Tibetan
ན་དང་མིང་གི་ཁྱད་པར་དྲན་པའི་དུས་ན་སྐད་ཅིག་འཇིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་འགགས་ནས་རིང་དུ་ལོན་པའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་བརྡ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྡ་བྱེད་པའི་དུས་ན་ཡང་གཉི་ག་ཡང་མི་ཉེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་བ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་ཉེ་བ་ཡོད་པ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ན། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་མིང་གི་བྱེ་བྲག་གཟོ་བ་དང་དྲན་པ་སྐྱེ་བའི་དུས་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ཅི་སྟེ་ཡང་དེའི་ནུས་པའི་མཐུ་ལས་བྱུང་བ་དེའི་རིགས་ཅན་བརྡ་བྱེད་པའི་དུས་ན་འབྱུང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་བརྡ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེའི་ཕྱིར་གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡང་བརྡ་བྱེད་པའི་དུས་ན་ཉེ་བའི་སྐད་ཅིག་གཞན་ཡོད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བརྡ་གཟོ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་བརྡ་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་རྟ་དམིགས་ན་དེའི་མིང་དྲང་བའི་རིམ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་བརྡ་བྱེད་པ་ན་དེའི་དུས་ན་ཉེ་བའི་བ་ལང་ལ་སོགས་པ་ལ་གཟོ་བའི་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་བརྡ་བྱེད་པ་འགའ་ཞིག་རྟའོ་ཞེས་བརྡ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཐམས་ཅད་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གཅིག་ཉིད་དུ་ཞེན་པར་བྱས་ནས་བརྡ་བྱེད་པར་འགྱུར་སྙམ་ན། དེའི་ཕྱིར། འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱང་བརྟགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདྲ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོན་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་བརྡ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བརྡ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བརྡ་བྱེད་པས་གཞན་པ་ཉིད་ཀྱི་མིང་གི་ཁྱད་པར་དོན་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་ལ། དོན་དམ་པས་དྲན་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ བརྗོད་པར་འཇིག་པར་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་འགགས་ནས་རིང་དུ་ལོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་བརྗོད་པ་དེ་ནི་སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་དེ་དྲན་པ་མ་ཡིན་ལ། ཡུལ་དུ་མ་བྱས་པ་དེས་འཛིན་པར་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དྲན་པས་གཞག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བ་རྣམས་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བརྡ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་
Chinese
在忆念名与义的差别时，由于刹那坏灭的缘故，自己的自性已经止息且过去很久，如同未生一样，对于已生的事物也不存在能指，因为在能指的时候，二者都不接近。如此，暂且在体验的阶段，也因为是它的因，自己的自性也不会变成刹那不接近的具有者。体验时，之后产生的名称差别，以及忆念生起时会产生的，更不用说了。如果认为，从它的能力威力所产生的，同类的事物，在能指的时候，会对产生的刹那进行能指。因此，说了“任何”等等。如果又认为，在能指的时候，存在接近的其他刹那，即使那样，由于不可能指认，所以不应指认。如此，如果看到马，在引导其名称的次第先行的能指时，不会以那时接近的牛等作为指认的对象，然后指认说“是马”。如果又认为，自己的自性的所有刹那都是相同的，因此执著为一，然后进行指认。因此，说了“相似性也被考察”。相似性是被分别的意识所虚构的，如果声音显示它，就会变成不是要表达自己的自性。因此，那样对自己的自性进行指认是不可能的。声音也不存在自己的自性的能指，因为那样能指者会将其他事物的名称差别与意义联系起来。从胜义谛上来说，记忆也不能够表达体验本身，因为那已经止息且过去很久了。任何表达，因为是先前体验过的，所以不是记忆，并且没有作为对境，因此也不能够执持。因此，由记忆所安立的分别的理由所连接的，由于不是自己的自性，所以不是自己自性的能指。因此，自己的自性是不可指示的。
English
When remembering the difference between name and meaning, due to the fact that it is destroyed in an instant, its own nature has ceased and passed long ago, like something unborn. There is no designation for things that have arisen, because at the time of designation, the two are not close. Thus, even in the state of experiencing, because it is its cause, its own nature will not become one that is not close to the moment. When experiencing, the subsequent differences in names, and what will arise at the time of remembering, need not even be mentioned. If it is thought that what arises from the power of its ability, things of the same kind, will designate the moment that arises at the time of designation. Therefore, it is said, "anything" and so on. If it is also thought that at the time of designation, there is another moment that is close, even so, since designation is impossible, designation is not appropriate. Thus, if a horse is seen, when designating with the order of guiding its name preceding, one would not take the nearby cow etc. as the object of designation, and then designate it as "horse." If it is also thought that all the moments of one's own nature are the same, therefore clinging to it as one, and then designating it. Therefore, it is said, "Similarity is also examined." Similarity is fabricated by the discriminating mind, and if sounds show it, it will become not what is to express one's own nature. Therefore, it is impossible to designate one's own nature in that way. Sound also does not have the designation of its own nature, because in that way the designator connects the difference of the name of other things with the meaning. From the ultimate truth, memory is also not able to express the experience itself, because it has ceased and passed long ago. Any expression, because it was previously experienced, is not memory, and it has not been made an object, therefore it cannot be held. Therefore, the connections made by the reasons of discrimination established by memory are not designations of one's own nature because they are not one's own nature. Therefore, one's own nature is not to be shown.
