Tibetan
ད་དང༌། ལྡན་པ་དང༌། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང༌། གཞན་དང༌། གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། བློ་རྣམས་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དག་དང༌། འདོད་པ་དང༌། སྡང་བ་དག་དང༌། འབད་པ་ནི་ཡོན་ཏན་དག་གོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དང་གི་སྒྲ་ལས་ལྕི་བ་ཉིད་དང༌། གཤེར་བ་ཉིད་དང༌། སྣུམ་པ་དང༌། འདུས་བྱས་པ་དང༌། ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྒྲ་རྣམས་གཟུང་ངོ༌། །དེ་ལ་གཟུགས་ནི་མིག་གིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་སྟེ། ས་དང་ཆུ་དང་མེ་ལ་གནས་སོ། །རོ་ནི་ལྕེའི་དབང་པོས་གཟུང་བར་བྱ་བ་སྟེ། ས་དང་ཆུ་ལ་གནས་སོ། །དྲི་ནི་སྣས་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། ས་ལ་གནས་སོ། །རེག་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་དབང་ བོས་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། ས་དང༌། ཆུ་དང༌། མེ་དང་རླུང་ལ་གནས་སོ། །འདི་དག་གི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་པོ་བཞི་དགག་པའི་ཕྱིར། རགས་པའི་རྫས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རགས་པ་ཉིད་གྱི་རྫས་ལ་འདུ་བ་རྣམས་ནི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རགས་པ་ལ་ཞེས་བཤད་དོ། །རྫས་དེ་ལ་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་གལ་ཏེ་གཅིག་པ་ཉིད་དེ་ཆ་ཤས་མེད་པར་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་སྒོ་གསེབ་ལ་སོགས་པའི་བུ་གར་འཇུག་པའི་སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་ཕྲ་མོས་ཀྱང་ཁང་པའི་ཕུགས་ལ་སོགས་པར་གནས་པའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྫས་ཆེས་ཆེ་བ་དང་འདུ་བའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་མངོན་པར་གསལ་བ་ན་རྫས་ཇི་སྙེད་པ་མཐའ་དག་ལ་གནས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་གསལ་བ་དང་དམིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆ་ཤས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་མངོན་པར་གསལ་བར་འགྱུར་བ་གཅིག་ལ་ཆ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །བུ་གའི་སྣང་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚོན་བ་སྟེ། སའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཆུས་མངོན་པར་གསལ་བ་ན་ཕྱོགས་གཞན་དུ་ཡང་མངོན་པར་གསལ་བ་དང་དམིགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །མེ་ལ་སོགས་པ་དང་ཨ་མྲའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་གི་ཤན་ཙམ་རེག་པ་དང་མྱངས་པ་ན། རྫས་དེ་ལ་འདུ་བ་དེ་སྙེད་པའི་རེག་པ་དང༌། རོ་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་དག་དམིགས་པ་དང༌། མངོན་པར་གསལ་བར་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། ཡངས་པའི་ཡུལ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་དུས་ནའོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུ་གའི་སྣང་བས་སོ། །དེའི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཐ་དད་པར་ཁས་ལེན་པ་ནས་ལ་སོགས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྫས་བཞིན་དུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཚད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རྫས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི། ཡོན་ཏན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་ཐ་སྙད་བྱེད་ན་མིང་ལ་རྩོད་པ་མེད་དོ། །རྡུལ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་བརྟེན་པ་ཉིད་ལས་ཡོན་ཏན་ཉིད་དུ་རིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་རྟེན་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ རྫས་ཀྱང་ཡན་ལག་གི་རྫས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་ཡོན་ཏན་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཅིག་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་གཅིག་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གྲངས་ཏེ། དེ་ཡང་རྫས་གཅིག་པ་དང་རྫས་དུ་མ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཅིག་གི་གྲངས་ནི་རྫས་གཅིག་པ་ཡིན་ལ། གཉིས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་རྫས་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྫས་གཅིག་པ་ལ་ནི་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། མི་རྟག་པ་ཉིད་དག་ཏུ་སྒྲུབ་བར་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་སོགས་པར་གཏོགས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །རྫས་དུ་མ་ནི་དུ་མའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་གཅིག་ལས་གྲུབ་པ་ལ་ལྟོས་པའི་བློ་འཇིག་པས་འཇིག་པ་དང༌། ལ་ལ་རྟེན་འཇིག་པས་ཀྱང་འཇིག་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གཞན་དག་གྲངས་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་འདི་ཡང་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་བ་དང༌། །ཁྱད་པར་གྱི་བློ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་གྲུབ་པར་སེམས་སོ་ཞེས་གྲག་གོ ། དེ་ལ་འདིའི་འགེགས་པ་བཤད་པ། དེ་མིན་ངོ་བོ་ལས་ལྡོག་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བསྡུས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པའི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ་གང་དག་ལ་མིང་སྦྱོར་བ་དེ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཆུད་པའི་གྲངས་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་དུ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་འདི་ནི་སྣང་དུ་རུང་བར་འདོད་དེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་མདོ་ལས་གྲངས་དང་ཚད་རྣམས་དང༌། སོ་སོ་བ་ཉིད་དང༌། ལྡན་པ་དང༌། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དག་དང༌། གཞན་དང་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། ལས་ནི་གཟུགས་ཅན་གྱི་རྫས་དང་འདུ་བའི་ཕྱིར། མིག་གིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཁྱད་པར་གྱི་བློ་ལས་གྲངས་འགྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདོད་པས་རབ་ཏུ་སྦྱར་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཤེས་པ་གཅིག་གོ །ཤེས་པ་གཉིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གྲངས་མེད་པར་ཡང་གཅིག་ལ་སོགས་པའི་བློར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་
Chinese
现在，具有，区分，其他，非他性，诸智，快乐，痛苦等，欲望和憎恨等，努力是功德等。从“和”这个词来说，是沉重性，湿性，油性，有为法，法和非法，声音等可以被掌握。其中，色法是被眼睛所掌握的，存在于地、水、火中。味是被舌头所掌握的，存在于地和水中。香是被鼻子所掌握的，存在于地中。触是被身体的官能所掌握的，存在于地、水、火、风中。为了否定这些色法等最初的四种，所以说了“粗大的物质”等。聚集在粗大物质中的事物，本身就是成为目标的特征，因此才说了“粗大”。对于那个物质，如果认为青色等四种形态是同一的，没有部分，那么，当进入门缝等孔隙的灯光等微细的光芒，与存在于房间深处等的瓶子等非常大的物质相遇时，青色等显现，那么存在于所有物质中的色法等都会显现并成为目标，因为没有部分。如果一方显现，那么对于一个有部分的事物来说，也不是没有。所谓孔隙的光芒，是举例说明。如果水在地的某一方显现，那么在另一方也会显现并成为目标。当仅仅接触或品尝火焰等和芒果等果实的一方时，那个物质中聚集的那么多的触和味都会成为目标。如果认为所有青色等都会成为目标和显现，那么就说了“在广阔的地方”等。所谓“那时”，就是那个时候。所谓“那个”，就是孔隙的光芒。所谓“那个”，就是从承认青色等微尘是不同的，到微尘的物质一样，因为微尘具有尺度。
English
Now, having, distinguishing, other, non-otherness, all minds, happiness, sufferings, desires and hatreds, etc., effort is merit, etc. From the word "and", it is heaviness, wetness, oiliness, conditioned phenomena, dharma and non-dharma, sounds, etc. can be grasped. Among them, form is what is grasped by the eye, existing in earth, water, and fire. Taste is what is grasped by the tongue, existing in earth and water. Smell is what is grasped by the nose, existing in earth. Touch is what is grasped by the body's senses, existing in earth, water, fire, and wind. To negate these first four forms, etc., therefore, "coarse matter" etc. are mentioned. The things that gather in coarse matter are themselves the characteristic of becoming an object, therefore it is said "coarse". For that matter, if it is thought that the four forms such as blue are the same, without parts, then, when the subtle light of a lamp etc. entering the gaps such as door seams encounters very large matter such as a vase etc. existing in the depths of the room etc., blue etc. appear, then the forms etc. existing in all matter will appear and become objects, because there are no parts. If one side appears, then it is not that there are no parts for one thing that has parts. The so-called light of the gap is an illustration. If water appears on one side of the earth, then it will also appear and become an object on the other side. When only one side of the flame etc. and the fruit of a mango etc. is touched or tasted, then so many touches and tastes gathered in that matter will become objects. If it is thought that all blue etc. will become objects and appear, then it is said "in a vast place" etc. The so-called "at that time" is that time. The so-called "that" is the light of the gap. The so-called "that" is from acknowledging that blue etc. atoms are different, to the matter of atoms being the same, because atoms have measure.
