Tibetan
་སྨྲ་བ་འདི་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ལ་མ་འཁྲུལ་པ་ཡུལ་དང་བཅས་པ་རྫས་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པ་ལ་ཡང་དག་པར་བློའི་རྣམ་པར་མ་ངེས་པ་ནི་སྒྲའི་དོན་དུ་འདོད་ཀྱི། ཐ་དད་པ་དག་ལ་ཐ་མི་དད་པར་ཞེན་ནས་འཇུག་པའི་འཁྲུལ་པ་ཕན་ཚུན་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ། དེ་ལྟས་དོན་ལ་གཅིག་བདག་ཏུ། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་འདི་འཁྲུལ་པ། །མིང་དོན་གང་ལྡན་ཕན་ཚུན་དུ། །ཐ་དད་པ་འདིའི་ས་བོན་ཡིན། །ཞེས་ཇི་ལྟར་ཁོ་བོ་ཅག་བཞིན་དུ་བརྗོད་པ་དེའི་ཚེ་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། །གལ་ཏེ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་འདིའི། །ས་བོན་འདི་ནི་ངེད་ཀྱི་ཕྱོགས། །ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །སེལ་བ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཕྱི་རོལ་ལམ། བློའི་རྣམ་པའམ། གཞན་ཅུང་ཟད་འདོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གང་ཁོ་ན་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་ལ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་དེ་ནི་སྒྲའི་དོན་ཡིན་གྱི། བློའི་རྣམ་པ་ནི་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་དེ་ལ་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ནི་ མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དོན་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ཉིད་དོ། །དེས་དོན་དམ་པར་ཕྱི་རོལ་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཇི་ལྟར་ངེས་པ་བཞིན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཁོ་ན་སྒྲའི་དོན་ཡིན་ལ། །སྒྲོ་བཏགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་དག་གིས་ཡང་དག་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བརྗོད་པ་མེད་དོ། །ཡང་སྒྲའི་དོན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དོན་དེ་ཉིད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དང་མཚམས་སྦྱར་ནས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། །བློའི་རྣམ་པ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དོན་དམ་པར་བློའི་རྣམ་པ་བརྗོད་བྱར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ཆེའོ། །གཞན་དག་གིས་གོམས་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་སྤོབས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་སྟོན་པ་ནི། སྒྲ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྒྲ་ཡུལ་འགའ་ཞིག་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་འཇུག་པར་མཐོང་བ་ནི་གོམས་པ་ཡིན་ལ། ངེས་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རྣམ་པར་བཅད་པའི་བྱ་བའི་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཤེས་རབ་ནི་སྤོབས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་སྦྱོར་བ་མཐོང་བའི་འཇུག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ངག་སོ་སོ་དང་སྐྱེས་བུ་སོ་སོ་ལ་དེ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཐ་དད་པ་ནི་ཚད་མེད་དེ། སྒྲའི་ཐ
Chinese
这种说法是指，对于外境之物没有错乱，连同境等事物，在胜义谛上，没有正确地确定为心的显现，而是认为这是声音的意义。而不是指执着于各不相同的事物，认为它们没有差别，从而产生的具有相互矛盾理由的错乱。如果像我们一样说：如果这样，执着于事物为一的分别念是错乱的，凡是具有名称和意义的事物，都是相互不同的种子。那么，这就是用已成立的事实来证明已成立的事实。正如他们所说：如果相互不同的事物是这种种子，这就是我们的观点。消除者（指胜论派）所说，声音的意义在胜义谛上，既不是外境，也不是心的显现，也不是其他任何东西。像这样，凡是从声音产生的知识中必然显现的，就是声音的意义。而心的显现，并不是从声音产生的知识中必然产生的。 那么是什么呢？就是能起作用的外境之物。但从胜义谛上来说，外境也不是必然确定的，因为外境本身并没有如实地确定，而且如实确定的也不是外境本身。因此，虚构本身就是声音的意义。而凡是虚构的，都是什么也不是，因此声音丝毫也不能正确地表达任何东西。又问，声音的意义是什么呢？回答说，就是事物本身。这种说法是将声音与事物联系起来进行虚构。而心的显现论者则认为，在胜义谛上，心的显现是可以表达的，因此差别很大。其他人说，因为习惯，声音是自信的原因，而不是表达外境之物。这就是所要说明的，例如“一切声音”等等。看到声音在某些境上反复出现，这是习惯。而确定地证明，区分行为的认识对象，以及与之相符的智慧，就是自信。这是由见到结合的行动而产生的，对于不同的语言和不同的人来说，这是不同的。这种不同是无限的，声音的
English
