Tibetan
ན་ན་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། ། ཡང་ན་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་རང་དབང་ཅན་ཕན་མི་འདོགས་པ་ལ་འདུ་བ་འཇུག་གོ་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་ན་མིང་ཙམ་དུ་འགྱུར་གྱི་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དེའི་ཕྱིར་མིང་ཙམ་ཉིད་ཡིན་གྱི་སྐྱོན་གང་ཡིན་པ་བརྟག་པ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འབྲེལ་པ་ཅན་ཞིག་པ་ལས་སྔར་ཡང་འབྲེལ་པ་ཅན་མ་ཞིག་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བུམ་པ་ལ་སོགས་དེ་དག་རང་གི་རྟེན་ལ་འཇུག་པའི་འདུ་བ་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཕྱིས་བཞིན་ཏེ། འདུ་བའི་རྒྱུ་ཞིག་པ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་གཞན་ཉིད་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་འདུ་བ་མང་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་དང་འདུ་བ་ཐ་དད་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་ཁས་བླངས་པ་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་རྒྱུ་དོན་མེད་པ་དང༌། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བ་དང༌། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རིམ་མ་ཡིན་པར་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་གཞན་གཟུང་སྟེ། འདི་ལྟར་རང་གི་རྒྱུ་དང་འདུ་བའམ་དད་པ་དང་འདུ་བ་ནི་སྐྱེ་བར་བརྗོད་ལ། འདུ་བ་ཡང་རྟག་པའི་ཕྱིར་གང་དུ་ཡང་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལས་རྒྱུ་རྣམས་ནུས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དོན་མེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྡན་པ་ནི་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ལས་སྐྱེ་བ་དང་གཉི་གའི་ལས་ལས་སྐྱེ་བ་དང༌། ལྡན་པ་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་དང་དོན་ཕྲད་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་སྟོན་པའི་མདོ་དང་འགལ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་རྟོག་པའི་རྒྱུ་སཱ་ལུ་དང་མིག་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་འདུ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ནི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རིམ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བར་མཐོང་བ་དང་འགལ་བ་དང༌། དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཤེས་པ་ཅིག་ཅར་མི་སྐྱེ་བ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྟགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་འགལ་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་རྟག་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་དང་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་དོན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་
Chinese
那么就不会变成进入的自性了。 或者如果安立名称说，像那样变成的自在者，集合进入于不作利益，那就仅仅变成名称，而不是像那样有事物存在。如果那样，名为“进入的自性者”就是那样的话，因此仅仅是名称，考察有什么过失，就是因此等等。具有关联者坏灭后，以前具有关联者未坏灭的状况时，也是这样的词语。瓶子等等那些，因为有进入自己所依的集合，所以不会以存在的力量而成立。如同后来一样，如同集合的因坏灭一样，因为没有真实进入。像这样等等是显示理由的意义。 如果说是其他的第二种观点，那么那时就像具有者等等一样，会变成众多的集合。如果是那样，那么就违背了“不是具有各别集合”的承诺。像那样等等的“等”字，包括了因无意义，与现量等等相违，一切事物非次第产生等等其他的过失。像这样，自己的因与集合或者信心与集合说是产生。而且因为集合是常有的，所以在任何地方，从产生果实来说，诸因都是无能的，这就是因无意义。同样，具有是从任何业产生，或者从二者的业产生，以及从具有产生。例如，与根和境相遇而产生的识等等，与显示产生的经相违。同样，与现量等等的思择之因稻谷和眼睛等等相违。同样，集合的体性的产生，因为是常有的，所以没有次第，因此与见到事物次第产生相违。如果是那样，同时不产生意识，就是意的征兆，与自己的宗义相违。因为产生是常有的，所以对于有情，不是能作利益和能作利益者，因此造论没有意义等等。
English
Then it will not become the nature of entering. Or if we establish the name saying that the independent one who has become like that, the collection enters into not doing benefit, then it will only become a name, and it is not like that there is a thing. If that is the case, if the one called "the nature of entering" is like that, therefore it is only a name, and examining what faults there are, is therefore, etc. After the one with connection is destroyed, even in the state where the one with connection has not been destroyed before, it is also such a word. Because there is a collection of pots and so on that enters into their own support, it will not be established by the power of existence. Just like later, just like the cause of the collection is destroyed, because there is no real entry. Like this, etc., is to show the meaning of the reason. If it is said to be the second view of otherness, then at that time, like the possessor, etc., there will be many collections. If that is the case, then it violates the promise of "not having separate collections." The word "etc." like that includes meaninglessness of cause, contradiction with perception, etc., and all things arising non-sequentially, etc., other faults. Like this, one's own cause and collection or faith and collection are said to be produced. And because the collection is permanent, therefore in any place, from the production of fruit, all causes are incapable, this is the meaninglessness of cause. Similarly, having is produced from any action, or from the action of both, and from having. For example, the consciousness arising from the encounter of the senses and objects, etc., contradicts the sutras showing arising. Similarly, it contradicts the causes of discernment, rice and eyes, etc., of perception, etc. Similarly, the arising of the nature of the collection, because it is permanent, therefore there is no sequence, therefore it contradicts seeing things arising sequentially. If that is the case, not producing consciousness simultaneously is a sign of mind, contradicting one's own tenets. Because arising is permanent, therefore for sentient beings, it is not able to do benefit and able to do benefit, therefore composing treatises is meaningless, etc.
