Tibetan
། །རྐན་སོགས་སྒྲ་ཙམ་ཡིག་རྟེན་མིན། །ཕྲ་བ་ཉིད་ཕྱིར་གསལ་རྣམས་ལ། །རིགས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ངེས་བཟུང་དང༌། །ཡང་དེའི་དབང་གིས་དོན་རྣམས་ལ། །ཁྱབ་ཉིད་ཡིན་ཡང་རིམ་མི་འཛིན། །དེས་ན་སྒྲ་ཙམ་གྱི་ཡོན་ཏན། །ཐམས་ཅད་རྟག་ཉིད་དུ་གནས་པ། །ཡི་གེའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ན། །དོན་གྱིས་དབྱེ་བ་རྟོགས་མ་ཡིན། །གཞན་ཡང་ཇི་སྲིད་ཡིག་ཡོད་པ། །སྒྲ་ཙམ་རིགས་ཐ་དད་སྒྲ་ལ། །མངོན་པར་གསལ་བའི་རྒྱུར་འཇུག་པའམ། །ཡང་ན་གསལ་བ་དེ་ལྡན་ན། །དེས་ན་གསལ་བྱེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །སྒྲ་ནི་རྟག་ཏུ་དམིགས་པར་འགྱུར། །དེས་ན་ཁྱོད་ལ་གསལ་རིམ་གྱིས། །བདག་ཉིད་ཡི་གེའི་རིམ་རིགས་མིན། །གསལ་བ་དང་འབྲེལ་ངོ་བོ་རུ། །རིགས་རྣམས་གནས་པར་གྱུར་པ་ན། །གསལ་བ་རྣམས་ལའང་རྟག་པ་ཉིད། །བཟློག་པར་དཀའ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར། །རིགས་དང་འབྲེལ་པའི་ངོ་བོ་རུ། །གསལ་བ་རྣམས་ཀྱང་གནས་ཡིན་ན། །རིགས་ལའང་མི་རྟག་ཉིད་དུ་ནི། །ཁྱེད་མི་འདོད་ཀྱང་ཐལ་བར་འགྱུར། །མངོན་པར་གསལ་བར་མི་འཐད་པར། །སྔར་ནི་བསྟན་པར་བྱས་ཟིན་པས། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི། །ཁྱེད་ཀྱི་ཡི་གེའི་རྟོགས་བྱེད་མིན། །དུས་གཅིག་ཁྱབ་ཅིང་རྟག་པ་ཡང༌། །སྔར་ནི་བ་ཀག་པ་ཁོ་ན་ཡིན། །དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཡི་གེ་བཞིན། །འགའ་ཞིག་གིས་གསལ་བྱས་མ་ཡིན། །ཡི་གེ་རྣམས་ནི་གསལ་བྱས་ན། །འདི་ནི་རྟོགས་ པའི་ཡན་ལག་མིན། །གཞན་ལས་ཁྱད་པར་མེད་ཕྱིར་དང༌། །གཞན་དུ་མེད་ཕྱིར་དེ་རྟག་མིན། །དེས་ན་ཡི་གེའི་གོ་རིམས་དང༌། །ཐུང་དང་རིང་དང་ཆེས་རིང་དང༌། །དེ་དག་དུས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་བས། །སྒྲ་ཙམ་ཁྱད་བར་ཅན་དུས་ཀྱི། །རྣམ་དབྱེ་དེ་དག་རིགས་མ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཁྱེད་ལ་རྟག་པ་ཡི། །དེ་འདྲའི་ཚིག་གི་ཆོས་ཡོད་མིན། །དེས་ན་ཡི་གེ་མི་རྟག་པར། །སྨྲ་ལ་ཚིག་ནི་མི་རྟག་གྲུབ། །གལ་ཏེ་གསལ་བྱེད་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས། །འདིར་ནི་གསལ་བར་རིགས་འགྱུར་ན། །གཞན་གྱི་ཆོས་ཀྱང་ཡན་ལག་ཉིད། །རྟ་ཡི་ཤུགས་སོགས་བཞིན་དུ་འགྱུར། །སྒྲ་ཀུན་རྟག་པ་ཉིད་ལ་ནི། །དོན་གྱིས་གོ་བ་སུན་ཕྱུང་ཟིན། །མི་རྟག་ཀྱང་ནི་དོན་རྟོགས་པའི། །རྒྱུ་ཉིད་དུ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱས། །གང་ཞིག་གང་གིས་བརྗོད་འདོད་ལས། །འབྱུང་བར་བརྗོད་འདོད་གཞན་པ་ལས། །ཡི་གེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ནི། །དེ་ཡི་རྗེས་ཐོགས་ལ་དེ་ཐོས། །སྔ་མའི་ཡི་གེ་རྟོགས་བྱུང་བའི། །ཡང་དག་རིག་པ་མྱུར་ཐོས་མིན། །མྱུར་དུ་ཐོས་པ་མ་ཡིན་པ། །དེ་ནི་དེ་དྲན་ལ་ལྟོས་ནས། །ཕྱི་ནས་རང་ཉིད་དྲན་པར་བྱེད། །དེ་དག་སྐྱེ་དང་འ
Chinese
། ། 喉咙等仅仅是声音，不是文字的依据。 因为细微的缘故，对于显现的一切， 种类的法是确定把握的， 又因为它的力量，对于一切事物， 虽然是普遍的，但不依次执著。 因此，仅仅声音的功德， 一切都恒常存在， 如果随顺文字， 就不能理解意义的差别。 此外，只要文字存在， 仅仅声音的各种不同种类， 要么进入显现的原因， 要么具有显现， 因此，因为有显现的原因， 声音就恒常成为对境。 因此，对于你来说，通过显现的次第， 本身不是文字的次第种类。 如果种类存在于与显现相关的自性中， 那么对于显现的一切，也是恒常的， 就会成为难以推翻的过失。 如果显现的一切也存在于与种类相关的自性中， 那么对于种类来说，也是无常的， 即使你不愿意，也会成为过失。 以前已经阐述过不适合显现， 像那样进行理解， 就不是你的文字的理解方式。 同时普遍且恒常的， 以前仅仅是哇嘎。 对于一切事物，就像文字一样， 不是被某些事物显现的。 如果文字被显现， 这就不是理解的支分。 因为与其他的没有差别， 并且因为不存在于其他地方，所以它不是恒常的。 因此，文字的顺序， 以及短、长和非常长， 这些都是时间的差别， 仅仅声音的差别，时间的， 这些差别不是种类。 因此，对于你来说，没有恒常的， 像那样的词的法。 因此，对于说文字是无常的， 词就是无常的成立。 如果通过显现的原因， 在这里显现成为种类， 那么其他的法也是支分， 就像马的力量等一样。 对于一切声音都是恒常的， 意义上的理解已经被驳斥了。 虽然是无常的，但是对于理解意义的， 已经成立为原因。 凡是从什么想要表达的意愿中， 从其他的想要表达的意愿中产生， 文字产生， 那么就在它的后面听到它。 对于先前文字的理解产生的， 正确的知识不是快速听到的。 不是快速听到的， 那是因为依赖于对它的回忆， 之后自己会回忆起来。 那些产生和