Tibetan
གྲུབ་པོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚད་མ་གཞན་བཤད་པ་ནི་དྲོ་བ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཇི་ལྟར་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་དབང་པོ་གསལ་བར་སྣང་བར་རིག་པ་དེ་བཞིན་དུ་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མིག་ལ་སོགས་པ་མ་ཉམས་པའི་དབང་པོའི་བློ་དག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན་དུ་མིག་དང་ལྕེ་དང་སྣ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་པས་མ་ཏུ་ལུང་ག་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ཐོས་པ་ལས་གཟུགས་དང་རོ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། མེ་དང་འབྲེལ་པས་བསྲེག་བྱ་བ། །ཚིག་པར་ཤེས་པ་གཞན་ཡིན་ལ། །ཚིག་པའི་སྒྲ་ཡིས་ཚིག་པའི་དོན། །ཡང་དག་གསལ་བ་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་བལྟ་བུའོ། །དེ་ཡི་དོན་ཅན་དབང་ཤེས་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེ་ཡིན་ནོ། །དྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་ལ། འདི་ནི་དེའི་དོན་ཡང་ཡིན་ལ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་སྒྲའི་དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། གང་ཞིག་དེས་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་གིས་བྱས་པའི་ཤེས་པ་ལ་མི་སྣང་བ་དེ་ནི་དེའི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་སྒྲས་བསྐྱེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་རོ་བཞིན་ནོ། །སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་སྣང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའོ། །འདིར་ཡང་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ནི་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྒྲ་དེས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ཉིད་ལ་བརྗོད་ཀྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཞིག་གང་གི་རྣམ་པས་སྟོང་པ་དེ་ནི་དེའི་ཡུལ་ ཅན་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་མི་གསལ་བ་དངོས་པོར་གཏོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་སྒྲ་རྣམས་རྗོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བ་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བའི་ངོ་བོ་གཉིས་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ལ་གཉིས་ཀྱིས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞུང་ལུགས་ཐ་དད་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱང༌། ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པ་ཅན་རྣམས་ནི་གསལ་བ་དང་རྣམ་པ་དང་རིགས་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་གི་དོན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་སྟེ། ཚིག་གི་དོན་ནི་ཚིག་གི་དོན་ཏེ་སྒྲའི་དོན་ཞེས་བྱ་
Chinese
成就者啊！为了要成立这个不能说自己的自性，所以说其他的量，就是说温暖等等。如同具有温暖等等的意义的对境的根识显现一样，不是从温暖等等的声音中产生的。如同没有损坏的眼等根的智慧所体验的一样，眼、舌、鼻等损坏了，听到摩突隆伽等的声音，也不会体验到色、味等。如是说：与火相连所烧之物，知为燃烧是另外的，燃烧的声音真实显现燃烧之义，也是另外的。如是所说。彼之义之有境根识，这是不相似法的例子。温暖等等的意义的对境在何处存在，就称其为什么，这个既是它的意义，也是根识，这样来组合词句。如果不是那样，即使是那样，为什么声音的意义不会变成自己的自性呢？说了凡是由它所作等等。解释是，对于由什么所作的知识不显现，那不是它的意义，如同由色的声音所产生的知识中的味道一样。从声音中产生的知识中也不显现自己的自性，这是不遍的。这里也太过分了，这是有损害的量，这样，声音所表达的，就是产生有境的知识，不是其他的。任何识空无任何相，那不应是它的有境，因为太过分了。以不明显的方式，属于实事本身的体性的声音来表达，这样一来，一个事物具有明显和不明显的两种体性是不可能的，因为一个事物具有两种相违的体性。安住于不同宗派的人们，也是为了成立互相违背的自性。有理性的人们说，明显和相和种类是词的意义，词的意义就是词的意义，也就是声音的意义。
English
Accomplished one! In order to establish that one cannot speak of one's own nature, other valid cognitions are explained, such as warmth, etc. Just as the sense consciousness that has the object of the meaning of warmth, etc., appears clearly, it is not produced from the sound of warmth, etc. Just as the wisdom of the undamaged senses such as the eye experiences, if the eye, tongue, nose, etc., are damaged, hearing the sound of Matulunga, etc., will not experience form, taste, etc. As it is said: That which is burned by being connected to fire, knowing it as burning is different, the sound of burning truly reveals the meaning of burning, which is also different. As it is said. The sense consciousness that has its meaning as its object, this is an example of dissimilar dharma. Wherever the object of the meaning of warmth, etc., exists, it is called what it is, this is both its meaning and the sense consciousness, thus combining the words. If it is not so, even if it is so, why doesn't the meaning of sound become its own nature? It is said that whatever is done by it, etc. The explanation is that what does not appear to the knowledge of what is done by what is not its meaning, just like the taste in the knowledge produced by the sound of color. One's own nature does not appear in the knowledge produced from sound, this is non-pervasiveness. Here, too, it is too extreme, this is a damaging valid cognition, thus, what is expressed by sound is said to be the production of object-possessing knowledge, not others. Any consciousness that is empty of any aspect should not be its object-possessor, because it is too extreme. In an unclear way, the sounds of the nature belonging to the entity itself express, thus, it is impossible for one thing to have two natures of clear and unclear, because one thing has two contradictory natures. Those who abide in different tenets also do so in order to establish mutually contradictory natures. Rational people say that clarity, aspect, and kind are the meanings of words, the meaning of words is the meaning of words, that is, the meaning of sound.