Tibetan
སྨོས་ཏེ། མ་མཐོང་བའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེར་བ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་བདག་དང་ཡིད་ལྡན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་རང་གི་འབྲས་བུ་དང་འགལ་བ་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་ཆོས་ནི་བྱེད་པ་པོ་ལ་འདོད་པ་དང་ཕན་པ་དང་ཐར་པའི་རྒྱུའོ། །ཆོས་མ་ཡིན་པ་ནི་མི་འདོད་པ་དང་མི་ཕན་པ་དང་འཆིང་བའི་རྒྱུའོ་ཞེས་གཞན་དག་གིས་མ་མཐོང་བའི་མཚན་ཉིད་སྨྲས་པ་དེ་འདི་ནི་བདག་དང་ཡིད་དད་དེ་དག་གི་ལྡན་པ་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་སྔར་བཀག་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་པས་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་བོ། །སྒྲ་ནི་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། དེ་ནི་དང་པོ་ཉིད་དུ་རིམ་སོགས་ཐོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསལ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་འདིའི་སུན་འབྱིན་པ་མི་བརྗོད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་ དཀའ་འགྲེལ་ལས། ཡོན་ཏན་གྱི་དོན་བརྟག་པ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་པའོ།། །།ལས་ཀྱི་ཚིག་གི་དོན་དབྱུང་བའི་ཕྱིར། སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མདོ་ལས། འདེགས་པ་དང༌། འཇོག་པ་དང༌། བསྐུམ་པ་དང༌། བརྐྱང་བ་དང༌། འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་ནི་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་འདེགས་པ་ནི་སྟེང་དང་འོག་གི་ཕྱོགས་དག་དང་ལྡན་པ་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་གམ་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་ལུས་ཅན་གྱི་རྫས་བོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པའི་སྟེང་དང་འོག་དང་ཐད་ཀའི་ཆའི་ཁྱད་པར་དག་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུ་འོག་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་རྒྱུ་འབད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་ལས་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདེགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ལས་བཟློག་པའི་ལྡན་པ་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་རྒྱུའི་ལས་ནི་འཇོག་པའོ། །རྫས་དྲང་པོ་འཁྱོག་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་བསྐུམ་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་དཔུང་པ་ལ་སོགས་པའི་རྫས་དྲང་པོའི་སོར་མོ་ལ་སོགས་པ་རྩེ་མོའི་ཡན་ལག་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པའི་རང་དང་ལྡན་པ་དག་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་བདག་ཉིད་རྩ་བའི་ཡུལ་དག་དང་ལྡན་པ་ན་ལས་གང་གིས་དཔུང་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅན་གུག་པོར་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་བསྐུམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ལས་བཟློག་པའི་ལྡན་པ་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་སྐྱེད་པ་ལས་གང་གིས་ཡན་ལག་ཅན་དྲང་པོར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་བརྐྱང་བའོ། །ཡུལ་དང་ཕྱོགས་མ་ངེས་པའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འགྲོ་བའོ། །འདེགས་པ་ལ་སོ
Chinese
总而言之，未可见的作者是给予果实的，从具有自我的功德自我和意念产生，与自己的果实不相违背。这又以法与非法之差别分为两种。其中，法是对作者所希望的、有益的、解脱的因。非法是不希望的、无益的、束缚的因，如是其他宗派所说的未可见的定义，此是自我和意念等所具有的因，因为之前已经遮止，所以因为无因而无有，这样成立了。声音被认为是虚空的功德，因为那在最初就被“次第等听闻”等所破斥，所以也不再说此的驳斥了。《真实性总集》的难解疏中，功德之义的考察，即第十六（品）。。为了辨别业的词义，说了“刹那坏灭”等。经中说：“举起、放下、收缩、伸展、行走”等是业。其中，举起是与上方和下方的方向等具有和区分的因所产生的。例如，身体的肢体或与此相关的有身之物，如抬起等，由于与虚空等的上方、下方和正面的部分的差别等具有的因，下方部分的区分的因，努力等的支配，所产生的业，那称为举起。与此相反的具有和区分的因的业是放下。物体从直变弯曲的因是收缩。如所说，手臂等的直物的指头等顶端肢体，与虚空等自身所具有的区分，和自身根本的处所等具有时，以哪个业使手臂等的特征的肢体成为弯曲，那称为收缩。与此相反的，产生具有和区分，以哪个业使肢体成为正直，那称为伸展。处所和方向不定的瓶子等和区分的因是什么，那就是行走。举起等
English