English
|| Throat, etc., are merely sounds, not the basis of letters. Because of their subtlety, for all that is manifest, The dharma of categories is definitely grasped, And also by its power, for all things, Although it is pervasive, it does not grasp sequentially. Therefore, the qualities of mere sound, All abiding in permanence, When following letters, The distinctions of meaning are not understood. Furthermore, as long as letters exist, Mere sounds of different categories, Either enter as the cause of manifestation, Or possess that manifestation, Therefore, because there is a cause of manifestation, Sound always becomes an object of focus. Therefore, for you, through the order of manifestation, The self is not a category of letter order. If categories exist in the nature related to manifestation, Then for all that is manifest, there is also permanence, It will become an irrefutable fault. If all that is manifest also exists in the nature related to categories, Then for categories also, there is impermanence, Even if you do not want it, it will become a fault. It has already been shown that it is not suitable for manifestation, Since it has already been explained before, To understand in that way, Is not your way of understanding letters. Simultaneously pervasive and permanent, Before, it was only "wa ga". For all things, like letters, It is not manifested by some things. If letters are manifested, This is not a branch of understanding. Because there is no difference from others, And because it does not exist elsewhere, it is not permanent. Therefore, the order of letters, And short, long, and very long, These are distinctions of time, The distinctions of mere sound, of time, These distinctions are not categories. Therefore, for you, there is no permanent, Such a dharma of words. Therefore, for those who say letters are impermanent, Words are established as impermanent. If through the causes of manifestation, Here, manifestation becomes a category, Then other dharmas are also branches, Like the power of a horse, etc. For all sounds being permanent, The understanding of meaning has already been refuted. Although it is impermanent, it has been established as the cause of understanding meaning. Whatever arises from the desire to express something, From other desires to express, Letters arise, Then one hears it following it. The correct knowledge arising from the understanding of the previous letter is not heard quickly. Not being heard quickly, That is because it depends on remembering it, Afterwards, one remembers oneself. Those arising and
