Tibetan
ཐུན་ཕྱོགས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་དང་བྲལ། །སྨྲ་བ་པོ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི། །རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་རྗེས་འབྲངས་བརྗོད། །བརྩལ་མ་ཐག་བྱུང་ཤེས་པ་ནི། །བྱས་དང་མི་རྟག་སྒྲུབ་པ་གང༌། །སྐད་ཅིག་མ་ནི་ལྡོག་པ་ཡིས། །སོ་སོར་བརྟག་དང་མ་བརྟགས་པའི། །འགོག་དང་ནམ་མཁའ་དང་གསུམ་པོས། །དེ་ནི་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན། །བློ་ནི་སྔོན་སོང་འཇིག་པ་ལ། །སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པའི་བློ། །བློ་ནི་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི། །འགོག་པ་སོ་སོར་མ་བརྟགས་ཡིན། །འཇིག་ཉིད་ཕྱིར་ན་དེ་དག་གཉིས། །མ་བྱས་པར་ཡང་མཐོང་བ་ཡིན། །རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་འཇིགས་པ་ཡིས། །རྒྱུ་མེད་ཅེས་ནི་དེ་དག་སྨྲ། །མེ་དང་འབྲེལ་པས་ཤིང་ལས་ནི། །སོལ་བའི་རྒྱུན་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར། །རང་བཞིན་ལས་འབྱུང་འཇིག་པ་ནི། །སྐྱེས་མ་ཐག་པ་ཙམ་དུ་གནས། །ཕྲ་ཞིང་འདྲ་བའི་རྒྱུན་འཇུག་ཕྱིར། །ཉེ་བར་མཚོན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ཚེ་མི་མཐུན་པ་ཡི་རྒྱུས། །འདྲ་བའི་རྒྱུན་ལ་བསྣུན་པ་ན། །མི་མཐུན་པ་ཡི་ འབྲས་བུ་ཡིས། །དེ་ཚེ་རགས་པར་མངོན་གསལ་འགྱུར། །དེས་ན་རྒྱུ་ལས་མི་མཐུན་རྒྱུན། །གང་ཕྱིར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་བྱས་ནའང༌། །འཇིག་པ་ངེས་པར་གསལ་བར་འགྱུར། །དེ་ནི་ཐོ་བས་བསྣུན་སོགས་པའི། །བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་འབྱུང་བ་ཡིན། །གང་ཕྱིར་མ་བྱས་པར་ནི་སྣང༌། །དེས་ན་གཏན་ཚིགས་འཁྲུལ་པ་ཡིན། །ནམ་མཁའ་ཡང་ནི་རྟག་ཡིན་ན། །གང་ཚེ་ས་དང་ཆུས་གང་བ། །ས་བརྐོས་ཆུ་ནི་འཆུ་སོགས་ཀྱིས། །དེ་བསལ་ནས་ནི་གསལ་བར་འགྱུར། །དེ་ཚེ་བརྩལ་མ་ཐག་བྱུང་ཞེས། །དེ་ལ་ཡང་ནི་སྣང་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་དེར་ཤེས་གང་བརྗོད་པ། །གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན། །འདིར་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱང་བརྟགས་བྱ་སྟེ། །ཐོས་པའི་དོན་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་མེད། །གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཕྱོགས་ཡིན་ཡང༌། །རིགས་དང་གཞན་ཉིད་གཞན་མིན་དཔྱད། །གཞན་ཡིན་ཆོས་ཅན་བདག་མ་གྲུབ། །དེ་ཉིད་ཆོས་ཅན་གཞན་མ་གྲུབ། །ཁྱད་པར་མེད་ན་མི་རྟག་དང༌། །རྟག་དངོས་དེ་དག་ལ་མི་འགྲུབ། །འདི་ལ་རིགས་ཞེས་ཁ་ཅིག་བརྟག །ཅིག་ཤོས་འཇག་པ་རུ་ནི་འདོད། འདྲེས་པའི་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ཞེས། །དངོས་པོ་སྔར་ནི་བསྟན་ཟིན་ཏོ།། དེ་ལྟར་མི་རྟག་ལ་དཔྱད་བྱ། །འཇིགས་པ་བདག་ཅག་བསྒྲུབ་བྱས་སྟོང༌། །གཞན་ཡིན་ཁྱེད་ཅག་བསྒྲུབ་བྱས་སྟོང༌། །དེ་ནི་སུན་དབྱུང་ཚིག་གི་ཕྱོགས། །གལ་ཏེ་ཚིག་དང་དོན་འབྲེལ་ན། །རྟག་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་བྱས་ཀྱང༌། །ངག་གི་དོན་ལ་རིག་བྱེད་ནི། །ཚད་མ་ཉིད་དུ་གྲུབ་མི་འགྱུར
Chinese
共同品不需成立，就说话者而言，说随分别而行，知晓刚造作而生，凡是成立所作和无常，刹那以变异，分别与未分别的，灭和虚空和第三者，那是不决定性。心是先前已逝的灭，分别的灭之心，心是先前未逝的，灭是未分别的。因为是灭尽，所以那二者，也可见为非造作。以自性成立的灭尽，他们说无因。与火相连，从木柴中，会生出煤炭的延续。自性生的灭尽，仅存在于刚生之时。因为细微相似的延续进入，所以不会近似显现。何时不相似的因，击打相似的延续时，以不相似的 果，那时会粗大地明显显现。因此，从因生出不相似的延续，因为什么而生呢？即使没有以那本身造作，灭尽也必定会明显显现。那是用锤子击打等等的，是刚造作而生。因为显现为非造作，因此是错误的理由。虚空也是常，何时被土和水充满，挖掘土地，排水等等，消除那之后会显现。那时说刚造作而生，在那上面也会显现。因此，在那里所说的知晓，是不决定的理由。此处也应考察共同品，所听闻的意义没有成立。虽然显明的自性是品，但应考察种类和他性、非他性。若是他性，则有法不成，那本身是有法，他性不成。若无差别，则无常和，常物在那上面不成立。有些人认为这是种类，另一些人则认为是聚集。混合的体性是一，事物之前已经阐述过了。如是应考察无常，灭尽我等成立空，若是他性，你们成立空，那是驳斥语词的一方。如果语词和意义相关联，即使成立常性，对于言语的意义，识者也不会成立为量。
English
The common aspect is not to be established, in relation to the speaker, it is said to follow discrimination. Knowing that it arises immediately after being made, whatever establishes what is made and impermanent, the moment is by reversal. By cessation and space, and the third, whether discriminated or not, that is uncertain. The mind is the cessation that has passed before, the mind of discriminated cessation. The mind is the cessation that has not passed before, cessation is not discriminated. Because it is destruction, those two are also seen as unmade. By the destruction that is established by nature, they say there is no cause. From wood, in connection with fire, a stream of charcoal will arise. Destruction arising from nature exists only at the moment of birth. Because a subtle and similar stream enters, it will not become close to manifestation. When a dissimilar cause strikes a similar stream, by a dissimilar result, at that time it will become coarsely manifest. Therefore, from the cause, a dissimilar stream, for what reason does it arise? Even if it is not made by that itself, destruction will certainly become clearly manifest. That is from hammering, etc., it arises immediately after being made. Because it appears as unmade, therefore it is a mistaken reason. If space is also permanent, when it is filled with earth and water, by digging the earth, draining water, etc., after eliminating that, it will become clear. At that time, saying that it arises immediately after being made, it will also appear on that. Therefore, what is said there to be known is an uncertain reason. Here, the common aspect should also be examined, the meaning of what is heard is not established. Although the characteristic of clarity is the aspect, one should examine the genus and otherness, non-otherness. If it is other, then the subject is not established, that itself is the subject, otherness is not established. If there is no difference, then impermanence and permanence are not established on that. Some consider this to be a genus, others consider it to be an aggregate. The nature of mixture is one, the object has already been explained before. Thus, one should examine impermanence, destruction is empty of what we establish, if it is other, you are empty of what is established, that is the side of refuting words. If words and meaning are related, even if permanence is established, for the meaning of speech, the knower will not become established as valid.
