Tibetan
ད་པ་པོ་འགའ་ཞིག་གིས་ཅུང་ཟད་བྱས་པ་མ་ཡིན་ལ་ལོངས་སྤྱད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། ཅི་སྟེ་སྔོན་གྱི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་པས་བསྒོས་པའི་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཞིག་པ་དང་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་མ་བསྒོས་པའི་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པ་དང་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་བརྗོད་ན་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་བསྒོས་པའི་ནུས་པའི་རྒྱུན་ལ་བདག་མེད་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འགལ་བ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྒྱ་སྐྱེགས་ལ་སོགས་པའི་ཁུ་བས་བཅུས་པའི་ས་བོན་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་བསྒོས་པའི་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ དུས་ཕྱིས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཐོབ་པ་ལས་འདོད་པའམ་མི་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་མ་བསྒོས་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུན་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་གང་ལས་མ་བྱས་པ་དང༌། ཕྲད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར། གསལ་བྱེད་པ་ན་རེ་བརྟན་པའི་ཕྱིར་སེམས་བ་ལས་དག་གིས་དགོས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། སྔ་མའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་མ་དོར་བའི་བརྟན་པ་ལ་བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བརྟན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་གཞན་སྐྱེད་པ་ཉིད་བག་ཆགས་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་བསྟན་བཅོས་ལས། བརྟན་ལུང་མ་བརྟན་བསྒོ་བྱ་བ། །ཞེས་བཤད་པ་དེ་ནི་རྒྱུན་གྱིས་བརྟན་པ་ལས་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་རྒྱུན་ཆད་པ་དེའི་དུས་ཆེས་རིང་བར་འབྱུང་བའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་དུས་སུ་ཉེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུར་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལ་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོས་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདིས་གང་ཅུང་ཟད་བརྗོད་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་མི་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བར་འོས་སོ། །གཞོན་ནུ་མ་ལེན་ན་རེ་ཁོ་བོ་ཅག་ནི་བྱེད་པ་པོ་འགའ་ཞིག་གིས་བྱས་པའི་ལས་འཇིག་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་ཤིང་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པར་ནི་མི་སྨྲའོ། །ཁྱེད་ཅག་གི་གཞུང་གིས་བྱེད་པ་པོ་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ལས་དང་དེའི་འབྲས་བུ་དག་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ཁས་བླང་བའི་ཕྱིར། བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པ་དང༌། མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བར་སྨྲའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པ་དང༌། མ་བྱས་པ་དང་མི་འདོད་པ་ཐོབ་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་རྣམ་རྟོག་གིས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ལས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་ཞིག་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པ་དང༌། འབྲས་བུའི་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་མེད་པ་ཉིད་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་སྐད་ཅིག་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྩོད་པ་དེ་ནི་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་དངོས་པོའི་ཆ་ཉུང་དུ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །གང་ཡང༌། དེ་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་རྣམས། །འབྲས་བུ་འདོད་པས་རྗེས་འཇུག་མིན། །ཞེས་སྨོས་པ་དེ་ལ། སེམས་ཅན་ཡོད་ལྟ་མ་ཉམས་པས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རེ་ཞིག་གང་དག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལས་གཞན་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་མ་སྤངས་པ་དེ་དག་ལ་སྐད་ཅིག་མ་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་མེད་པ་ཉིད་དེ། འདི་ལྟར་རྒྱུན་ལ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཞེན་ནས་བདག་ཅག་བདེ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་དགའ་བར་བྱས་ནས་ལས་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །གང་དག་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དགེ་བ་དེ་དག་ནི་དེ་ལྟར་རིགས་པ་དང་ལུང་དག་གིས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་མ་དང་བདག་མེད་པ་དག་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང༌། དེ་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྤྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པར་འབྱུང་བར་བྱེད་པའི་འདུ་བྱེད་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་གཞན་དུ་བརྒྱུད་པ་སྐྱེའི། འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་ནི་མ་ཡིན་བས་དེས་ན་དེ་དག་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་སོ་སོར་ངེས་པ་བཟུང་ནས་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་དག་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཇི་སྲིད་དེ་ནི་བདག་ལ་ནི། །ཇི་སྲིད་དེ་ནི་བདག་ལ་ནི། །སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་བཅོམ་པར། །དེ་སྲིད་སྡུག་བསྔལ་སྒྲོ་བཏགས་ནས། །རང་བཞིན་དུ་ནི་གནས་མི་འགྱུར། །གྲོལ་བ་བོ་ནི་མེད་ན་ཡང༌། །ལོག་པར་སྒྲོ་འདོགས་གཞོམ་ཕྱིར་རྩོམ། །ཞེས་བཤད་བ་ལྟ་བུའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་དེ་རྟོགས་པ་པོ་ཚད་མ་ཇི་ལྟར་གྲུབ་པ་དེ་ལྟར་བསྟན་ཟིན་པ་ཁོ་ན་འོ། །གང
Chinese
如果某些作者没有稍微做过，也没有享受过，那么因此如何会导致所做之事徒劳等过失呢？如果因为先前善等的心所熏染的可爱和不可爱之果产生的能力已消失，以及先前业未熏染的能力差别之因产生果，按照顺序说会导致所做徒劳和未做相遇的过失，那是不合理的。因为先前业所熏染的能力之流与无我同时存在没有任何相违之处。比如，大麦等汁液浸泡的种子等的相续是随后的，同样，先前业所熏染的能力差别也是如此。因为，从后来完全成熟获得可爱或不可爱之果产生。也不是认为从先前业未熏染的行之流产生果，因此会导致未做相遇的过失。阐明者说，为了稳固，不需要仅凭心等，那是不合理的。因为，没有完全舍弃先前自性的稳固称为习气。对于不稳固者来说，产生其他自性差别本身就是习气。而且经论中说：“稳固未稳固应训诫。”这指的是以相续稳固而言。如果相续断绝，那么在产生极其长久的果之时，因为没有接近，所以因本身就不存在。因此，对于以那种方式产生果，需要习气的依处是不合理的。因此，以此所说的一些话，是因为不了解其他宗派的观点，所以应该舍弃。青年女说，我们不说因为某些作者所做的业会毁灭，所以会导致所做徒劳和未做相遇。你们的宗派没有某些作者存在。那么是什么呢？业和它的果报生起和毁灭。
