Tibetan
་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་ན་ཡང་དེ་ནི་དེའི་དུས་ན་རྒྱུ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི། སྐྱེས་ཟིན་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཞན་དུ་གནས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཞན་དུ་གནས་པར་ཏེ་ངེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གལ་ཏེ་སྐྱེས་པ་ཡང་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་སླར་ཡང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པར་ཐལ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྐྱེ་བ་རྣམས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། རྒྱུ་རྣམས་ཀྱང་བྱ་བ་དང་མི་འབྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་རྣམས་ཀྱང་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་པར་བྱེད་ཅེས་ཇི་ལྟར་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་ཁས་བླངས་པ་བཞིན་གཞག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པས་མཇུག་བསྡུས་ནས་གནས་པའི་ཕྱོགས་སུན་ཕྱིན་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཁས་མ་བླངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞིག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་གཅིག་ནི་འདས་པས་འབྱིན་པར་བྱེད་ཅེས་ཇི་ལྟར་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་ཁས་བླངས་པ་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འབྲས་བུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་རྒྱུ་ཞིག་པ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ཕྱོགས་འདི་ལ་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་གི་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིག་ཅར་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཡང་གང་གི་ཚེ་འགྱུར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་འདོད་པ་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཉིད་ལ་འབྲས་བུ་འདོད་པ་ནའོ། །དེ་འདི་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མེད་པ་སྔར་ནུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་བ་ན་རྒྱུ་མ་སྐྱེས་པས་སམ། སྐྱེས་པས་སྐྱེས་པ་ཡིན་གྲང༌། རེ་ཞིག་མ་སྐྱེས་པས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་སྔར་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ། མེད་ན་ཡང་ནུས་པ་མཐའ་དག་གིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གང་གི་ཚེ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ནུས་པའི་ཕྱིར། སྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ནུས་པའི་ཚེ་ན་འབྲས་བྱུང་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ནུས་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་ཡང་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་འདི་ནུས་པ་གང་དུ་ཉེ་བར་མཁོ་བར་འགྱུར། དེ་ལྟ་བས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཅིག་ཅར་བར་ཁས་ལེན་པ་ནི། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་དང་འགལ་ལོ། །འོན་ཏེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ནི་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཡང་དུས་ཐ་དད་པར་འགལ་ཏེ། བུམ་པ་དང་རྫ་མཁན་དག་ཅིག་ཅར་མ་ཡིན་པ་ན་ལས་དང་བྱེད་པ་པོའི་དངོས་པོ་མ་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། གང་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་སོགས་འཛིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྒྱུས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ལ་བྱ་བ་ཡིན་པ་འམ། འབྲས་བུ་ཡང་ཆུང་མ་ལ་འཁྱུད་པ་བཞིན་དུ་རང་གི་རྒྱུ་ལས་འབྱར་བས་རང་སྐྱེད་པའི་བྱ་བ་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ངེས་པར་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྲིད་དུ་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་ནི་བྱ་བ་བྱེད་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ཆོས་སུ་བརྡར་བཏགས་པ་ལས་མ་གཏོགས་པར་བྱེད་པ་པོ་འམ་ལས་འབའ་ཞིག་ཡོད་པ་ནི་ མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་དོན་ཏོ། །རང་བཞིན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུའོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་འམ་འབྲས་བུ་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན། དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྨྲ་བ་པོ་དག་མེ་ནི་དུ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ལ་དུ་བ་ནི་མེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེའོ་ཞེས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རང་རྒྱུས་བསླངས་པའི་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རང་གི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་རྒྱུའི་ནུས་པ་སོ་སོར་ངེས་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་གང་ཞིག་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་བྱུང་བའི་ཁྱད་པར་ཅི་འདྲ་བ་ཞེ་ན། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་འབྱུང་བ་སྟེ་ཡོད་པ་ག་ལ་ཡོད་ཅེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །རྒྱུ་དེ་འབྲས་བུ་དེའི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། དེ་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་དེ་ལྟར་སྨྲ་བ་དེ་དག་གང་དག་ཡིན་ཞེ་ན། འདོད་པ་ཙམ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་བརྡའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་འདོགས་པ་པོ་དག་དེ་ལྟར་སྨྲའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་སྐྱེས་ཟིན་པ་བྱ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཇི་ལྟར་རྒྱུར་འགྱུར་ཞེན། སྐྱེ་བ་ལས་ནི་དུས་གཞན་པའི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྒྱུ་ཡོད་པའི་དེ་མ་ཐག་ཉིད་དུ་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་སྐྱེ་བ་ལས་དུས་ཕྱིས་བྱུང་བའི་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེ
Chinese
如果进入，那么在那时就不是因，因为对于它的果的成就一点作用也不起。为了显示一点作用也不起，就是“已生者也”等等。所谓“不在他处住”，就是不在他处住，即必定不会改变，是说会没有止境的同义语。如果已生的也要被生，那么那时因为没有差别，那就会变成再次生的过失。因此，生就会变得没有止境，因也不会与作用分离。因也会变成要被生的过失，因为没有差别。如果这样做，就像分别部所承诺的那样，就不会成立。因此，以“因此”等结尾，是为了显示破斥常住的宗派。因为没有承诺，所以对于坏灭的分别也不合理，像分别部所承诺的那样，如果承诺说第三刹那等会产生果，那么那时就会变成承诺从坏灭的因中产生果。这个宗派也不是我们的，因为不合道理。什么时候会变成同时的过失呢？就像分别部那些人自己所承认的同时产生的因那样，如果在第一个刹那就想要果的时候。这也不合理，为什么呢？说了“无者先能”等等，同时产生，产生果时，因是未生呢？还是已生而生呢？暂时说未生是不行的，因为那是在果产生之前没有的，没有的话，也空无一切能力。那么，什么时候是已生，那时因为有能力，所以会产生吗？说了“有能之时果已生”。如果它在已生的状态下有能力，那么那时因为它的自性，果也已经产生了，那么这个能力在哪里需要接近呢？
English
If it enters, then at that time it is not a cause, because it does not do anything at all for the accomplishment of its fruit. In order to show that it does not do anything at all, it is "already born" and so on. The so-called "not dwelling elsewhere" means not dwelling elsewhere, that is, it will certainly not change, which is a synonym for saying that it will be endless. If what is already born is also to be born, then at that time, because there is no difference, it will become the fault of being born again. Therefore, birth will become endless, and the cause will not be separated from the action. The cause will also become the fault of being born, because there is no difference. If this is done, it will not be established as promised by the Vaibhashikas. Therefore, ending with "therefore" and so on is to show that the tenet of permanence is refuted. Because there is no promise, the distinction of destruction is also unreasonable. As promised by the Vaibhashikas, if it is promised that the third moment and so on will produce a result, then at that time it will become a promise to produce a result from a destroyed cause. This tenet is not ours either, because it is unreasonable. When will it become the fault of being simultaneous? Just as those Vaibhashikas themselves admit the cause of simultaneous arising, if the result is desired in the first moment. This is also unreasonable, why? It is said "non-existent first ability" and so on, arising simultaneously, when producing the result, is the cause unborn? Or is it born by being born? For the time being, it is not possible to say unborn, because that is non-existent before the result is produced, and if it does not exist, it is also empty of all abilities. So, when is it born, at that time because of the ability, will it produce? It is said "when there is ability, the result is already produced." If it has the ability in the state of being born, then at that time, because of its own nature, the result has also been produced, then where does this ability need to approach?
