Tibetan
དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། ཞི་བ་འཚོ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། ཞི་བ་འཚོ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཏཏྟྭ་སཾ་གྲ་ཧ་ཀཱ་རི་ཀཱ། བོད་སྐད་དུ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རང་བཞིན་དབང་ལྡན་གཉིས་ཀ་དང༌། །བདག་སོགས་བྱེད་དང་བྲལ་གཡོ་བ། །ལས་དང་དེ་འབྲས་འབྲེལ་པ་དག །རྣམ་པར་གཞག་ལ་སོགས་པའི་རྟེན། །ཡོན་ཏན་རྫས་དར་བྱ་བ་དང༌། །རིགས་དང་འདུ་སོགས་ཁྱད་པར་གྱིས། །སྟོང་དང་སྒྲོ་བཏགས་རྣམ་ཅན་ནི། །སྒྲ་དང་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །མཚན་ཉིད་གསལ་དང་ལྡན་པ་ཡི། །ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་གཏན་ལ་དབབ། །ཆ་ཤས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བས་ཀྱང༌། །འདྲེས་པ་གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་མིན། །མི་འཕོ་ཐོག་མཐའ་མེད་པ་ཅན། །གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་དག་དང་འདྲ། །སྤྲོས་པ་ཀུན་གྱི་ཚོགས་དང་བྲལ། །གཞན་གྱིས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་དང༌། །རང་དབང་ཐོབ་ལ་མི་བརྟན་པ། །འགྲོ་ལ་ཕན་པ་མཛད་བཞེད་པས། །བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་མི་ཉུང་བས། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་བདག་གྱུར་པ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ནི། །གང་གིས་ གསུངས་པ་སྨྲ་བའི་མཆོག །ཀུན་མཁྱེན་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། །དེ་ཉིད་རྣམས་ནི་བསྡུ་བར་བྱ། །ནུས་པ་མ་ལུས་དང་ལྡན་པའི། །གཙོ་བོ་ཉིད་ནི་འབའ་ཞིག་ལས། །འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་རབ་སྐྱེ་སྟེ།། དེ་དངོས་ཅན་ཉིད་ཡང་དག་པར། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་ཡི་བདག་ཉིད་ལ། །ནུས་པ་འབྲས་བུ་དོན་ཡོད་མིན། །དེ་ནི་བྱ་བར་མི་ནུས་ཏེ། །ངོ་བོ་མེད་ཕྱིར་མཁའ་པད་བཞིན། །མེད་པར་མཚུངས་ན་ཅི་ཡི་ཕྱིར། །སཱ་ལུའི་ས་བོན་ལ་སོགས་པའི། །བྱེ་བྲག་ཕྱིར་ན་ངེས་པ་ཡི། །ཉེར་ལེན་ལེན་བྱེད་གཞན་མ་ཡིན། །སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །དངོས་པོ་ཀུན་ལ་སྐྱེ་འགྱུར་ཏེ། །འདི་ཀུན་ལ་ནི་དེ་བདག་ཉིད། །ཁྱད་པར་ཁྱད་པར་མེད་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡི་ནུས་པ་ངེས་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལྟ་མིན་ཞེས་ལན་མི་རུང༌། །གང་ཕྱིར་ནུས་པའི་རྒྱུ་དག་གིས། །ནུས་པར་འོས་པའི་འབྲས་ཉིད་བྱེད། །ཁྱད་པར་བྱར་མེད་གང་ཡིན་པ། །དངོས་པོ་མེད་དང་འགྱུར་བ་མེད། །གྱུར་ན་བདག་ཉིད་ཉམས་གྱུར་ཕྱིར། །དེ་དག་གིས་དེ་ཇི་ལྟར་བྱེད། །དེ་ལྟར་འབྲས་ཉིད་མི་རུང་ཕྱིར། །ཅི་ཞིག་བྱེད་པས་རྒྱུ་རུ་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ས་བོན་ལ་སོགས་པ། །རྒྱུ་ཡི་དངོས་པོར་ཡང་མི་འགྱུར། །གསལ་བ་འདི་ནི་བདེ་སོགས་ཀྱི། །རྫས་ འགྲོའི་བར་ནི་གསལ་བར་སྣང༌། །རབ་ཏུ་གདུང་དང་བཏང་སྙོམས་སོགས། །འབྲས་བུ་འདི
Chinese
《真实性摄略颂》 寂护著 《真实性摄略颂》 寂护 印度语：Tattvasaṁgrahakārikā。 藏语：དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ།（真实性摄略颂）。 顶礼圣妙吉祥童子！ 自性自在二者与，我等作者离动者，业及彼果关联者，安置等之所依处，功德实物渐增事，种姓和合等差别，空与增益具相者，声与识之行境者，具足性相明晰者，二量成立而决定。 极微细分亦不与，混合异体之自性，不移无始亦无终，影像等彼诸相类，远离一切戏论聚，非由他者所证知，获得自主不坚固，欲作利乐有情事，无数劫中不厌倦，成为大悲之自性，缘起法者何者所， 宣说彼乃语中尊，敬礼一切智者彼，摄略彼等真实性。 具足一切诸能力，唯独自主彼性中，果之差别极增长，彼是实有性真实。 设若因之自性中，能力果实无意义，则彼不能作事业，本体空故如空莲，若与无同为何故，稻种等之差别，若谓差别乃决定，近取能取非他者。 一切生法亦皆于，一切事物生变化，此于一切彼自性，无有差别之差别，因此能力乃决定，如是不应作是说，何故能力之因等，能作堪能之果实，无有差别为何者，无实事物及不变，若变自性已失坏，彼等如何能作彼，如是果实皆不可，以作何事而成因，是故种子等诸物，亦不成因之实物。 此等显现乃是乐，实物 行之显现中间显，极度苦恼及舍弃等，此等果实
