Tibetan
དེ་དང་ལྡན་པའི་དོན་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་སྔར་བཤད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །གཞན་ཡང་དེ་དང་ལྡན་པའི་དོན་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྡ་མི་བྱེད་པ་ཉིད་དང༌། ཐ་སྙད་མེད་པ་ཉིད་དང༌། གསལ་བར་སྣང་བར་ཐལ་བ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་ཁོ་ནའོ། །ཡོད་པའི་དོན་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཡོད་དོན་གཞན་ཡང་མཐོང་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་ཐ་དད་པའི་ཡོད་པའི་དོན་གཞན་དཔྱོད་ཕན་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བསྡུ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱོགས་ལ་སྐྱོན་བཤད་ལ། བསྡུ་བ་བརྗོད་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བསྡུ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱོགས་ལ་རིགས་དང་དཀའ་ཐུབ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་གསལ་པོར་ཁས་བླངས་ པའི་ཕྱིར་སོ་སོར་བརྗོད་པའི་ཕྱོགས་ལ་འབྱུང་བའི་ཉེས་པ་བསྡུ་བ་བརྗོད་པ་ལ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །མེད་པའི་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་ཀྱི་སྐྱོན་བཤད་པ་ནི། ངེས་པར་མ་བཟུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྔར་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་བརྟག་པར་ལྡན་པ་དང་འདུ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་གྲངས་ཅན་པའི་ཐ་མི་དད་པའི་སྤྱི་དང༌། ཚིག་གི་དོན་དྲུག་བརྟག་པར་ཐ་དད་པ་ཡང་བསལ་བའི་ཕྱིར་མེད་པའི་ལྡན་པ་དང་མེད་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྤྱི་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང༌། །ཐ་དད་རིགས་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་སྒྲ་ལ་དོན་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་ནི་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ན། ཇི་སྲིད་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་སྒྲའི་དོན་དུ་མི་སྲིད་པར་སྔར་བསྟན་ཏེ། དེ་ཇི་ལྟར་དེ་དང་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པར་འགྱུར། གཞན་ཡང་མངོན་པར་བརྗོད་པ་འདི་ནི་བློ་ལ་གནས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྒྲ་དང་དོན་དག་དབང་པོ་ཐ་དད་པས་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདི་དག་ལས་ཐ་དད་པར་འདོད་པས་དེ་དག་དོན་དམ་པར་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྲ་དང་དོན་བློ་ལ་གནས་པ་ཁོ་ན་བློས་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པར་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་བརྗོད་བྱའི་རྣམ་པ་འཛིན་པ་སྒྲའི་རང་བཞིན་བསྒྲིབས་པ་བློ་ལ་གསལ་བ་སྒྲའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དོན་རྣམ་པར་མ་ཕྱེ་བས་ནང་དུ་འཇུག་པ་ནི་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་བློའི་བདག་ཉིད་དུ་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་
Chinese
以前说的“不具有那个意义”的过失是存在的。另外，具有那个意义，是因为是自己体性的本体，所以不作表示，以及没有名称，以及明显显现的过失，和前面一样出现。如果说，存在的意义和自己的体性是不同的。说了“存在的意义其他也没见到”。对于和自己的体性等不同的存在的意义，其他的思辨有益的智慧的行境不是进入的。对于总括说的一方，说了过失。说了“如果是总括说”，等等。对于总括说的一方，种姓和苦行等的差别说得很清楚，因为承诺了，所以在分别说的一方出现的过失，在总括说中，一切同时出现就会变成这样。对于“没有的差别”等两方的过失，说了“没有确定执取”等等。以前，因为断除了词的六义考察所具有的和聚集的体性的关系，所以数论派的不异体的总和，以及词的六义考察所不同的也断除了，所以没有的具有和没有的差别的总和也不是要说的。对于明显说的一方，也说了“不同种姓等”，等等。如果声音有一些意义，那么那个就和那个一起变成一个。既然以前已经显示了，自己的体性等的自性不可能成为声音的意义。那么，怎么会和那个变成一个呢？另外，这个明显说只是住在心里。像这样，外面的声音和意义，因为是不同的根所要执取的，所以因为想和这些不同，所以那些在究竟上变成一个是不合理的。因此，声音和意义只是住在心里，因为智慧能一体领悟，所以变成一个是合理的。像这样，执持所说之相，声音的自性被遮蔽，在心中显现，和声音的本体的自己的体性相符的意义，没有分别地进入内部，就叫做明显说。那也是在智慧的本体中领悟的相。
English
The fault of "not having that meaning" as previously stated exists. Furthermore, having that meaning, because it is the essence of one's own nature, it does not indicate, and there is no name, and the fault of clear appearance occurs as before. If it is said that the meaning of existence is different from one's own nature. It is said, "Other meanings of existence have not been seen either." For the meaning of existence that is different from one's own nature, etc., other beneficial objects of contemplation are not entered into by wisdom. Regarding the aspect of summarizing speech, faults are stated. It is