Tibetan
ཛིན་པ་ཡི། །ཤེས་པ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །སྐྱེས་བུས་བྱས་པའི་ཡིག་གོ་རིམས། །འདི་ནི་སྐྱེད་དང་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཚིག་རྣམས་སོ་སོ་ལ། །ཡིག་རྣམས་ཐ་དད་ཅེས་ནི་གསལ། །འདུལ་བསྙོན་ལྕུག་མ་ཤིང་ཏ་ལ། །ཞེས་སོགས་རིམ་པའི་བྱེ་བྲག་ཕྱིར། །དེ་དག་དེ་འདྲའི་རིམ་པ་ཡིས། །དོན་ཐ་དད་པ་སྟོན་བྱེད་ཡིན། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་གསལ་བ་ཡི། །དེ་ནི་དོན་རྟོགས་ཆེད་དུ་ནི། །སྒྲ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས། །ཡི་གེ་ཁོ་ནས་རྟོགས་ནུས་པས། །དེར་ནི་བརྟགས་པ་དོན་མེད་ཡིན། །སྣང་བ་མ་མཐོང་བ་ཡི་ཕྱིར། །འདི་ནི་མེད་པར་ངེས་པར་འགྱུར། །འདི་ནི་མི་སྣང་བ་ཡིན་ན། །རྟགས་བཞིན་ཤེས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་ཤེས་ལ། །རྒྱུ་ཡི་ངོ་བོར་གནས་པའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་ཤེས་བྱེད་འདོད་ཅེ་ན། །མི་བཞིན་རྟག་ཏུ་ཤེས་བྱེད་འགྱུར། །དེ་བཞིན་བརྡ་ནི་མ་གཏོགས་དང༌། །ཡི་གེ་རྣམས་ནི་མ་ཐོས་ཀྱང༌། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་དོན་ཤེས་ནི། །འབྱུང་འགྱུར་ནུས་རྒྱུ་ཉེར་གནས་ཕྱིར། །འདི་ལྟར་འདི་ནི་རྟག་ཡོད་པ། །འདི་ལ་ལྟོས་པ་ཅུང་ཟད་མེད། ། སྒྲ་ཙམ་བརྡ་ཡིག་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །དེ་གསལ་མ་ཡིན་མ་མཐོང་ཕྱིར། །ཤེས་པ་གསལ་བ་ཡིན་ཞེས་བཤད། །དེ་ཡི་ཤེས་པ་རིག་མ་ཡིན། །དེས་ན་གསལ་བར་བྱེད་འདི་ལ། །བརྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་དོན་མེད་འགྱུར། །སྒྲ་ཙམ་གྱིས་ནི་ལེགས་བྱས་ཅན། །ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་སྐྱེད་པ་ན། །མཐའ་མའི་སྒྲ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །སྒྲ་ནི་བློ་ལ་སྣང་བར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་དེ་ཡང་དེ་ཡིས་འདིར། །རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་བརྟགས་པ་ཡིན། །དེ་ལ་ཡང་ནི་སྒྲ་གཞན་ལ། །སྣང་བར་འགྱུར་བར་མཚོན་མ་ཡིན། །གང་དག་གིས་ཀྱང་གསལ་བ་ལ། །རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་སྒྲ་ཙམ་གྱིས། །སྐྱེ་བ་ཉིད་དང་གསལ་བ་ཉིད། །སེམས་པ་དེ་དག་ལ་རིམ་འགལ། །ཆ་ཤས་མེད་ལ་རིམ་གྱིས་ནི། །སྐྱེ་བ་དང་གསལ་འཐད་པ་ཡིན། །ངོ་བོ་གཅིག་ལས་ཕྱི་མེད་ཕྱིར། །དེ་དག་རྟག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཆ་ཤས་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་པས། །ཇི་ལྟར་ཡིག་རེས་དོན་སྟོན་མིན། །གསལ་ཆའང་ཅིས་ན་དེ་ལྟར་མིན། །མ་མཐོང་གསལ་ཆ་ཅི་ཕྱིར་བརྟགས། །གལ་ཏེ་སྒྲ་གཅིག་གིས་ལྷན་ཅིག །སྐྱེད་དང་གསལ་བར་བྱས་ཤེ་ན། །ཤིན་ཏུ་གསལ་གྲུབ་པ་ཡི་ཕྱིར། །ཡི་གེ་གཞན་ནི་སྦྱོར་བ་ཡིན། །གང་ཕྱིར་འདོགས་དཀའ་འདི་ཡི་ནི། །རང་བཞིན་དེ་ནི་དེ་ལྟར་བྱས། །མཚུངས་པའི་དུས་ལྡན་ཡིག་གཞན་གྱིས། །སླར་ཡང་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད། །དེ་ཉིད་དམ་ནི་གཞན་གཅིག་གིས། །ཅི་ཕྱིར་བཟླས་ནས་ཡང་དང་ཡང༌།
Chinese
