Tibetan
བྱས་རྗེས་མཐུན་བས། །དེས་སྒྲ་ལ་བློ་ཐ་དད་མིན། །བུམ་པ་ལ་སོགས་གཟུང་དོན་དུ། །ཇི་ལྟར་མིག་ལ་མར་མེ་ཡི། །ནུས་པ་སྐྱེད་བྱེད་དེ་བཞིན་དུ། །སྒྲ་དམིགས་ཕྱིར་ནི་སྒྲ་ཙམ་གྱིས། །རྣ་བ་ལ་ནི་ནུས་པ་བསྐྱེད། །སྒྲ་ནི་རྟག་ཏུ་དམིགས་རུང་བར། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་གནས་ཤེ་ན། །རྣ་བ་ལེགས་པར་མ་བྱས་ཀྱང། །དེ་ནི་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མི་དམིགས། །དེ་ཕྱིར་ལེགས་བྱས་རྣ་བ་ནི། །ཡོད་པའི་དུས་བཞིན་དེ་ཡང་ནི། །རུང་བའི་རྒྱུ་ནི་ཡོད་པས་ན། །དམིགས་པ་ཁོ་ན་ཡོད་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དེ་དམིགས་རུང་མིན་ན། །ཕྱོགས་ཀྱང་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །འགྱུར་ན་རུང་བ་ཉིད་ལྡན་པའི།། སྒྲ་གཞན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཡང་ན་ཕྱིས་ཀྱང་ཤེས་པ་ནི། །དེ་ཡི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ་མིན། །ལེགས་བྱས་རྣ་བ་ལ་སོགས་ལས། །དེ་ནི་སྐྱེ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན། །དེ་ལྟར་སྒྲ་ནི་ཤེས་བྱ་རུ། །མི་འགྱུར་ཉེ་བར་མཁོ་མིན་ཕྱིར། །རོ་སོགས་ལས་ནི་དེ་ལ་ནི། །ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་མིན། །ལེགས་བྱས་རྣ་བ་ལ་སོགས་ལས། །སྒྲ་ལ་ལྟོས་མེད་དེ་དག་གིས། །ཤེས་པ་འདི་ནི་སྒྲ་རྟོགས་པའི། །རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བསྐྱེད་པ་ཡིན། །དོན་ཤེས་ཤེས་བྱའི་ངོ་བོ་འདི། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྒྲ་འཇུག་འགྱུར། །ཁྱེད་ལ་དེ་ཡི་རྣམ་ཤེས་ཀྱང༌། །ཞེས་བྱ་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟ་མིན་ན་རྣམ་ཤེས་ནི། །རྗེས་འཇུག་མ་ཡིན་དེ་ཤེས་བྱ། །སྒྲ་དེ་རྗེས་སུ་འཇུག་འགྱུར་ཞེས། །ཁྱེད་ལ་དེ་ལྟར་འགལ་བར་འགྱུར། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་ནི། །དེ་དག་ལུ་གུ་རྒྱུད་བཞིན་འབྲེལ། །གཅིག་ཡོད་པ་ན་གཉིས་པའི་ནི། །ཐོབ་འགྱུར་མ་འཁྲུལ་པ་ ཡི་ཕྱིར། །ལེགས་བྱས་རྣ་བས་བསྐྱེད་པ་ཡི། །ཤེས་དང་འབྲེལ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། །རྣ་བ་ལེགས་པར་མ་བྱས་ཀྱང༌། །གསལ་བར་ཤེས་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དེ་ཡི་ཤེས་བྱ་ཡི། །བདག་ཉིད་སྒྲ་ནི་མིན་ཞེ་ན། །དེ་ལྟ་ན་ནི་རྣ་བའི་ཤེས། །དེ་རྟོག་རང་བཞིན་འགྱུར་མིན་ཏེ། །དེ་དག་ཉིད་མིན་རོ་སོགས་བཞིན། །ཤེས་པ་ལ་ནི་སྒྲ་དང་ནི། །འབྲེལ་པ་གང་ཡོད་གང་གིས་ན། །དེ་ནི་སྒྲ་བློའི་ངོ་བོར་འདོད། །དེ་དག་ཉིད་ནི་དབྱེ་ལྡན་མིན། །དེ་ནི་དེ་ལས་བྱུང་མིན་ཏེ། །སྒྲ་ནི་སྐྱེད་བྱེད་ཉིད་མིན་ཕྱིར། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་ངེས་པའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་གཏན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་ལྟ་ན་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཤེས། །རྟག་ཏུ་འབྱུང་བའམ་ཡང་ན་མིན། །དེ་ལྟར་ངེས་པར་གནས་པས་ན། །རྣ་བ་ལེགས་བྱས་རྟགས་དོན་མེད། །རེས་འགལ་ལེགས་པར་བྱས་པ་ནི། །ཡོད་པ་ཉིད་ན་རེས་འགལ་ཡང༌། །ཤེས་པ་འབྱུང་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ། །ལེགས་བྱས་བརྟགས་པ་མཛེས་པ་ཡིན། །ལེགས་བྱས་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཤེས་འབྲས་ངེས་པར་བྱས་ཤེ་ན། །ཤེས་པ་དེ་ཡང་རྟག་ཡོད་པའམ། །ཡང་ན་རྟག་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་རེས་འགའ་བ། །དེ་ཡི་ལེགས་བྱས་ཇི་ལྟར་སྟོན། །རྣ་བ་ལེགས་པར་བྱས་ཕྱིར་ལན། །དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་ལེགས་སྨྲས་མིན། །གལ་ཏེ་ཐ་མི་དད་པ་ཡི། །ནུས་བ་རྣ་བ་ལ་བྱེད་ན། །དེ་ཚེ་ནམ་མཁའ་ཕྱོགས་ལ་ནི། །རྟག་ཉིད་ཉམས་འགྱུར་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །དངོས་དང་ཐ་མི་དད་ཉིད་ཕྱིར། །ལེགས་པར་བྱས་བའང་རྟག་ཉིད་ཡིན། །དངོས་པོ་བཞིན་དུ་དེ་ཡིས་ནི། །དེ་བསྐྱེད་རྣམ་ཤེས་རྟག་ཏུ་ན། །ཐ་དད་ན་ནི་དེའི་ཞེ་ན། །འབྲེལ་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ནུས་པ་ལས་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །རྣ་བའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །ཐ་དད་ཐ་མི་དད་གྲོལ་བའི། །ཕྱོགས་ནི་སྤངས་པར་བྱས་ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་རྣ་བ་ལེགས་བྱས་ཕྱིར། །ལན་ནི་བློ་དམན་བརྗོད་པ་ཡིན། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཡུལ་དང་ནི། །གཉིས་ཀ་ལེགས་པར་བྱས་པ་བཀག །དེ་ཕྱིར་རྟག་ལ་གསལ་བ་ནི། །ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་རྟེན་མེད་ཡིན། །དེས་ན་གསལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས། །རིང་ཐུང་རིམ་པ་སོགས་རྣམས་ནི། །འགའ་ཞིག་གང་དག་སྣང་གྱུར་པ། ། དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་རྟེན་མེད་འགྱུར། །མ་ཕྲད་ཙམ་དུ་མཚུངས་ན་ཡང༌། །ཐམས་ཅད་གཟུང་ཉིད་མི་འགྱུར་ཏེ། །ནུས་པ་ངེས་པར་གནས་པའི་ཕྱིར། །ཁབ་ལེན་གྱིས་ནི་ལྕགས་ལ་བཞིན། །གལ་ཏེ་ཁབ་ལེན་འོད་ཕྲད་པས། །དེ་ཡང་དྲངས་པར་གྱུར་ཅེ་ན། །འོ་ན་འོད་འདི་མ་མཐོང་བས། །ཇི་ལྟར་ཡོད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཅི་ཕྱིར་འོད་དེ་ཤིང་སོགས་དང༌། །ཕྲད་ཀྱང་འདྲེན་པར་བྱེད་པ་མིན། །དེ་ནུས་ངེས་ཉིད་ཕྱིར་ཞེ་ན། །མ་ཕྲད་པ་ལའང་དེ་མཚུངས་ཡིན། །སྦྱོར་བའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ནི། །རིང་དང་བར་མར་ཉེར་གནས་པས། །རིམ་པ་མེད་པས་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཐམས་ཅད་ལ་དེར་ཤེས་སྐྱེད་ཕྱིར། །རིང་དང་ཉེ་སོགས་དབྱེ་བ་ཡིས། །གཟུགས་ནི་གསལ་དང་མི་གསལ་བར། །ཇི་ལྟར་སྣང་འགྱུར་དེ་བཞིན་དུ། །སྒྲ་ཡང་མྱུར་དང་དལ་སོགས་འགྱུར། །ཐ་དད་སྣང་བའི་བློ་རྣམས་ནི། །དམིགས་པ་གཅིག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཞེ་ན་ཕྱི་རོལ་དོན་སྨྲ་ལ། །གཟུགས་བློ་ལ་དེ་བརྒལ་བརྟག་མཚུངས། །ཕྲད་ནས་འཛིན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང༌། །རྣ་བའི་ནང་དུ་སྒྲའི་སྒྲ་བཞིན། །འབྲུག་སྒྲ་ལ་སོགས་ཤེས་པ་ནི། །ཐ་དད་པར་ནི་འགྱུར་བ་མིན། །དེས་ན་སྐྱེད་བྱེད་ཕྱིར་ཤེས་པ། །ཐ་དད་མིན་ཏེ་ཡིད་བ
Chinese
功用相同。 因此，对声音的认知并非各异。 对于瓶子等可取之物而言， 犹如灯火之于眼睛， 能产生作用一样。 为了声音的显现，仅仅通过声音， 就能在耳朵上产生作用。 如果声音是恒常可被感知的， 并且本质上是存在的， 那么即使耳朵没有被很好地处理， 为何它不会被感知呢？ 因此，处理得当的耳朵， 如同存在之时一样， 由于具有合适的因， 就唯有感知才会存在。 如果它不能被感知， 那么方向又将如何存在呢？ 如果存在，那就会产生具有合适性的 其他声音。 或者，即使之后产生的知识， 也不是从它的力量中产生的。 而是从处理得当的耳朵等中， 说它是产生的。 因此，声音不会成为所知， 因为它并非近需。 它与味道等相比， 没有任何细微的差别。 从处理得当的耳朵等中， 与声音无关的那些， 产生了这种被称为认知声音的 自性。 如果意义认知是所知的本质， 即使如此，声音也会介入。 对于你来说，它的识， 也被称为随之介入。 如果不是这样，识 就不是随之介入的，它是所知。 声音随之介入， 对你来说，这将会是矛盾的。 识与所知的自性， 它们像线一样相连。 一个存在时，第二个 就会获得，因为不会有错乱。 如果是处理得当的耳朵所产生的 识与关联， 那么即使耳朵没有被很好地处理， 清晰的认知也会增长。 如果它的所知 自性不是声音， 那么耳朵的识 就不会改变其认知自性， 它们不是那些味道等。 对于识来说，与声音 有什么关联？通过什么， 它被认为是声音认知的本质？ 它们本身并非有区别。 它不是从那产生的， 因为声音本身不是产生者。 因为确定是从那产生的， 它就会永远产生。 如果是这样，以它为境的识， 是恒常产生还是不产生？ 因为如此确定地存在， 所以处理耳朵没有意义。 交替矛盾地处理是