Tibetan
པ་ཆེས་མང་པོ་དག་ གིས་འབྲེལ་པ་མེད་པ་སྟེ། འཐད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་དཀའ་འགྲེལ་བས་འདུ་བའི་ཚིག་གི་དོན་བརྟག་པ་སྟེ་ཉི་ཤུ་པའོ།། །།སྒྲོ་བཏགས་རྣམ་པའི་སྒྲ་དང་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་སྐབས་དགོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བསྒྲུབ་པ་སྒྲའི་དོན་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་སྒྲའི་གཟུང་བར་བྱ་བ་སྟེ། དེས་ན་སྒྲ་དག་གིས་དངོས་སུ་སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་དག་གིས་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་ཉིད་སྒྲའི་དོན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སེལ་བ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་མི་དད་པའི་དོན་དག་ལ་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་ཞེན་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་གང་དུ་བརྒྱུད་པས་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་པ་དེར་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློས་དོན་ཐ་མི་དད་པ་དག་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་ལས་ལྡོག་པའི་དངོས་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་འོངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རང་ཉིད་ཀྱང་གཞན་ལས་ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་ལས་ལྡོག་པར་བརྗོད་པའི་འཁྲུལ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་གཅིག་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་སེལ་བའི་དངོས་པོ་རྟོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་སེལ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེས་ན་སེལ་བ་སྒྲའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པོ། །དེ་ལ་སྒྲུབ་པ་སྨྲ་བ་རྣམས་རྩོད་པར་བྱེད་དེ། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཅག་གི་རྫས་དང༌། ཡོན་ཏན་དང༌། ལས་དང༌། སྤྱི་དང༌། བྱེ་བྲག་དང༌། འདུ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེ་བྱེ་བྲག་དག་དོན་དམ་པར་སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་རྫས་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་མཚན་དང་དབྱིག་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བརྗོད་པ་དང་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་འགྱུར། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་དབྱིག་པ་ཅན་དང་རྭ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་དང་བློ་དག་རྫས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྲགས་ལ། དཀར་པོ་ནག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། གཡོའི་འཁོར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་དང༌། ཡོད་དོ་སྣང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང༌
Chinese
很多其他的事情是没有关联的，因此是不合理的。 因此，《真实性概论》的释难篇中，对集合之词的意义进行考察，这是第二十（品）。 “具有虚构形态的语和意识的行境。”之所以这样说，是为了确立论证的目的而设立的场合。 说了“如果”等等。论证语的意义的人们的观点是，究竟的事物本身是语所要把握的。因此，语通过直接的肯定和否定来显示事物的自性，所以肯定本身就是语的意义。 排除论者们的观点是，究竟而言，语所要表达的事物，其自身的体性丝毫也不存在。因为他们执着于在不相同的事物上看到不同的形态，所以从语中产生的所有意识都是错误的。 即使是错误，但通过何种方式与事物相关联，在那里就不会被意义所欺骗。 在那里面，通过分别念的智慧，对不相同的事物进行虚构的体性，是因为体验到从其他事物中返回的事物的力量而产生的；并且，自身也显现为从其他事物中返回；并且，与表达从其他事物中返回的错误一起，确定为一个；并且，具有领悟排除其他事物的成果，所以被称为“他者排除”。 因此，可以成立“排除是他者的意义”。 在那里面，论证者们进行辩论：如果你们的物质、性质、作用、一般、特殊和集合的特征的差别，那些差别不是语究竟适用的理由，那么，在世间如何能有物质等差别的理由，以及“具有财富”等等的表达和完全的理解呢？ 就像在世间，“具有财富”和“具有角”等等的语和智慧，被认为是具有物质的差别；“白色”、“黑色”等是具有性质的差别；“转动”是具有作用的理由；“存在”、“显现”等是存在的理由；
English
Many other things are unrelated, and therefore unreasonable. Thus, in the commentary on the difficult points of the Compendium of Reality, the meaning of the word 'collection' is examined, which is the twentieth (chapter). "Having the form of imputation, and the object of consciousness." The reason for saying this is to establish the occasion for the purpose of proof. It is said, "If," and so on. The view of those who speak of proof as the meaning of words is that the ultimate entity itself is what is to be grasped by words. Therefore, since words directly affirm and negate, they show the nature of things, so affirmation itself is the meaning of words. The view of those who speak of exclusion is that, ultimately, what is to be expressed by words does not have any own-being of things at all. Because they cling to seeing different forms in non-different things, all consciousness arising from words is error. Even if it is error, it is not deceived by meaning where it is related to things through some means. In that, the nature of imputation by the mind of discrimination on non-different things, is because it comes from the power of experiencing things that turn away from other things; and because it itself appears as turning away from other things; and because it is determined as one together with the error of expressing turning away from other things; and because it has the result of realizing the exclusion of other things, it is called 'other-exclusion.' Therefore, it is established that 'exclusion is the meaning of words.' In that, those who speak of proof argue: If the differences in the characteristics of your substance, quality, action, generality, particularity, and aggregation, those differences are not the reason why words ultimately apply, then how in the world can there be a reason for the differences in substance, etc., and expressions and complete understanding of 'having wealth,' etc.? Just as in the world, words and wisdom such as 'having wealth' and 'having horns' are known to have differences in substance; 'white' and 'black' are differences in quality; 'turning' is a reason for action; 'existence' and 'appearance' are reasons for existence;