Tibetan
བྱས་པ། །གཏན་དུ་ནམ་མཁའ་རྣ་བ་ནི། །ཐམས་ཅད་ལོངས་སྤྱོད་མིན་པར་ཐལ། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་ནམ་དུ་ཡང༌། །ཆོས་མིན་ཆོས་ཀྱིས་ཕན་མི་འདོགས། །རྟག་པ་ཉིད་ཕྱིར་བྱ་བ་མིན། །འདི་ལ་དབང་བྱས་འདི་ཅི་ཞིག །སྔགས་དང་སྨན་སོགས་ནུས་པ་ཡིན། །ཡང་ལོངས་སྤྱད་བྱར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །རྟག་པ་ཉིད་ཕྱིར་དེ་དག་ལས། །དེ་ནི་ཁྱད་པར་ཐོབ་འགྱུར་མིན། །གལ་ཏེ་རྟེན་མིན་རྟག་ཡིན་ན། །སྐད་ཅིག་མི་རྟག་ཡིན་ཞེ་ན། །དེ་ཚེ་བདག་ལ་བོགས་མེད་པས། །འོན་པ་ལ་སོགས་མི་འཐད་དོ། །དེ་ལ་བོགས་ནི་ཡོད་བློ་སྟེ། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་དེ་ཡོད་མིན། །རྟེན་དང་འབྲེལ་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། །རྟག་ཉིད་ཡིན་པས་ལྟོས་མེད་ཕྱིར། །དེས་ན་དེ་ཡི་སྒོ་ནས་ཀྱང༌། །འདིར་ནི་འོན་པ་སོགས་མི་འཐད། །ནམ་མཁའ་ཆ་ཤས་མེད་ཡིན་ལ། །རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་མཚུངས་ཡིན། །ཡུལ་དེར་གནས་པར་འགྱུར་ཡང་ནི། །གལ་ཏེ་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ། །ཉིད་མིན་ན་ནི་དབང་ལས་ནི། །བཏོན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕྱིས་ཀྱང་ཕུལ་བྱུང་ནི། །ཅི་ཞིག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། །གང་གིས་དབང་ལས་བཏོན་པ་ནི། །དེས་སླར་ལོངས་སྤྱོད་ཐོབ་འགྱུར་མིན། །གང་ཚེ་རྣ་བ་དང་སྒྲ་ནི། །ལེགས་བྱས་དེ་ལྟར་འཐད་མིན་ཏེ། །ཐ་དད་ཐ་མི་དད་རྟོགས་པས། །ལེགས་པར་བྱ་བ་མི་འཐད་ཕྱིར། །ལེགས་པར་བྱས་པ་ཐ་དད་ན། །རྣ་བ་སྒྲ་ལེགས་བྱས་མི་འགྱུར། །དེ་དག་དང་ནི་ལེགས་བྱས་ལ། །འབྲེལ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་མིན། །ཐ་དད་བ་ལ་འབྲེལ་པ་ནི། །རྒྱུ་འབྲས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན། །དེ་ཡོད་ ན་ནི་འདི་རྟག་ཏུ། །འབྱུང་འགྱུར་རྒྱུ་རྟག་གནས་པའི་ཕྱིར། །ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང༌། །དེ་འདྲར་འདི་ཡང་རྟག་པར་འགྱུར། །དེ་ཡང་བྱ་བར་འདོད་པ་མིན། །དེ་ལས་ཤེས་པ་རྟག་ཐལ་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་རླུང་ལ་སོགས་པ་ལ། །ནུས་པ་ངེས་པ་འཐད་མིན་ཏེ། །བྱ་བ་ཡི་ནི་ཡུལ་མེད་པས། །ནུས་པ་དང་ནི་མི་ལྡན་ཕྱིར། །དེས་ན་མངོན་གསལ་སྦྱོར་མེད་པས། །བཟུང་བ་སྐྱེད་པར་མི་འཁྲུལ་པ། །སྒྲ་ཡི་ཤེས་པ་འདི་འབྲས་འགྱུར། །བུམ་སོགས་གསལ་བའི་བློ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་རྩོལ་དང་བརྗོད་འདོད་པས། །སྐྱེད་དང་མངོན་པར་གསལ་བ་ནི། །ནུས་པའི་བྱེ་བྲག་ཐམས་ཅད་དུ། །འབྲས་བུའི་དོན་གྱིས་མཚུངས་ངེས་འགྱུར། །ནམ་མཁའི་ཆ་ཉིད་སུན་དབྱུང་བར། །རིག་པ་འགའ་ཞིག་ཇི་སྙེད་པ། །ཕྱོགས་ཆ་ལ་ཡང་མ་ལུས་པར། །དེ་ནི་མཁས་པས་ཤེས་པར་བྱ། །ཡུལ་ཡང་ལེགས་པར་བྱེད་པ་ན། །དེ་ཡིས་གཅིག་ལ་ལེགས་བྱས་མིན། །སྤངས་ཉིད་ཕྱིར་དང་ནུས་ངེས་ཕྱིར།
Chinese
所作。 若谓虚空即是耳，则一切皆不应成受用。 虚空之中任何时，非法正法皆无助。 以其恒常故无作，于此作主有何用？ 咒语药物等乃能力，又如何能成受用境？ 以其恒常之性故，从中不能得差别。 若谓非依恒常者，是刹那无常耶？ 尔时于我无利益，聋哑等事皆不应。 于彼有益乃有念，然于虚空则无有。 无有依处及连系，以其恒常无待故。 是故由此门径中，此处聋哑等皆不应。 虚空无有诸分故，以其恒常此相似。 纵然安住于彼处，若彼亦是刹那者。 若非自性从属中，推出道理不应理。 于彼之后胜妙者，有何生起之理耶？ 由谁从属中推出，彼亦不能复受用。 何时耳与声，善作如是不应理。 以能了知异不异，善作之事不应理。 若谓善作是异体，耳声不成为善作。 彼等与彼善作者，丝毫连系亦皆无。 异体之连系即是，成为因果之关系。 若有此者此恒常，生起之因恒常住。 于不异体之分中，如是此亦成恒常。 彼亦非是所欲作，从彼所生知识恒常。 是故风等诸物上，决定能力不应理。 以无作业之境故，与能力亦不相应。 是故无有明显之结合，不乱生起所执持。 此声知识即成果，如瓶等显现之智慧。 是故勤奋与言说，欲生及明显照亮者。 于一切能力差别中，定与成果之义相同。 为破遣虚空分，有些智慧有几许。 于诸分中亦无余，智者于此应知晓。 于境亦能善加作，彼于一者无善作。 以其舍性及能定，
