Tibetan
ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་གོམས་པ་དང་རིགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང་ལེན་པར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་ དེ་ལྟ་བས་ན། དངོས་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲང་མི་འགྱུར། །རིག་པ་དེ་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྣམ་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་བསམ་པའོ། །དེའི་རྣམ་པས་སྟོང་པ་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོའི་ངོ་བོ་རྣམ་གསུམ་པ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྙིང་སྟོབས་དང་རྡུལ་དང་མུན་པའི་ངོ་བོའོ། །དེ་ཡི་རིག་པ་རྣམ་པ་གཅིག །ཅེས་བྱ་བའི་སྐྱེས་བུ་དེ་དག་གི་རིག་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དག་སྟེ། རེ་རེ་ལ་ཡང་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཙམ་ངོ་བོ་གཅིག་ངེས་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་གཅིག་རིག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་མི་རིགས་ཤེ་ན། དེ་དང་མི་མཐུན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེའི་དམིགས་པའི་དངོས་པོ་དང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་གི་རྣམ་པ་རིག་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒྲའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རིག་པ་ཡང་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོའི་རྣམ་པས་སྟོང་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའོ། །ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ནི། བཟློག་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མའོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཇི་ལྟར་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་གྱིས་བཟུང་ནས་གོམས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་སྐད་ཅིག་མ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་ཉིད་དུ་ངེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི། ཐམས་ཅད་ལ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་མ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་རིག་པ་རྣམ་པ་གཅིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་དོན་དམ་པར་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པར་མི་འདོད་དེ། དངོས་པོ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྒྱུད་ནས་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་གིས་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད་དེ། རྣམ་པ་གཞན་དུ་ན་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་བདེ་བ་ལ་སོ
Chinese
如果这样想，那么“等”字包括习惯、种类的差别和接受意愿等等。如果 这样一来，就不会追随事物。识不会缘于事物，因为它的体性是空性的。如果这样想。为了说明它的体性是空性，所以说“事物的自性有三种”，即悦意、尘埃和黑暗的自性。 “它的识是一种”，意思是说那些补特伽罗的识是正确的识，因为对于每一个来说，仅仅是贪执等等决定了一个自性。意思是说，识会变成一种。 “那些”指的是识。“于此”指的是声音等等。“真实”是“胜义”的同义词。为什么不相似呢？说了“与此不符”，意思是说，与其所缘的事物和特征不符。推理是，凡不是某物的行相的识，就不是以它为境，例如眼识不是以声音为境。如前所说，识也是空性，是三种自性的事物的行相，这是因为没有见到周遍。太过分了，这是与相违品有妨害的量。这样想，声音等事物如何以各自的自性被现量抓住，然后由于习惯等的力量，仅仅在刹那等少数事物上产生决定，而不是在一切事物上产生决定，同样，由于不见等的力量，识会变成具有一种行相呢？如果这样想，那是不正确的。因为我们不认为刹那等行相的分别念也是胜义的事物之境，因为事物是超越一切分别念的。因为通过间接的方式与事物相关联，所以仅仅因为获得这种行相的事物，它才是量。其他一些人认为，喜悦等等是胜义的事物之境，否则，如果没有所缘，那么安乐等
English
If you think like that, then the word "etc." includes habits, differences in kind, and the desire to accept, etc. If that's the case, it won't follow things. Consciousness will not focus on things, because its nature is emptiness. If you think like that. In order to explain that its nature is emptiness, it is said that "the nature of things is threefold," that is, the nature of delight, dust, and darkness. "Its consciousness is one," meaning that the consciousness of those individuals is correct consciousness, because for each one, only attachment, etc., determines one nature. It means that consciousness will become one. "Those" refers to consciousness. "Here" refers to sound, etc. "True" is a synonym for "ultimate." Why is it not similar? It is said that "it does not match this," meaning that it does not match the object and characteristics of its focus. The reasoning is that whatever consciousness is not the aspect of something, it is not an object of it, for example, eye consciousness is not an object of sound. As mentioned earlier, consciousness is also emptiness, the aspect of things of three natures, because the pervasiveness is not seen. It's too much, this is a measure that is harmful to the opposite. Thinking like this, how can things like sound be grasped directly by their respective natures, and then, due to the power of habit, etc., a decision is made only on a few things such as moments, etc., and not on all things, and similarly, due to the power of not seeing, etc., consciousness will become one with one aspect? If you think like that, it is not correct. Because we do not think that the conceptualizations of aspects such as moments are also the objects of ultimate things, because things are beyond all conceptualizations. Because it is indirectly related to things, it is a measure only because it obtains things of this kind of aspect. Some others think that joy, etc., are the objects of ultimate things, otherwise, if there is no object, then happiness, etc.