Chinese
会变成物质的自性，而不是功德的自性。如果对那些变成如此的各别微尘施设功德的名称，那么对于名称没有争论。即使是微尘本身，也不是从所依赖的自性中认识到功德的自性，因为依赖于存在和不存在是不合理的，而且也会过于极端。像这样，有支分的物质也因为依赖于支分的物质，也会变成功德，这是所思考的。对此，一个等的名称的原因，是一个等的体性的数，也就是物质是一个和物质是多个。对此，一个的数是物质是一个，两个等是物质是多个。对此，对于物质是一个，应当像水等的微尘等所包含的色等一样，证成常恒和无常。物质是多个，应当证知为与具有多个境的智慧一起，由一个所成立的，观待的智慧由坏灭而坏灭，有些也由所依坏灭而坏灭。其他，这两种数也由现量成立，并且由于差别之智也观待其他理由，因此也认为是由比量成立。对此，宣说此的遮破。说了“不是那个，从自性中相异”等。因为对于从总集等中相异的牛等，施设名称的，除了那个之外，没有包含在所缘的体性中的数，因此，那是如同兔角般，是不存在的名称的境。像这样，这被认为是能显现的，因此经中也说，数和量等，以及各个，具有和区分等，以及其他和不是其他，业是因为与有色物质相合，因此是能被眼睛所取。为了显示不是从差别之智成立数，说了“由意乐而善加结合”等。像这样，知识是一个，知识是两个等，即使没有数，也会变成一个等的智慧，如同那样。
English
It will become the nature of matter, not the nature of merit. If the name of merit is applied to those different atoms that have become so, then there is no dispute over the name. Even if it is the atom itself, it is not recognized as the nature of merit from the nature of what is relied upon, because it is unreasonable to rely on existence and non-existence, and it would also be too extreme. Like this, the substance with limbs also becomes merit because it depends on the substance of the limbs, which is what is thought. Regarding this, the cause of the name of one etc. is the number of the nature of one etc., that is, matter is one and matter is many. Regarding this, the number of one is that matter is one, and two etc. are that matter is many. Regarding this, for matter being one, it should be proven to be constant and impermanent, like the form etc. contained in the atoms of water etc. Matter being many, it should be known that together with the wisdom that has many realms, the dependent wisdom established by one is destroyed by destruction, and some are also destroyed by the destruction of what is relied upon. Others, these two kinds of numbers are also established by direct perception, and because the wisdom of difference also depends on other reasons, it is also considered to be established by inference. Regarding this, the refutation of this is explained. It says, "It is not that, different from nature" etc. Because for cows etc. that are different from the collection etc., the number that is included in the nature of the object, except for that to which the name is applied, does not exist, therefore, it is like a rabbit's horn, it is the realm of a non-existent name. Like this, this is considered to be able to appear, therefore the sutra also says that numbers and quantities etc., as well as each, having and distinguishing etc., as well as other and not other, action is because it is combined with colored matter, therefore it is to be taken by the eyes. In order to show that the number is not established from the wisdom of difference, it says "well combined by intention" etc. Like this, knowledge is one, knowledge is two etc., even if there is no number, it will become the wisdom of one etc., just like that.
