Tibetan
་ལ་ལས་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའོ། །དེའི་འབྲས་བུ་ནི་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པའོ། །དེ་དག་གི་འབྲེལ་པ་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཡང་དག་པར་གནས་པ་དང་ཐ་སྙད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་དྲན་པ་དང༌། ངོ་ཤེས་བ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང༌། ངེས་བ་དང༌། རང་གིས་གཏམས་པ་ལེན་པ་དང༌། དོན་མཐོང་བ་ལ་ངོ་མཚར་དང་བྲལ་བ་དང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་དང༌། དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་དང༌། བཅིངས་པ་དང༌། ཐར་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ གཟུང་ངོ༌། །དེ་དག་གི་རྟེན་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱེ་དགེ་སློང་དག་འདི་ལ་ལས་ཡོད་དོ། །འབྲས་བུ་ཡོད་དོ། །གང་ཆོས་སུ་བརྡར་བཏགས་པ་མ་གཏོགས་པ་ཕུང་པོ་འདི་འདོར་ཞིང་ཕུང་བོ་གཞན་ཉེ་བར་ལེན་པའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་མི་དམིགས་སོ། །དེ་ལ་ཆོས་སུ་བརྡར་བཏགས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདིས་ནི་ལས་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་བརྟག་པ་བསྟན་ཏོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་འདི་ཡང་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སུ་ཡང་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ཉིད་རྟེན་ནས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།། འོན་ཏེ་རྫས་དང༌། ཡོན་ཏན་དང༌། ལས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པའི་དངོས་པོ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲོས་ཏེ། ཡོན་ཏན་དང༌། རྫས་དང༌། བྱ་བ་དང༌། རིགས་དང༌། འདུ་བ་དང་ཞེས་ཟླས་དབྱེའོ། །རིགས་ཀྱི་སྒྲས་ཁྱབ་པ་དང༌། ཉི་ཚེ་བའི་སྤྱི་རྣམ་པ་གཉིས་གཟུང་ངོ༌། །སོགས་ཀྱི་སྒྲས་བརྟག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཏེ། གང་དག་གིས་ཆོས་ཅན་ལས་ཐ་དད་པའི་ཆོས་འགའ་ཞིག་བརྗོད་པ་དཔེར་ན་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་པོའི་ཡོད་པ་ཉིད་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཚད་མའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གཟུང་ངོ༌། །ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ལ་ཁྱད་པར་ཏེ་བྱེ་བྲག་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་བསྡུ་བའོ། །དེ་དག་གིས་སྟོང་པ་ནི་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། བྲམ་ཟེ་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། སྐྱེ་མཆེ་ད་བཅུ་གཉིས་དང༌། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དག་གོ་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་བརྟག་པ་བསྟན་ཏོ། །འོན་ཏེ་ཁྱད་པར་མེད་ན་ཇི་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྒྲ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་གིས་ཡུལ་དུ་བྱེད་དེ། དེ་དག་གི་ཡུལ་དུ་མ་བྱས་ན་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཤིང༌། ཁྱད་པར་མེད་ན་སྒྲ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་འཇུག་པ་ཡང་མེད་ན་དེ་ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་ཅེ་ན། སྒྲོ་བཏགས་པས་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྒྲོ་བཏགས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་སྒྲ་དང་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གང་ལ་ཡོད་ པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གང་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་བ་སྒྲ་དང་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་དང་ཉ་བའི་ཕྱིར་ནང་གི་བརྗོད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་ཡུལ་གཅིག་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཕན་ཚུན་ལྡོག་པའི་དངོས་པོ་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་འོངས་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་བདག་ཉིད་སྒྲའི་དོན་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་དོན་དམ་པར་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ན་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བར་སྒྲའི་དོན་གྲུབ་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་བཏང་སྙོམས་སུ་མཛད་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་གླང་པོ་ཆེའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་དོན་དམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྟན་ཏེ། ཐབས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ན་ཡང་སྒྲའི་དོན་བརྒྱུད་པས་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར། དེ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡོད་པས་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་དེ་དག་ཤུགས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སླུ་བ་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ལ་འདི་ནི་སྐྱོབ་པས། མིང་ནི་གང་དང་གང་དག་གིས། །ཆོས་ནི་གང་དང་གང་བརྗོད་པ། །དེ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་དེ་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་སྒྲའི་དོན་བརྟག་པ་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ཅི་འདི་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མའི་ནོར་གྱིས་དབུལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཚིག་བཀོད་པའི་རྩོམ་པ་ཙམ་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་འདིའི་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི
Chinese
某些是善和不善。它的果是想要和不想要。它们的联系是产生和使产生的自性的特征。它的安立是真实存在和名为名言的同义词。等等的词包括忆念、认识、怀疑、确定、自己接受教诲、见义不惊、因和果的事物、以及认识它的量、束缚和解脱等等的安立。 应理解这些。这些的所依，这样组合词语。对此，薄伽梵说：比丘们，这里有业，有果。除了被命名为法的，舍弃这个蕴而取另一个蕴的作者是不可见的。对此，被命名为法的是这个，例如，有了这个则产生这个等等。这显示了对业和果之关系的考察。这个缘起也应在蕴、界、处中观察，因为它们本身就是依缘而生的。然而，实体、功德、业等等真实的事物难道不存在吗？为什么不是那些呢？说了功德等等。功德、实体、作用、种姓、集合，这样区分。种姓的词包括周遍和少分的总相两种。等等的词包括考察的自性差别，即，那些说与法性有别的某些法，例如，词的六义的存在本身是具有对境的量的境，像这样等等，应理解这些。功德等等也是它，而且是差别，即，也是特殊。这是特殊的总摄。空性是分离的意思。对此，薄伽梵说了这个：婆罗门，一切一切，指的是五蕴、十二处、十八界等。这显示了对词的六义的考察。然而，如果没有差别，那么如何