This statement refers to the fact that there is no confusion about external objects, including the objects themselves, and that in the ultimate truth, it is not correctly determined as the manifestation of the mind, but it is considered to be the meaning of sound. It does not refer to the confusion that arises from clinging to different things and thinking that they are not different, which has mutually contradictory reasons. If, like us, we say: If this is the case, the conceptual thought that clings to things as one is a delusion, and whatever has name and meaning is the seed of mutual difference. Then, this is using an established fact to prove an established fact. As they say: If mutually different things are this seed, this is our view. The eliminators (referring to the Vaisheshika school) say that the meaning of sound in the ultimate truth is neither an external object, nor a manifestation of the mind, nor anything else. Like this, whatever necessarily appears in the knowledge arising from sound is the meaning of sound. But the manifestation of the mind does not necessarily arise from the knowledge arising from sound. Then what is it? It is the external object that can function. But from the ultimate truth, the external object is not necessarily determined, because the external object itself is not determined as it is, and what is determined as it is is not the external object itself. Therefore, fabrication itself is the meaning of sound. And whatever is fabricated is nothing, so sound cannot correctly express anything at all. Again, what is the meaning of sound? The answer is, it is the thing itself. This statement is fabricating by connecting sound with things. But the mind-manifestation theorists believe that in the ultimate truth, the manifestation of the mind can be expressed, so the difference is very great. Others say that because of habit, sound is the cause of confidence, not the expression of external objects. This is what is to be explained, such as "all sounds" and so on. Seeing sounds appearing repeatedly on certain objects is habit. And to prove definitively, to distinguish the object of action, and the wisdom that corresponds to it, is confidence. This is produced by seeing the action of combination, and it is different for different languages and different people. This difference is infinite, the sound of
Tibetan
་སྙད་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ན། མདོར་བསྡུས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདི་ལ་དཔེ་བཤད་པ་དཔེར་ན་དོན་རྟོགས་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པས་བཏབ་པའི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པའི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་དོན་དང་ལྡན་པར་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་གོམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྤོབས་པ་ཙམ་ཉེ་བར་སྡུད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི་དངོས་སུ་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཚིག་ཐ་དད་པ་དང༌། གཏམ་བརྒྱུད་སར་པ་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བཀོད་བའི་དངོས་པོའི་ཁྱད་པར་གསལ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་དེ། གལ་ཏེ་ཡོད་པའི་དོན་སྔར་བཤད་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་ན་དེའི་ཚེ་སྔར་བཤད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། གཞན་ཡང་ཡོད་པའི་དོན་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དེ་འབའ་ཞིག་སྒྲ་དག་གིས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ན་བ་ལང་དང༌། བ་མེན་དང༌། གླང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་དད་པས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་སྒྲས་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བ་ལང་ཉིད་སྒྲའི་ཁྱད་པར་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཞན་གྱི་ལན་གྱི་དགོས་པ་བསུ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་སྙམ་དུ་བ་ལང་ཉིད་དང་སྒྲ་དག་གིས་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་ཡོད་པ་ཙམ་ཁྲ་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་དད་པ་དང་བྲལ་བ་སྒྲས་རྟོགས་ཏེ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡིན་ཏེ་ཐ་དད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། འོ་ན་དེ་ལྟ་ན་ཇི་ལྟར་ཡོད་པའི་དོན་ཙམ་སྒྲའི་དོན་དུ་འདོད། གང་གི་ཕྱིར་བ་ལང་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་ནས་གཞན་གྱིས་ལན་སྨྲས་པ་ནི་རྭ་དང་དབྱིབས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྭ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་སྒྲ་ལས་མི་གསལ་ཏེ་མི་རྟོགས་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་དེ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་འགའ་ཞིག་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བརྗོད་ཀྱི། ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བའི་བ་ལང་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་དག་མ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་དེ། གལ་ཏེ་བ་ལང་ཉིད་ལ་སོགས་པས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དོན་ཙམ་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་དེ་དང་ལྡན་པའི་དོན་བརྗོད་པར་ཁས་བླངས་པར་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་རིགས་དེ་དང་འདུ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་
Chinese
如果认为名相无边无法述说，所以说了“简而言之”。对此进行举例说明，例如“了知义”等等，比如用铁钩等钩住的大象等等，成为了知其义之行为等的因缘。同样，所有认为词语具有意义的木头等等，就像步伐一样，仅仅成为靠近聚集的因缘，而并非实际显示意义。如果不是这样，那么如何使相互矛盾的不同词语，以及转述者自己以分别念安排的事物差别得以显现呢？对此，用“对此”等来回答：如果认为存在的意义是之前所说的自己的特征等自性，那么就会陷入之前所说的过失。此外，存在的意义是为了遣除差别的体性，仅仅用词语来表示，那么牛、母牛、大象等不同的词语就不会被使用，因为那是词语没有表示的缘故。牛本身是词语的差别义等等，这是为了迎接他人回答的必要，心想：牛本身和词语仅仅了知存在的差别义，与杂色等不同分离，词语了知，因为是了知的因，所以是，因此会变成不同的词语。如果这样想，那么怎么会认为仅仅存在的意义是词语的意义呢？因为明明就是了知牛等差别啊，因为疑惑，所以他人回答说：角和形状等等。角等等的差别不是从词语中显现，因为是不了知的因，所以说存在一些为了了知它的意义，并不是没有了知变成差别的牛本身等等的词语，所以没有过失。如果是这样，那么用“如果是这样”等来回答：如果认为牛本身等仅仅表达具有差别的意义，那么那时就变成了承诺要表达与之相应的意义。对于此，也是为了遮止与该类相合
English
If it is thought that names and terms are limitless and cannot be expressed, then it is said, "In brief." To illustrate this, for example, "understanding the meaning," and so on, such as elephants caught with iron hooks, etc., become the cause for the act of understanding their meaning, etc. Similarly, all things like wood, etc., that are considered to have meaning in words, just like steps, merely become the cause for approaching and gathering, but do not actually reveal the meaning. If it were not so, how could different words that contradict each other, and the differences in things arranged by the narrator's own conceptualization, be made clear? To this, the answer is given with "To this," etc.: If it is thought that the meaning of existence is the nature of one's own characteristics, etc., as previously stated, then one would fall into the faults previously mentioned. Furthermore, if the meaning of existence is to negate the nature of difference, and it is expressed solely by words, then different terms such as cow, heifer, elephant, etc., would not be used, because that is because the words do not indicate it. The cow itself is the difference in the meaning of words, etc., this is to welcome the necessity of another's answer, thinking: the cow itself and the words merely understand the difference in the meaning of existence, separated from differences such as variegation, the words understand, because it is the cause of understanding, therefore it is, therefore it will become different words. If you think like this, then how can you think that the meaning of mere existence is the meaning of words? Because it is clearly the understanding of the differences of cows, etc., because of doubt, so others answer: horns and shapes, etc. The differences of horns, etc., are not manifested from words, because it is the cause of non-understanding, so it is said that there are some meanings to understand it, it is not that the words of the cow itself, etc., which become differences, are not understood, so there is no fault. If it is so, then the answer is given with "If it is so," etc.: If it is thought that the cow itself, etc., merely expresses the meaning of having differences, then at that time it would become a commitment to express the meaning corresponding to it. For this, it is also to prevent merging with that category.