English
Having done. If space is the ear, then all should not become enjoyment. In space, at any time, non-Dharma and Dharma are of no help. Because it is permanent, there is no action. What is the use of dominating this? Mantras and medicines are powers. How can they become objects of enjoyment? Because it is permanent, no difference can be obtained from them. If it is said that it is not dependent and permanent, is it momentary and impermanent? At that time, there is no benefit to me, and deafness and other things are not appropriate. There is a thought that there is benefit in it, but there is no such thing in space. There is no dependence and connection, because it is permanent and independent. Therefore, from this path, deafness and other things are not appropriate here. Space is without parts, and this is similar because it is permanent. Even if you stay in that place, if it is also momentary. If it is not in its own nature, it is not reasonable to deduce it from the subordinate. What is the reason for the birth of the excellent one after that? Whoever is deduced from the subordinate, he cannot enjoy it again. When the ear and the sound, doing good is not reasonable. Because you can understand the difference and non-difference, it is not reasonable to do good. If it is said that doing good is a different entity, the ear and the sound will not become doing good. There is no connection between them and the one who does good. The connection of different entities is, it becomes the relationship of cause and effect. If there is this, this is constant, the cause of arising is constant. In the part of non-different entities, this also becomes constant. That is also not the desired action, the knowledge born from it is constant. Therefore, it is not reasonable to determine the ability on things such as wind. Because there is no object of action, it is not compatible with ability. Therefore, there is no obvious combination, and it is not confusing to generate what is held. This sound knowledge is the result, like the wisdom of the appearance of bottles and so on. Therefore, diligence and speech, the desire to generate and the obvious illumination. In all the differences of ability, the meaning of determination and result is the same. In order to refute the part of space, how much wisdom is there? In all the parts, there is nothing left, the wise should know this. If you can do good to the environment, he will not do good to one. Because of its abandoned nature and ability to determine.