English
The Condensed Verses on Reality By Śāntarakṣita The Condensed Verses on Reality Śāntarakṣita In Sanskrit: Tattvasaṁgrahakārikā. In Tibetan: de kho na nyid bsdus pa'i tshig le'ur byas pa (The Condensed Verses on Reality). Homage to the noble Mañjuśrīkumārabhūta! Both nature and Īśvara, and the self and other agents devoid of movement, actions and their results, those related, the bases of arrangement and so forth, qualities, substances, increase, actions, kinds, combinations, and other distinctions, emptiness and imputation, those with characteristics, those that are the objects of sound and knowledge, those endowed with clear characteristics, are determined by the two kinds of valid cognition. Even extremely subtle parts are not mixed with the nature of other entities, immutable, without beginning or end, like reflections and so forth, devoid of all assemblies of elaboration, not realized by others, not dependent on obtaining autonomy, wishing to accomplish benefit and happiness for beings, not weary in countless eons, having become the nature of great compassion, the one who spoke of dependent origination, He is the best of speakers. Having paid homage to that omniscient one, I will condense those realities. From the single nature of the lord, endowed with all powers, the distinctions of results greatly increase; that is truly the nature of reality. If in the nature of the cause, the power of the result is meaningless, then it cannot perform an action, because its essence is empty, like a sky lotus. If it is the same as non-existence, then why is there a difference in rice seeds and so forth? If you say that the difference is definite, then the proximate cause and the agent are not other. All phenomena that are subject to arising also arise in all things; in all of these, that is its nature, the difference of no difference. Therefore, the power of this is definite; it is not right to say that it is not so. Because the causes of power, etc., produce the result that is fit for power. Whatever has no difference to be made, is unreal and unchanging. If it changes, its own nature is destroyed. How can those things do that? Therefore, the result itself is not possible. By doing what does it become a cause? Therefore, seeds and so forth do not become the reality of the cause. This clarity is the substance of happiness and so forth. It appears clearly in the middle of the path of beings. Extreme suffering, equanimity, and so forth, these results.
