Tibetan
རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པའི་སེམས་པ་མེད་པའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་ནོ། །སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རིག་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའོ། །འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལ་རིག་པའི་ངོ་བོས་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་དེ་ལོག་ན་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་མ་གྲུབ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་ཉིད་རིགས་པའི་ངོ་བོར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་ཡི་རང་རིག་གསལ་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་རིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་རང་རིག་པ་ཡིན་ལ་རང་རིག་པ་ཡང་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དགའ་བ་དང་གདུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཉེ་བར་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་རུང་གསལ་བ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རང་རིག་པ་འདིའི་ཁྱད་པར་ནི་གསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པའི་སིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་སྟེ། དེ་ནི་སེམས་པ་ཅན་དང་བདེ་བ་དང་རིག་པ་དང༌། ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གྲངས་དག་གིས་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རིག་པ་གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་མྱང་བ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ན། དེའི་ཚ་དེ་དག་རིག་པ་ཡིན་པ་སིམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་འགྱུར་ཏེ། རང་ཉིད་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་པོ་གཞན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང༌། ནད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དངོས་སུ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ལ་ཡང་ཕན་པ་དང་གནོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིག་པ་ཡང་སིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་ཁས་བླངས་པ་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པོ། །སིམ་པ་དང་སིམ་པ་མ་ཡིན་པར་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་ཁོ་བོ་ཅག་གི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རིག་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ
Chinese
不是自性，例如如同他人所承认的无心之人一样。声音等也与觉性的体性相分离，这被称为周遍作用不显现。如果这样想，如果快乐等的自性被觉性的体性所周遍成立，那么，当它消失时，声音等上的快乐等的自性也会消失。因为那本身没有成立。 如果认为这是因为人本身被认为是理性的体性，那么，就说了“因为它的自证是清晰的”。因此，快乐等都成立为理性的体性。为什么呢？因为快乐等是自证，而自证也是清晰的。快乐等，无论以喜悦和痛苦等的体性，声音等的境是否存在，清晰，不依赖于其他，自明的自性之特征，这个自证的特点是清晰。清晰，不依赖于其他的寂静等的体性，那是自己成立的。那就是以有心者、快乐、觉性以及知识等名称来表示的。如果快乐等被其他觉性所体验，就会变成被体验。那时，它们会变成觉性，变成非寂静等的体性。因为自己不是它的自性，例如如同瑜伽士和推理者体验他人的快乐等一样。如果不是那样，那么瑜伽士等也会像病人等一样，直接体验快乐等。或者，如同瑜伽士等一样，对其他人也不会有利益和损害，因为没有差别。当觉性也被承认为寂静等的体性时，快乐等就成立为觉性的体性。体验寂静和非寂静的，这正是我们的快乐和痛苦。因此，理由不是不确定的。也不是不成立的，因为对于所有声称外境存在的人来说，声音等都与觉性的体性相分离。
English
It is not self-nature, for example, like a person without mind acknowledged by others. Sound and so on are also separate from the nature of awareness, which is called the non-manifestation of pervasion. If you think like this, if the nature of happiness and so on is established as pervaded by the nature of awareness, then when it disappears, the nature of happiness and so on on sound and so on will also disappear. Because that itself is not established. If you think that this is because the person himself is considered to be the nature of reason, then it is said, "Because its self-awareness is clear." Therefore, happiness and so on are all established as the nature of reason. Why? Because happiness and so on are self-awareness, and self-awareness is also clear. Happiness and so on, whether the objects of sound and so on exist or not with the nature of joy and suffering, are clear, not dependent on others, the characteristic of self-nature, the characteristic of this self-awareness is clear. Clear, the nature of tranquility and so on that does not depend on others, that is established by itself. That is indicated by the names such as sentient being, happiness, awareness, and knowledge. If happiness and so on are experienced by other awareness, it will become experienced. At that time, they will become awareness, becoming the nature of non-tranquility and so on. Because oneself is not its nature, for example, like a yogi and a reasoner experiencing the happiness and so on of others. If it is not like that, then yogis and so on will also directly experience happiness and so on like patients and so on. Or, like yogis and so on, there will be no benefit or harm to others, because there is no difference. When awareness is also acknowledged as the nature of tranquility and so on, happiness and so on are established as the nature of awareness. Experiencing tranquility and non-tranquility, this is precisely our happiness and suffering. Therefore, the reason is not uncertain. It is also not unestablished, because for all those who claim that external objects exist, sound and so on are separate from the nature of awareness.