In short, the unseen agent is the one who gives the fruit, arising from the merit self and mind, and is not contrary to its own fruit. This is divided into two types by the difference between Dharma and non-Dharma. Among them, Dharma is the cause of what the agent desires, benefits, and liberates. Non-Dharma is the cause of what is undesirable, unhelpful, and binding. As such, the definition of the unseen as stated by other schools, this is the cause possessed by self and mind, etc., because it has been previously refuted, so it is established that it is non-existent because it has no cause. Sound is considered to be the merit of space, because it was initially refuted by "hearing sequence, etc.," so there is no need to mention the refutation of this again. In the difficult commentary of "The Compendium of Reality," the examination of the meaning of merit is the sixteenth (chapter). In order to distinguish the meaning of the word karma, it is said that "destruction in an instant," etc. The sutra says, "Lifting, placing, contracting, stretching, walking," etc. are karma. Among them, lifting is what arises from the cause of having and distinguishing the directions above and below. For example, a limb of the body or a physical object related to it, such as lifting, etc., due to the cause of having the differences of the upper, lower, and frontal parts of space, etc., the cause of distinguishing the lower part, and the control of effort, etc., the karma that arises is called lifting. The karma of the cause of having and distinguishing that is opposite to this is placing. The cause of an object changing from straight to curved is contraction. As it is said, when the fingertips, etc., of straight objects such as arms, etc., have the distinctions possessed by space, etc., and the places of their own roots, etc., with which karma does the limb with the characteristics of arms, etc., become curved, that is called contraction. Conversely, what produces having and distinguishing, with which karma does the limb become upright, that is called stretching. What is the cause of distinguishing pots, etc., whose place and direction are uncertain, that is walking. Lifting, etc.
Tibetan
གས་པ་ལས་རྣམ་པ་བཞི་ནི་ཡུལ་དང་ཕྱོགས་ངེས་པའི་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་དག་དང་ལྡན་པ་དད་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། འགྲོ་བ་ནི་མ་ངེས་པའི་ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལས་རྣམ་པ་ལྔ་ཁོ་ནས་འགྱུར་ཏེ། འཁྱམ་པ་དང་གཡོ་བ་དང་སྤྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་འདི་ཡང་ལུས་ཅན་གྱི་རྫས་ལ་གནས་པའི་ལྡན་པ་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་འབྲས་བུས་དཔག་པས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པོ། །ལྡན་པ་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཐུན་མོང་གི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་འབྲས་བུ་ལས་གྲུབ་བོ། །དེ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་གྱིས་ཀྱང་ཡིན་ ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་གྲངས་དང་ཚད་དང་སོ་སོ་བ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དག་དང་གཞན་ཉིད་དང༌། གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དག་དང༌། ལས་རྣམས་ནི་གཟུགས་ཅན་དང་འདུ་བའི་ཕྱིར་མིག་གིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་དག་ནི་མདོར་བསྡུས་པས་གཞན་གྱི་གཞུང་ལུགས་བསྟན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ལྡན་པ་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དག་ནི་སྔར་བཀག་པའི་ཕྱིར་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་མ་གྲུབ་བོ། །ཅི་སྟེ་བར་མ་ཆད་པར་སྐྱེ་བ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ལྡན་པ་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དག་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུ་ཉིད་དུ་བརྗོད་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ལས་དང་དེ་དག་གང་དུ་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལས་བཟློག་པས་གཏན་ཚིགས་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་རྩམ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་ན་ཡང་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། རླུང་ལ་སོགས་པ་རྣམ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ལྡན་པ་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་སྒྲུབ་པ་ཡང་དམ་བཅའ་བ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱ་བ་དང་འདུ་བའི་དངོས་པོ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའམ། སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ཡིན། རེ་ཞིག་སྐད་ཅིག་མ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་ཞིག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་གཞན་དུ་ཕྱིན་པར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་དག་ཡུལ་གང་དུ་ཞིག་པ་དེ་ནི་དེའི་དུས་ཕྱིས་དེ་ལས་ཡུལ་གཞན་དུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །བརྗོད་པར་འདོད་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་ཞིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་
Chinese
分割产生的四种是与处所和方位确定的虚空等相联系，是分别的原因。运动是不确定的方位和方位的所有的法相联系，并且进行分别。因此，只有五种作用会变化，徘徊、摇动和嬉戏等都包含在运动之中。这五种作用也因存在于有身之物的结合和分别的结果来衡量，从而成立。结合和分别的差别是共同的结果，因此，这是由结果成立的。同样，也是现量成立的，如所说，数量和尺度以及各自的自性和结合和分别等以及他性和非他性等，作用因为与有形之物相合，所以是可以用眼睛观察到的。因此，这些是简略地阐述了其他宗派的论述。因此，对于此，结合和分别因为之前已经被遮止，所以它的结果并不成立。如果以不间断地产生为特征的结合和分别，因为是它的结果，所以被说成是原因，即使那样，也是不确定的理由，因为那种作用和它们在任何地方随之而行并不成立。因为理由遍及于与要证明的相反之处，所以也是相违的。如果证明原因仅仅是存在，那么也是对已成立之事的证明，因为风等被认为是那种结合和分别的原因。证明差别也是被承诺所推翻的，就像这样，行为和聚合的事物是刹那性的或者不是刹那性的。暂时来说，不是刹那性的，因为那是在产生的地方毁灭的，因为衰败了，所以不可能去往其他地方。论式是，凡是在某个地方毁灭的，那么在那之后不会从那里去往其他地方，就像灯等一样。想要表达的所有事物也是在产生的地方毁灭的。
English
The four arising from division are connected with space, etc., which are definite in place and direction, and are the cause of distinction. Movement is connected with indefinite directions and all the dharmas of direction, and makes distinctions. Therefore, only five kinds of actions change, wandering, shaking, and playing, etc., are all included in movement itself. These five kinds of actions are also established as existing by measuring the results of combination and distinction existing in corporeal substances. The difference between combination and distinction is a common result, therefore, this is established by the result. Similarly, it is also established by direct perception, as it is said, number and measure, and individuality itself, and combination and distinction, etc., and otherness and non-otherness, etc., actions are perceptible to the eye because they combine with form. Therefore, these are a brief exposition of the tenets of other schools. Therefore, for this, combination and distinction, because they have been previously refuted, their result is not established. If combination and distinction, characterized by uninterrupted arising, are said to be the cause because they are its result, even so, it is an uncertain reason, because such actions and their concomitance are not established anywhere. Because the reason pervades the opposite of what is to be proven, it is also contradictory. If one proves that the cause is merely existence, then it is also a proof of what has already been established, because wind, etc., are considered to be the cause of such combination and distinction. Proving the difference is also refuted by the commitment, just like this, the object of action and aggregation is momentary or not momentary. For the time being, it is not momentary, because it is destroyed in the place of arising, because it has decayed, it is impossible to go to another place. The syllogism is, whatever is destroyed in a certain place, then after that it does not go from there to another place, just like a lamp, etc. All things that are intended to be expressed are also destroyed in the place of arising.