English
The effects are the same. Therefore, the cognition of sound is not different. For objects to be grasped such as a pot, Just as a lamp to the eyes, It generates the ability, similarly, For the sake of perceiving sound, merely through sound, It generates ability in the ear. If sound is always capable of being perceived, And exists by its very nature, Then even if the ear is not well-treated, Why is it not perceived? Therefore, a well-treated ear, Just as in the time of its existence, Because there is a suitable cause, Only perception will exist. If it is not capable of being perceived, Then how will direction exist? If it exists, then another sound Possessing suitability will arise. Or, even if knowledge arises later, It does not arise from its power. It is said to arise from a well-treated ear, etc. Therefore, sound does not become knowable, Because it is not a near necessity. Compared to taste, etc., There is not even a slight difference. From a well-treated ear, etc., Those that are independent of sound, Generate this knowledge called The nature of understanding sound. If the cognition of meaning is the essence of the knowable, Even so, sound will intervene. For you, its consciousness, Is also said to intervene. If it is not so, consciousness Is not intervening, it is the knowable. Sound intervenes, For you, that will be contradictory. The nature of knowledge and the knowable, They are connected like a thread. When one exists, the second Will be obtained, because there is no confusion. If it is the knowledge and connection Generated by a well-treated ear, Then even if the ear is not well-treated, Clear cognition will increase. If the nature of its knowable Is not sound, Then the ear's knowledge Will not change its cognitive nature, They are not those tastes, etc. For knowledge, what connection Is there with sound? Through what, Is it considered the essence of sound cognition? They themselves are not distinct. It does not arise from that, Because sound itself is not the generator. Because it is certain to arise from that, It will always arise. If that is the case, the knowledge with it as its object, Does it always arise or not? Because it exists so certainly, Treating the ear is meaningless. Treating alternately and contradictorily is
Chinese
若是存在有時相違，名為識之生起者，善作觀察實為美妙，具有善作之能力相。若謂識果決定已成，彼識亦或恆常存在，或又恆時不存有。若謂是為間或有之識，云何顯示彼之善作耶？答言，是為善作耳根之故。是故，彼非善說。設若有彼無有差別之能力作用於耳根，爾時，於虛空方向，為生起恆常性之損壞變異之因。以事物與無有差別之故，善作亦是恆常性。如事物一般，彼亦恆常生起彼識。若謂是為他異，如是則不應道理。以謂從能力而生之故，耳識本身亦無有。他異與無有他異解脫之宗派，是已捨棄。是故，謂耳根善作之故，是為低劣之語。彼即遮止境與有境二者皆為善作。是故，於恆常者而言，顯現於一切處皆是無有依處。是故，依於顯現，長短次第等諸法，有些顯現之任何法，彼等一切亦皆成無有依處。僅僅未相遇相同，然一切亦不成為所取，以能力決定存在之故，如磁鐵吸鐵一般。若謂磁鐵與光相遇，彼亦被牽引，如是，此光未曾見，云何能知其存在耶？為何彼光與木等相遇，亦不作牽引耶？若謂是為彼能力決定之故，未相遇者亦是相同。結合之彼即刻，以遠近中間而安住，以無次第故而能知，為於一切生起彼識之故。以遠近等差別，色等如何顯現為明與不明，如是，聲音亦有快慢等變化。顯現他異之諸識，如何能成一境耶？若謂對外境論者而言，色識亦有相同之詰難。於相遇而取之宗派而言，如耳內之聲響，雷聲等之認識，亦非成為他異。是故，以是生起之故，識
