Tibetan
་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདུས་བྱས་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཤུགས་དང༌། བག་ཆགས་དང༌། གནས་པ་འཇིག་པའོ། །དེ་ལ་ཤུགས་ཞེས་བྱ་པ་ནི་ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་དང་ཡིད་དེ་ལུས་ཅན་གྱི་རྫས་ལྔ་པོ་དག་ལ་འབད་པས་བཅོམ་པའི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཕྱོགས་ཀྱིས་བྱ་བ་ངེས་པའི་རྒྱུན་དང་རེག་པ་དང་ལྡན་པའི་རྫས་དང་ལྡན་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་མདའ་ལ་སོགས་པ་གང་གི་དབང་གིས་མདའ་བར་དུ་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་བ་འབད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་སྐྱེད་པ་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་བྱ་བ་ངེས་པའི་འབྲས་བུས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་བོ། །གྱལ་ག་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་བོར་བས་སྣང་བ་ལས་བྱུང་བ་ལས་སྐྱེས་པའོ། །གོམས་པའི་མིང་ཅན་ནི་བདག་གི་ཡོན་ཏན་ཤེས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་འདི་བརྗོད་དོ། །དེ་ཡང་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དག་ལ་དྲན་པ་དང༌། ངོ་ཤེས་པའི་འབྲས་བུས་དཔག་པས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པོ། །གནས་པ་འཇིག་པ་ནི་ལུས་ཅན་གྱི་རྫས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གང་ཞིག་འབད་པས་གཞན་དུ་བྱས་པ་མཁྲད་ བའི་ཆ་ཤས་བཀོད་པའི་ཁྱད་པར་དུས་གཞན་དུ་གནས་པ་ཅན་རང་གི་རྟེན་དུ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་དུ་འཇིག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཏ་ལའི་ལོ་མ་ལ་སོགས་པ་དུས་ཡུན་རིང་མོར་བལྟབ་པ་བརྐྱང་བས་གྲོལ་བ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་ནར་གནས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞུ་དང་ཡལ་ག་དང་རྭ་ལ་སོགས་པ་དང་གོས་ལ་སོགས་པ་ཐུར་དུ་བཀུག་པ་དག་ལ་དེའི་འབྲས་བུ་མངོན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མཐའ་དག་ཅེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ཆར་ཡང་ངོ༌། །དེ་ལ་ཤུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་རྒྱུན་བརྗོད་པའི་འབྲས་བུར་མ་གྲུབ་སྟེ། དངོས་པོའི་ཚོགས་མཐའ་དག་ལ་ཁྱབ་པའི་སྐད་ཅིག་མ་འཇིག་པ་བསྒྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་རུ་རང་གི་ངོ་བོ་ཐོབ་པ་ལས་ཕྱིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱིར་འདི་བྱ་བ་གང་གི་རྒྱུན་གྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་བྱ་བ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་རང་གི་ཉེ་བར་ལེན་བའི་ཡུལ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་དངོས་པོ་རྣམས་ཡུལ་ལ་ཁྱབ་པར་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱི་བྱ་བའི་རྒྱུན་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་ཡང་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་རྒྱུན་ལས་དེ་ལྟར་སྐྱེ་བའི་དངོས་པོ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་བྱེད་ཀྱི། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་འདུས་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་འདུས་བྱས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མདའ་ལ་སོགས་པ་མི་ལྟུང་བར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་དེ་དག་ནམ་ཡང་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་ལྟུང་བའི་གེགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཤུགས་ཀྱིས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ནམ་མཁའི་ཡུལ་དུ་འཕངས་པའི་མདའ་གློ་བུར་དུ་ལྟུང་བར་དམིགས་པ་གང་ཡིན་དེ་ཇི་ལྟར་འཐད་པར་འགྱུར། ལུས་ཅན་རླུང་ལ་སོགས་པ་དང་ཕྲད་བས་ནུས་པ་ཉམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཤུགས་ཞིག་པས་ལྟུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་ཉིད་དུ་ལྟུང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་འགལ་བའི་རླུང་དང་ཕྲད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་ཤུགས་ནི་ངེས་པ་ཁོ་ནར་དང་པོ་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་འགལ་ན་ཡང་རླུང་དང་ཕྲད་པ་ཁྱད་པར་དུ་བསད་ནས་འདི་མདའ་ཡུལ་གཞན་དུ་ཁྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་གང་གིས་ཡུལ་ཤིན་ཏུ་ཐག་རིང་བར་ཡང་དེ་ཁྱེར་བར་མི་བྱེད་པ་ཕྱིས་དེ་སྟོབས་ཆུང་བར་ སུས་བྱས། ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་རླུང་དང་ཕྲད་པ་དང་ལྡན་པའི་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་དུ་འཕངས་པའི་མདའ་ཡང་བར་དུ་ལྟུང་བར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིས་ཤུགས་གཞན་དུ་གྱུར་པར་ཡང་བརྗོད་མི་ནུས་ཏེ། གཞན་དུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདའ་ལ་སོགས་པ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འདུ་བའི་རྒྱུན་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །ལས་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུ་ཕྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤུགས་ཀྱིས་གཞན་དུ་གྱུར་ན་ཡང་སྔ་མ་འཇིག་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་གནས་སྐབས་ཉིད་ཡིན་པས་མདའ་མི་ལྡུད་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དེའི་འཇིག་པའི་རྒྱུ་རླུང་དང་ཕྲད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་ཉིད་དུ་ལྟུང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །རླུང་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱད་པར་གོམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སུན་དབྱུང་བའི་ཕྱིར། གོམས་པར་བརྗོད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ལས་ཕྱིར་གོམས་པ་ཙམ་བསྒྲུབ་ན། དེའི་ཚེ་འགྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་བསྒོས་པའི་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་དེ་དང་ཕྲད་པ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ན་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་བག་
Chinese
行为等等已述说。有为法有三种，即：力、习气、住灭。其中，所谓力，是指地、水、火、风、意，这五种有情之物，依赖于努力所摧毁的差别而产生。也就是说，它与方位的确定作用的延续、与触觉相关的物质以及矛盾相联系。同样，箭等等，凭借什么力量使箭不会中途坠落呢？这是由努力的差别所产生的，具有业的差别的因。因此，这被确立为可以通过方位的确定作用的结果来推断其存在。对于瓦砾等等，则是从抛掷所产生的现象中产生的。所谓习惯，是指从对自我的功德的认识中产生的，这是对知识之因的陈述。也就是说，通过对所见、所闻、所经历的事物的回忆和认识的结果来推断其存在。住灭是指有情之物的功德，通过努力使其改变，坚硬的部分的排列的差别在其他时间存在，如同先前一样在自己的基础上如何存在一样，使其毁灭。例如，将贝多罗树叶等等长时间折叠，展开后虽然解开了，但仍然保持着原来的状态。对于弓、树枝、角等等以及向下弯曲的衣服等等，其结果是显而易见的。所谓一切，是指这三种情况都是如此。其中，所谓力，并没有确立为陈述业的延续的结果，因为已经论证了遍及一切事物集合的刹那灭。因此，在那里，从获得自己的自性之后，一切事物都消失了，因此，没有什么行为可以成为任何行为的延续之因。然而，如果想要将事物完全舍弃自己的近取之境，而事物普遍产生于境的这种行为的延续作为行为之因，那么这也是不确定的。也就是说，从成为这种形态的自性的延续中，可以推断出如此产生的物质是因和缘先行，而不是如前所述的有为法。
English
Actions and so on have been mentioned. Conditioned phenomena are of three types: force, habit, and duration-cessation. Among these, what is called 'force' refers to earth, water, fire, wind, and mind—these five material elements of sentient beings—which arise in dependence on the distinction of being overcome by effort. That is, it is associated with the continuity of the determined action of direction, with matter related to touch, and with contradiction. Similarly, what power prevents an arrow, and so on, from falling midway? This is caused by the distinction of effort and has the cause of the distinction of karma. Therefore, this is established as being able to be inferred from the result of the determined action of direction. For rubble and so on, it arises from the phenomenon produced by throwing. What is called 'habit' refers to what arises from the knowledge of one's own qualities, and this is a statement of the cause of knowledge. That is, its existence is proven by inferring from the results of remembering and recognizing what has been seen, heard, and experienced. Duration-cessation refers to the qualities of material things of sentient beings, which are changed by effort, and the distinction of the arrangement of hard parts exists at other times, and it causes it to cease as it exists on its own basis as before. For example, folding palm leaves and so on for a long time, and although they are unfolded by stretching, they remain in the same state. For bows, branches, horns, and so on, and clothes that are bent downwards, the result is obvious. The term 'all' means that all three situations are the same. Among these, what is called 'force' is not established as the result of stating the continuity of action, because the momentary cessation that pervades all collections of things has already been proven. Therefore, there, since all things disappear after obtaining their own nature, there is no action that can become the cause of the continuity of any action. However, if one wants to regard the continuity of the action of things arising universally in the realm, having completely abandoned their own object of close acquisition, as the cause of action, then this is also uncertain. That is, from the continuity of becoming the nature of such a form, it can be inferred that the material that arises in this way is preceded by cause and condition, and is not the conditioned phenomenon as described above.
