Chinese
为了驳斥对方的差别观点，提到了“线”等。论式是：凡不是多的，就不是一个事物所随顺的，例如墙壁等众多不是一个事物所随顺的。线和手等也是多的，这是指出了周遍相违。或者，凡是一个的，就不依赖于多个事物，例如一个极微。具有肢分名称的事物也是一个，这是指出了周遍相违。这是在成立反驳。对于两个论式，也宣说了遮遣反驳的量，即“进入是不容许的妨害量”。如果以量成立了肢分对有肢分进入是不容许的，那么这就是此处的妨害量。又如何不容许呢？提到了“它在一个上进入所依”等。一个事物被一个肢分抓住，它要么从它自己的肢分进入其他的肢分，要么由其他的进入，这是两种情况。对于事物来说，除了它自己和其它的之外，没有其他的形态。对此，暂且第一种情况是不可能的，因为事物被一个肢分抓住，那么这个事物本身就没有机会进入其他的肢分了。否则，如果进入其他的，那么在此处想要显现的事物本身就不会完全进入，因为如果进入其他的，它就没有其他的自性，因为会变成一个的过失。为了举出量，提到了“例如小孩”等。论式是：凡是被一个事物抓住的事物，它本身就不会进入其他的，例如被一个母亲抱在怀里的小孩不会依靠其他的母亲抱在怀里一样。事物也被一个肢分完全抓住，这是指出了周遍相违。“事物不依赖于其他的”，这是在显示量的结果。妨害所要成立的。
English
In order to refute the opponent's differing viewpoint, "thread" and so on are mentioned. The argument is: whatever is not many, is not followed by one substance, for example, many walls and so on are not followed by one substance. Thread and hands, etc., are also many, which indicates the contradictory pervasion. Alternatively, whatever is one does not depend on many substances, like a single atom. A substance with the name of a part is also one, which indicates the contradictory pervasion. This is establishing a refutation. For both arguments, the valid cognition that harms the reversal is explained as: "Entering is an inadmissible obstacle valid cognition." If valid cognitions establish that the entry of parts into a whole is inadmissible, then that is the obstacle valid cognition here. Furthermore, how is it inadmissible? It mentions "it enters reliance on one" and so on. A single substance is grasped by one part, either it enters other parts from its own part, or it is from others, these are two possibilities. For things, there is no other form other than itself and others. Regarding this, for the time being, the first possibility is not possible, because the substance is grasped by one part, then the substance itself has no opportunity to enter other parts. Otherwise, if it enters others, then the substance itself, which is intended to be manifested here, will not fully enter, because if it enters others, it does not have another nature, because it would become the fault of being one. In order to present the valid cognition, "for example, a small child" and so on are mentioned. The argument is: whatever is grasped by one thing, it itself does not enter others, for example, a small child held in the arms of one mother does not rely on being held in the arms of another mother. The substance is also completely grasped by one part, which indicates the contradictory pervasion. "The substance does not rely on others," this is showing the result of the valid cognition. Harmful to what is to be established.
Tibetan
ད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་འདི་བཤད་པ་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། མངོན་པར་འདོད་པའི་ཡན་ལག་དང་འབྲེལ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་རྫས་དེ་མིན་ཡུལ་དུ་སྟེ་ཡན་ལག་ཅན་ལ་གལ་ཏེ་འཇུག་པར་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་ཡན་ལག་དེ་དག་ཡུལ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་གཅིག་བདག་ཉིད་དེ་ཡན་ལག་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དབྱེར་མེད་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་པར་མ་ཕྱེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་དོ་བོར་གནས་པ་ན་ཡུལ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་རང་བཞིན་གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་གཅིག་དུ་མ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་གཞན་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་ནི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བྱེད་པ་ན་རེ་ཡན་ལག་རྣམས་ཡན་ལག་ཅན་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། ཁྱབ་པར་འཇུག་པ་ནི་བརྟེན་པའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་འདུ་བའི་ངོ་བོ་ལ་བརྗོད་དོ་ཞེས་ཟེར་བདེ་ལ། དེ་དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་སྟེ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་འཇུག་པ་ལ་ཅི་ཡན་ལག་གཅིག་ལ་འདུ་བའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཡན་ལག་གཞན་དག་ལ་འཇུག་གམ་འོན་ཏེ་གཞན་གྱིས་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་འདི་བློ་གྲོས་ངན་པས་བཀོད་པའི་སྐྱོན་གྱི་དྲ་བ་འདི་མི་བཟོད་པ་ན་ཁྲོས་པ་བཞིན་དུ་སྙེག་གོ །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་མ་ལུས་པ་དང་ཕྱོགས་གཅིག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བྱས་ནས་འཇུག་པ་བསལ་ནས། ད་ནི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་སྒྲུབ་པའི་རྣམ་པས་འཇུག་པ་དགག་པའི་ཕྱིར། ཡང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རེས་འགའ་རྫས་དེ་ཡན་ལག་རེ་རེ་ལ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སམ། ཕྱོགས་གཅིག་གིས་འཇུག་པར་འགྱུར་གྲང་གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ན་དེའི་ཚེ་ཡན་ལག་རྣམས་ཇི་སྙེད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་དེའི་བདག་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཡན་ལག་རེ་རེ་ལ་དེའི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་ན་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཇུག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་བ་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཅིག་ཅར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འཁར་གཞོང་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་ན་གནས་པའི་ཨུཏྤལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཡན་ལག་ཅན་རྣམས་དུ་མར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས
Chinese
关于解释现行量，与所谓的“具有相关性”等相关。如果所期望的支分与相关性的事物进入处所，即进入具有支分的事物，那么，那些支分将成为同一个处所。如果是这样，那么作为一体性的那些支分将成为一个自性。为什么呢？因为无别，因为以未分别的自性而存在。如果不是这样，当存在于已分别的自性中时，就不会成为同一个处所。如果“以其他自性”是第二种情况，那么“一存在于多中”就不会成立，因为进入其他自性。因为不同的事物是不同自性的本体。释明者说，支分进入具有支分的事物，这仅仅是显示能依和所依之法。普遍进入是指包含所依事物特征的本体。说了这些之后，又说了“彼等”等。对于那种进入方式，是支分以聚集于一个支分的自性进入其他支分，还是以其他自性进入？对于刚刚提出的这种分析，愚蠢的智慧所设下的过失之网令人难以忍受，就像发怒一样逼近。这样，暂时通过对全部和一部分的分别进行思考，从而排除进入。现在，为了以建立近取的方式来驳斥进入，说了“又或者”等。有时，该事物以全部自性或一部分自性进入每个支分。如果以全部自性进入，那么支分有多少，就会获得多少个该事物的自性。如果每个支分都有不同的自性，那么就不存在以全部自性进入的情况。因为不可能以不存在的自性进入。因此，由于以全部自性同时进入，就像存在于多个容器等中的乌 উৎপལ་（藏文，梵文天城体，utpala，梵文罗马拟音，乌 উৎপལ་花）等一样，具有支分的事物将变成多个。还有，“以一部分”的情况。
English
Regarding the explanation of the present valid cognition, it is related to what is called "having relevance," and so on. If the desired limb and the substance of the nature related to it enter the place, that is, enter the thing with limbs, then those limbs will become the same place. If so, then the limbs, being of one essence, will become one nature. Why is that? Because there is no distinction, because it exists in the nature of being undifferentiated. If it is not so, when it exists in the nature of being differentiated, it will not become the same place. If "by another nature" is the second case, then "one existing in many" will not be established, because it enters another nature. Because different things are the essence of different natures. The elucidator says that the limbs enter the thing with limbs, which is merely showing the dependent and the supported dharma. Universal entry refers to the essence that includes the characteristics of the dependent object. After saying these things, he said "those" and so on. For that kind of entry, does the limb enter other limbs by the nature of gathering in one limb, or does it enter by another nature? For this analysis that was just presented, the net of faults set up by foolish wisdom is unbearable, approaching like anger. Thus, after temporarily thinking about the distinction between the whole and a part, entry is eliminated. Now, in order to refute entry by establishing the mode of approximation, he said "or else" and so on. Sometimes, that substance enters each limb with all its essence or with one part. If it enters with all its essence, then as many limbs as there are, that many essences of that thing will be obtained. If each limb has a different nature, then there is no entry with all the essence. Because it is impossible to enter with a non-existent essence. Therefore, since it enters all at once with all its essence, just like the উৎপལ་（藏文，梵文天城体，utpala，梵文罗马拟音，utpala flower） and so on that exist in multiple containers and so on, the things with limbs will become multiple. Also, the case of "by one part."
