Tibetan
སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ས་ལ་སོགས་པ་ཕྱིས་དབྱིབས་འཇུག་པ་ན་སྔ་མའི་རང་གི་རང་བཞིན་མ་བཏང་བ་ཁོ་ནར་འཇུག་ན། དེའི་ཚེ་དེ་དག་གིས་ངར་གྱི་བཀོད་པ་བཏང་བ་དང༌། བཀོད་པ་གཞན་ཐོབ་པ་པོ་མི་འཐད་དེ། དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་དུ་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་ངེས་པར་ཞིང་ལ་སོགས་པ་སྔ་མའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ན་བཀོད་པ་སྔ་མ་བཏང་ནས་བཀོད་པ་གཞན་ཐོབ་པར་ཡང་ཁས་བླངས་བར་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རང་བཞིན་གཞན་དང་གཞན་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཉིད་གལ་ཡོད། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་བསྒྲུབས་པ་ན་ལས་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་ པ་ཐམས་ཅད་འཐད་པ་ཡིན་ལ་སུན་འབྱིན་པ་ཡང་མི་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ལས་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཡོད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཞན་གྱིས་འབད་པ་བྱ་སྟེ། དམ་པའི་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་མཆོག་ཡིན་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་དག་གི་མེད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་མེད་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་གཞན་གྱིས་ཏེ་མུ་སྟེགས་པས་འབད་པ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལན་གཉིས་སུ་བཟླས་ལ་གཅིག་ལ་དགག་པའི་ཚིག་དབྱེ་བར་བྱའོ། །འདི་ལ་གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་ཞིག་པ་དང་མ་ཞིག་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་བརྗོད་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྒྱུ་མ་ཞིག་པ་ཁོ་ན་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །ཅིག་ཅར་བར་ཐལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོར་བྱུང་བའི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ཐོབ་པ་མ་ཞིག་པ་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་སྟེ། དེ་ཡང་དེ་ལྟར་སྐྱེ་བ་ན་མ་ཞིག་པ་ཉིད་ལས་སྐྱེ་སྟེ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་དེ་མ་ཞིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ཡོད་པའི་དུས་སུ་རྒྱུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱིས་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས
Chinese
等等都说了。这是这样教导的：如果泥土等等后来加入形状时，只是不舍弃先前的自性而加入，那么，那时它们舍弃了坚硬的结构，获得其他的结构是不合理的，因为是它的自性，如先前一样。如果是这样，种子和苗芽等等就不会互相成为他体，因为自性是一样的缘故。如果承许苗芽等等是他体，那么那时就必须承许田地等等完全舍弃先前的自性时，舍弃先前的结构而获得其他的结构。如果不是这样，就不会成为他体，这样教导了。因此，因为产生其他和其他的自性，所以随行是重要的。因为这样成立了因和果的事物，业和果的关系等等一切都是合理的，驳斥也是不合理的。因此，为了成立业和果等等的有，其他人应该努力成立因和果本身。随顺圣者的宗规是殊胜的，是名为佛教徒的同义词。为了成立那些的无，其他人，也就是外道徒，应该努力成立因和果本身的无，是这个意思。成立因和果，这个说了两次，应该区分一个为遮破的词。对于此，为了成立通过排除其他所作的坏灭和不坏灭是哪些，一切分别的根本因和果的事物。对于此，说了名为所说等等。果是从因不坏灭而产生的，这是我们的宗派。也不是同时的过失，这样，获得第一刹那产生的因的自性，依靠不坏灭本身，在第二刹那产生果，那也是那样产生时，是从不坏灭本身产生的，因为第一刹那它是不坏灭的缘故。果存在时，因随行也不是，因为刹那本身不住留的缘故。随
English
Etc. have been mentioned. This is what is being taught: If earth, etc., later join a shape, they only join without abandoning their previous own nature, then, at that time, it is unreasonable for them to abandon the hard structure and obtain another structure, because it is its own nature, just like before. If that is the case, then seeds and sprouts, etc., will not become different from each other, because their own nature is the same. If you accept that sprouts, etc., are different, then at that time, you must accept that when fields, etc., completely abandon their previous own nature, they abandon the previous structure and obtain another structure. If it is not like that, it will not become different, this is what is being taught. Therefore, because other and other own natures are produced, it is important to follow. Because in this way, when the entities of cause and effect are established, everything such as the relationship of karma and fruit is reasonable, and refutation is also unreasonable. Therefore, in order to establish the existence of karma and fruit, etc., others should strive to establish cause and effect themselves. Following the sacred doctrine is supreme, it is a synonym for being called a Buddhist. In order to establish the non-existence of those, others, that is, non-Buddhists, should strive to establish the non-existence of cause and effect themselves, that is the meaning. Establishing cause and effect, this is said twice, one should be distinguished as a word of negation. Regarding this, in order to establish the entities of cause and effect, which are the root of all distinctions, by eliminating which of the other-made destruction and non-destruction are. Regarding this, the so-called, etc., have been mentioned. The fruit arises from the cause not being destroyed, this is our tenet. It is also not the fault of being simultaneous, in this way, obtaining the own nature of the cause that arises in the first moment, relying on non-destruction itself, the fruit arises in the second moment, and that also arises in that way, it arises from non-destruction itself, because in the first moment it is not destroyed. When the fruit exists, the cause does not follow either, because the moment itself does not remain. Following