English
If there are occasional contradictions in existence, what is called the arising of consciousness, it is beautiful to carefully examine the good deeds, possessing the characteristic of the power of good deeds. If it is said that the result of consciousness is definitely accomplished, then that consciousness is either always present or always absent. If it is said to be an occasional consciousness, how does it show its good deeds? The answer is, it is because of the good deeds of the ear. Therefore, that is not a good saying. If that non-different ability acts on the ear, then, in the direction of the sky, it is the cause of generating the damage and change of permanence. Because things are not different, good deeds are also permanent. Like things, it also constantly generates that consciousness. If it is said to be different, then it is not reasonable. Because it is said to arise from ability, the ear consciousness itself does not exist. The sect of liberation from otherness and non-otherness has been abandoned. Therefore, saying that it is because of the good deeds of the ear is a low-level statement. It prevents both the object and the subject from being good deeds. Therefore, for the permanent, the manifestation in all places is without a basis. Therefore, based on manifestation, lengths, sequences, etc., some phenomena that appear, all of them become without a basis. Even if they are only the same when not encountered, not everything becomes the object of grasping, because the ability is definitely present, like a magnet attracting iron. If it is said that when a magnet encounters light, it is also attracted, then, since this light has not been seen, how can one know its existence? Why doesn't that light attract even when it encounters wood, etc.? If it is said that it is because of the determination of that ability, it is the same for those who have not encountered it. That combination is immediate, residing near and far, and can be known because there is no sequence, because it generates that consciousness in everything. With the distinction of far and near, how do forms, etc., appear as clear and unclear, just as sounds also have changes such as fast and slow. How can the minds that appear different become one object? If it is said to the proponents of external objects, the same question applies to color consciousness. For the sect that grasps after encountering, like the sound in the ear, the recognition of thunder, etc., does not become different. Therefore, because it is the cause of arising, consciousness