Tibetan
གྲོགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་འདོད་པས་བརྡ་བྱས་པ་དེ་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་གཟོ་པ་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཤེས་པ་གཅིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་འདི་མ་ ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་དེ་དག་ལ་ནི་གྲངས་ཡོད་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་རྫས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གྲངས་ནི་ཡོན་ཏན་ཉིད་ཡིན་པས་རྫས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཤེས་པ་འདི་དག་ལ་འདི་ནི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཅི་ལྟ་བུ་ནི་གཅིག་ཡིན་ཏེ། འདིར་ཆོས་མཐུན་པ་ཡང་གྲོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་འདོད་ན་ཤེས། དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཤེས་བ་འདི་ནི་བཏགས་པ་ཡིན་པར་མི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་འདི་ནི་འཁྲུལ་པ་མེད་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་ཁུང་བུ་པ་ལ་བ་ལང་ཞེས་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པ་སྟེ། བ་ལང་ལྟ་བུ་ནི་བ་ལང་ཡིན་གྱི་བ་ལང་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ནོག་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་སོགས་པ་འདི་འཁྲུལ་པ་གཅིག་ལྟ་བུ་ནི་གཅིག་དང་འདྲ་བ་ཡིན་གྱི་གཅིག་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཅི་འདྲ་བའི་བློ་མ་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་འདྲ་བ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཤེས་པ་འདི་འདྲ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་དེ་དག་གི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་རྫས་གང་ཡིན་པ་དེར་གཏོགས་པའི་གཅིག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལས་དོན་གཅིག་ལ་འདུ་བའི་ཕྱིར། ཡོན་ཏན་དང་ལས་དང་འདུ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཅིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་འདིར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། དོན་གཅིག་ལ་ནི་འདུ་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདིར་ལན་སྨྲས་པ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཤེས་པ་འདི་རྫས་དེ་དང་འདུ་བའི་གཅིག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལས་ཤེས་པ་གཅིག་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྫས་དང་འདུ་བ་རྣམས་ལ་དེའི་ཚེ་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་གཅིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་དུ་ཆུག་མོད། ཤེས་པ་གཉིས་དང་གསུམ་དང་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡོད། གཅིག་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་ལ་གཉིས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་དང༌། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་དང༌། འདོད་པ་དང་སྡང་བདག་དང༌། ལས་རྣམ་པ་ལྔ་དང༌། གཞན་དང་གཞན་ཁྱབ་པ་དང་མ་ཁྱབ་བའི་སྤྱི་རྣམ་པ་གཉིས་དང་མ་ཡིན་པའི་སྤྱི་རྣམ་པ་གཉིས་དང༌།
Chinese
对于没有同伴等的瓶子等的物体，也说“一”等等，对于自己意愿所作的约定，心中所想的，随著那个造作者而产生的知识，一个将会产生，因此这是不确定的。那些知识是没有数量的，因为它们不是实体，而且数量本身就是一种属性，所以依赖于实体。如果认为这些知识是近似的，比如什么是“一”呢？因为这里一致的法也是没有同伴的。要知道，已经说了“那”，这个知识不应该被认为是假设的，因为这个知识是无误地进入的。例如，对于有孔洞的，说“牛”是错误的知识，像牛一样的确是牛，但不是牛本身，因为没有瘤等。同样，说知识“一”等等，就像一个错误的“一”，类似于“一”，但不是“一”本身，这不是正确的。那么是什么呢？对于瓶子等，什么样的心识不会错误，像那样的知识等也不是。如果认为这不是根据这样的知识来说的，而是因为它们所依赖的实体，属于那个实体的一本身等等，归于一个事物。对于属性、作用和集合等，会产生关于“一”等的知识，为了迎接这个疑问，说了“因为归于一个事物”等等。这里回答说：“那样”等等，如果这个知识是从与那个实体结合的一本身等等，对于与一个知识和快乐等的一个自性的实体结合的事物，那时，就这样，可以认为是一个知识。那么，对于知识“二”、“三”、“四”等等的知识，有什么原因呢？已经成为一个自性的，那里没有二本身等等。