Tibetan
།དེས་ན་ཡུལ་ལེགས་བྱས་པ་མིན། །ཤེས་པ་སྐྱེད་རུང་ཉིད་མིན་ན། །ཀུན་གྱིས་སྒྲ་འདི་ཐམས་ཅད་དུ། །ནམ་ཡང་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཤེས་པ་ལ་མི་མཁོའི་ཕྱིར། །ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་ནུས་ཡིན་ན། །ཤེས་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་གྱིས་སྒྲ་འདི་ཡུལ་ཀུན་དང༌། །དུས་ཀུན་དུ་ནི་རྟོགས་པར་འགྱུར། །དེ་ནི་ནུས་སམ་མི་ནུས་པ། །རང་བཞིན་གྱིས་གཅིག་བདག་ཉིད་གནས། །འགལ་བ་འམ་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད། །སུ་ཞིག་གིས་དོན་འཇིག་བྱེད་ནུས། །འགའ་ཞིག་ལ་ནི་ཤེས་སྐྱེད་པར། །རུང་བ་ཉིད་དུ་འདི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་སྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་ན། །འདི་ནི་ཀུན་གྱིས་རྟོགས་འགྱུར་མིན། །འོན་ཀྱང་ངག་ལ་ཉེར་གནས་པ། །སྒྲ་ཙམ་གྱིས་གང་ལེགས་བྱས་འགྱུར། །དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲ་ཐོས་ལ། །རིང་ན་གནས་པས་ཇི་ལྟར་མིན། །ཉེ་བར་གནས་པའང་ལེགས་བྱས་ནི། །རྒྱུ་རུ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་ཡིན། །རིང་དུ་གནས་ན་འང་དེ་དག་ལ། །ལེགས་པར་བྱས་ལའང་མཚུངས་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་སྒྲ་ཙམ་རྣམས་ལ་ནི། །ཁྱད་པར་ལེགས་བྱས་སྐྱེས་རྟོགས་ན། །དེ་ཚེ་སྒྲ་ནི་སྐྱེད་པ་རུ། །སུས་ ཀྱང་སྤོང་བར་བྱེད་ནུས་མིན། །སྒྲ་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་ལེགས་བྱས། །དེ་ཐ་མི་དད་ཅན་ཡིན་ཏེ། །སྒྲ་ཤེས་བྱ་ཉིད་མི་འགྱུར་ཕྱིར། །དེས་ན་སྒྲ་ཡང་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ལན་ཅིག་སྒྲ་ནི་ལེགས་བྱས་ནས། །བདག་ནི་དེ་ནི་ནམ་དུ་ཡང༌། །སྤོང་བར་བྱེད་མིན་མི་རྟག་པར། །ཐལ་འགྱུར་ཕྱིར་ཏེ་རྟག་དམིགས་འགྱུར། །གཉིས་ཀ་ལེགས་བྱས་ཕྱོགས་ལ་ཡང༌། །ཉེས་པ་གཉིས་ཚིག་བདེན་པ་ཡིན། །གང་ཕྱིར་གང་རུང་མ་ཚང་མེད། །སྔ་མའི་རང་བ་ཞིན་རྗེས་འཇུག་ཕྱིར། །འདི་ལྟར་སྔར་ནི་གསལ་བྱེད་ཀྱིས། །རྣ་བའི་ཡི་གེ་ལེགས་བྱས་གང༌། །དེ་དག་འཇིག་མིན་འཕོ་ཐོབ་ཕྱིར། །དེས་ན་ཀུན་གྱིས་ཀུན་ཐོས་འགྱུར། །སྐྱེས་བུ་འགའ་ལ་ཐོས་རུང་བར། །རྣ་བ་ཡིག་ལེགས་བྱས་ཤེ་ན། །དེ་ཚེ་ཡིག་གཞན་རྟོགས་པ་པོས། །རྣ་བ་ལས་བྱུང་ཤེས་འགྱུར་མིན། །དེ་རིག་མི་ཡི་རྣམ་ཤེས་ནི། །རུང་བར་ལེགས་པར་བྱས་ཤེ་ན། །དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་འཇུག་ན། །དེ་དག་ཀྱང་ནི་ཐོས་པར་འགྱུར། །ལྡོག་ན་ཁྱེད་ལ་ཡིག་རྣ་བ། །འདི་དག་གཞན་ཐོབ་ཅིས་མི་འགྱུར། །དེས་ན་དེ་དག་རྣམས་ལ་ནི། །རྟག་པ་ཉིད་འདོད་རྒྱུ་མཚན་མེད། །གང་ཕྱིར་གཟུགས་བརྙན་བློ་ཀུན་ནི། །དམིགས་པ་མེད་པར་གནས་པས་ན། །ཆུ་ལ་སོགས་པར་ཉི་མ་འོད། །གཅིག་ནི་དུ་མར་སྣང་བ་མིན། །ཅི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ཡང༌། །བློ་རྣམས་རྣམ་པ་མེད་པར་གནས། །ཕྱི་རོལ
Chinese
因此，如果不是境完善，如果不是能生起知识，那么所有人对于这个声音，在任何时候，也永远不会理解，因为那对于知识是不需要的缘故。如果能够生起知识，因为安住于是所知之自性，那么所有人对于这个声音，在一切境和一切时中，都会理解。那是能或不能，以自性而住于一个自体，是相违还是同时俱作？谁能作义的毁灭？对于某些来说，这个会变成是能够生起知识，因此在生起的时候，这个不是所有人都能理解。然而，仅仅是语中随存的，声音，谁能善作？他们自己听闻声音，住在远处怎么不行？住在近处也是善作，是作为因来完全观察的。住在远处，对于他们来说，对于善作者也是相同的。如果仅仅对于声音等，生起差别善作的理解，那么那时声音作为生起者，谁也不能舍弃。从声音中差别出来的善作，那是无有他性的，因为声音不会变成所知之自性。因此，声音也会生起。一次声音被善作之后，我什么时候也不会舍弃它，因为会变成无常的，会有太过，因为会变成常的对境。在二者善作的方面，二种过失的说法是真实的。因为任何一个都不会不完整，因为是前者的自性随行。像这样，之前由能明，耳之字被善作，那些不会坏灭，因为获得转移，因此所有人会听到所有。对于某些有情来说，如果耳之字被善作，那么那时由其他字来理解者，不会变成从耳所生的知识。如果那个有知之人的心识，被善作成为堪能，那么在他们自己的随行中，他们也会听到。如果相反，对于你来说，字和耳，这些怎么不会获得其他的？因此，对于他们来说，想要常有是没有理由的。因为影像和所有心识，因为是无有对境而安住，所以在水等之中，太阳的光，一个不会显现成多个吗？为什么在你的宗派中，心识也是无有形相而安住？外境。
