English
They answer with 'bya ba' (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) and so on. For the time being, this cannot be established as direct perception, because the self-characteristic of a thing cannot be indicated by what does not follow it. Therefore, the consciousnesses that grasp it are indeed inexpressible, because it is impossible to grasp an object without establishing a connection by combining it with sound. Therefore, direct perception, because it is the self-characteristic of existence, must undoubtedly be free from conceptualization, and because it is a valid cognition, it must be free from error. Therefore, the wise say, "Direct perception is free from conceptualization and free from error." This statement, which follows reason, is stated as the definition of direct perception. Recognition is not free from conceptualization, because it is reasonable due to the very nature of the expression, "This is it." Nor is it free from error, because it necessarily engages in regarding different things as non-different. How so? It is stated, "This is what was previously cognized," and so on. If it were to become an object with the meaning of what was previously perceived, then it would arise previously, because it itself is the object, so the cause is complete, just like the previous consciousness. "Because it has meaning" means that the object previously cognized, where the meaning exists as an object, that object with meaning is indeed its meaning. "It is not so" means to explain the opposite of the fault. The argument is that if something exists completely in something but does not change, then it is not its object. For example, even if there is complete form, ear consciousness will not arise from it. The recognition at the time of vajra (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) and so on also does not arise even when complete, because the pervasive is not seen. Therefore, if vajra (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) and so on are independent of other things and are permanent, then the consciousness that is its object, because the cause is complete, would arise previously, but it is not so. Therefore, this proves that it is impermanent. Because it engages in determining the same and different things as non-different, it is like the consciousness of the echo of an illusionary valley, this is err
Tibetan
ལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གནོད་པ་ མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གཏན་ཚིགས་ལས་གནོད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡང་བཟུང་ཟིན་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། དྲན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གྲུབ་ཟིན་པ་དོན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གང་ཁོ་ན་གཞལ་བའི་བྱ་བ་གྲུབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་དེ་ཁོ་ན་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་དམ་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཚད་མ་ཞེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ངོ་ཤེས་པ་ཚད་མ་སྔ་མས་བཟུང་ཟིན་པ་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་གཞལ་བར་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དམ་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཚང་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །གཞན་དུ་ན་དྲན་ཡང་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཚད་མའི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ན་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་འདི་ལོགས་ཤིག་ཏུ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྔ་མའི་དོན་ཡུལ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅིག་མ་འཇིག་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་དོན་དམ་པར་སྔ་མའི་ཡུལ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་མེད་ན་ཡང་འཁྲུལ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྔར་མཐོང་བའི་དོན་ལ་ངེས་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་དབང་གིས་སྔར་མཐོང་བའི་དོན་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་འཁྲུལ་པའི་ངོ་ཤེས་པ་འདི་ལས་སྐད་ཅིག་མ་འཇིག་པ་སེལ་བར་ག་ལ་འགྱུར། ད་ལྟའི་དུས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཞོན་ནུ་མ་ལེན་གྱི་ལུགས་ཀྱིས་བཟུང་ཟིན་པ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་སྨྲས་པ། མངོན་སུམ་སྔ་མས་དོན་ད་ལྟའི་དུས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པ་འཛིན་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ངོ་ཤེས་པ་འདི་ལ་དྲན་པ་ལས་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སྔ་རོལ་གཞན་པ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དྲན་པ་ནི་དེའོ་སྙམ་པས་ཤེས་པ་སྔ་མའི་རྣམ་པ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་ལ། ངོ་ཤེས་པ་ནི་འདིའོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཐ་དད་པར་ཡང་དོན་གྱི་རྣམ་པར་འཛིན་པ་སྐྱེ་སྟེ། དེའི་
Chinese
所谓“是彼”之说，乃是无缺无漏的。因此，以无害为境亦不成立。因为如前所说的理由，已经成立为是错乱。此亦因执取已取之故，此非量，如忆念一般。为了显示此理，故说“已成立之义”等。因为，唯有衡量之作用已成立，并且能作特殊利益者，才是能成立彼者，是为正士之作者——量。如果认识是以前量所取之义境，那么，由于进入所量已成立之义，故无有能成立之正士，如何能成为圆满？否则，忆念也将成为量。如果不是已成为量之事物，则亦不应成为损害者之分别，因为将会太过分。如果有人认为，此虽未成为独立的量，但即便如此，以前的义是境，因此能损害此刹那不住，若作是念，则是不正确的。因为此于胜义中，并不具有是以前的境，因为是与言说俱生的缘故。即使无有境，然由于错乱之力的缘故，生起对先前所见之义的定解，因此仅是由于定解之力的缘故，而说先前所见之义是境而已。因此，此自性错乱之认识，如何能遣除刹那不住？以“现在存在”等，以少女不取的譬喻，显示因执取已取而未成立。彼说：先前的现量并非了知义为现在存在，因为执取“彼即是此”之相是不合理的。因此，此认识与忆念有所不同。如何不同呢？说了“仅仅是先前的其他”等。忆念是以“是彼”之念，执取先前认识之相而进入，而认识则是以“是此”之念，即便如此，亦生起对义之相的执取，其
English
The saying "it is that" is complete and without omission. Therefore, having a harmless object is also not established. Because, as previously stated, it has been established as being mistaken. This is also not valid because it grasps what has already been grasped, just like memory. To show this, it is said, "the meaning that has already been established," and so on. Because only that which measures and accomplishes a task, and which can provide a special benefit, is the one who establishes that, and is called a valid authority. If recognition becomes the object of meaning that has already been grasped by a previous valid cognition, then how can it be complete, since it enters into the meaning that has already been established as the object to be measured, and therefore there is no valid authority to establish it? Otherwise, memory would also become valid cognition. If it is not something that has become a valid cognition, then