Tibetan
།གསལ་བ་བཟློག་པར་མི་བྱེད་དེ། །དེ་ལ་ཁྱེད་མེད་ཕྱིར་མིན་ནམ། །ཡུལ་དང་དབང་པོ་ལེགས་བྱས་པའི། །ངོ་བོ་གསལ་བ་འདི་ལ་ཡང༌། །ཡི་གེ་བཞིན་དུ་དགག་བྱ་སྟེ། །དེ་སྣང་སེམས་ནི་ཡོད་ན་ཡང༌། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་མངོན་སུམ་གྱི། །རིམ་གྱིས་རྟོགས་ལ་ཕྱི་ནས་གང༌། །མ་ལུས་ཡི་གེ་རྣམ་ཤེས་པ། །དེ་ཡི་དོན་ཤེས་རྒྱུ་ཅན་ཡིན། །ཐ་མའི་ཡི་གེ་རྣམས་རྟོགས་ནས། །ལེགས་བྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱས་པས། །ཡི་གེ་རྣམས་ལ་ཅིག་ཅར་དུ། །དྲན་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །རིམ་གྱིས་ཤེས་པ་ཡོད་ན་ཡང༌། །སྨྲ་བ་པོ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །དོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་དག་ལ་ནི། །དེ་ནི་ཡིད་བསྡུས་ཤེས་པར་འདོད། །རིམ་པར་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ནི། །ཁས་ ལེན་བྱེད་པ་མིན་ཞེ་ན། །བརྒྱ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ནི། །དེ་བསྡུས་ཤེས་པ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དེས་ན་ཡིག་རིམ་པ། །རྣ་བ་ཡིད་ཀྱི་སྔར་ཤེས་པ། །སྐྱེ་འགྱུར་ཡང་ན་ཕྱི་ནས་ནི། །ཅིག་ཅར་དྲན་ཤེས་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེས་ན་ཡི་གེ་དེར་གནས་མིན། །རིང་ན་གནས་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། །དེས་ན་སྒྲ་ལས་དོན་གྱི་བློ། །འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་འགྱུར། །རྣམ་པ་དང་བཅས་ཤེས་པ་ནི། །ཐམས་ཅད་དེ་ནི་རིགས་པ་ཡིན། །དེ་ལྟ་མིན་ན་འཇིག་འགྱུར་བ། །དྲན་པ་ལ་ནི་ཇི་ལྟར་སྣང༌། །འོན་ཏེ་ཡི་གེ་མི་སྣང་བའི། །གསལ་བ་ཅན་སྔར་རྟོགས་འགྱུར་བ། །གནས་པ་ཁོ་ན་དྲན་ཞེ་ན། །དེ་མིན་གསལ་སྣང་ཐལ་འགྱུར་ཕྱིར། །གནས་པ་སྔར་ནི་བསལ་ཟིན་ཏེ། །དེ་ནི་གནས་ནའང་ཡི་གེ་ཡི། །ཉམས་མྱོང་ཤེས་པའི་དུས་ཉིད་དུ། །དྲན་པ་སྐྱེས་གྱུར་རྒྱུ་གཅིག་ཕྱིར། །བ་ལང་ཞེས་བྱའི་བློ་གཅིག་ཉིད། །ཁོ་བོ་ཅག་གིས་བཀག་བྱས་མིན། །དེ་འཛིན་དོན་གཅིག་ཉིད་དག་གིས། །སྒྲ་ལ་བློ་གཅིག་འགྱུར་བ་ཡིན། །བ་ལང་སྒྲ་ལ་དེ་ཡོད་ཀྱང༌། །མྱུར་ཕྱིར་བར་མཚམས་ཆུང་བའི་ཕྱིར། །ལྷ་སྤྱིན་ལ་སོགས་སྒྲ་ལ་ནི། །དབྱེ་བ་གསལ་བར་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཡི་གེ་ལས་བྱུང་དོན་བློ་དེ། །དེ་ཤེས་པ་ཡི་རྗེས་ལས་སྐྱེས། །དེ་འདྲ་དེ་ནི་དེ་ལས་བྱུང༌། །དུ་བ་སོགས་ལས་མེ་བློ་བཞིན། །ཡིག་ལས་ཐ་དད་སྒྲ་སྣང་བ། །ཤེས་པ་རྗེས་ཐོགས་འབྱུང་བ་ཅན། །དོན་གྱི་བློ་ནི་རིག་པ་མིན། །དེས་ན་སྒྲ་བཞིན་རྗོད་བྱེད་མེད། །འབྲས་བུའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡན་ལག །རྗེས་སུ་འགྲོ་དང་ལྡོག་པ་དག །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ངེས་བྱས་པ། །དེས་ན་ཁྱབ་པ་འདིར་ངེས་ཡིན། །ཡི་གེ་མི་རྟག་ཉིད་ལ་ནི། །རྗོད་བྱེད་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །རྟག་པའི་སྒྲུབ་པ་ངོ་ཤེས་དང༌། །
Chinese
不作遮遣明，于彼汝非有，岂非故耶？ 境及诸根善作者，此之体性明者亦， 如字应遮遣，彼显现心虽有， 以彼之故现前者， 渐次证悟从何来？ 悉皆字母各识者， 彼之义解有因性。 证悟最后诸字母， 善作一切所作者， 于诸字母顿然间， 一切忆念生起转。 虽有渐次知， 然诸语者以一切， 于诸一切义之上， 彼乃意摄知所欲。 彼之次第显现者， 若谓非是许认者， 百等体性之自性， 彼摄知解不生转。 设若彼故字次第， 耳根意之先知者， 生起转或从后来， 顿然忆念识生转。 是故字母非住彼， 为证久远住故也。 是故声上义之智， 世间人等所供养。 与相俱之知者乃， 一切彼乃理路也。 若非如是坏灭者， 于念如何而显现？ 抑或字母不显现， 具明者先证悟者， 若谓唯住忆念耶？ 彼非明现成过故。 住者先前已遣除， 彼若住时字母之， 经验知之同时期， 忆念生起因同一。 谓名牛之智唯一， 我等未曾作遮遣。 彼执义一性等故， 于声一智转变也。 牛声虽有彼存在， 以速故而间隔小故， 天授等声之上乃， 差别明了证悟转。 从字所生义之智， 彼乃于彼知后所生。 彼如是者从彼生， 如从烟等火之智。 从字各异声显现， 知者随起生起性。 义之智非是觉， 是故如声无能诠。 果之名言之支分， 随行及与违逆等， 于一切中已决定， 是故周遍于此定。 字母无常性之上， 已成能诠性故也。 常之立宗与知等，
English
It does not negate clarity, Isn't it because you are not there? The essence of well-made objects and senses, Even this clarity, Like letters, should be refuted, Although that appearance-mind exists, Because of that, what comes later in the manifest, Gradual realization? All the letters are known, The meaning of that is causal. Having realized the last letters, By all the good deeds done, In an instant to the letters, All memories will arise. Although there is gradual knowledge, However, all speakers, On all the meanings, That is what is desired to be known by the mind. That very sequential appearance, If you say it is not an acceptance, The nature of hundreds and so on, That inclusive knowledge will not arise. If that is the case, the sequence of letters, The ear's mind knows before, It will arise or from later, A sudden memory will arise. Therefore, the letter does not reside there, Because it is realized to reside for a long time. Therefore, from the sound, the mind of meaning, Is worshiped by the people of the world. The knower with aspects, All of that is reason. If it is not like that, the destroyer, How does it appear to memory? Or the invisible letter, The clear one who first realizes, If you say only the resident is remembered? That is not the case, because clarity appears as a fallacy. The resident has already been removed before, If it resides, the letter's, At the same time as the experience of knowing, Memory arises because the cause is the same. The mind called "cow" is one, We have not made a negation. Because they hold the same meaning, The sound changes into one mind. Although the sound of the cow has that, Because it is fast and the interval is small, On the sound of the god-given and so on, The difference is clearly realized. The mind of meaning arising from letters, That is born after knowing it. That is born from that, Like the mind of fire from smoke and so on. The sound appearing different from the letters, The knower has the nature of arising subsequently. The mind of meaning is not awareness, Therefore, like sound, there is no expression. The branch of the term of the fruit, Following and reversing, In everything it is determined, Therefore, the pervasion is determined here. On the impermanence of letters, It has become the expressive nature. The establishment of permanence and knowledge, etc.,
Tibetan