said, "Even if it is summarizing speech," etc. Regarding the aspect of summarizing speech, the differences of caste and asceticism, etc., are clearly stated, because it is promised, the faults that occur in the aspect of separate speech will all occur simultaneously in summarizing speech. Regarding the faults of the two aspects of "no difference," etc., it is said, "Not definitely grasped," etc. Previously, because the relationship of the nature of having and gathering in the examination of the six meanings of words was severed, the non-different aggregate of the Samkhya school, and the different examination of the six meanings of words were also severed, so the aggregate of non-existence and the difference of non-existence are not to be spoken of either. Regarding the aspect of manifest speech, it is also said, "Different castes, etc.," etc. If sound has some meaning, then that will become one with that. Since it has been shown before that the nature of one's own nature, etc., cannot be the meaning of sound, how can it become one with that? Furthermore, this manifest speech only dwells in the mind. Like this, external sounds and meanings, because they are to be grasped by different senses, because they want to be different from these, it is not reasonable for them to become one in reality. Therefore, sound and meaning only dwell in the mind, because wisdom can realize them as one, it is reasonable to make them one. Like this, holding the aspect of what is to be said, the nature of sound is obscured, appearing clearly in the mind, the meaning that corresponds to the nature of sound's own nature, entering internally without distinction, is called manifest speech. That is also the aspect of realization in the nature of wisdom.
Tibetan
རིགས་ཀྱི། ཕྱི་རོལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གཅིག་ཏུ་ཕན་ཚུན་དབེན་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བརྗོད་པའི་བློ་སྒྲའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ལས་འདི་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད་དེ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །གཉི་ག་ལ་ཡང་བློ་ལ་སྣང་བ་ཁོ་ན་དོན་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་དོན་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་ཞེས། །བྱ་འདི་ཙམ་ཞིག་ཐ་དད་ལ། །ཤེས་ལས་ཐ་དད་མ་ཡིན་པའི། །ཇི་ལྟར་དོན་གཞན་འབྲང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱོན་ནི་མཚུངས་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་དེ་མ་ཐག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྤོབས་པའི་ཕྱོགས་ལ་སྐྱོན་བཤད་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཕྱིའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་སྤོབས་པ་དོན་དམ་ པར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ན། དེ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་གཞུང་ལུགས་འགལ་བ་ལ་གནས་པའི་སྤོབས་པ་སྣ་ཚོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཅིག་ལ་རང་བཞིན་དུ་མ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཡུལ་མེད་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དོན་ལ་འཇུག་པ་དང་རྟོགས་པ་དག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་སྒྲའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་རང་གི་སྣང་བ་དོན་མེད་པ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་ནས་འཁྲུལ་པས་འཇུག་བ་དང་ཤེས་པ་དེ་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་སྒྲའི་དོན་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། འཁྲུལ་པ་དེའི་ས་བོན་ཏེ་རྒྱུ་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་སོ། །གཞན་དུ་འཁྲུལ་པ་ས་བོན་མེད་པ་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེར་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་ཉིད་འདིའི་ས་བོན་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་ན་དེའི་ཚེ་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ཉིད་ཁྱེད་ཀྱིས་སྒྲུབ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པོ། །ད་ནི