Tibetan
དེ་འབྱུང་ཉིད། །ནུས་པ་ཡོད་ཉིད་རྟོགས་བྱེད་པ། །རྣ་བའི་ནུས་པ་བཞིན་དུ་འདོད། །དེ་རུ་བློ་ནི་ཡང་དག་བསྡུས། །གཉིས་ཀ་ལེགས་པར་བྱས་ཕྱོགས་ལས། །ཉེས་པ་གཉིས་ཆར་བརྫུན་པ་ཡིན། །གང་གིས་གང་རུང་མ་ཚང་ན། །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀུན་རྟོགས་མི་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་ཉིད་གཅིག་ཆུ་སོགས་ལ། །དབྱེར་མེད་དེ་ཡང་དུ་མ་ཡི། །བདག་ཉིད་དུ་ནི་སྣང་བར་འགྱུར། །སྒྲ་ཡང་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །གསལ་བྱེད་སྒྲ་ཙམ་གྲགས་པ་ལས། །དེ་ཡི་ཡུལ་ནི་ངེས་གཟུང་འགྱུར། །བར་མཚམས་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་ལས། །ཁྱབ་ནུས་སྒྲ་ཙམ་ལ་ནི་མེད། །དེས་ན་མ་བཅད་པའི་ངོ་བོས། །དེ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོགས་མིན། །སྒྲ་ཙམ་ཡུལ་གྱི་ཐ་སྙད་ཉིད། །ཐོས་པ་དེར་ནི་རྗེས་སུ་བྱེད། །བར་མཚམས་མ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱིས། །རྣམ་གཅོད་ཀྱང་ནི་ངེས་པར་འགྱུར། །དེ་དག་ཉུང་ལ་ཡུལ་གཅིག་པས། །སྒྲ་ཡང་མ་ཁྱབ་པ་རུ་ངེས། །འགྲོ་དང་ཤུགས་ཉིད་བཅས་པ་ཡིས། །དེ་དག་གང་དང་གང་ལས་འབྱུང༌། །ཉན་པོ་དེ་དང་དེ་ལས་ནི། །སྒྲ་ནི་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་སེམས། །གཟུགས་བརྙན་རེ་རེ་ཐ་དད་པ། །སོ་སོའི་སྣོད་དུ་ཅིག་ཅར་དུ། །སྣང་བ་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་ནི། །འཛིན་པར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་ན། །འདིར་སྨྲས་གང་ཚེ་རེ་ཞིག་ནི། །ཆུ་ལ་ཡིད་འོང་གཡོ་བ་ཡི། །མིག་གི་སྣང་བ་གང་བྱུང་བ། །དེ་ནི་ལྡོག་ པར་གྱུར་པ་ན། །ཉི་མ་རྣམ་པ་དུ་མ་ནི། །ཅི་སྟེ་སྣོད་དུ་ཐ་དད་གཟུགས། །རང་གནས་ལ་གནས་འཛིན་གྱུར་ན། །དེ་ཚེ་དུ་མ་ག་ལས་བྱུང༌། །སོར་མོས་ཅུང་ཟད་མིན་ན་མིག་གིས། །ཇི་ལྟར་གཅིག་ནི་དུ་མ་རུ། །སྣང་འགྱུར་མི་འཇུག་ཐ་དད་པ། །ཁོ་བོས་སྒྲ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །གཞན་དག་འདི་ལ་རྒོལ་བ་ན། །གཟུགས་བརྙན་འཆར་བར་འདོད་པ་ཅན། །གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་རྟོགས་གྱུར་ན། །ཅི་ཕྱིར་སྟེང་དུ་སྣང་མི་འགྱུར། །ཁྲོན་པ་ལ་སོགས་གཏིང་དུ་ནི། །གཟུགས་བརྙན་མེད་ན་ཇི་ལྟར་སྣང༌། །ཤར་བལྟས་མེ་ལོང་ལ་བལྟས་ན། །ནུབ་ཏུ་བལྟས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཆུ་ལ་ཉིད་མ་སྣང་བ་ནི། །མིག་གཅིག་སྟེང་དང་འོག་གི་ནི། །ཕྱོགས་གཉིས་སུ་ནི་རྟགས་འཇུག་འགྱུར། །རྟེན་ནི་ཡོན་པོར་གནས་ཉིད་ཕྱིར། །དེ་ལ་སྟེང་ཕྱོགས་གསལ་བ་ཡི། །བདག་གིས་ཉི་མ་མཐོང་བར་འགྱུར། །བརྒྱུད་ནས་བཀོད་པར་གྱུར་པས་ན། །འོག་ན་གནས་པ་མཐོང་བར་འགྱུར། །དེ་ནི་གཅིག་ཉིད་ཕྱིར་སྟེང་ན། །གནས་པ་འོག་ཏུ་སྣང་བར་འགྱུར། །དེས་ན་འོག་ནི་ཁོ་ན་རུ། །བར་མཚམས་བཅད་པར་ཉི་མ་སྣང༌། །དེ་བཞིན་ཤར་དུ་སོང་འཇུག་པས། །ནུབ་ཕྱོགས་སོང་འཇུག་ལ་བཀོད་པ། །གདོད་མཐོང་བ་ན་འཁྲུལ་པ་ཡིས། །ནུབ་ཕྱོགས་ལྟ་བར་རྟོགས་པ་ཡིན། །དུ་མའི་ཡུལ་རྣམས་ལ་གནས་པ། །གཟུགས་བརྙན་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། །མཚུངས་པའི་བློས་ནི་རྟོགས་ཉིད་ཕྱིར། །དུ་མ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མིན། །ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་ཉིད། །དེ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