རྗེས་དཔག་དག་ཀྱང་བསལ་ཟིན་ཏོ། །མི་ཤེས་པས་རང་ཚིག་སོགས་དང༌། །འགལ་བར་རྩོད་པར་བྱས་པ་ཡིན། །གང་ཕྱིར་རྟག་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི། །ཁྱེད་ལ་དེ་ཀུན་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །རྟག་པའི་ངག་ནི་ཡོད་པ་ན། །གསལ་བྱེད་རིགས་མིན་དཔྱད་ཟིན་ཏེ། །གོ་རིམས་ལ་སོགས་མི་ལྡན་དང༌། །རྟག་ཏུ་མ་དམིགས་པ་ཡི་ཕྱིར། །ཆོས་ཅན་ཐ་དད་མ་བརྟགས་པར། །གཞི་མ་གྲུབ་པར་གང་བརྗོད་དེ། །རྗེས་དཔག་མཚན་ཉིད་མི་ཤེས་ ཕྱིར། །གང་ཕྱིར་སྣང་འགྱུར་ཆོས་ཅན་ཡིན། །ཉ་བ་ལ་སོགས་རྣམས་ལ་ཡང༌། །མ་དཔྱད་རབ་ཏུ་གྲུབ་དོན་གང༌། །ཤེས་པ་ལ་ནི་གང་སྣང་བ། །དེ་ཙམ་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་བཤད། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་རྩོད་པ་འདི། །སྨྲ་པོ་རྣམས་ལ་འཇུག་པ་ཡིན། །འདོད་པས་བཀོད་པའི་བྱེ་བྲག་ལ། །རྩོད་པ་སུ་ལའང་ཡོད་མ་ཡིན། །དེས་ན་ཁྱད་པར་མེད་བསྟན་པ། །ཁྱད་པར་དུ་ནི་རྣམ་རྟོག་པ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །འཇུག་པ་ཁོ་ན་ལ་གནོད་འགྱུར། །བསྐུལ་པ་ལས་ནི་སྐྱེས་པའི་བློ། །ཚད་མ་ཡིན་ཏེ་སྐྱོན་བྲལ་བའི། །རྒྱུ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྐྱེད་ཉིད་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་སོགས་ཀྱང་རྣམ་དཔྱད་བྱ། །དག་ཅིང་རྟག་པའི་དོན་འབྲེལ་པའི། །བསྐུལ་བའི་ལས་ནི་སྐྱེས་པའི་བློ། །ཕྱོགས་ཡིན་ཞེ་ན་གཞན་བརྟེན་ནས། །གཞི་མ་གྲུབ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེ་ཡི་གནས་སྐབས་རྟག་པ་ཉིད། །དེ་ལས་གཞན་པ་མི་རྟག་ཡིན། །དེ་ཡི་གནས་སྐབས་ཉིད་ལོག་ན། །ཅི་ཞིག་གནས་པར་འདོད་པ་ཡིན། །དབང་པོ་འབའ་ཞིག་གིས་བཟུང་ཉིད། །གཏན་ཚིགས་སུ་ནི་འདིར་རྟོག་ན། །སྔར་གནོད་བྱས་པའི་རིགས་ཀྱིས་ནི། །འཁྲུལ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་སྣང་བའི་དབང་ཤེས་ལ། །རྒྱུ་ཡིན་དབང་པོས་བཟུང་བར་འདོད། །རྟག་པ་རྒྱུ་ཉིད་མ་ཡིན་པར། །དིར་ནི་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །དེ་འདྲའི་དོན་ལ་རྒྱུ་ཉིད་ནི། །ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་གྲུབ་པ་ཡིན། །དེ་ལྟ་མིན་ན་དུ་སོགས་ལའང༌། །ཀུན་ལ་རྣམ་པར་བརྟག་འདི་མཚུངས། །ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཀུན་རྫོབ་པའི། །སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་ལ་སོགས་པ། །བརྩལ་མ་ཐག་འབྱུང་ཤེས་འབྲས་བུ། །རྩོམ་བྱེད་ཉིད་དུའང་གྲུབ་པ་མིན། །འགོག་པ་དག་ནི་འཇིག་བདག་ཉིད། །འདོད་མིན་གང་ཕྱིར་ཟག་བཅས་པས། །སོ་སོར་བརྟགས་པས་འགོག་པ་གང༌། །བྲལ་བ་འང་སོ་སོ་སོ་སོ་ཡིན། །སྐྱེ་བ་གཏན་དུ་གེགས་བྱེད་པ། །འགོག་གཞན་སོ་སོར་བརྟགས་མིན་པས། །དེ་ཕྱིར་གྲུབ་མཐའ་མི་ཤེས་པ། །ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ནི་བསླད། །རང་བཞིན་མེད་ཕྱིར་འགོག་དང་མཁས། །བརྩལ་མ་ཐག་ལས་བྱུང་བ་མིན། །གྱོ་མོ་སྣང་བའི་ཚོགས
Chinese
后来的推论也已经驳斥完毕了。因为不了解，所以对自己的话等，作出了相违的辩论。因为对于常法的一方，你那里那些都会成立。如果常法的语言存在，那么阐明者不是同类，就已经考察完毕了，因为不具备次第等，并且恒常不明显。没有考察有法差别的情况下，说什么基础不成立呢？因为不了解后来的推论的定义。因为显现变化是有法。对于渔夫等也是，没有考察就说完全成立是什么意思呢？对于意识来说，显现什么，仅仅说那个是有法。对于那个本身，这个争论，是针对论者们而说的。对于随欲安立的差别，任何人都不会有争论。因此，显示没有差别，特别地进行分别，对于所有后来的推论，仅仅会对运用造成损害。从劝勉中产生的智慧，是量，因为没有过失的，各种因产生。名为“因为是产生的”等也需要详细分析。清净且与常义相关的，从劝勉的行为中产生的智慧，如果是宗，那么依赖于其他，会成为基础不成立的过失。它的状态是常法本身，从那以外的是无常。如果它的状态本身消失，那么你认为什么会存在呢？仅仅由根所取，如果在这里认为是理由，那么用先前造成损害的同类，不会认为是错乱。对于自己的显现的根识，认为是因，由根所取。常法不是因本身，这在这里已经完全成立了。对于那样的事物，因本身，对于一切也都是成立的。如果不是那样，那么对于烟等，对于一切这种分别也是相同的。对于我们来说，世俗的，各个分别的断灭等，不是立刻产生的智慧的果，也不是作者本身成立。断灭等是坏灭的自性，无论是否愿意，因为是有漏的，通过各个分别的断灭，分离也是各个各个。永久阻碍产生，其他的断灭不是各个分别，因此，因为不了解宗派，被邪见的我慢所蒙蔽。因为无自性，所以断灭和巧，不是立刻产生的。如幻的显现之集合。
