Tibetan
་དུ་རིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་པ་ན་ཡོན་ཏན་གྱི་རྒྱུ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྫས་ཇི་སྲིད་དུ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྟེན་ལས་གཞན་དུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཡོན་ཏན་དག་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཆོས་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་པར་མཐོང་ངོ༌། །མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་པ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་རིམ་པར་འབྱུང་བའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་གཏོགས་པས་མ་ངེས་པ་ཉིད་བསལ་བའི་དོན་དུའོ། །ཕྱིའི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདག་གཞན་གྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ང་རྒྱལ་གྱིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་གི་ཡོན་ཏན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣ་བས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་དང་དུས་དང་ཡིད་ཀྱི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ལྷག་པར་གྱུར་པས་ཡོན་ཏན་དུ་གྱུར་པའི་ནམ་མཁའི་རྟགས་ཡིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་དེ་ཡང་སྒྲའི་རྟགས་ཅན་དུ་ཁྱད་པར་གྱི་རྟགས་མེད་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཡིན་ན། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྫས་སོ། །མ་བྱས་བའི་ཕྱིར་རྟག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གཞན་དག་གི་ཐ་སྙད་ཡིན་ནོ། །སྔོན་དང་ཕྱིས་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དུས་དགག་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ་སྟེ། རྫས་ཀྱི་སྒྲས་གཉེར་མ་དང་སྐྲ་དཀར་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བར་བྱའོ། །སྔོན་ནི་པའོ། །ཕྱི་མ་ནི་བུའོ། །ཅིག་ཅར་དང༌། ཡུན་རིང་མོ་དང་མྱུར་དུ་དང་བྱེད་བ་དང༌། བྱས་པ་དང༌། བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་སྔོན་དང་ཕྱིས་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཉི་མ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་དང༌། རྫས་ལས་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་ཏེ། གཉེར་མ་དང་སྒྲ་དཀར་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་དང་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར། བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །འདིའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཤུགས་ཀྱིས་དུས་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་ཤེས་པ་འདི་ཡུལ་གྱིས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་མའི་ཕྱོགས་ཆ་ན་གནས་པའི་རྒན་པོ་ལ་སྔོན་ཞེས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྔ་མའི་ཕྱོགས་ཆ་ན་གནས་པའི་གཞོན་ནུ་མ་ཡང་ཕྱི་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་བས་སོ། །སྐྲ་དཀར་དང་གཉེར་མ་ལ་སོགས་པས་བྱས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱ་བ་བྱས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཤེས་པ་དང་མི་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐ
Chinese
因為那樣推理是不對的。因為如果是現量，就不是以功德之因為先導，並且不是物質存在多久就出現多久，並且因為是從所依之外去觀察的緣故。具有觸覺的功德，被視為與如上所說的法相反。現量之性，這個特點是為了排除屬於次第產生的微塵，因此是不確定的。因為是外感官的現量，並且因為是被自他所取，因為是以我慢來分別而執取，所以不是自我的功德。因為自我的功德，如快樂等等，被視為與此相反。因為是被耳朵所取，所以不是方位、時間和意。因此，這是因為殊勝而成為功德的虛空的標誌。如果虛空也是聲音的標誌，因為沒有特殊的標誌所以是一，因為在一切功德中都能觀察到，所以是遍在。因為是有功德的，並且因為不是依賴的，所以是物質。未造作故是常，這句話是其他人的術語。先前和之後等等，用等等來否定時間，所以這樣說。物質的聲音應當理解為皺紋和白髮等等。先前是帕喔。之後是布喔。同時，長久和迅速以及作者和已做和將要做，凡是稱為先前和之後的知識，都是太陽等的行為，並且是與物質不同的理由，因為與皺紋和白髮等的知識不同。就像瓶子等的知識一樣。這其中的原因也是隱含的時間。像這樣，暫且先前和之後的知識不是由對象所做，因為在之後的部分存在的老人會產生先前這樣的知識，同樣地，在先前的部分存在的年輕人也被稱為之後。也不是由白髮和皺紋等所做，因為與那種知識相似。也不是由行為所做，因為與那種知識不同。
English
Because reasoning in that way is incorrect. Because if it is direct perception, it is not preceded by the cause of qualities, and it does not appear as long as the substance exists, and because it is observed from something other than the basis. Qualities that possess touch are seen as the opposite of the Dharma as described above. The characteristic of being direct perception is to eliminate the uncertainty of belonging to successively arising atoms. Because it is the direct perception of external sense organs, and because it is to be grasped by oneself and others, because it is grasped by distinguishing with pride, it is not a quality of the self. Because the qualities of the self, such as happiness, etc., are seen as the opposite of this. Because it is to be grasped by the ear, it is not direction, time, or mind. Therefore, this is a sign of space that has become a quality due to being superior. If space is also a sign of sound, because there is no special sign, it is one, because it can be observed in all qualities, it is pervasive. Because it possesses qualities and because it is not dependent, it is matter. 'Unmade, therefore permanent' is the terminology of others. 'Before and after,' etc., is said to negate time with 'etc.' The sound of matter should be understood as wrinkles and white hair, etc. 'Before' is pa'o. 'After' is bu'o. Simultaneously, long and quick, and the doer, the done, and the to-be-done, whatever is called the knowledge of before and after, is the action of the sun, etc., and is a reason different from matter, because it is different from the knowledge of wrinkles and white hair, etc., just like the knowledge of a pot, etc. The cause of this is also implicitly time. Like this, for the time being, the knowledge of before and after is not made by the object, because an old person existing in the later part will generate the knowledge of 'before,' and similarly, a young person existing in the earlier part is also called 'after.' It is also not made by white hair and wrinkles, etc., because it is similar to that knowledge. It is also not made by action, because it is different from that knowledge.