་ལས་བྱུང༌། །དེ་འདི་ཡིན་ཞེས་ཤེས་པ་ནི། །མངོན་སུམ་ཡིན་ངེས་གནོད་པར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་རིམ་གྱིས་སྐྱེས་བུ་ནི། །ཐ་དད་ཡུལ་དུ་འགྲོ་བ་ཡང༌། །ལྷ་སྤྱིན་ཐ་དད་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ལྟར་སྒྲ་ཡང་ཐ་དད་མིན། །གཅིག་པུ་ཉིད་དུ་རྟོགས་འགྱུར་བས། །ཇི་ལྟར་ཡང་ཡང་མཐོང་འགྱུར་བ། །དེ་ནི་དུས་དབྱེས་ཕྱེ་མི་འགྱུར། །དེ་བཞིན་སྒྲ་ཡང་ཡུལ་གྱིས་མིན། །གལ་ཏེ་རིམ་གྱིས་འགལ་མེད་ན། །ཁྱབ་པ་ཉིད་དུའང་ལྟ་བར་གྱིས། །མཐོང་བ་གྲུབ་ཕྱིར་ཆོས་གང་ཡིན། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱིས་དེ་ཁས་ལོང༌། །ཇི་ལྟར་ཁུང་ཡང་བསྐོས་པས། །ཤིན་ཏུ་མ་བྱས་པ་ཡིན་ཡང༌། ། ནམ་མཁའི་ལ་ནི་ཆེ་བློ་ཉིད། །དོག་པ་ལ་ནི་བློ་ཆུང་འགྱུར། །དེས་འདིར་གཞན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས། །སྒྲ་འཇུག་དེ་ལྟར་བློ་འཁྲུལ་ཡིན། །སྒྲ་ལ་གནས་པའི་རགས་ཉིད་དང༌། །ཕྲ་བ་ཉིད་ནི་མཚོན་འགྱུར་མིན། །བློ་ཡི་གསལ་དང་མི་གསལ་ཉིད། །ཆེ་ཆུང་ཉིད་དུ་བརྟགས་པ་ཡིན། །བུམ་སོགས་ལ་ཡང་བརྟག་པར་ནི། །འོད་ཆེན་པོས་ནི་གསལ་བྱས་ནས། །དེ་ཡང་གསལ་པོ་ཁོ་ནར་འགྱུར། །འོད་ཆུང་གསལ་བྱས་མིན་གསལ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་རིང་སོགས་ཐམས་ཅད་ནི། །སྒྲ་ལ་ཆོས་རྣམས་གནས་ཡིན་ཞེས། །དོན་དང་འབྲེལ་པར་མ་མཐོང་ན། །སྒྲ་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་འགྱུར་མིན། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་སྔར་མེད་པའི། །ཀུན་གྱིས་རང་དོན་རྟོགས་པར་འགྱུར། །མི་རྟག་ཡིན་ན་འདི་ལ་ནི། །འབྲེལ་པ་མཐོང་བར་འཐད་པ་མིན། །གལ་ཏེ་འབྲེལ་ཤེས་གྲུབ་པ་ན། །ངེས་པར་དུས་གཞན་ལ་གནས་མིན། །གཞན་ལ་འབྲེལ་པར་རྟོགས་པ་ན། །གཞན་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་འགྱུར་མིན། །བ་ལང་སྒྲ་ལ་འབྲེལ་ཤེས་ན། །རྟ་ཡི་སྒྲ་ནི་རྗོད་བྱེད་མིན། །འོན་ཏེ་གཞན་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས། །ཅུང་ཟད་ཁོ་ན་རྟོགས་བྱེད་ན། །དེ་ལ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པས་ན། །དེ་གང་ཡིན་ཞེས་ངེས་མི་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་ཉན་པ་པོ་རྣམས་ལ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་ཐ་སྙད་ཀྱི། །ཤེས་པ་ཞེས་བྱར་འཐད་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་པོ་རིགས་མིན། །མི་ཤེས་པ་ཡིས་ཐོག་མར་ནི། །སྒྲ་ནི་གང་ཞིག་བརྗོད་པར་འདོད། །གལ་ཏེ་ཤེས་པར་གྱུར་ན་ཀོ། །ངེས་པར་དེ་སྔར་ཤེས་པ་མིན། །མངོན་སུམ་ཡན་ལག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །འོད་ནི་སྔར་ཡང་གསལ་བར་བྱེ
Chinese
彼生起之自性。 能知有能力之自性。 如耳之能力般承許。 于彼处心识乃如实摄集。 二者皆善作之方面。 二者之过失皆虚妄。 若以任何一者不圆满。 则一切皆不能现证。 如一自性于水等。 无别彼亦为众多。 于自性中显现。 声亦当如是知晓。 由显明唯声之响声。 彼之境即能定执。 从无间断之虚空。 周遍能力唯声无有。 是故以未遮断之体性。 彼非于一切处皆能证悟。 唯声乃境之名言。 于所闻处随行之。 以无间断不周遍之自性。 亦能决定其为别异。 彼等少且境唯一故。 声亦决定为不周遍。 具足行与势用之自性。 彼等从何者与何者生。 闻者从彼与彼。 如是思声之生起。 影像一一各别异。 于各自之器中同时。 显现以何因缘故。 云何执持若如是说。 此处所说何时暂且。 于水上悦意摇动之。 眼之显现任何生起者。 彼乃转返之时。 太阳之多种相。 云何于器中各别形。 若于自处安住执持。 尔时众多从何生。 若非以指稍触眼。 云何一者成众多。 显现转变不容各异。 我谓声亦如是也。 其他于此反驳者。 欲影像显现者。 若彼如实证悟时。 何故不显现于上方。 井等深处。 若无影像云何显现。 向东视镜之时。 云何变为向西视。 于水上太阳不显现者。 一眼于上与下之。 二方成为入之相。 以所依乃圆而住之故。 于彼上方明亮之。 我将见太阳。 以经由安置之故。 将见位于下方者。 彼乃唯一故于上方。 安住者显现于下方。 是故下方唯独。 间断处太阳显现。 如是向东行入故。 于西方向行入安