it should not be considered a damaging factor either, because that would be too extreme. If someone thinks, "Although this has not become an independent valid cognition, even so, the previous meaning is the object, and therefore it can harm this moment of non-abiding," that is not correct. Because, in reality, it does not have the characteristic of being the previous object, because it arises together with speech. Even if there is no object, due to the power of delusion, certainty arises about the meaning that was previously seen, and therefore it is only due to the power of certainty that it is said that the previously seen meaning is the object. Therefore, how can this recognition, which is by nature deluded, eliminate the non-abiding of moments? By saying "existing in the present time," and so on, using the analogy of a young woman not being taken, it shows that it is not established because it grasps what has already been grasped. He said: The previous direct perception does not cognize the meaning as existing in the present time, because it is unreasonable to grasp the aspect of "that is this." Therefore, this recognition is different from memory. How is it different? It is said, "It is merely something other than the previous," and so on. Memory enters by grasping the aspect of the previous cognition with the thought "it is that," while recognition arises with the thought "it is this," and even so, it also grasps the aspect of the meaning, its
Tibetan
ཕྱིར་དྲན་ བ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། བྱེ་བྲག་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གང་དག་ཐེ་ཚོམ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་གནོད་པར་བྱས་ནས་ངོ་ཤེས་པ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ལས་འདི་དག་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་རྒྱུ་བཤད་པ་ནི། རྟོགས་པ་ལ་ནི་ཡོད་མིན་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྟོགས་པའི་དོན་ལ་དེ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་མེ་འབར་བའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་དུས་སུ་གྲང་བ་ལྟ་བུའོ། །འོན་ཏེ་ཇི་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་པའི་སྔོ་བསངས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པས་བསྒྲུབས་པའི་དོན་ལ་དུས་གཞན་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ནམ། གལ་ཏེ་ངོ་ཤེས་པས་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྲུབ་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡན་དུས་ཕྱིས་དེའི་འབྲས་བུའི་རིམ་པས་དེའི་རིམ་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་འཇིག་པ་ཉིད་ལ་གནོད་པར་བྱེད་ཅེས་དོགས་པ་ལ། ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་དེ་ནི་སྔོ་བསངས་ཡིན་ཏེ། དེའི་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་བུ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་སོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་བས་གཞན་དུ་སྟེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པས་གཞལ་བའི་རྣམ་པ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅིག་ཤོས་སྐྱེ་བ་སྲིད་པ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ལས་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་སྲིད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚད་མའི་ཐུ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་གྲུབ་པའི་དོན་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གཞན་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་ཏེ། དེ་ནི་ཚད་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པས་མངོན་སུམ་གྱི་གྲུབ་པའི་དོན་གཞན་ཉིད་བྱ་བར་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ད་དག་སྟོབས་ཆུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟན་པོ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེ་ཚོམ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་དང་དྲལ་བས་སོ། །བཟློག་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ཉིད་དུའོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པས་ལེན་འདེབས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ངོ་ཤེས་པ
Chinese
回忆 比其他更为殊胜，意思是具有差别性。因此，对于那些怀疑和颠倒的事物加以损害，认识就会成为真正的量。从何处损害这些事物呢？对此进行解释的原因是：因为在证悟中不存在。意思是说，因为在证悟的意义中不存在这些，就像在充满燃烧火焰的大会中感到寒冷一样。然而，就像证悟的青蓝色等一样，通过比量所证成的事物，在其他时间也会被现量所损害而变成其他，难道这种情况不也适用于此吗？如果认识能够成立常恒的意义，那么在之后的时间里，通过其果的次第，以比量成立其次第，难道不会变成其他吗？如何损害刹那无常呢？对于这个疑问，提到了“另一者以”等。另一者，例如，那是青蓝色，因为它是它的儿子。就像它的儿子显现一样，通过比量等。现量则变为其他。意思是说，现量变为其他，从比量等所衡量的形态中颠倒过来。所安立的意思是所对境的意思。另一者生起是不可能的。意思是说，从现量中，另一者的比量等作为损害而生起是不可能的。为什么呢？提到了“量之首”等。因为现量对于后来成立的意义来说，是使其成为其他，这是合理的，因为它是所有量之首。比量等无法使现量成立的意义成为其他，因为它们的力量弱小。稳固者，是指通过与怀疑和颠倒等分离。颠倒，是指成为其他。如果说等 正在进行辩论，认识
English
Memory It is more excellent than others, meaning it has distinctiveness. Therefore, by harming those who are doubtful and inverted, recognition will become a true measure. From where does it harm these things? The reason for explaining this is: Because it does not exist in realization. It means that because these do not exist in the meaning of realization, it is like feeling cold in a great gathering filled with burning flames. However, just as the realization of blue, etc., how can the things proven by inference also be harmed by direct perception at other times and become other, doesn't this also apply here? If recognition can establish the meaning of permanence, then in later times, through the sequence of its results, the sequence is established by inference, wouldn't it become other? How does it harm momentary impermanence? To this doubt, it is mentioned "by the other," etc. The other, for example, that is blue, because it is its son. Like its son appearing, through inference, etc. Direct perception then becomes other. It means that direct perception becomes other, inverted from the form measured by inference, etc. Established means the meaning of the object. The other's arising is impossible. It means that from direct perception, the other's inference, etc., as harm, arising is impossible. Why? It mentions "the head of measure," etc. Because direct perception, for the meaning established later, is what makes it other, this is reasonable, because it is the head of all measures. Inference, etc., cannot make the meaning established by direct perception become other, because their power is weak. The steadfast one refers to being separated from doubt and inversion, etc. Inversion refers to becoming other. If it says, etc. is engaging in debate, recognition