Tibetan
འི་ཡུལ་ད་ལྟའི་དུས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཅི་མངོན་སུམ་སྔ་མས་བཟུང་བའི་ཡོད་པ་ཉིད་ལས་ཐ་དད་དམ། འོན་ཏེ་ངེ་ཉིད་ཡིན། གལ་ཏེ་ཐ་དད་ན་དེའི་ཚེ་རང་གི་ཚིག་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཅག་གིས་ཁས་བླངས་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་ལ། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ནི་འདོད་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་གང་གིས་སྔ་མའི་བློ་ཡིས་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་བློ་སྔ་མས་མི་རྟོགས། འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ན་ཡང་དེ་བཟུང་ན་མ་བཟུང་བར་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདི་ཡང་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཆོས་ཅན་སྒྲ་བཟུང་ན་ཡང་དེ་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་མ་བཟུང་ངོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པར་ནི་མི་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་དེ་བཟུང་དུ་ཟིན་ཀྱང་ངེས་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ཙམ་ལས་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དོན་དུ་ག་ཉེར་བ་དང་གོམས་པ་དང་དྲིན་དུ་གཟོ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱེད་ལ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་སྔ་མ་ཡང་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་ཀྱང་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ངེས་པ་ན་དེ་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ད་ལྟའི་དུས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱང་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་མ་ངེས་ན་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་མ་ངེས་པའི་ངོ་བོ་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་ཐ་ལ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ཡང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ན་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་ངོ་ཤེས་པ་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ཡང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ན་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདྲ་བ་གཞན་དང་གཞན་སྐྱེ་བ་ན་ཡང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ངོ་ཤེས་པ་མཐོང་བ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང༌། ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ནི་དོན་རྟོགས་པའང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་དེ་ལ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེའི་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པ་གང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། ཡུལ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་སྲིད་པ་ཡིན་ན། དེ་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། གནོད་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རབ་རིབ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །
Chinese
那么，现在存在的对境，与先前现量所取的存在是相异的吗？还是无异呢？如果相异，那么你们所承诺的，因为自己的语言已经显示了相异，所以你们的承诺就会崩溃，而我们的主张就成立了。如果说是无异，那么说“由先前的意识所证知”又如何能不被先前的意识所证知呢？如果你们认为，即使声音等与刹那无异，但就像说取了或未取一样，这里也会变成那样。那是不合理的。因为，不能安立为：法，声音，即使取了，但与它无异的刹那却没有取。然而，即使取了，也应说为不确定，因为没有产生决定的原因。仅仅是体验本身并不会变成确定，因为它依赖于接近事物、习惯和感恩等。但你们不可能那样，因为先前的现量也是确定的自性。因为，当它确定了事物的自性时，与它无异的现在存在的对境也必然是确定的。如果不确定，那么事物的自性也会同样地变成不确定的自性，因为与不确定的自性无异，所以必然是不确定的。如果存在怀疑的事物，那么说确定原因的认识是量，这也同样被此驳斥了。因为，如果存在怀疑的事物，那么确定也是不存在的。即使产生其他的相似之处，就像声音等一样，见到认识也不会怀疑。还有，“由其他的则了知义”，等等所说的那里，提到了比量等，因为“是它的儿子”等等是比量等的行境。如果现量对境造成损害是可能的话，那么它就不是量，
English
So, is the object that exists in the present different from the existence taken by the previous direct perception? Or is it the same? If it is different, then your commitment will collapse because your own language has shown the difference, and our claim will be established. If you say it is not different, then how can you say "known by the previous consciousness" if it is not known by the previous consciousness? If you think that even if sound and so on are no different from the moment, it will become like saying taken or not taken. That is unreasonable. Because, it cannot be established as: the dharma, sound, even if taken, but the moment that is no different from it is not taken. However, even if taken, it should be said to be uncertain, because there is no cause for generating certainty. Merely experiencing itself does not become certain, because it depends on approaching things, habits, and gratitude, etc. But it is impossible for you to be like that, because the previous direct perception is also the nature of certainty. Because, when it determines the nature of the object, the object that exists in the present, which is no different from it, must also be certain. If it is uncertain, then the nature of the object will also become the nature of uncertainty in the same way, because it is no different from the nature of uncertainty, so it must be uncertain. If there is a doubtful object, then saying that the knowledge of the cause of determination is valid is also refuted by this. Because, if there is a doubtful object, then determination is also non-existent. Even if other similarities arise, just like sound and so on, seeing knowledge will not doubt. Also, where it is said, "By the other, the meaning is understood," etc., inference and so on are mentioned, because "is its son," etc., is the object of inference and so on. If it is possible for direct perception to cause harm to the object, then it is not valid,
Tibetan
