Tibetan
དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་བས་ཀྱེ་མ་དཀའ་བ་ཆེན་པོར་ལྷུང་བ་ཡིན་ནོ། །མེད་པ་ཡང་ཡིན་ལ་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ལ་རག་མོད་ཅེ་ན། དེ་མ་གྲུབ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མེད་པ་དེ་མ་གྲུབ་ན་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་གི་ཡང་ཡོད་པ་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཁྱེད་ཅག་གི་ལུགས་ཀྱིས་དེའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་རྣམ་པར་བཅད་ནས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་བསལ་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ན་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་རང་གི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཡང་མི་གྲུབ་སྟེ། དེ་ནི་མེད་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོད་པ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པས་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསལ་བྱ་ཕྱི་རོལ་གནས་པ་ཡིས། །དེ་ནི་འབྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔར་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། གང་ཡང༌། སེལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་དད་པ། །ཡོད་མིན་དངོས་པོ་མིན་ ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་པ་ཁ་ཅིག་གིས་ལན་སྨྲས་པ། བསལ་བར་བྱ་བ་ཐ་དད་པའི་རྟེན་ཐ་དད་པས་སེལ་བ་རྣམས་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་འཇུག་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡུལ་མེད་ན་ཡུང་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ལྟ་བུར་དམིགས་པའི་ཤེས་བ་དག་གིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཐ་དད་པ་དག་ལ་ཐ་དད་པ་ལྟ་བུ་དང་དོན་གྱི་བདག་ཉིད་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་སེལ་བ་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་ཀྱང་དེ་དག་གིས་དེ་ལྟར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཐ་དད་པ་དང་ཡོད་པར་སྣང་ལ། དེས་ན་སེལ་བ་རྣམས་བག་ཆགས་ཐ་དད་བས་ཐ་དད་པ་དང་ཡོད་པའི་ངོ་བོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཡོད་པའི་ངོ་བོའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་སྙམ་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ནི་བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་མིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཡུལ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨྲ་བ་དཔྱད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དེས་བསྒོམ་པའི་བག་ཆགས་སུ་ཡང་ག་ལས་འགྱུར། མེད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སྟེ། ཡུལ་མེད་པའི་ཤེས་པ་མི་རུང་བས་བག་ཆགས་འཇོག་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བག་ཆགས་ག་ལ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་བག་ཆགས་མེད་པའི་ཕྱིར་བག་ཆགས་ཀྱིས་བྱས་པའི་སེལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་དད་པའམ་ཡོད་པའི་ངོ་བོར་ག་ལས་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ་བར་མངོན་པར་འདོད་པའི་སེལ་བ་བསལ་ནས་རྗོད་པར་བྱེད་པར་མངོན་པར་འདོད་པ་ཡང་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ཁྱེད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྒྲ་དག་གི་ཐ་དད་པ་སྤྱི་བརྗོད་པ་དང་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་ཕན་ཚུན་དུ་ཐ་དད་པ་ནི་སྒྲའི་དབྱེ་བའོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བག་ཆགས་ཐ་དད་པའམ་བརྗོད་པར་བྱ་བསལ་བ་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་དེ་རྒྱུ་འདི་ལ་ཡོད་པས་དེའི་རྒྱུ་མཆན་ཅན་ནོ། །འོན་ཏེ་སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འགལ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ ཐ་དད་དུ་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ན་ཞེ་ན། ཐུན་མོང་མིན་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྒྲའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འདི་བརྗོད་དེ། གང་ཞིག་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་གཟུང་བར་བྱ་བའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྒྲ་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ར་ཞས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་གནས་པའི་སྒྲ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་སྔར་བརྡའི་དུས་སུ་མ་མཐོང་ལ། མ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འགགས་ནས་ཡུན་རིང་དུ་ལོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ལ། བརྡའི་དུས་ན་མ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏོ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་ནི་ཁྱེད་ཅག་དང་ཡང་རྩོད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། དོན་དང་སྒྲ་ཡི་ཁྱད་པར་ནི། །བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཉིད་མི་འདོད། །དེ་ནི་སྔ་རོལ་མ་མཐོང་ཕྱིར། །སྤྱི་ཉིད་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྒྲའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེ་ལ་དེ་ལྟར་གནས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་དོན་གཞན་སལ་བའི་དོན་གྱི་སྤྱི་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་སྒྲ་གཞན་སེལ་བ་སྒྲའི་དོན་སྤྱི་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། འདྲེས་དང་གཅིག་ཉིད་སྣ་ཚོགས་ཀྱི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྗོད་བྱའི་སེལ་བ་བཞིན་དུ་སྒྲའི་སེལ་བ་ཡང་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་རྗོད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་མི་འཐད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་
Chinese
由于与成为实有自性的承诺相矛盾，唉呀，陷入了巨大的困难之中。如果说既是无有，又是实有自性，并且相互依赖，那么，说了“如果不成立”等等。如果那个无有不成立，那么某些实有的存在也不会成立，因为按照你们的观点，它的体性是断除了无有而存在的。如果那个无有是需要遣除的，那么就会成为实有自性，因为自己的体性不成立，所以无有也不成立，因为它是遣除无有的体性。而且，如前所说，有也不行。需要遣除的外境存在，那就是区分，等等，以前所说的是什么。任何，遣除的差别，非有，非实有自性，为了这个原因。说了“等等”，对此，一些佛教徒回答说：需要遣除的不同的所依，由于所依不同，遣除的那些不同不是这样的。然而，从无始以来，各种各样的进入，不是如实义的分别念的习气的差别之后，仅仅在没有境的情况下，就像有境不同一样，以所缘的识，对于外境的不同的事物，施加像不同一样和像事物自性一样的无自性的遣除。那些也由那些施加了那样的不同和存在而显现。因此，遣除的那些由于习气不同而成为不同和存在的体性，对于这个，说了“存在的体性吗”等等。这样想，对于无有事物来说，没有叫做习气的东西啊，这样想。没有境的识，任何也没有啊，这个是对于识的论者已经确定了的。如果是这样，由于不如实义的分别念不行，因此由它串习的习气又怎么会产生呢？“无有”是指成为所缘的无有事物。由于没有境的识不行，因此没有作为安立习气的识，习气怎么会有呢？是这个意思。如果是这样，习气没有
English
