Tibetan
སྨྲས་པ་དེ་ཡང་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་དག་གི་ལྟར་ན་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཐ་དད་པ་རྣམས་སྒྲ་དག་གིས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དེའི་ལྟར་ན་ཉེས་པ་འདི་ཡིན་གྱི། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་རྫས་དང་ཡོན་ཏན་དང་ལས་རྣམས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་དང་གང་ན་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱི་མཐོང་བ་དེ་དང་དེར་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་སྦྱོར་ལ། ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱི་ནི་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྤྱིས་མཚོན་པའི་དོན་དག་ལ་བརྡ་བྱེད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་མཐའ་མེད་པ་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་སྤྱི་དེ་དག་ལས་ཐ་དད་པའམ་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །ཡང་ན་སྤྱི་ཡོད་དུ་ཆུག་མོང་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐ་དད་པ་གཅིག་ལ་སྤྱི་དུ་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་མ་འཆོལ་བར་སྦྱོར་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྒྲས་མ་བསྟན་པར་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་དེས་ཐ་དད་པ་གཞན་མཚོན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྡ་བྱེད་པར་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། བརྡ་མ་བྱས་པའི་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྒྲ་འཇུག་པ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཕན་ཚུན་བསྟེན་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་རྟོག་པ་པོ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ལས་རང་ཉིད་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་དག་གིས་བརྡ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མཐའ་མེད་པ་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་མ་ལུས་པ་འགའ་ཞིག་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཅིག་གི་ཚེ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཐ་དད་པ་དག་ལ་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་ཐ་སྙད་དམིགས་ནས་དེའི་རིགས་ཅན་མ་མཐོང་བ་དག་ལ་ཡང་སྒྲ་དེ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་མཐོང་བའི་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་མཐའ་ཡས་པའི་ཐ་དད་པ་དག་ལ་བརྡ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློས་སྒྲོ་བཏགས་པ་དག་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་དེ་ལྟ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཉིད་ལ་སྒྲ་སྦྱོར་གྱི་དོན་དམ་པར་ཐ་དད་པ་དག་ལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཐོབ་སྟེ། འདི་ལྟར་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དག་གིས་མེད་པས་མི་ཉེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློར་འགྱུར་བ་ནི་ཡུལ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ནི་མེད་པ་ཉིད་ཡི
Chinese
所说的那一点也被驳斥了。再者，按照他们自己所说，对于无差别的各别事物，用声音来表达，那样说是有过失的。我们是用存在的差别来表达事物、性质和作用的。例如，在什么地方存在等等的共相被看到，就在那里结合存在的语音。存在的共相是唯一的。因此，通过共相来表示事物是可能的，所以说无边是原因，那是不正确的。因为存在等等已经成为实物的共相，是与它们各别还是不各别，这一点已经论证完毕。或者，即使允许共相存在，但由于一个各别事物有多个共相，所以存在的语音不会不混淆地结合。如果存在等等没有被语音指示，那么为了用存在等等来表示其他各别事物，也就不能作为符号。对于没有表示的存在等等，语音的运用也是不存在的。如果那样，就会陷入互相依赖的过失。如果有人认为，由于思考者从随行和背离中，自己设定名称，所以存在的语音能够指示符号，那也是不正确的。因为无边的、具有各别境的名称，不可能全部被确定。当一个人对具有存在等等的各别事物多次确定名称后，即使对于没有见到过的同类事物，也会运用那个语音，那是不对的，因为没有见到过。由于没有见到过的过去等等的差别，对于无边无际的各别事物，不可能建立符号，因为那样会太过分。 如果说，是用分别念的智慧所虚构的事物来指示，那么，如果是那样，就得出结论说，语音的结合仅仅是对于分别念所虚构的事物之境，而不是对于真实的各别事物。例如，由于过去和未来与不存在并不接近，所以对于它们的分别念的智慧所转变的是无境，因此虚构就是不存在。
English
That statement is also refuted. Furthermore, according to their own statements, it is a fault to express undifferentiated individual things with sounds. We express things, qualities, and actions by the difference of existence. For example, the commonality of being in what and where is seen, and the sound of being is combined there. The commonality of being is unique. Therefore, it is not correct to say that the infinite is the cause because it is possible to represent things through commonality. Because the commonality of existence and so on has become a real thing, whether it is different or not different from them has already been demonstrated. Or, even if we allow the existence of commonality, since there are many commonalities in one individual thing, the sound of existence and so on will not be combined without confusion. If existence and so on are not indicated by sound, then in order to represent other individual things by existence and so on, it cannot be used as a symbol. There is also no application of sound to existence and so on that has not been expressed. If so, it will fall into the fault of mutual dependence. If someone thinks that the sound of existence can indicate the symbol because the thinker sets the name himself from following and deviating, that is also not correct. Because not all infinite names with individual realms can be determined. When a person determines the name many times for individual things with existence and so on, even for similar things that have not been seen, that sound will be used, which is not correct, because it has not been seen. Because of the difference of the unseen past and so on, it is impossible to establish symbols for infinite individual things, because that would be too extreme. If it is said that it is indicated by things fabricated by the wisdom of discrimination, then, if that is the case, it is concluded that the combination of sounds is only for the realm of things fabricated by discrimination, not for real individual things. For example, since the past and the future are not close to non-existence, the wisdom of discrimination that transforms them is a non-object, so fabrication is non-existence.