ངེས་ན། ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ནི་དོན་རྟོགས་ལ། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར། །ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ནི་མ་འབྲེལ་པ་ཉིད་དེ། མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་མངོན་སུམ་ཐུ་བོ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དོན་ལ་མི་སླུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཚད་མ་རྣམས་ཀྱི་ཚད་མ་ཉིད་ནི་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དོན་ཐོབ་པར་ནུས་པའོ། །དེ་ཡང་ཚད་མ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། དེས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་འདི་ཐུ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཡང་ཅི་སྟེ་མངོན་སུམ་ཁོ་ན་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ཡོད་མིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཉིད་དེ་མེད་པ་ཡིན་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཚད་མའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ནི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་ཡང་འདི་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འདིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བྲལ་གྱིས་སྨྲས་པའི་ཚད་མ་དག་དོགས་པར་བྱེད་དེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བརྗོད་འདོད་ཉི་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེས་སྨྲས་པ། བློ་མི་མཐུན་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཉི་མ་དང༌། ཟླ་བ་དང༌། གཟའ་དང༌། རྒྱུ་སྐར་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ནི། དེའི་དུས་སུ་བཅད་པའི་ཟླ་བ་དང༌། ཉི་མ་དང༌། གཟའ་དང༌། རྒྱུ་སྐར་དང༌། སྐར་མ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ས་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཉི་མ་དང༌། ཟླ་བ་དང༌། གཟའ་དང༌། རྒྱུ་སྐར་དང༌། སྐར་མ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པའི་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དུས་དང་པོར་བྱུང་བའི་ལྷ་སྤྱིན་གྱི་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་དང༌། གཟའ་དང༌། རྒྱུ་སྐར་དང༌། སྐར་མ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེའོ། །བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཉི་མ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉི་མའི་གཟི་བརྗིད་ལ་སོགས་པའི་རྫས་ཡུལ་ཡིན་པའོ། །ས་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་དུ་མི་དམིགས་བས་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་རི་མོ་ལ་སོགས་པར་གཏོགས་པའི་ཉི་མ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དག་གིས་འཁྲུལ་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུའོ། །གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་གཞན་ཏེ། དེ་ མ་ཡིན་པའི་དུས་ཤེས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་གཞན་འདི་ཡང་ཡིན་ཏེ་གང་དག་གཟུགས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྤྱི་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། གང་ཡང་དེའི་རྟེན་དང༌། གང་ཡང་དེའི་ཡུ
Chinese
如果确定，另一种说法是理解意义，而现量则会变成其他。这样说是不相关的，因为不可能。任何将现量说成是殊胜的说法也是不相关的，为了显示这一点，提到了“不欺骗意义”等等。一切量的不欺性即是此，即能够获得意义。这也应该对一切量都承认。那么，为什么现量会变成殊胜的呢？如果认为只有现量是不欺骗意义的，而比量等等则不是，那么，就提到了“如果那不存在”等等。如果那不欺骗意义不存在，那么比量等等就会变成非量，因为量的名称的理由是不欺骗意义，而那（不欺骗意义）在此（比量等）中不存在。如果这个比量，等等，这样，无著就对所说的量产生怀疑。如果问那个比量是什么，就提到了“想要表达太阳”等等。他（无著）说：想要表达作为心识不一致之基础的事物的太阳、月亮、行星、星宿等等的知识，就是那时所规定的月亮、太阳、行星、星宿、星星等等的境，因为是不观察与地相连的太阳、月亮、行星、星宿、星星等等的知识的语词所表达的。就像最初出现的自在天所造的月亮和太阳、行星、星宿、星星等等的知识一样。想要表达的太阳等等是境，是指太阳的光辉等等的物质是境。不观察与地相连的差别，是为了属于图画等等的太阳等等的境的知识的错乱等等的缘故。其他，是指与那不同，是指不是那样的时识的意思。那本身的其他的量也是这个，即哪些是依赖于色等等总相的，以及哪些是它的所依，以及哪些是它的境
English
If it is certain, another statement is to understand the meaning, while perception becomes something else. Saying this is irrelevant, because it is impossible. Any statement that perception is superior is also irrelevant, in order to show this, it is mentioned "not deceiving meaning" etc. The non-deceptiveness of all valid cognitions is this, that is, being able to obtain meaning. This should also be admitted for all valid cognitions. So, why would perception become superior? If it is thought that only perception does not deceive meaning, while inference etc. do not, then it is mentioned "if that does not exist" etc. If that not deceiving meaning does not exist, then inference etc. would become non-valid cognition, because the reason for the name of valid cognition is not deceiving meaning, and that (not deceiving meaning) does not exist in this (inference etc.). If this inference, etc., thus, Asanga doubts the valid cognitions that were said. If asked what that inference is, it is mentioned "wanting to express the sun" etc. He (Asanga) says: The knowledge of the sun, moon, planets, constellations etc. that want to express the things that are the basis of inconsistent minds, are the objects of the moon, sun, planets, constellations, stars etc. that are determined at that time, because it is expressed by the words of the knowledge of the sun, moon, planets, constellations, stars etc. that do not observe the connection with the earth. Just like the knowledge of the moon and sun, planets, constellations, stars etc. created by the god Ishvara that appeared in the beginning. Wanting to express the sun etc. is the object, it refers to the substance of the sun's radiance etc. being the object. The distinction of not observing the connection with the earth is for the sake of the confusion etc. of the knowledge of the objects of the sun etc. belonging to the pictures etc. Other, refers to being different from that, it refers to the meaning of the time consciousness that is not like that. That very other valid cognition is also this, that is, which are those that rely on the general characteristics of form etc., and which are its support, and which are its object.