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལ་མཚུངས་པའི་སྐྱོན་བཤད་པ་ནི། གལ་ཏེ་འདི་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་རིགས་ལ་སོགས་པ་འདི་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་པའམ། སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་གྲང༌། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་བརྡའི་དུས་སུ་མཐོང་བ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་བརྡ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་རིམ་མ་ཡིན་པ་ལས་རིམ་ཅན་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྒྲའི་དོན་གྱི་ཤེས་པ་རིམ་ཅན་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ནི་སྒྲས་དོན་བརྗོད་པར་འདོད་པ་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བརྗོད་པར་འདོད་པ་རྗེས་དཔོག་པ།། སྒྲ་ལས་གཞན་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་བཤད་པ
Chinese
种类。外境不是，因为那是一概互相隔离的自性之故。若是那样，和那紧接着所说的意识声音之义的一方有什么差别呢？什么也没有。因为两者都是心中显现的才是意义。所谓声音和意义合一，只是这件事稍微不同，从知识上来说没有不同，怎么会随顺其他意义呢？这个过失是相同的。为了显示那个，因此说那紧接着等等。对于自负的一方，说明过失是：如果外境等等，如果自负真实是外境之义的境，那么声音等等在一个事物上，不会变成安住于相违论的各种自负，因为一个事物上自性不可能没有。如果无境，那么那时不会变成入于意义和证悟，因为那不是声音的境之故。如果自己的显现对于无意义执着为意义，由于错乱而变成入和知识，那时声音的意义就变成错乱本身了，必须说明那个错乱的种子，也就是原因。否则，如果错乱没有种子，那么一切时分都会变成一切，如果承认事物互相的差别本身是这个的种子，那么那时你们就在成办我等的宗派，因此是已成办而成办者。现在是说明对于一切宗派都相同的过失，如果这些等等。自己的体相和种类等等，这些全部是刹那的吗？还是不是刹那的呢？在那之中，对于第一种情况，在表示的时候所见，在言说的时分不会随顺，因此对于那个不是表示。对于不是刹那的一方，又因为不是次第产生次第的缘故，声音的意义的知识会变成没有次第的过失。所谓其他的，不是刹那。其他的人说，声音想要表达意义，是随之推测的，就像所说的：想要表达是随之推测，声音之外没有其他的。就像这样所说的。对于那个进行解说。
English
Kind. The external realm is not, because that is the nature of being completely isolated from each other. If that is the case, what is the difference between that and the meaning of the mind-sound that is said immediately after that? There is nothing. Because in both cases, only what appears in the mind is the meaning. So-called sound and meaning are one, only this matter is slightly different, from the point of view of knowledge there is no difference, how can it follow other meanings? This fault is the same. In order to show that, therefore it is said that immediately after that, etc. Regarding the side of arrogance, the fault is explained as: if the external object, etc., if arrogance is truly the object of the meaning of the external object, then the sound, etc., on one thing, will not become various arrogance residing in contradictory theories, because it is impossible for a nature to be absent on one thing. If there is no object, then at that time it will not become entering into meaning and realization, because that is not the object of sound. If one's own appearance clings to meaninglessness as meaning, and becomes entry and knowledge due to confusion, then the meaning of sound becomes confusion itself, and the seed of that confusion, that is, the cause, must be explained. Otherwise, if confusion has no seed, then everything will become everything at all times, if it is admitted that the difference between things themselves is the seed of this, then at that time you are accomplishing our sect, therefore it is accomplishing what has already been accomplished. Now it is explaining the faults that are the same for all sects, if these etc. One's own characteristics and kinds, etc., are all these momentary? Or is it not momentary? Among them, for the first case, what is seen at the time of expression will not follow at the time of speech, therefore it is not expression for that. For the side that is not momentary, also because the order does not produce the order, the knowledge of the meaning of the sound will become the fault of no order. The so-called other is not momentary. Others say that the sound wants to express the meaning, which is inferred from it, just like what is said: wanting to express is inferred from it, there is nothing other than sound. Just like what is said. An explanation is given for that.