Tibetan
། །སྐྱེས་བུ་རྣམས་ལ་བརྡ་ཡིས་ནི། །ཡོན་ཏན་འཕེལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན། །རྒྱུ་མེད་ཀྱང་ནི་མཆོད་སྤྱིན་པས། །མེད་པའི་དོན་ནི་ཡོངས་བརྟགས་ཡིན། །གཞན་ཡང་ཚོགས་པ་ཅན་ཕྱིར་ཏེ། །སྐྱེས་བུ་ལས་བྱུང་གཏམ་བཞིན་ནོ། །འདིར་ནི་ཡིད་ཆེས་སྐྱེས་བུ་མེད། །དེས་ན་རིག་བྱེད་ཚད་མ་མིན། །འབྲེལ་པ་བྱར་མི་འདོད་པ་ཡིས། །རིགས་ལས་ངག་ཀྱང་རྟག་པར་བརྗོད། །གང་གིས་མཐོང་དོན་ཐ་སྙད་ཕྱིར། །བརྡ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་ནི། །འཕེལ་སོགས་ལས་ནི་སྲིད་པ་ཡིན། །རིག་བྱེད་ལ་ནི་མི་འཐད་དོ། །མཐོ་རིས་མཆོད་སྤྱིན་སོགས་འབྲེལ་ བ། །དབང་པོ་ལས་འདས་སུ་ཡིས་མཐོང༌། །དེ་ཡང་དོན་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡི་དོན་ཤེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །ཚོགས་པ་ཅན་གྱི་སྒྲུབ་པ་ལ། །འདི་འདྲའི་མི་མཐུན་བསྒྲུབ་བརྗོད་བྱ། །རིག་བྱེད་འདོན་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །བླ་མའི་འདོན་པ་སྔོན་སོང་ཡིན། །རིག་བྱེད་འདོན་པ་བརྗོད་ཉིད་ཕྱིར། །དེ་ལྟར་འདོན་པ་ཇི་བཞིན་ནོ། །བྷ་ར་ཏ་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར། །བྱེད་པོར་དྲན་པས་གནོད་པར་འགྱུར། །རིག་བྱེད་པོ་ནི་དྲན་མེད་དེ། །གང་དེ་དོན་གཞན་བརྗོད་རྒྱུ་མཚན། །འདས་དང་མ་འོངས་དུས་དག་ནི། །རིག་བྱེད་བྱེད་པོ་དང་བྲལ་བ། །དུས་ཉིད་ཕྱིར་ན་འདི་ལྟར་དེ། །དེ་ལྟར་སྣང་བའི་དུས་བཞིན་ནོ། །རིག་བྱེད་ལ་ནི་ཚངས་ལ་སོགས། །བྱེད་པོ་མིན་པར་རྟོགས་པར་གྱིས། །སྐྱེས་བུ་ཉིད་སོགས་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །དཔེར་ན་ཐ་མལ་མི་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རིག་བྱེད་ཀྱི་ནི་ཚིག །བརྫུན་མིན་པར་ནི་ཤེས་པར་གྱིས། །རང་དོན་སྨྲ་པོ་མ་ལྟོས་ཕྱིར། །ཚིག་དོན་ལ་ནི་ཚིག་བློ་བཞིན། །དེ་བྱས་ཤེས་པ་ཡང་དག་ཡིན། །རྟག་པའི་ངག་ལས་བྱུང་ཉིད་ཕྱིར། །དེ་ཡང་དག་གིས་བློ་བཞིན་རྟག །རྟག་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་སོ། །བསྐུལ་བ་ལས་ནི་བྱུང་བའི་བློ། །ཚད་མ་ཡིན་ཏེ་སྐྱོན་བྲལ་བའི། །རྒྱུ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བསྐྱེད་བྱས་ཕྱིར། །རྟག་ཡིད་ཆེས་སོགས་དབང་བློ་བཞིན། །དེ་བཞིན་ཡིད་མི་ཆེས་སྨྲས་པའི། །ངག་གིས་སྐྱེས་ཕྱིར་ཡུལ་དུས་སོགས། །དབྱེ་སོགས་ལ་ནི་གནོད་མེད་ཕྱིར། །ཡིད་ཆེས་དག་བྱུང་ཤེས་པ་བཞིན། །རིག་བྱེད་ཚད་མར་གནས་པས་ན། །སློབ་དཔོན་སློབ་མའི་བརྒྱུད་པ་ཡི། །ཐོག་མ་མེད་ནས་བརྟགས་པ་ཡང༌།། སྐྱོན་མེད་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན། །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་ཀུན་མིག་གཅིག །རིག་བྱེད་འདྲ་བ་སྣང་བ་ལ། །གཞན་དག་འུག་པ་བཞིན་དུ་ནི། །མ་མཐོང་ཆོས་མིན་ལས་སྐྱེས་ལོ། །གཉིས་སྐྱེས་ལས་ནི་དེ་ཀུན་ནི། །ལོག་པ་ང་རྒྱལ་གྱིས་སྤྲོས་
Chinese
对于众生以表示，如功德增长等四者。 虽无因，然以供施，则无有之义为遍计。 又因具有组合，如从士夫所生之语。 于此无有可信之士夫，故吠陀非量。 由不欲作关联，故从种姓亦说语为常。 由何而见义之名言故，从表示所生之知识，是从增长等所生，于吠陀则不应理。 天界供施等关联，由谁见超胜诸根者？ 彼亦非能作义，以彼之义知所生故。 于具有组合之成立上，说此等不合之所立。 所有吠陀之念诵，皆是上师之念诵先已行。 吠陀念诵唯是言说故，如是念诵如是也。 婆罗多亦如是转变，以忆念作者而受损。 吠陀作者是无忆念，以其说他义之因故。 过去与未来诸时，是与吠陀作者相离。 以唯是时故，如是也，如是显现之时也。 于吠陀，当知梵天等，非作者，以士夫等之理，譬如凡夫之人也。 故当知吠陀之语，非虚妄，以不待说自义者故，于语义如语智。 彼作已，知识是真实，以从常语所生之故。 彼亦如智以真实而常，以成常性故。 从劝励所生之智，是量，以离过失之，诸因所生故，如常信等之根识。 如是不信所说之，语所生故，于处时等，于差别等无有损害故，如从可信所生之知识。 以吠陀安住于量故，师徒之传承，从无始所观察者，亦成无过失性。 故一切世间唯一眼，于显现似吠陀者，其他如鸱枭般，不见从非法所生者。 从二生所生之彼一切，是邪妄以我慢所增广
