Tibetan
བརྟགས་པས་དོན་འབྲེལ་ཉིད། །སྐྱེས་བུས་བྱས་པས་ཐ་དད་མིན། །དེ་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་མིས་བྱས་པ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཉིད་དུ་དོགས། །མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཉེར་བཏགས་ལའང༌། །དེ་བཞིན་དགོས་དེར་ཅིས་མི་འགྱུར། །རིག་བྱེད་ཚད་མར་གནས་ན་ཡང༌། །སློབ་དཔོན་སློབ་མའི་བརྒྱུད་པ་ནི། །ཐོག་མ་མེད་པར་བརྟགས་པ་དེ། །དམུས་ལོང་བརྒྱུད་པ་འདྲ་བར་འགྱུར། །མེ་ལ་སྤྱིན་སྲེག་སོགས་ཚིག་གིས། །ཐེ་ཚོམ་སོགས་མེད་མཐོ་རིས་ལ། །མངོན་སུམ་གྱི་ནི་བློ་བཞིན་དུ། །མི་གཡོ་བློ་སྐྱེས་མ་ཡིན་ནམ། །རིག་བྱེད་ཀྱིས་དེ་བྱེད་པ་ན། །ཇི་ལྟར་ཚད་མ་ཉིད་དམིགས་ཡིན། །གང་ཕྱིར་ཚིག་དེས་དོན་དེ་ནི། །འགའ་ཞིག་ཐེ་ཚོམ་ཟ་རྟོགས་ཡིན། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གང་གཞན་བཞིན་དུ། །ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ཕྱིར་དེ་བཞིན་མིན། །རྟོགས་པ་དང་ལྡན་འགའ་ཞིག་གིས། །དེ་ལ་བྱེ་བྲག་མཐོང་བ་མེད། །དབང་པོ་ལས་འདས་དོན་ལ་ནི། །ཡོད་མེད་ངེས་པ་རིགས་པ་མིན། །གལ་ཏེ་རིག་བྱེད་དག་ངེས་ན། །གཞན་ལས་གཞན་འདྲ་ཅི་སྟེ་མིན། །དད་པས་དབང་མེད་བློ་ཅན་ནི། །གཙང་སྦྲ་ཅན་རྣམས་མི་གཡོ་བའི། །བློ་ཉིད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། །གཞན་ལ་གཞན་དག་ལ་དེ་མཚུངས། །འདི་ལྟར་བདེ་གཤེགས་པ་སོགས་ལ། །མཆོད་སྤྱིན་སྲོག་བཅད་དང་ལྡན་པས། །ངན་སོང་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་འགྱུར་པའི། །བློ་ནི་མི་གཡོ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །བློ་འདི་ལ་ནི་འབའ་ཞིག་ཀྱང༌། །གནོད་པ་ད་ལྟར་སྣང་འགྱུར་མིན། །གལ་ཏེ་ལ་ལར་རེས་འགའ་དོགས། །རིག་བྱེད་ངག་ལའང་དེ་དང་མཚུངས། །གལ་ཏེ་མི་འདོད་རག་ལས་པ། །བརྡ་ནི་མི་རྟོགས་རེག་བྱིད་འདིས། །རང་གི་དོན་ནི་གསལ་བྱེད་ནི། །དེ་ཚེ་ཚད་མ་ཉིད་རིགས་ཡིན། །དེ་ཚེ་གཏི་མུག་ང་རྒྱལ་སོགས། །སྐྱོན་གྱིས་བསླད་པའི་བློ་རྣམས་ཀྱིས། །གཞན་དུ་བཤད་པར་བྱས་ན་ཡང༌། །རང་གི་དོན་ནི་འདོར་མི་བྱེད། །གང་ཕྱིར་དེ་ཡི་ཡུལ་ཅན་ཉིད། ། བློ་ནི་མྱུར་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད། །སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་པ་ཡི། །འདི་ནི་དོན་གཞན་གསལ་བྱེད་མིན། །མི་འདོད་ལ་ནི་ལྟོས་པ་ན། །སྐྱེས་བུས་བྱས་དང་བྱེ་བྲག་མེད། །དེ་ལ་རག་ལས་གསལ་བ་ཡིན། །དེ་ཡང་བྱིན་ཅི་ལོག་པར་འབྱུང༌། །གཞན་ཡང་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་ལ། །ཇི་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་བདེན་དོན། །འདོད་ཡིན་དེ་བཞིན་བརྫུན་ཉིད་ནི། །ཅི་སྟེ་དོགས་པར་བྱེད་པ་མིན། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་དོན་རྟོགས་པའི། །རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པས་འདི་བདེན་ན། །དེ་ལྟར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ལོག་པར། །རྟོགས་པའི་རྒྱུར་ཡང་དོགས་པར་འགྱུར། །གཞན་ཡང་
Chinese
考察实义故，士夫所作无差别，是故如何人所作，颠倒之性即应疑。人们以是为近取，如是需彼岂不转？吠陀虽住 प्रमाण(pramāṇa，梵文天城体：प्रमाण，梵文罗马音：pramāṇa，字面意思：量)位，师徒传承若计为，无始，彼如盲人相传转。以火供施等语词，于无犹豫等天界，如现量之智一般，生起不动之智非耶？若以吠陀作彼事，如何 प्रमाण(pramāṇa，梵文天城体：प्रमाण，梵文罗马音：pramāṇa，字面意思：量)性成所缘？何故词句彼义者，某些犹豫而能解。犹如其他颠倒般，生犹豫故非如是。具足证悟某些者，于彼不见有差别。于超感官之义上，有无决定非正理。设若吠陀真实定，何故异于他者耶？具信不由自主者，具净行者不摇动，彼智生起即成是，于他其他亦如是。如是如来等之上，具足供施断命等，生起恶趣痛苦之，不摇动智亦生起。此智于此唯少许，损害今时似不生。设若于某偶怀疑，吠陀语亦与之同。设若不欲赖于彼，此不解义能触者，自义若能为明示，尔时 प्रमाण(pramāṇa，梵文天城体：प्रमाण，梵文罗马音：pramāṇa，字面意思：量)性乃合理。尔时愚痴慢等诸，过失所染诸智者，纵然说为其他事，不舍自己之意义。何故彼之境性者， 速疾生起彼之智。士夫等所欲求之，此非他义能明示。若观待于不欲者，与士夫作无差别。依赖于彼能明了，彼亦成为颠倒性。复次士夫未作者，如何自性为真实？若谓如是为虚妄，何故不应生疑惑？以自性证真实义，是因，此若为真实，如是自性为颠倒，证悟之因亦应疑。复次