Chinese
因为和它一起随行在任何地方都没有成立的缘故。另外，如果像那样的聚合的力量使箭等不掉落，那么那些东西就永远不会掉落，因为在任何时候，阻碍掉落的因——力量都存在着。如果是那样，那么在没有差别的虚空中射出的箭突然掉落的情况又怎么能成立呢？如果说是因为和有生命的身体、风等相遇而使能力减弱，力量消失才掉落的，那也是不可能的，因为那样一开始就应该掉落。因为和它相违的风相遇，在任何时候都是存在的。如果又认为，力量本来是肯定的，一开始就具有力量，即使相违，也能特别地克服和风的相遇，从而使箭到达其他地方。如果是那样，那么为什么不能把它带到非常远的地方，后来又是谁使它力量变小了呢？在任何时候，在没有差别的和风相遇的虚空中央射出的箭，也被看到中途掉落。后来力量变成其他，也是不能说的，因为没有产生其他的因。箭等在任何时候都是没有聚集的常有的。如果说业叫做因，后来会变得特别，这也是不合理的，因为对它也可以进行同样的辩驳和观察。即使力量变成了其他，因为没有使先前毁灭的因，所以它仍然是原来的状态，因此箭一定会不掉落。使它毁灭的因——和风相遇，也是不可能的，因为这样一开始就应该掉落，这已经说过了。为了驳斥所谓的在任何时候都习惯风的说法，所以说了所谓习惯等。如果仅仅是从忆念等果中成立后来的习惯，那么这就是对已成立的事物进行成立，就像这样，以前通过体验而熟悉的具有能力性质的自性之物，和它相遇也没有差别，因此这在这里什么也不是。对于什么习
English
Because following along with it is not established anywhere. Furthermore, if the power of such compounded things prevents arrows and the like from falling, then those things will never fall, because at all times, the cause of hindering the fall—power—remains. If that is the case, then how can it be justified that an arrow shot into the undifferentiated space is suddenly seen to fall? It is not possible to say that it falls because its power diminishes due to encountering animate bodies, wind, and so on, because then it should fall from the very beginning. Encountering wind that is contrary to it is always present. If one thinks that the power is definitely strong from the beginning, and even if it encounters wind, it can overcome the encounter with wind in particular, and thus carry the arrow to another place, then if that is the case, why does it not carry it to a very distant place, and who made its power smaller later? An arrow shot into the middle of the sky, encountering undifferentiated wind at all times, is also seen to fall in between. It is not possible to say that the power later becomes something else, because there is no cause for it to arise as something else. Arrows and the like are simply not constantly gathered at all times. It is also unreasonable to say that the cause called karma later becomes special, because the same arguments and examinations can be applied to it as well. Even if the power becomes something else, because there is no cause for the previous one to cease, it remains in its original state, so the arrow will definitely not fall. The cause of its destruction—encountering wind—is also not possible, because then it should fall from the very beginning, as has already been stated. To refute the so-called habituation to wind at all times, the term "habituation" and so on are mentioned. If one merely establishes later habituation from the results of memory and so on, then that is establishing what is already established. Just as encountering an object that has the nature of power, which has been familiarized through previous experience, is no different, so this is nothing here. Regarding what habit