English
Later inferences have also been refuted. Because of not understanding, there were contradictory arguments against one's own words, etc. Because for the side of permanence, all those will be established for you. If the language of permanence exists, then the clarifier is not of the same kind, it has already been examined, because it does not possess order, etc., and is not always obvious. Without examining the difference of the subject, what is said to be the unestablished basis? Because the definition of later inference is not understood. Because appearance and change are the subject. For fishermen, etc., what is the meaning of saying it is completely established without examination? For consciousness, whatever appears, it is said that only that is the subject. For that itself, this dispute is directed at the debaters. For the distinctions established by desire, no one has a dispute. Therefore, showing no difference, especially distinguishing, for all later inferences, it will only harm the application. The wisdom arising from exhortation is valid, because it is free from faults, caused by various causes. "Because it is produced," etc., also need to be analyzed in detail. Pure and related to the meaning of permanence, the wisdom arising from the act of exhortation, if it is the thesis, then relying on others, it will become the fault of the unestablished basis. Its state is permanence itself, other than that is impermanent. If its state itself disappears, then what do you think will remain? Only taken by the senses, if it is considered as a reason here, then with the kind that has previously caused harm, it will not be considered a delusion. For the sensory consciousness of one's own appearance, it is considered the cause, taken by the senses. Permanence is not the cause itself, this has been completely established here. For such a thing, the cause itself is established for everything. If it is not so, then for smoke, etc., this distinction is the same for everything. For us, the conventional, the separate cessation of analysis, etc., is not the fruit of wisdom that arises immediately, nor is the author himself established. Cessations, etc., are the nature of destruction, whether willing or not, because it is contaminated, through the separate cessation of analysis, separation is also separate and separate. Permanently hindering arising, other cessations are not separate analysis, therefore, because of not understanding the tenets, obscured by the arrogance of wrong views. Because of no self-nature, cessation and skillful, are not produced immediately. A collection of illusory appearances.