Because it contradicts the commitment to become an entity in itself, alas, it has fallen into great difficulty. If it is said that it is both non-existent and an entity in itself, and that they are interdependent, then it is said, "If that is not established," and so on. If that non-existence is not established, then the existence of some entities will not be established either, because according to your view, its nature is to exist by cutting off non-existence. If that non-existent thing is what needs to be eliminated, then it will become an entity in itself, because its own nature is not established, so non-existence is also not established, because it is the nature of eliminating non-existence. Moreover, as previously stated, existence is also not possible. The object to be eliminated exists externally, that is the distinction, etc., whatever was said before. Any, the difference of elimination, non-existence, non-entity, for this reason. Having said "etc.", some Buddhists replied to this: The different supports of what needs to be eliminated, because the supports are different, those that are eliminated are not different. However, from beginningless time, various entries, after the difference of the habits of conceptual thoughts that are not in accordance with reality, only in the absence of an object, just like the difference of objects, with the consciousness of what is perceived, to the different things of the external object, they impose eliminations that are like differences and like the nature of things, without self-nature. Those also appear as different and existent by those who have imposed them in that way. Therefore, those that are eliminated become different and the nature of existence due to different habits, for this, it is said, "Is it the nature of existence?" and so on. Thinking like this, for non-existent things, there is nothing called habit, thinking like this. Consciousness without an object, there is nothing at all, this has already been determined for the proponents of consciousness. If this is the case, since conceptual thoughts that are not in accordance with reality are not possible, how can the habit cultivated by it arise? "Non-existence" refers to the non-existent thing that becomes the object. Since consciousness without an object is not possible, there is no consciousness that establishes habits, how can there be habits? That is the meaning. If this is the case, there are no habits.
Chinese
因此，请思考，由习气所造成的遣除之各别的，或存在的自性，会变成什么呢？ 像这样，暂时为了要说，而想要显现的遣除被遣除之后，为了也要遣除想要显现的能说，所以说了“你们”等等。声音的各别，总说和别说，互相各别是声音的分类。 具有彼之理由者，是指具有习气各别，或所说遣除各别的理由者，因为此理由存在于此，所以是具有彼之理由者。 那么，如果因为声音的因各别，并且具有相违之法，而以现量成立是各别的，那么（如何呢）？ 说了“非共同之声”等等，就以能说的声音的角度来说明此：凡是耳识所能取之，其自性非共同之声，不是能说。为什么呢？ 说了“因为先前未见”等等，凡是处于名言之时的声音，在名言之时，先前在表诠之时未曾见过，凡是未曾见过的，是因为中断而已经过了很久了。 因此不是名言，并且凡是在表诠之时未曾见过的，以此来作名言，道理也不对。因为会变得太过分了。 因此，自性本身不是能说，对此，你们之间也没有诤论。 如是说： 意义和声音的差别， 不承认是所说和能说。 因为那是先前未见， 所以是显示总相。 这样说了。 因此，以能说的声音的角度来说，所以没有过失。 对此，如是安住，如果像遣除其他意义的意义总相一样，如果遣除其他声音的声音意义总相是那样的话。 “混合和一，以及多种的”等等，就像先前所说的道理一样，声音的遣除也和所说的遣除一样，互相各别没有成立，因为没有自性之故。 就像能说之诸法，互相不应理各别一样，所说
English
Therefore, please consider, what will become of the distinct or existing nature of the eliminations caused by habits? Like this, after eliminating the elimination that is manifestly desired to be spoken, in order to also eliminate what is manifestly desired to be the speaker, "you" and so on are said. The distinctness of sounds, the general statement and the specific statement, their mutual distinctness is the classification of sounds. The one with that reason means the one with the reason for distinct habits or distinct eliminations of what is to be said, because this reason exists in this, so it is the one with that reason. Then, if it is established by direct perception that sounds are distinct because their causes are distinct and because they possess contradictory qualities, then (what about it)? Saying "non-common sound" and so on, this is explained from the perspective of the speaking sound: Whatever is to be grasped by the ear consciousness, its own characteristic, the non-common sound, is not the speaker. Why? Saying "because it was not seen before" and so on, whatever sound exists at the time of expression, at the time of expression, it has not been seen before at the time of designation, and whatever has not been seen is because it has been interrupted and a long time has passed. Therefore, it is not expression, and it is also not reasonable to make an expression with whatever has not been seen at the time of designation. Because it would become too extreme. Therefore, the self-nature itself is not the speaker, and there is no dispute between you on this. As it is said: The difference between meaning and sound, It is not acknowledged as what is to be said and what can be said. Because that was not seen before, So it is showing the general nature. It has been said like this. Therefore, there is no fault because it is spoken from the perspective of the speaking sound. In this, abiding like that, if it is like the general nature of meaning that eliminates other meanings, if the general nature of sound meaning that eliminates other sounds is like that. "Mixing and one, and various" and so on, just like the previously explained reasoning, the elimination of sound is also like the elimination of what is to be said, mutual distinctness is not established, because there is no self-nature. Just as the phenomena that can be spoken are not reasonably distinct from each other, what is to be said