Tibetan
གས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བ་གསལ་བ་དེར་མི་འགྱུར་རོ། །དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་ངེས་པའི་ངོ་བོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །རང་གི་དོན་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་འདི་ཉིད་ངེས་པ་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་རབ་ཏུ་དང་བ་དང་གདུང་བ་དང་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྐྱེས་བུ་གཅིག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་སེར་སྐྱ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཐ་དད་པར་སྐྱེས་བུ་ལ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་ལེགས་པར་གོམས་པ་རྣམས་སྐྱེས་བུ་ལ་དམིགས་ནས་རབ་ཏུ་དང་བ་དང་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་ལམ་གོམས་པ་ཆེས་མྱུར་བར་མ་མཐོང་བས་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ལ། ཡང་གང་དག་རང་བཞིན་གྱིས་བློ་གྲོས་བླུན་པ་དེ་དག་ལ་སྒྲིབ་པ་སྐྱེའི། གཞན་དག་གིས་སྐྱེས་བུ་དེ་ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དེའི་ངོ་བོར་འདོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་རབ་ཏུ་དང་པ་དང་གདུང་བ་དང༌། སྤོང་བ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ལས་འགྱུར་གྱི་སྐྱེས་བུ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཙམ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཡོད་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ནི་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུའི་དབང་གིས་རིག་པ་སིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་འཁྲུལ་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་གྱི་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་ན་ཡང་སྐྱེས་བུ་ལ་དམིགས་ནས་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྐྱེ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་འདོད་པ་དང༌། མི་འདོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ཉེ་བ་ལ་མི་ལྟོས་པར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རིག་པ་ཡིན་པར་འགྲུབ་པ་དེ་ཇི་ལྟར་གཞན་གྱི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་འགྱུར་ཏེ། གལ་ ཏེ་ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་ཡིད་ཀྱང་དེའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་བྱུང་ངོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་གསལ་བ་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་ཉིད་ཀྱིས
Chinese
感受破裂自性的声音等，不会改变为体验快乐等感受的清晰显现。因为喜悦等也都是伴随着分别念的。因为没有丝毫的不确定性，所以会清晰地显现为所有自性所体验。凡是领悟自身意义的，就是这些确定者的确定。如所说，为了观待欣喜、悲伤和舍弃等果，声音等成立为具有快乐等，这所说的是不确定的。为了显示这一点，才说了“对于一个补特伽罗”等。例如，数论派的瑜伽师们在各自观修补特伽罗时，那些精通瑜伽的瑜伽师们，在专注于补特伽罗时，会变得非常欣喜和快乐。由于没有看到瑜伽道进展迅速，他们会感到沮丧。还有一些天生愚笨的人会产生障碍。其他人也不认为那个补特伽罗是具有三种 गुण（藏文：ཡོན་ཏན།，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण）的自性，因此，为了观待欣喜、悲伤和舍弃等果，这说法是不确定的。如果说喜悦等是从分别念产生的，而不是从补特伽罗产生的，那么这对于声音等也是一样的。因此，如果仅仅是从分别念产生，那么外在的快乐等就不会成立，因为分别念是 ज्ञान（藏文：རིག་པ།，梵文天城体：ज्ञान，梵文罗马拟音：jñāna，汉语字面意思： ज्ञान）的自性。因此，说由于外在快乐等的原因，ज्ञान（藏文：རིག་པ།，梵文天城体：ज्ञान，梵文罗马拟音：jñāna，汉语字面意思： ज्ञान）是平静等的自性，这也是错误的，因为即使没有外境的接近，也能看到专注于补特伽罗而产生喜悦等。如果说，从 желать（藏文：འདོད་པ།，梵文天城体：желать，梵文罗马拟音：желать，汉语字面意思： желать）和不желать（藏文：མི་འདོད་པ།，梵文天城体：不желать，梵文罗马拟音：不желать，汉语字面意思： 不желать）的分别念中，不依赖于外境的接近，快乐等成立为 ज्ञान（藏文：རིག་པ།，梵文天城体：ज्ञान，梵文罗马拟音：jñāna，汉语字面意思： ज्ञान），那么这怎么会是从其他接近而产生的呢？如果说三种 गुण（藏文：ཡོན་ཏན།，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण）的意也是从那接近产生的，那么不是的，因为对于那，清晰是独立自主的
English
Experiencing the sound of the nature of disintegration, etc., will not change into the clear manifestation of experiencing happiness, etc. Because those joys, etc., are also accompanied by conceptualization. Since there is not even a little bit of uncertainty, it will clearly manifest as being experienced by all natures. Whatever is the understanding of one's own meaning, that is the certainty of those who are certain. As it is said, in order to observe the results of delight, grief, and abandonment, etc., sounds, etc., are established as being endowed with happiness, etc., what is said is uncertain. In order to show this, it is said, "For one person," etc. For example, when Samkhya yogis meditate on the purusha separately, those yogis who are well-versed in yoga will become very delighted and happy when they focus on the purusha. Because they do not see the yoga path progressing quickly, they will become discouraged. And some who are naturally dull-witted will generate obstacles. Others also do not consider that purusha to be the nature of the three gunas, therefore, in order to observe the results of delight, grief, and abandonment, etc., this statement is uncertain. If it is said that joy, etc., arise from conceptualization and not from the purusha, then this is the same for sounds, etc. Therefore, if it arises only from conceptualization, then external happiness, etc., will not be established, because conceptualization is the nature of jnana. Therefore, saying that jnana is the nature of calmness, etc., due to the cause of external happiness, etc., is also mistaken, because even without the proximity of external objects, it is seen that joy, etc., arise from focusing on the purusha. If it is said that from the conceptualization of desire and non-desire, happiness, etc., are established as jnana without relying on the proximity of external objects, then how could this arise from the proximity of others? If it is said that the mind of the three gunas also arises from that proximity, then it is not so, because for that, clarity is independent.