English
If some authors have not done a little and have not enjoyed it, then how could it lead to the fault of making what has been done in vain, etc.? If the power to produce desirable and undesirable fruits, which are influenced by the mind of previous virtues, etc., has disappeared, and the fruit is produced from the cause of the difference in power that is not influenced by previous karma, then it is unreasonable to say that it will lead to the fault of making what has been done in vain and encountering what has not been done in order. Because there is no contradiction between the stream of power influenced by previous karma and the simultaneous existence of selflessness. For example, the continuity of seeds, etc., soaked in barley juice, etc., is subsequent, and so is the difference in power influenced by previous karma. Because, from the later complete maturation, the desirable or undesirable fruit is produced. It is also not considered that the fruit is produced from the stream of actions not influenced by previous karma, so it will lead to the fault of encountering what has not been done. The elucidator says that for the sake of stability, there is no need to rely solely on the mind, etc., which is unreasonable. Because, the stability that has not completely abandoned the previous nature is called habit. For the unstable, the production of other differences in nature is itself a habit. Moreover, it is said in the scriptures: "The stable and unstable should be admonished." This refers to the stability of continuity. If the continuity is cut off, then at the time of producing an extremely long-lasting fruit, because there is no proximity, the cause itself does not exist. Therefore, for the production of fruit in that way, the need for the basis of habit is unreasonable. Therefore, some of the words spoken in this way should be abandoned because they do not understand the views of other schools. The young woman said that we do not say that the karma done by some authors will be destroyed, so it will lead to the fault of making what has been done in vain and encountering what has not been done. Your school does not have some authors. So what is it? Karma and its results arise and perish.
Chinese
因为已经承诺没有后续的延续。他们说，这将导致已做之事徒劳无功，以及与未做之事相遇。因此，为了表明不应该以这种方式获得已做之事徒劳无功，以及不想要的事物，所以说了“以刹那而坏灭，以分别念”。因为前一刹那的业在没有后续延续的情况下坏灭，所以已做之事徒劳无功；又因为果的前一刹那不存在而生起，所以与未做之事相遇，像这样以对不同刹那的分别念，认为已做之事徒劳无功等等的争论，那仅仅是随顺世俗的说法。要表明的是，即使是极少许的后续延续的事物部分也是不存在的。无论如何，对于所说的“因此与分别念相应者，以希求果故非随行”那一点。 说了“有情存在之见未失”等等。暂时对于那些没有舍弃与生俱来的我见等的人来说，这种对不同刹那的分别念是不存在的。像这样，执着于相续为一，并欣喜地说我们将会快乐，然后才会投入到事业中。那些各自的补特伽罗善士们，像那样通过正理和圣教如实地了知刹那和无我，因此那些现证真如者们，也会像那样了悟缘起之法性。从以慈悲等为先导的布施等中，生起能利益自他的行为的刹那，会传递到其他地方而生起；而从损害等中则不会，因此他们确定了因和果的差别，然后才会投入到行善等事业中。如是所说：‘乃至其于我，乃至其于我，有边悉摧坏，尔时痛苦妄增益，自性之中不住留，解脱者虽无有，为摧邪分别而造。’就像这样所说的一样。因和果的事物，如何成立了能了悟的量，像那样已经完全开示完毕了。无论如何。
English
Because it has been promised that there is no subsequent continuation. They say that this will lead to the futility of what has been done, and to encountering what has not been done. Therefore, in order to show that it is not appropriate to obtain the futility of what has been done in this way, and what is not desired, it is said, "By the momentary destruction, by the conceptualization." Because the previous moment of karma is destroyed without subsequent continuation, therefore what has been done is in vain; and because the previous moment of the fruit does not exist and arises, therefore encountering what has not been done, like this, with the conceptualization of different moments, the argument that what has been done is in vain, etc., that is merely in accordance with worldly convention. What is to be shown is that even a very small part of the subsequent continuation of things does not exist. In any case, regarding the point that was said, "Therefore, those who are associated with conceptualization, because they desire the fruit, are not followers." It is said, "The view of sentient beings existing has not diminished," etc. For the time being, for those who have not abandoned the view of the aggregates, etc., other than what is born together, this conceptualization of different moments does not exist. Like this, clinging to the continuity as one, and rejoicing that we will be happy, then they will engage in activities. Those individual good people, like that, through reason and scripture, truly understand the momentariness and selflessness, therefore those who directly realize suchness, will also understand the nature of dependent origination in that way. From generosity, etc., which is preceded by compassion, etc., the moment of action that benefits oneself and others arises, and is transmitted to other places and arises; but not from harm, etc., therefore they determine the difference between cause and effect, and then engage in activities such as doing good. As it is said: 'As long as it is to me, as long as it is to me, the extremes are completely destroyed, at that time suffering is falsely increased, it does not remain in its own nature, although there is no liberator, it is made to destroy wrong distinctions.' Just like that which is said. The things of cause and effect, how the valid cognition that can understand is established, like that has already been completely shown. In any case.