English
By examination, it is indeed related to meaning. There is no difference because it is made by a person. Therefore, how can what is made by a person be suspected of being inverted? Even for what people take as proximate, it is needed in the same way, so why wouldn't it change? Even if the Vedas remain in the position of प्रमाण(pramāṇa，Sanskrit Devanagari: प्रमाण, Sanskrit Romanization: pramāṇa, Literal meaning: measure), the lineage of teachers and students, if considered without beginning, becomes like a lineage of blind people passing on. With words like fire offerings and sacrifices, in the heavens without doubt, like the wisdom of direct perception, doesn't unwavering wisdom arise? If the Vedas do that, how is प्रमाण(pramāṇa，Sanskrit Devanagari: प्रमाण, Sanskrit Romanization: pramāṇa, Literal meaning: measure) nature aimed at? Why is it that some people understand the meaning of those words with hesitation? Like other inversions, it is not the same because doubt arises. Some who possess realization do not see any difference in it. On the meaning beyond the senses, determining existence or non-existence is not reasonable. If the Vedas are truly certain, why are they not different from others? Those who have faith and are not self-controlled, those who have pure conduct, their unwavering wisdom will arise, and it will be the same for others. Like this, on the Tathagatas and others, with offerings, sacrifices, and killing, unwavering wisdom that will cause suffering in the lower realms will also arise. This wisdom, in this case, only a little bit, harm does not seem to arise now. If there is occasional doubt in some, the words of the Vedas are the same. If one does not want to rely on it, this unintelligible touch, if it can clarify its own meaning, then प्रमाण(pramāṇa，Sanskrit Devanagari: प्रमाण, Sanskrit Romanization: pramāṇa, Literal meaning: measure) nature is reasonable. At that time, even if the minds of those who are defiled by faults such as ignorance and pride speak of other things, they do not abandon their own meaning. Why is it that the nature of its object, Quickly generates that wisdom. This, which is desired by people, does not clarify other meanings. If one relies on what is not desired, there is no difference from what is done by a person. It is clear by relying on it, and it also becomes inverted. Furthermore, what is not done by a person, how can its nature be true? If it is said to be false in the same way, why shouldn't there be doubt? By realizing the true meaning by oneself, it is the cause, if this is true, then in the same way, the cause of realizing it as inverted should also be doubted. Furthermore