English
For beings, by indication, like the four, such as the increase of merit. Although there is no cause, by offering and giving, the meaning of non-existence is completely examined. Also, because of having assembly, like the speech arising from a person. Here, there is no trustworthy person, therefore the Vedas are not valid. By not wanting to make a connection, from lineage, speech is also said to be permanent. Because of the expression of meaning seen by whom, the knowledge arising from indication is born from increase, etc., it is not reasonable for the Vedas. The connection of heaven, offering, etc., by whom is the one who transcends the senses seen? That is also not able to do meaning, because the meaning of that is known to arise. On the establishment of having an assembly, these kinds of incompatible establishments are spoken. All the recitations of the Vedas are the recitations of the guru that have gone before. Because the recitation of the Vedas is only speech, thus the recitation is as it is. The Bharata also changes in that way, it is harmed by remembering the author. The author of the Vedas is without memory, because of the reason that he speaks of other meanings. The past and future times are separated from the author of the Vedas. Because it is only time, thus it is like this, like the time of appearance. In the Vedas, know that Brahma, etc., are not the authors, by the reason of person, etc., like ordinary people. Therefore, know that the words of the Vedas are not false, because they do not depend on speaking their own meaning, in the meaning of words, like the wisdom of words. Having done that, knowledge is true, because it arises from constant speech. That is also constant with truth like wisdom, because it has become constant. The wisdom arising from exhortation is valid, because it is free from faults, because it is produced by all the causes, like the root consciousness of constant faith, etc. Likewise, because it is born from the speech of disbelief, in place, time, etc., because there is no harm to the distinctions, etc., like the knowledge arising from trustworthiness. Because the Vedas abide in validity, the lineage of teacher and student, which has been examined from beginningless time, also becomes faultless. Therefore, the one eye of all the world, in the appearance similar to the Vedas, others, like owls, do not see those born from non-dharma. All of them born from twice-born are false, expanded by pride.