Tibetan
ན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་དེ་ལ་བརྡ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དོན་དམ་པ་དངོས་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་གྲུབ་པོ། །འདི་སྙམ་དུ་གང་དག་རི་གངས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་དེ་དག་བསྟན་པ་དང་གཅིག་པུའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པའི་ཐ་དད་པ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བརྡ་དང་ཐ་སྙད་ཕྱིན་པའི་དུས་སུ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་བརྡ་སྲིད་པས་དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། གང་ཡང་གངས་རི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་རི་མ་ལ་ཡ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ༌། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་དག་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་མ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་དག་གི་ཡན་ལག་མ་ལུས་པ་བཟུང་བས་བརྡ་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པ་ཡང་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་དག་ལ་ཡང་བརྡའི་དུས་སུ་མཐོང་བ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ཐ་སྙད་མི་འཐད་པས་བརྡ་དོན་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བརྡ་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་བསྟན་ནས། དེ་ནི་བརྡ་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རང་གི་མཚན་ཉིད་འདི་དག་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པ་ནི་སྔར་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་བརྡ་བྱེད་པ་ན་རེས་འགའ་མ་སྐྱེས་པ་ལ་བྱེད་པའམ་སྐྱེས་པ་དག་ལ་བྱེད། དེ་ལ་རེ་ཞིག་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ལ་བརྡ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་ནི་ཤེས་པ་དང་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཞིར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པ་སྨོས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་དགག་པའི་དོན་དུ་སྟེ། དེས་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མ་སྐྱེས་པ་ལ་ཡང་ བརྡ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་དང་འགལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཡུལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྤྲུལ་པའི་དོན་ཉིད་ཡིན་པས་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟའི་རྭ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་པའི་མཐའ་ཅན་གྱི་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་པ་ལ་ཡང་བརྡ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྐྱེས་ཕ་དེ་ལ་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་མིང་ནི་ཁྱད་པར་དྲན་པ་ན་བརྡ་བྱེད་ཀྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡི
Chinese
然也。如是，且因彼无名言，如何成为胜义谛之事物？止于繁琐。因存在于顺同之方，故亦非是相违之因，故诸声之境非为自相成立矣。如是思：何者雪山等事物，彼等乃是显现与唯一之体性，故处所与时间等之差别不可能。是故，名言与施设通行之时普周，故于彼有名言，是故因于一方不成。如是思者，凡言雪山等，言“等”字则摄持喜马拉雅山等。何以故？此等乃非微尘积聚之自性故。是故，此等之支分无余执持而作名言者不存在，且已成立刹那生灭。故彼等于名言之时，亦无有见，于施设之时，亦无有随行，故因不成。如是，暂且以自相不应施设，则名言将成无义之过失，故已显示名言不成立。彼乃不能成为名言之所为故，已显示不成立。为显示此故，言自相此等一切等。一切事物刹那生灭，乃先前已成立。于彼等作名言时，或于未生者作，或于已生者作。其中，暂且对于未生者，名言不合理，因无者乃以远离一切知识与言说之故，不应成为所依故。言“真实”乃为遮遣世俗之义。是故，对于瓶等未生者，亦 见有名言故，与见不相违，因彼之境乃是分别所变现之义故，是无有故。如马角一般，乃具有第七格之相似。对于已生者，名言亦不合理。如此，于体验已生彼者，彼先于行者之名，乃于忆念差别时作名言，否则则否，因将成太过于之过失故。如是。
English
It is so. If it is so, and because there is no designation for it, how can it become a truly existent thing? Enough with the elaboration. Because it exists in the direction of agreement, it is also not a contradictory reason, so it is established that the objects of sounds are not their own characteristics. Thinking thus: Whatever things such as the snowy mountains, those are of the nature of manifestation and oneness, so differences such as place and time are not possible. Therefore, because designations and terms pervade when they go forth, there is designation for them, therefore the reason is not established on one side of the পক্ষ. If one thinks like this, whatever is said, such as "snowy mountain," the word "etc." includes the Himalayas, etc. Why? Because these are not of the nature of an accumulation of subtle particles. Therefore, there is no designation made by grasping all the parts of these, and it has already been established that they are destroyed in an instant. Therefore, there is no seeing at the time of designation, nor following at the time of designation, so the reason is not established. Thus, for the time being, because it is not appropriate to designate with its own characteristics, it will be a fault of designation becoming meaningless, so it has been shown that designation is not established. Because it cannot be designated, it has been shown that it is not established. To show this, it is said, "All these own characteristics," etc. It has already been established that all things are destroyed in an instant. When designating them, one designates either the unborn or the born. Among them, for the time being, designation is not reasonable for the unborn, because the non-existent is not suitable as a basis because it is devoid of all knowledge and speech. The word "true" is for the purpose of negating the conventional. Therefore, even for the unborn such as a pot, seeing that there is designation, it is not contradictory to seeing, because its object is the very meaning transformed by discrimination, so it is non-existent. Like a horse's horn, it is a similarity with the seventh case ending. Designation is also not reasonable for the born. Thus, for the one who has experienced the born, the name that precedes it is designated when the distinction is remembered, but not otherwise, because it would be too extreme. It is so.