English
Therefore, if the object is not well-made, if it is not capable of generating knowledge, then all beings will never understand this sound at any time, because that is not necessary for knowledge. If it is capable of generating knowledge, because it abides in the nature of being knowable, then all beings will understand this sound in all objects and at all times. Is that capable or incapable? It abides in one self-nature. Is it contradictory or does it act together simultaneously? Who can destroy the meaning? For some, this will become capable of generating knowledge, therefore, when it arises, this is not understood by everyone. However, who can make good use of the sound that is merely present in speech? They themselves hear the sound, how can it not be possible if they live far away? Being near is also well-made, it is thoroughly examined as a cause. Even if they live far away, it is the same for those who are well-made. If only the understanding of the difference well-made arises for sounds, then at that time, as the sound arises, no one can abandon it. The well-made that is different from the sound, that is non-different, because the sound will not become the nature of being knowable. Therefore, the sound will also arise. Once the sound is well-made, I will never abandon it, because it will become impermanent, there will be an overreach, because it will become a permanent object. On the side of both being well-made, the statement of two faults is true. Because none of them will be incomplete, because it follows the nature of the former. Like this, before, by the illuminator, the letter of the ear is well-made, those will not be destroyed, because they obtain transfer, therefore everyone will hear everything. For some beings, if the letter of the ear is well-made to be audible, then at that time, those who understand by other letters will not become knowledge born from the ear. If the consciousness of that knowing person is well-made to be capable, then in their own following, they will also hear. If the opposite is true, for you, the letter and the ear, how will these not obtain others? Therefore, for them, there is no reason to want permanence. Because images and all consciousnesses, because they abide without an object, in water and so on, does the light of the sun, one, not appear as many? Why, in your school, do consciousnesses also abide without form? External.