be its cause. Moreover, the seeds, etc., of lotus stamens, etc., which have become like that, having obtained the distinctions of states such as lotus roots, etc., possess concomitance and contravention. Because there is certainty regarding existence and non-existence, and those things that are not obvious cannot be ascertained, therefore this reason is not established. If someone says that the nature of cause and effect is confused, that is also not established. Because touch is also the cause of form, and it is also considered to be the real object of causation for eye consciousness. Just like this, touch is spoken of in relation to the elements, and it also relies on them to act on form. Therefore, eye consciousness possesses the real object of touch as its cause, it is merely a difference caused by directness and indirectness. We have not acknowledged that mere contravention is the cause that determines the real object of cause and effect. So what is it? It is having distinctiveness. Just like this, if other potent causes exist, they exist; if they do not exist, they will not arise, that is its cause. We say this, and not merely the contravention that what does not exist will not arise. If it is not like that, then the rice that grows in a place suitable for being taken as a bride, if it is not welcomed as a bride, it will not exist, then it will be confused. For such contravention, touch has no confusion. Just like this, if form, etc., are shown, and merely because there is no touch, eye consciousness will not arise, if it is shown like that, then there will be confusion. However, this also cannot be shown. Therefore, there is no confusion in the real object of the nature of cause and effect. Not only are real objects such as seeds, etc., definitely the cause, but it also shows that the separately determined place and time are also definite, that is, in "the determination of place and time," etc. If the separately determined place and time of lotus, etc., are not the cause, then, at that time, whatever abandons places such as stones, etc.
Tibetan
ནས་ཆུ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། གང་དགུན་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་སོག་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུ་འཇུག་པ་དེར་མི་འགྱུར་གྱི། འོན་ཀྱང་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་པད་མ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་དེ་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གང་ཞིག་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཡུལ་དང་དུས་ཡོངས་ སུ་སྤངས་ནས་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པར་ངེས་པར་འཇུག་པ་དེ་ནི་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་སོ། །བསམ་པ་མེད་པའི་དངོས་པོ་འདི་དག་ཅི་ལ་ལྟོས་ཤེན། དེ་ལྟོས་དེ་ལྟར་འཇུག་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་ནས་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པ་ལ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་འདི་ཉིད་ལྟོས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་འཇུག་པ་དེ་དེ་ལྟར་གྲུབ་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་ངེས་སྙམ་དུ་སེམས་ན། ལྟོས་པ་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་གཞན་ནི་མེད་དོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་སྨྲ་བའམ། དེ་དག་ལ་རང་བཞིན་སྨྲ་བའམ། དེ་རང་བཞིན་སྨྲ་བ་ཞེས་བསྡུ་བའོ། །གང་འདི་དེ་ལྟར་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལྟོས་པ་དེ་ཉིད་དེའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་དག་གི་ལྟ་བ་གནས་པ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་གྲུབ་ཅེ་ན། དེ་ལྟར་འཇུག་པའང་མངོན་སུམ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བས་ནའམ། དེ་དག་ལ་སྟེ། པད་མ་ལ་སོགས་པ་ལ་རང་བཞིན་དུ་སྨྲ་བ་དག་ཅེས་བསྡུའོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་རབ་གནོད་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་དམིགས་པ་ཡང་གཞན་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་མངོན་སུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། རེས་འགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་བརྗོད་པ་དེ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་ལས་བཟློག་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་པ་ནི་རེས་འགའ་བ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཚང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་དམ་བཅས་པའི་དོན་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བ་དང༌། གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ནས། ད་ནི་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་པར་ཁས་བླངས་ནས་མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་ཡོད་པར་ནི་གྲུབ་པ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་