Tibetan
་ལ་དམིགས་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཕྱིར་དེ་བདག་ཅན་ལས་བྱུང༌། །དེ་རིགས་རྗེས་འགྲོ་མཐོང་ཕྱིར་ཏེ། །བུམ་སོགས་བྱེ་བྲག་བཞིན་གཙོ་བོ། །དེ་ཡང་ཡིན་ཞེས་སེར་སྐྱ་སྨྲ། །འདི་ལ་བློ་བཟང་རྣམས་འཆད་པ། །ཡོད་པ་ལ་ཡང་ཀླན་ཀ་མཚུངས། །དེ་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་ལན་གང་ཡིན། །བློ་བཟང་རྣམས་ཀྱི་འང་དེ་དང་འདྲ། །གལ་ཏེ་ཞོ་སོགས་འོ་མ་སོགས། །བདག་ཉིད་ལ་ནི་རྣམ་ཀུན་ཡོད། །རྒྱུ་ལ་སོགས་དང་འདྲ་བདག་ཉིད། །ཡོད་པ་དེ་དག་ཅི་ཞིག་སྐྱེ། །འབྲས་བུ་དེ་རྒྱུས་བསྐྱེད་བྱ་མིན། །ཡོད་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་རིག་པ་བཞིན། །དེ་ཕྱིར་མངོན་འདོད་རྒྱུ་མིན་ཏེ། །བསྒྲུབ་བྱ་མེད་ཕྱིར་བདག་མཆོག་བཞིན། །གལ་ཏེ་གསལ་སོགས་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཁྱད་པར་གྱུར་པ་འགའ་ཞིག་ལ། །འདི་ནི་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱིས་བྱེད་ན། །ཐ་སྙད་དུ་ནི་འགྱུར་བ་མིན། །གལ་ཏེ་སྔ་ན་དེ་ཡོད་ན། །དེ་ལྟར་ཅི་ཡང་ལན་མ་ཐེབས། །འོན་ཏེ་དེ་མེད་དེ་དག་ལས། །མེད་པར་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པས་ན། །ཉེར་ལེན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད། །ངེས་པ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མེད། །ནུས་པ་མེད་ཅིང་བྱ་བའང་མེད། །བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། །འདི་ནི་འབྲས་བུ་ཅི་ཡང་མེད། །དེ་ཕྱིར་རྒྱུ་ཡི་ཐ་སྙད་ཀྱང༌། །འཐད་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་བྱེད་ཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་བཟློག་པ་དང༌། །ངེས་པ་སྐྱེད་བྱེད་དེ་ལྟ་བུར། །འདི་ནི་རིགས་པས་འཐད་མ་ཡིན། །ཐེ་ཚོམ་དང་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག །རྟག་ཏུ་གནས་ཕྱིར་བཟློག་ཏུ་མེད། །ངེས་པ་སྐྱེ་བའང་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་ཀུན་དོན་མེད། །ཡང་ན་ངེས་པ་མེད་པ་ནི། །སྒྲུབ་བྱེད་ལས་ནི་སྐྱེ་འགྱུར་ན། །ཡང་དག་མ་ཡིན་སྐྱེ་ཞེ་ན། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འདི་དག་ཀུན། །འཁྲུལ་པ་ཅན་གྱུར་མ་ཡིན་ནམ། །གལ་ཏེ་མི་གསལ་དེ་དག་ལས། །གསལ་རྟེན་ཞེ་ན་དེ་གསལ་གང༌། །ངོ་བོ་ཁྱད་པར་སྐྱེ་མིན་ཏེ། །དབྱེར་མེད་ཕྱིར་དང་མ་འབྲེལ་ཕྱིར། །ཡུལ་དེ་རིགས་པ་འང་མ་ཡིན་ལ། །དམིགས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཟད་པའང་མིན། །རྟག་པའི་ཕྱིར་དང་དམིགས་པ་ནི། །གཉིས་པ་ཡང་ནི་མི་སྲིད་ཕྱིར། །ཡོན་ཏན་གསུམ་ལྡན་ དབྱེར་མེད་ཀྱང༌། །ཐམས་ཅད་ཀུན་གྱི་བྱེད་པོ་མིན། །གང་འདྲ་མེད་པའང་དེ་དང་འདྲ། །ཐམས་ཅད་བྱེད་པོ་ཀུན་མིན་ན། །ལྟོས་སམ་མ་གྲུབ་པ་ཡི་ཕྱིར། །ཁྱོད་ནི་ནུས་བ་ངེས་པ་མེད། །ཡོད་ན་དེ་ཡི་ངེས་པ་ནི། །ལྟོས་བཅས་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། །དེ་མིན་དེ་དག་མ་སྐྱེས་ན། །དེ་ལྟའི་སྒྲ་ནི་མེད་དུ་ཟད། །ཁྱད་པར་ཀུན་གྱིས་དབེ
Chinese