Chinese
如是观之，若承认因与果同时存在，则与比量相违。然则因与果之体性，岂非作用与作者耶？然于异时相违，不见瓶与陶师同时，则不见作用与作者之事物，若谓何故同时而转？故说“何故同时而转”等。若以等持之理，因生果为作用耶？抑或如小妇拥抱般，果亦由自因生而执持，则为成立自生之作用耶？如是则必成俱生。乃至种种者，即是作用，真实中，唯是假名为法，此外无有作者或作用，此乃总义。所谓自性者，即是因。若谓因或果离于作用，既如是，云何言说者谓火生烟，烟依火而生耶？故说“由自因所生之决定故”等。由自之因与缘所生之因力，于各别决定之因故，若谓初刹那生之果有何差别？即是第二刹那生者，于第二刹那生，云何有耶？如是连缀文句。谓彼因是彼果之生者，所谓生者，乃是近取之譬喻，当知彼依彼而生。复有如是言说者，为何者耶？故说“唯由欲乐”等。不观待外义，唯随欲乐而说，随顺名言而安立者，如是言说之义。若谓事物已生，岂非不具作用耶？如是云何成因耶？故说“由生故异时”等。因有之后，随即成果，因由生故，后时所生之作用，于果则无少分作用。
English
From this perspective, if one asserts that cause and effect exist simultaneously, it contradicts inference. But aren't the natures of cause and effect action and agent? However, it is contradictory in different times. If the pot and the potter are not simultaneous, then the entity of action and agent is not seen. If it is said, "Why does it turn simultaneously?" then it is said, "Why does it turn simultaneously," and so on. If, by the manner of holding together, the cause produces the effect as an action, or if, like a young woman embracing, the effect also arises from its own cause and clings to it, then it establishes the action of self-generation? In that case, it will necessarily become simultaneous. As long as the various things are actions, in reality, it is only nominally designated as Dharma; other than that, there is no agent or action alone. This is the general meaning. What is called nature is the cause. If it is said that if the cause or effect is devoid of action, then how do speakers know that fire produces smoke and smoke arises dependent on fire? Therefore, it is said, "Because of the certainty of being produced by its own cause," and so on. Because of the power of the cause produced by its own cause and conditions, for the cause that is determined separately, if it is asked what is the difference in the effect that arises in the first moment, it is the one that arises in the second moment. How can it exist in the second moment? Thus, connect the sentences. It is said that that cause is the producer of that effect. The term "producer" is a metaphor for proximity, and it should be known that it arises dependent on that. Furthermore, who are those who speak in this way? Therefore, it is said, "Only by desire," and so on. Without relying on external meaning, only speaking according to desire, those who establish names in accordance with conventional terms speak in this way. If it is said that if a thing has already arisen, is it not devoid of action? How can it become a cause? Therefore, it is said, "Because of arising, it is a different time," and so on. Because the effect is accomplished immediately after the cause exists, the action that arises later because of the cause has no action at all on the effect.
Tibetan
ད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རྒྱུའི་བྱ་བ་ཞེས་གང་ལ་བྱ་ཞེ་ན། གང་གི་མཇུག་ཐོགས་ཉིད་དུ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །རྒྱུ་ཡོད་པའི་མཇུག་ཐོགས་ཉིད་དུ་ཡང་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཉིད་བྱ་བའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ་རག་མོད་སྐྱེ་བ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་བྱ་བ་བརྟགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་མེད་པ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན། འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་ལ་རྒྱུ་ཡང་འབྲས་བུ་ལ་བྱེད་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཇི་ལྟར་རྗོད་པར་བྱེད་ཅེ་ན། དེ་མ་ཐག་པར་ངེས་པ་གང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འབྲས་བུའི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མཇུག་ཐོགས་སུ་འབྱུང་བ་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ། །རྒྱུའི་ཡང་འབྲས་བུ་ལ་བྱ་བ་ནི་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་ དུས་སུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཉེ་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ། །གཞན་ཡང་བྱ་བ་འམ། བྱ་བ་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ཁྱེད་ཅག་གིས་དེ་ཡོད་པ་ན་ཡོད་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་འབྲས་བུར་གཟུང་བར་བྱའོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་བ་དག་ལས་གཞན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་དངོས་པོ་ཙམ་ཡང་ཅི་འི་ཕྱིར་རྒྱུའི་དངོས་པོར་འཛིན་པར་མི་བྱེད། འབྲས་བུ་ནི་དངོས་པོ་ཙམ་དུ་གཏོགས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་ལས་མ་གྲགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་དུ་གཏོགས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ་དངོས་པོ་ཙམ་མཆོག་སྟེ། ཡོད་པ་ལ་རག་མོད་ཅེས་སྟོན་པ་ནི། དེ་ཡོད་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཞན་ནམ་གཉི་ག་འམ་གཉིག་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོའི་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཁྱེད་ཅག་གིས་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་ཡོད་པ་ན་འབྱུང་བ་ཙམ་ལས་རྒྱུ་ཉིད་དོ་ཞེས་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་བྱ་བ་དང་བྲལ་བའི་དངོས་པོ་ཙམ་རྒྱུ་ཡིན་ལ་རག་མོད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་གིས་མཆོག་ཏུ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ས་བོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡོད་པ་སྟེ་དངོས་པོ་ཙམ་ནས་བོན་ལ་སོགས་པ་བྱ་བ་གཞན་དང་ལྡན་པས་སྟོང་པ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིས་ནི་འབྲས་བུ་རྣམས་དངོས་པོ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པའི་རྗེས
Chinese
是故即是如此。何謂因之作用耶？謂能成辦於彼之後，立即生果者。以因存在之後，立即生果之故，存在即應以作用之名言說，然除生之外，考察作用有何用？若事物皆無作用，如是，果待於因，因亦作於果，此應如何言說耶？答：彼無間決定者。如是等說。果待於因者，即是此，謂於後生起者。因亦作於果者，即是此，謂於果生之時，一切種種皆近者。又作用或具作用之事物，汝等以因之事物於果，以彼存在時，唯有存在之故，應取為果。除隨行及隨遮之外，無有能了知因果事物之方便。是故若如是，何故不執事物唯是因之事物？果非唯是事物，而是由隨行及隨遮而知名。是故凡是隨行及隨遮者，即成立是果，事物唯是殊勝，顯示依賴於存在者，即是彼存在時等。所謂遍計者，謂異或二或非二之體性作用，汝等即是遍計，是此之義。所謂具彼者，謂具有作用，謂彼存在時，唯是生起，即是因，應配合文句。所謂彼即是者，謂遠離不順品之作用，事物唯是因，是此之義。何者能殊勝言說，彼有何差別耶？答：如說種子等。謂存在，即從事物唯是種子等，空無其他作用時，是此之義。此謂了知諸果唯是事物之後
English
Therefore, it is just so. What is meant by the function of a cause? It means that which accomplishes the production of a result immediately after it. Because a result arises immediately after the existence of a cause, existence itself should be expressed by the term "function," but what is the use of examining a function other than arising? If things have no function, how should one say that the result depends on the cause and the cause acts on the result? Answer: That which is immediately certain. It is said, and so on. The result depends on the cause, which is this, that which arises subsequently. The cause also acts on the result, which is this, that which is close in every way at the time of the result's arising. Furthermore, you should take the function or the thing with function as the result of the cause, because it exists only when it exists. There is no other way to understand the nature of cause and result than by following and reversing. Therefore, if that is the case, why not consider the thing itself as the cause? The result is not unknown except by following and reversing, which belong to the thing itself. Therefore, wherever following and reversing occur, it is established that the result is the thing itself, which is superior, showing dependence on existence, such as when it exists. The so-called thoroughly conceptualized means that any function of a nature that is different, both, or neither, is thoroughly conceptualized by you, which is the meaning of this. The so-called "possessing that" means possessing a function, that when it exists, it is only arising, which is the cause, should be combined with the sentence. The so-called "that itself" means that the thing itself, free from the function of the dissimilar, is the cause, which is the meaning of this. What is the difference in what is said to be superior? Answer: As it is said, seed, etc. It means that existence, that is, when the thing itself is empty of other functions such as seed, etc. This means that after realizing that all results are only things