Tibetan
་བར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཉིད་ཁས་བླངས་པ་བྱས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་འདོད་པ་ཁོ་ནའོ། །གཏན་ཚིགས་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཇི་ལྟར་རིག་པ་ནི་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་ཡང་ཕྱི་རོལ་ན་གནས་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བའི་ ཕྱིར། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་སིམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་བཞིན་དུ་རློམ་མོ། །དེས་ན་རིག་པ་ནི་སིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། །རྩ་བའི་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ། །ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོས་པ་ལ། །སྒྲ་སོགས་གཅིག་བུ་ཁོ་ན་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གོམས་དང་རིགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གོམས་པ་ནི་མང་དུ་བྱས་པའོ། །རིགས་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་གི་བྱེ་བྲག་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །ཆགས་པ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆགས་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྡང་བ་དང་སྐྱོ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དམན་པ་དང་སྒྲིབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་འབྲས་བུའི་ཚོགས་གཟུང་ངོ༌། །ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་གི་རྣམ་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་གོམས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཆད་དང་བུད་མེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པའི་མཚན་མར་གོམས་པའི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་སྟེ། རྟ་དང་གླང་པོའི་ཕྲུ་གུ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་ངེས་པ་འགའ་ཞིག་གི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་ན་འདི་ཡང་མི་རིགས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དངོས་གཅིག་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རིག་པ་བཞིན་དུ་རིག་པ་རེ་རེ་ཡང་སྣ་ཚོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་དངོས་པོ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་མ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེད་པའི་དབང་གིས་འགའ་ཞིག་འགའ་ཞིག་གི་ངོ་བོར་སྣང་གི །ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་
Chinese
是因为成立的缘故。否则，就变成了承认唯识宗的宗义，而那也只是自己的意愿罢了。理由也不相违背，因为存在于顺同品之中的缘故。如此心想：如果识不是蓝色等自性，却因为外境存在的蓝色等邻近的缘故，显现为蓝色等的自性，那么同样，如果不是寂静等自性，却因为外境的安乐等亲近的势力的缘故，而自以为是寂静等的自性。因此，识即使是寂静等的自性，安乐等也不是成立为识的自性。因此，需要说“根本的理由不确定，是这样想的，声音等唯一”等等。在“串习和种姓的差别”中，串习是多次练习，种姓是自己的自性，它们的差别是不同之处。在“贪著等”中，贪著是执著，等等包括喜悦等，以及憎恨和忧愁等，还有低劣和染污等，总括了具有三种功德的果的集合。所谓“确定”是一种状态，比如通过串习的差别，对于尸体和妇女等产生串习的可爱和不可爱的相，以及种姓的差别，比如马和象的幼崽等，各自确定会产生某种喜悦等，但不是对所有都如此。声音等是安乐等的自性，这也不合理。为什么呢？因为说了“一物随逐后”。它们全部都是以无有不同事物的境为境的缘故，如同以蓝色等为境的识一样，每个识也都会变成多种多样。如此心想：虽然是三种事物的自性，但是对于未见等，由于与一切法等体性的同时产生的能力，某种显现为某种的自性，但不是一切显现为一切的自性。
English
It is because of being established. Otherwise, it would become an admission of the tenets of the Mind-Only school, and that is just one's own wish. The reason is not contradictory either, because it exists in the concordant side. Thinking thus: If consciousness is not the nature of blue, etc., but because of the proximity of blue, etc., existing externally, it appears as the nature of blue, etc., then similarly, if it is not the nature of tranquility, etc., but because of the power of the proximity of external pleasure, etc., it presumes itself to be the nature of tranquility, etc. Therefore, even if consciousness is the nature of tranquility, etc., pleasure, etc., is not established as the nature of consciousness. Therefore, it is necessary to say, "The root reason is uncertain, thinking thus, sound, etc., are the only ones." In "the difference of habituation and lineage," habituation is doing much, lineage is one's own nature, and their difference is the distinction. In "attachment, etc.," attachment is clinging, etc., includes joy, etc., as well as hatred and sorrow, etc., and inferiority and obscuration, etc., which encompass the collection of results possessing three qualities. The so-called "certainty" is a state of one, such as through the difference of habituation, the habitual desire, etc., arises for corpses and women, etc., as signs of loveliness and unloveliness, and also the difference of lineage, such as the joy, etc., arises for some certain ones among the offspring of horses and elephants, etc., but not for all. If sound, etc., are the nature of pleasure, etc., this is also unreasonable. Why? Because it is said, "One thing follows after." All of them are because they have objects without different things, just like consciousness with blue, etc., as objects, each consciousness would also become diverse. Thinking thus: Although it is the nature of three things, but for the unseen, etc., due to the power of simultaneous arising with the nature of all dharmas, etc., some appear as the nature of some, but not all appear as the nature of all.