对于彼之所缘故。因此彼从有主者生。见彼种类随行故。如瓶等差别般为主。彼亦是，胜论师说。于此贤善者们阐述，对于有者亦有责难相同。对于彼，汝之答复为何？贤善者们之亦与彼相同。若如酸奶等牛奶等，自性具有一切。如因等同自性，有者彼等生何？果彼非由因所生。因有故如因与明智般。因此显现欲非因，无所成故如胜我般。若如明等具相，于某些差别者，此乃因等所作，于名言中非转变。若于先前彼有，如是何亦无答复。然彼无，从彼等，无中如何生？因此无所成故，亲因非全取。从决定亦无生，无能力且无作用。自性一切圆满故，此乃无任何果。因此因之名言，实非合理。能立所入一切者，颠倒乃是遮遣与，生决定者如是者，此乃以理不合。怀疑与颠倒，恒常住故不可遮遣。决定生亦无有，彼即是故一切无义。又或无决定者，从能立生起若，非真实生耶？彼即是故此等一切，非成迷惑者耶？若从不明显彼等，明显依处若，彼明显为何？自性差别非生，无别故与不相关故。境彼道理亦非是，所缘之障碍亦非尽。恒常故与所缘乃，二者亦不可能故。具三功德，无别亦，非一切之作者。无何者亦与彼同，非一切作者一切非，待或未成之故。汝乃能力无决定，若有彼之决定乃，非是待他道理耶？非彼彼等若未生，如是之声尽灭无，差别一切皆空。
English
It is because of focusing on that. Therefore, it arises from the one who possesses it. It is because seeing that kind follows. Like the distinctions of vases, it is the chief. That also is, says the Vaisheshika school. Here, the virtuous ones explain that there are similar criticisms even for what exists. What is your answer to that? The virtuous ones' answer is also the same as that. If, like yogurt and milk, the self has everything, like causes, and the self is the same, what do those that exist produce? The result is not produced by the cause. Because it exists, like cause and intelligence. Therefore, manifest desire is not the cause, because there is nothing to be accomplished, like the supreme self. If, like clarity, it has characteristics, in some particular cases, if this is done by causes, it is not a change in name. If it existed before, then there is no answer at all. But if it does not exist, how can it arise from those that do not exist? Therefore, because there is nothing to be accomplished, the immediate cause is not fully grasped. There is no birth from certainty either. There is no power and no action. Because the self is complete in everything, there is no result at all. Therefore, the term 'cause' is not reasonable. All that enters into proof is the opposite of reversal, and the one who generates certainty is like that. This is not reasonable. Doubt and reversal are always present and cannot be reversed. There is no birth of certainty either. Therefore, everything is meaningless. Or, if uncertainty arises from proof, is it not a true birth? Therefore, are all these not deceptive? If from those that are unclear, the basis of clarity, what is that clarity? The nature of distinction is not born, because it is inseparable and unrelated. That object is not reasonable either, and the obscuration of the object is not exhausted. Because it is constant and the object is, the second is also impossible. Possessing three qualities, inseparable, is not the creator of all. Whatever is not like that is the same, not all creators are all, because of dependence or non-establishment. You have no certainty of ability, and if there is certainty of that, is it not a dependent reason? If those are not born, then such a sound is completely extinguished, all distinctions are empty.