Chinese
如同水等各自进入确定的处所，以及完全舍弃冬季等时节而进入夏季等时节，这不会改变。然而，在一切处所和一切时节，莲花等事物都会出现，因为这是不依赖于其他条件的。因此，如果有什么舍弃了其他处所和时节，而必定进入各自确定的处所等，那么可以确定这是具有依赖性的。这些没有思维的事物依赖于什么呢？它们依赖于此，因此如此进入。如此说道。同样，舍弃了其他处所等，而进入确定的处所等，这本身并不是被称为“依赖”的思维的本质。如果心想，依赖于此而进入，这虽然成立，但如何确定这是它的结果呢？依赖被称为结果本身。如此说道。它的结果本身没有其他的。那么是什么呢？因此，称其为自性，或者称其为它们的自性，或者总结为称其为自性。凡是如此进入的特征的依赖，那本身就被称为它的结果。这些观点的存在又是如何成立的呢？如此进入也是现量。如此等等说道。因此，被称为“因此”就是“因此之故”，或者对于它们，总结为称莲花等为自性。现量会极大地损害。如此说道，因为不显现也是其他显现的自性，所以是现量的自性。又因为为了成立安乐等是无因的，所以有时说出“偶然性”等的能立，这与所立相违，因为成立了与所立相反的观点，因为无依赖性所以无因是不合理的，因为是偶然性。也认为例子是不完整的，因为所要成立的观点不完整。如此暂时显示了所承诺的意义与现量相违，以及理由本身不成立之后，现在因为承诺了理由成立，所以为了显示不确定性，对于成立有因，如此说道。
English
Just as water and the like each enter a definite place, and completely abandon seasons such as winter and enter seasons such as summer, this does not change. However, in all places and at all times, things such as lotuses will appear, because this is not dependent on other conditions. Therefore, if something abandons other places and times, and necessarily enters each definite place, etc., then it can be determined that this is dependent. What do these non-thinking things depend on? They depend on this, therefore they enter in this way. Thus it is said. Similarly, abandoning other places, etc., and entering definite places, etc., this itself is not the nature of thought called "dependence." If one thinks, relying on this to enter, although this is established, how can it be determined that this is its result? Dependence is called the result itself. Thus it is said. Its result itself has no other. Then what is it? Therefore, call it self-nature, or call it their self-nature, or summarize it as calling it self-nature. Whatever dependence is the characteristic of entering in this way, that itself is called its result. How is the existence of these views also established? Entering in this way is also directly perceived. Thus and so on it is said. Therefore, what is called "therefore" is "therefore," or for them, summarize it as calling lotuses and the like self-nature. Direct perception will greatly harm. Thus it is said, because non-appearance is also the self-nature of other appearances, so it is the self-nature of direct perception. Also, because in order to establish that happiness and the like are without cause, sometimes stating the proof of "contingency" and the like, this contradicts what is to be established, because it establishes the opposite of what is to be established, because being without dependence, being without cause is unreasonable, because it is contingency. It is also thought that the example is incomplete, because the point to be established is incomplete. In this way, after temporarily showing that the meaning of the commitment contradicts direct perception, and that the reason itself is not established, now because the reason is promised to be established, in order to show uncertainty, for the establishment of having a cause, thus it is said.
Tibetan
ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་མི་དམིགས་པ་ཙམ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་དེའི་ཚེ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཚད་མ་མེད་པ་སྟེ། ཚད་མ་མེད་པ་ཙམ་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དོན་མེད་པ་སྟེ་མི་བདོག་པར་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཁྱད་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་དང་རྒྱུ་ལྡོག་ན་རང་གི་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་འབྲས་བུ་ལྡོག་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བ་དག་གིས་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་འབྲས་བུ་དག་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མ་ནི་དོན་ཡོད་པའི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐ་དད་པ་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཐ་མི་དད་པ་ཁོ་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཤིང་ཤ་པའི་ཤིང་ལྟ་བུའོ། །ཐ་དད་པ་ནི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མ་དང་དོན་ཡོད་པ་གཉིས་ཐ་མི་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མ་དོན་གྱི་རྒྱུ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཡུལ་དང༌། དུས་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་བསྐལ་པའི་དོན་རྣམས་ཚད་མས་ཡུལ་དུ་མ་བྱས་ན་ཡང་ཡོད་པར་མི་འགལ་བ་ཉིད་དོ། །གང་མེད་པར་ཡང་གང་བྱུང་བ་དེ་ནི་དེའི་རྒྱུར་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ན་ཡང་རང་གི་ཕྱོགས་བཏང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཡང་ཚད་མ་ནི་དོན་དེ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དོན་ཉིད་ལས་ཚད་མ་བྱུང་གི །ཚད་མ་ལས་གཞལ་བར་བྱ་བའི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་འབྲེལ་པ་མེད་པར་ཡང་ཚད་མ་དོན་ཡོད་པ་ལྡོག་པར་ཁྱད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གང་དངོས་དེ་ལྟའི་རྣམ་པ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟའི་རྣམ་པ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ཡང་མ་ཡིན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཆོས་ལོག་པས་ནི་ངེས་པར་གཞན་ལོག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་རྟ་ལོག་པ་ན་བ་ལང་ཡང་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་མི་དམིགས་པ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་ན་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམིགས་པ་ལོག་པའི་མཚན་ཉིད་ལེན་ནམ། རང་གི་དམིགས་པ་ལོག་བའི་མཚན་ཉིད་ལེན་གྲང༌། རེ་ཞིག་དང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཚུ་རོལ་མཐོང་བས་ངེས་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྨ་བྱའི་མདོངས་ལ་ སོགས་པའི་རྒྱུ་མ་མཐོང་བའི་མི་དམིག
Chinese
等等如是说。如果仅仅承认非见为理由，那么就是不确定的。如此，没有量， 仅仅没有量的理由，不能确定事物不存在，即没有。为什么不是呢？因为，如“因为什么”等所说，能区分的自性和原因如果改变，那么自己的所遍和结果也会改变，因为对于它，以它的自性和从它产生的事物来遍及的所遍和结果是相关的。量也不是事物存在的所遍。为什么呢？因为，不同的事物存在，所以只有不相同的事物才是所遍，例如沙罗树的树。因为不同包含在原因的范畴内。量和事物存在二者也不是不相同，因为显现不同。量也不是事物的因，因为是错觉。如此，时间和自性所劫夺的事物，即使量没有作为对境，存在也没有相违。没有它也产生的事物，也不是它的原因，因为会太过分。如果承认是原因，那么就是放弃了自己的宗派。因为从它产生，所以量也不是那个事物存在的因。如此，量从成为对境的事物本身产生，而不是从量产生所量的事物。如果即使没有关系，量也会因为事物存在而改变，有什么区别呢？凡是事物，就不是那样的相，等等如是说。那样的相不是，意思是既不是原因也不是所遍。没有关系的法改变，不一定其他也改变，因为会太过分。那样的话，马改变时，牛也会改变。另外，如果承认非见为理由，那么是取所有人的见改变的相，还是取自己的见改变的相呢？首先，不是前者，因为仅凭此岸的见不能确定，所以会怀疑。因为所有人没有见到孔雀的羽毛等原因的非见。
English
Etc. If one merely accepts non-perception as a reason, then it is uncertain. Thus, there is no valid cognition. The reason of merely no valid cognition does not ascertain that things are non-existent, i.e., not possessed. Why is it not? Because, as it is said, "Because of what," etc., if the distinguishing nature and cause change, then its pervaded and result will also change, because for it, the pervaded and results pervaded by its own nature and what arises from it are related. Valid cognition is also not the pervader of the existence of things. Why is it? Because, since different things exist, only non-different things are the pervader, like the tree of a sal tree. Because difference is included in the category of cause itself. Valid cognition and the existence of things are also not non-different, because appearances are different. Valid cognition is also not the cause of things, because it is illusion. Thus, things seized by place, time, and nature, even if valid cognition does not make them objects, there is no contradiction in their existence. That which arises even without something is also not logically its cause, because it would be too extreme. Even if one accepts it as a cause, one has abandoned one's own tenet. Because it arises from it, valid cognition is also not the cause of that thing's existence. Thus, valid cognition arises from the thing itself that has become an object, but the object to be measured does not arise from valid cognition. If, even without a relationship, valid cognition changes because of the existence of things, what is the difference? Whatever is a thing is not of such a nature, etc. To say that it is not of such a nature means that it is neither a cause nor a pervader. The change of a dharma without a relationship does not necessarily mean that another changes, because it would be too extreme. If that were the case, when a horse changes, a cow would also change. Furthermore, if one accepts non-perception as a reason, does one take the characteristic of the change of perception of all beings, or does one take the characteristic of the change of one's own perception? For the time being, the first is not the case, because one cannot be certain by merely seeing this shore, so one will doubt. Because all beings do not see the non-perception of the causes of peacock feathers, etc.