Tibetan
་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་རྣམས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་རྫས་དེ་ཕྱོགས་གཅིག་ པོ་གང་དག་གིས་ཡན་ལག་རྣམས་ལ་འཇུག་ལ། དེ་དག་ཀྱང་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་དག་ལ་ཡང་འདིས་འཇུག་པར་བྱ་དགོས་ལ། དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ལ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཐའ་མེད་དོ། །ཡང་ཅི་སྟེ་འདི་ཕྱོགས་གཅིག་པོ་གང་དག་གིས་ཡན་ལག་རྣམས་ལ་འཇུག་པ་དེ་དག་དེའི་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ཡིན། དོན་གཞན་དུ་གྱུར་བ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་པོ་གཞན་མེད་པས་དེས་ན་མཐར་ཐུག་པར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས། དེ་གཅིག་མིན་པའམ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཡན་ལག་ཅན་གཅིག་ཅེས་བྱ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཡན་ལག་འདུས་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་འདི་མ་མཐོང་བའི་ལག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་འདུས་བ་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ་རག་མོད། དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་བའི་ཡན་ལག་ཅན་གཞན་ཀུན་དུ་བརྟགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། སྐྱོན་གཞན་ཡང་བཤད་པ། གང་དུའང་མིན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འཇུག་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ། །འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡན་ལག་ཅན་རེ་རེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་ཡན་ལག་རྣམས་ལ་ཡན་ལག་ཅན་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཡན་ལག་ཅན་རེ་རེ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་དག་གི་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཉིད་ཉམས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་ཅན་གཞན་གྱི་ངོ་བོས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འདི་ཡན་ལག་རྣམས་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ། འོན་ཏེ་རང་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བདེ་བྱེད་བདག་པོའི་དོགས་པ་བསུ་བ་སྟེ། དེས་སྨྲས་པ། རང་རྒྱུད་དམ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རང་ཉིད་དམིགས་པ་ཡིན་ན་འཐད་པར་འགྱུར་གྱི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཁྱེད་ཅག་གིས་ནི་གཅིག་དུ་མ་ལ་མ་ལུས་པ་དང་ཕྱོགས་གཅིག་དག་གིས་འཇུག་པ་གང་དུ་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ། གང་གི་འཇུག་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་མེད་པར་འགྱུར་བའམ་ཡོད་པ་ཡིན་ན་གཞན་དུའང་སྟེ། ཡན་ལག་གམ་ཡན་ལག་ཅན་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་གང་གི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འདོན་པ་དེར་ནི་འདི་ལྟར་སྦྱར་ཏེ། ཅི་རིགས་པར་གང་གི་ འཇུག་པ་ཡོད་པ་དང་གང་གི་འཇུག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ན་རྫས་མེད་པར་འགྱུར་བའམ། དེ་གཞན་དུའང་སྟེ་ཡན་ལག་གམ་ཡན་ལག་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེའམ། ཅི་སྟེ
Chinese
如果是那样的话，那么各个部分就会变得没有交集。比如，事物通过哪些部分而与各个分支相连，那些部分也被称为它的一个部分，并且它也必须与那些部分相连。同样，对于其他部分也是如此，因此没有尽头。如果这些部分与各个分支相连，而这些部分仅仅是它自身的本质，而不是其他意义，并且没有其他部分与它分离，那么就不会有终结，这样的疑虑产生后，就说它不是一体的。如果是那样，就不会被称为一个整体，因为它只是各个分支的集合。如果是那样，那么它就仅仅是未见的手等集合的本质。如果对作为其本质的其他整体进行普遍考察，那又有什么用呢？还说了其他的过失，即在任何地方都不是，意思是说，相连的部分是多余的。这里所要表达的是，如果每个整体都变成了一个部分，那么整体就会与各个分支相连。因为如果每个整体都不是一个部分，那么它们的部分性就会消失。如果不是其他整体的本质，那么怎么能说它与各个分支相连呢？然而，通过“自续”等来消除自在论者的疑虑，他说：通过自续或归谬的方式来进行论证，如果所指的是自身，那就是合理的，如果不是那样，就会出现不成立的过失。你们无法在任何地方找到一个整体完全存在于多个部分中，并且与各个部分相连。因为如果不存在连接，那么整体的事物就会消失，或者如果存在，那么它也会变成其他事物，即变成部分或整体。在某些地方，如果省略“因为不存在”，那么就这样连接：无论如何，如果存在连接，或者不存在连接，那么事物就会消失，或者它也会变成其他事物，即变成部分或整体。或者怎么样？
English
If that were the case, then the individual parts would become disjointed. For example, the thing is connected to the various branches through which parts, and those parts are also called its part, and it must also be connected to those parts. Similarly, it is the same for other parts, so there is no end. If these parts are connected to the various branches, and these parts are merely its own essence, not other meanings, and there are no other parts separate from it, then there will be no end, such doubts arise, then it is said that it is not one. If that is the case, it will not be called a single whole, because it is just the collection of various branches. If that is the case, then it is merely the essence of the collection of unseen hands, etc. If one universally examines other wholes that are its essence, then what is the use? Other faults are also stated, that is, it is not anywhere, meaning that the connected part is redundant. What is expressed here is that if each whole becomes a part, then the whole will be connected to the various branches. Because if each whole is not a part, then their partness will disappear. If it is not the essence of other wholes, then how can it be said that it is connected to the various branches? However, by eliminating the doubts of the autonomist through "Svatantrika" etc., he said: To argue through Svatantrika or reductio ad absurdum, if what is referred to is oneself, then it is reasonable, if not, then there will be the fault of non-establishment. You cannot find anywhere a whole that exists completely in multiple parts and is connected to the various parts. Because if there is no connection, then the thing of the whole will disappear, or if it exists, then it will also become other things, that is, become parts or wholes. In some places, if "because it does not exist" is omitted, then connect it like this: In any case, if there is a connection, or if there is no connection, then the thing will disappear, or it will also become other things, that is, become parts or wholes. Or how?