English
Some are virtuous and non-virtuous. Their fruit is desirable and undesirable. Their connection is the characteristic of the nature of being produced and causing to be produced. Their establishment is the synonym for truly existing and being called "name." The word "etc." includes mindfulness, recognition, doubt, certainty, self-acceptance of teachings, being unastonished by seeing meaning, the objects of cause and effect, as well as the measure that recognizes them, bondage, and the establishment of liberation, etc. These should be understood. The word is combined as the basis of these. Regarding this, the Bhagavan said: Bhikshus, here there is karma, there is fruit. Except for what is designated as dharma, the agent who abandons this aggregate and takes another aggregate is not visible. Regarding this, what is designated as dharma is this, for example, when this exists, this arises, and so on. This shows the examination of the relationship between karma and fruit. This dependent origination should also be observed in the aggregates, elements, and sources, because they themselves arise from dependence. However, do substances, qualities, actions, etc., truly exist? Why are they not those? Qualities, etc., are spoken of. Quality, substance, action, genus, collection, thus distinguishing. The word "genus" includes both pervasive and minor generalities. The word "etc." includes the differences in the nature of examination, that is, those who speak of certain dharmas that are different from the dharma-nature, for example, the existence itself of the six meanings of words is the object of a measure with an object, like this and so on, these should be understood. Qualities, etc., are also it, and are difference, that is, also special. This is the collection of specialities. Emptiness is the meaning of separation. Regarding this, the Bhagavan said this: Brahmin, all all, refers to the five aggregates, twelve sources, eighteen realms, etc. This shows the examination of the six meanings of words. However, if there is no difference, then how
Chinese
如是，依缘起，声音和分别念等作为对境。若不作为它们的对境，则不能言说。若无差别，则声音和分别念等也不生起，那么这如何是薄伽梵所开示的呢？ 说是假立的相等等。假立，是指在外境中假立的相的自性，声音和识的行境存在于何处，就称之为彼。依缘起，在何处假立的相是声音和识的行境之境，就称之为彼。所谓识，因为与声音相近，所以应将内在言说的自性之识的差别视为分别念。它们是因为在同一境上无错乱而一同行境的缘故。因此，这样开示说：虽无差别，然而从见互为相违之事物之门而来的外境之自性，执著于分别念的影像之自性，声音的意义就在于此。此处声音的行境并非胜义谛，因为它是超越一切分别念的缘故。然而，在世间，如果不分别，则如所喜爱的声音之意义成立一样，如是薄伽梵也对如是真如之义作中舍，以大象的姿态，为了进入胜义谛的意义，而在言说的世俗中开示，因为没有其他方便的缘故。即使是具有假立之相，也因为声音的意义通过与事物相关联的缘故。因为有证悟它的因，所以自然会证悟如是之事物，因此不可能欺骗。对此，救护者说：名是何者与何者，法是何者与何者所说，那是诸法之法性，那不在那之中。如是说。这显示了声音的意义之考察。又，难道这如同外道所遍计的事物一样，因为缺乏能证悟的量之财富，而只是以词句结构的造作作为心要吗？或者，这的证悟
English
Thus, dependent arising is objectified by sounds and conceptualizations. If they are not objectified, they cannot be expressed. If there is no distinction, then sounds and conceptualizations do not arise either. So how is this taught by the Blessed One? It is said that imputed characteristics and so on are mentioned. Imputation refers to the nature of the imputed characteristic in the external realm, where the object of sound and consciousness exists, and that is called 'that.' Dependent arising, where the imputed characteristic is the object of sound and the object of consciousness, is called 'that.' Consciousness is considered to be the distinction of consciousness, which is the nature of inner expression, because it is close to sound. They are together in the same realm because there is no confusion. Therefore, it is taught in this way: Although there is no difference, the nature of the external realm that comes from the gate of seeing mutually contradictory things, clinging to the nature of the image of conceptualization, the meaning of sound lies in this. Here, the object of sounds is not the ultimate truth, because it transcends all conceptualizations. However, in the world, if there is no distinction, just as the meaning of a beloved sound is established, so too the Blessed One abandons the meaning of suchness, and in the manner of an elephant, for the sake of entering the meaning of the ultimate truth, teaches in conventional terms, because there is no other means. Even if it has the characteristic of imputation, it is because the meaning of sound is related to things through transmission. Because there is a cause for realizing it, such things will naturally be realized, so it is impossible to deceive. On this, the protector said: 'Name is what and what, Dharma is what and what is said, that is the Dharma nature of all Dharmas, that is not in that.' Thus it is said. This shows the examination of the meaning of sound. Furthermore, is this like the things that are completely conceived by non-Buddhists, because it lacks the wealth of valid cognition that can realize it, and only the composition of word structures is the essence? Or, the realization of this