Tibetan
ལ་སོགས་པ་འདི་ལ་ཡང་ཡོད་པ་དམིགས་པའི་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཆོས་ཡོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ཡང་ཐ་སྙད་འདི་གཞན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་ལ་གཞན་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཆོས་གཞན་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ན་འཁྲུལ་བའི་སྐྱོན་དེའི་གནས་སྐབས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་གཞན་དེ་ལ་ཡང་ཆོས་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཡོད་པའི་བློ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལ་ཡང་ཆོས་གཞན་ལེན་ན་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་དག་ཀྱང་ཆོས་གཞན་གྱི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་ཐལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཆོས་ཅན་ནི་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དྲུག་གི་གྲངས་ངེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཐུག་པ་མེད་པས་འཇིགས་ནས་ཆོས་གཞན་མི་བརྟེན་པ་དེའི་ཚེ་ཚིག་གི་དོན་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་འཇུག་པའི་ཤེས་པ་འདི་དག་གིས་གཏན་ཚིགས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཐུན་མོང་གི་མ་ངེས་པ་མ་ཡིན་མོད་ལྡོག་པ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་གང་གིས་སྤང་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བཤད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་སྡུད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་དུ་གཏན་ཚིགས་ལ་བསྒྲུབ་བྱས་ཁྱབ་པ་སྟོན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་སྡུད་པའོ། །འདི་སྙམ་དུ་འདིར་ཁྱབ་པ་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་གཞན་མེད་ན་དངོས་པོ་དེའི་ཤེས་པ་མི་འདྲ་བར་ཇི་ལྟར་འཐད་པར་འགྱུར། ཤེས་པ་མང་པོ་ཡུལ་མི་གཅིག་པ་རྣམས་མི་འདྲ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་ན་དེའི་ཚེ་གཟུགས་ དང་རོལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡུལ་ཐ་དད་པར་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡུལ་ཐ་དད་པ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ནི་ཤེས་པ་ཐ་དད་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། དོན་དམ་བར་སྤྱིའི་ཤེས་པ་དངོས་པོའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་གཅིག་ཏུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་པ་དང་འདྲེས་པའི་ཤེས་པས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡུལ་དུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དངོས་པོ་གཅིག་པོ་དེ་གང་ལས་ལྡོག་པ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་དེ་ལ་བརྡ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གོམས་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྒོ་ནས་འོངས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བརྗོད་པ་སྤྱི་མེད་ན་ཡང་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇུག་ན་དེའི་ཆོ་འགལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་དེ། གང་ཡང༌། བ་ལང་སོགས་ལ་རྗེས་གང་ལས་ལྡོག་པ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་དེ་ལ་བརྡ་ཇི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི
Chinese
等等这些上面也有，因为有作为所缘的现量本身的境法。因此，如果认为，这个名称也是因为具有其他的理由，所以没有错谬。那么，就说了其他的法等等。如果承认他法作为理由，那就是错谬的过失的处境。因为，对于那个他法，也有“也有那个法”的具有存在的想法。如果对于那个也取他法，那么就会陷入无穷。其他也是因为是他法的所依，所以就成了有法。如果是这样，那么有法就是词的六义，六的数目就不会确定了。如果因为害怕无穷而不再依赖他法，那么那时，对于词义等具有的存在等等的法进入的这些知识，就是不成立的理由。虽然这不是共同不定，但是说什么用什么来遣除退转犹豫呢？这就是所说的总摄一切等等。在一切有法上，显示以理由所要成立的周遍，就是总摄一切。这样想，在这里，周遍本身就是理智。如果没有其他的理由，那么对于那个事物的认识怎么会不同呢？许多认识，境不是一个，就不会有不同。如果存在，那么那时，色 和声等等的认识，也不会成立为境不同。如果认为，安立境不同，是因为认识不同。那么，这也是不合理的。因为，就胜义而言，总的认识，不是事物自相的境是合理的。因为，与言说混合的认识，不会以自相作为境。然而，对于那个事物本身从什么上遣除的那个理由的具有者，就像表示那样，习惯的事物，也是从体验的门径而来的，即使没有分别和言说总的，如果分别进入，那又有什么相违的呢？因此，就说了没有周遍。任何，对于牛等等，从什么上遣除的那个理由的具有者，就像表示那样等等，说了。这个本身就是说
English
And so on, these also have it, because there is the object-dharma of the valid cognition itself as the object. Therefore, if you think that this term is also without error because it has other reasons, then the other dharma and so on are mentioned. If you admit other dharmas as reasons, then that is the very situation of the fault of error. Because, for that other dharma, there is only the thought that there is also that dharma. If you also take other dharmas for that, then it will be absurd to fall into infinity. Others are also the basis of other dharmas, so they become possessors of dharma. If that is the case, then the possessor of dharma is only the six meanings of the word, and the number six will not be fixed. If, fearing infinity, you no longer rely on other dharmas, then at that time, these cognitions of the entry of dharmas such as existence, etc., into the meanings of words are fallacious reasons. Although this is not a common uncertain, what is said to dispel the doubt of reversal? This is what is said to be all-inclusive, etc. Showing the pervasion to be established by reason in all possessors of dharma is all-inclusive. Thinking like this, here, pervasion itself is reason. If there is no other reason, then how can the knowledge of that thing be different? Many cognitions, the object is not the same, there will be no difference. If it exists, then at that time, the cognitions of form and sound, etc., will also not be established as different objects. If you think that the establishment of different objects is because of different cognitions, then that is also unreasonable. Because, in terms of ultimate truth, the general cognition is not reasonable that the object of the self-characteristic of things is one. Because, the cognition mixed with speech does not take the self-characteristic as the object. However, for that very thing, the possessor of that reason that is removed from what, just like the expression, the accustomed thing, also comes from the gate of experience, even if there is no general separation and speech, if separation enters, then what is contradictory to that? Therefore, it is said that there is no pervasion. Anything, for cows, etc., the possessor of that reason that is removed from what, just like the expression, etc., is said. This itself is saying