执持的，依靠诸识之后，士夫所造的文字次第，此乃生和因。因此，对于各个词，文字各异是明显的。调伏、诤讼、嫩枝、芒果树，等等次第的差别，那些以那样的次第，显示不同的意义。因此，为了明白那明显的意义，声明家们完全观察。因为仅仅依靠文字就能明白，在那里观察没有意义。因为没有见到显现，这必定会变成不存在。如果这是不显现的，就会像征相一样被了解。仅仅存在就能了解它，因为存在于因的自性中。如果说那是能知，就会像人一样恒常成为能知。同样，即使没有表示，即使没有听到文字，也能明白从中产生的意义，因为是产生、变化、能力、因、近住。如此这般，这是恒常存在的，对此没有丝毫依赖。 仅仅声音、表示、文字，也不能显明它，因为没有见到。说是知识是显明的，那知识不是明。因此，对于这个能显明的，观察本身也会变得没有意义。仅仅声音，就能使善作者，完全成熟、产生时，与最后的声音一起，声音会在心中显现。如此，那也因此在这里，是无缘无故的观察。在那之上，也不能表示会显现其他的声音。无论谁，对于显明的，次第产生的仅仅是声音，产生本身和显明本身，对于那些心思是次第相违的。对于无分，次第的产生和显明是合理的。因为从一个自性之外没有其他的，那些是恒常变化的。因为是有分，如何一个字不能显示意义？显明的部分为何不是那样？为何观察没有见到的显明部分？如果一个声音一起，产生和显明，因为已经成立非常显明，其他的文字是结合。因为难以安立，此的自性是那样做的。相似的同时具有的其他文字，再次明显地显明。为何是那一个或者其他的，反复地重复？
English
By holding on to, after relying on the various consciousnesses, the order of letters created by individuals, this is the cause of arising. Therefore, it is clear that for each word, the letters are different. Subduing, dispute, tender branch, mango tree, etc., due to the differences in sequence, those, with such a sequence, show different meanings. Therefore, in order to understand that clear meaning, the grammarians completely examine. Because it can be understood only by relying on letters, there is no point in examining there. Because the appearance is not seen, this will definitely become non-existent. If this is invisible, it will become known like a sign. Just by existing, it can be understood, because it exists in the nature of the cause. If it is said that it is knowable, it will always become knowable like a person. Similarly, even without indication, even without hearing the letters, one can understand the meaning that arises from it, because it is arising, change, ability, cause, and close dwelling. Thus, this is always existing, and there is no dependence on it. Just sound, indication, and letters, cannot make it clear, because it is not seen. It is said that knowledge is clear, that knowledge is not clear. Therefore, for this that makes clear, examination itself will also become meaningless. Just by sound, when the well-doer is fully matured and produced, together with the final sound, the sound will appear in the mind. Thus, that too, because of that here, is a causeless examination. On that, it cannot be shown that other sounds will appear. Whoever, for the clear, the gradual arising is only sound, the arising itself and the clear itself, for those minds, are contradictory to the sequence. For the indivisible, the gradual arising and clear are reasonable. Because there is no other than one nature, those are constantly changing. Because it is with parts, how can one letter not show meaning? Why is the clear part not like that? Why examine the unseen clear part? If one sound together, arises and makes clear, because it has been established as very clear, the other letters are combined. Because it is difficult to establish, the nature of this is done that way. Other letters with similar timing, again clearly make clear. Why is it that one or the other, repeatedly repeated?