English
That arising itself. The nature of knowing that there is power. It is accepted like the power of the ear. In that place, the mind is truly gathered. From the aspect of doing both well. Both faults are false. If anything is incomplete. Then everything will not be realized. Like one nature in water and so on. Inseparable, it is also many. It appears in its own nature. Sound should also be known in the same way. From the clear sound alone. Its object is definitely grasped. From the uninterrupted sky. The ability to pervade is not in sound alone. Therefore, with the nature of not being cut off. It is not realized everywhere. Sound alone is the term for the object. It follows what is heard. By the nature of being uninterrupted and not pervasive. It is also certain to be distinct. Since they are few and the object is one. Sound is also definitely not pervasive. With the nature of going and force. From what and what do they arise? The listener from that and that. Like that, think of the arising of sound. Each image is different. Simultaneously in their respective containers. For what reason does it appear? If it is said, how is it held? What is said here, when for a while. The pleasing movement on the water. Whatever appearance of the eye arises. When it turns back. The many forms of the sun. Why are the shapes different in the container? If it stays in its own place and holds. Then where do the many come from? If the eye is not touched slightly by the finger. How does one become many? The appearance changes and does not allow difference. I say sound is also like that. Others who refute this. Those who want the image to appear. If that is truly realized. Why does it not appear above? In the depths of wells and so on. How does it appear if there is no image? When looking at the mirror facing east. How does it become looking west? The sun not appearing on the water. One eye is above and below. The two sides become the sign of entering. Because the support is round and stays. On that, the bright upper side. I will see the sun. Because it is arranged through. The one who is below will be seen. It is one, so above. The one who stays appears below. Therefore, only below. The sun appears in the interrupted place. Like that, going east and entering. Arranged to go west and enter.
Chinese
于彼，初见之时以错觉，认为是在看西方。安住于众多的境处，即使有影像，以相似之心而了知之故，并非存在于众多之中。以境的区别而各别，那是由随后的推断而生。知晓“那是这个”则，现量必定会受到损害。犹如次第渐进之人，即使前往不同的境处，拉钦（神授）也不会变为不同，如是声音也非不同。因了知为唯一之故，如何能够反复见到？那不会被时间分割，同样声音也不是由境所致。如果次第没有矛盾，也请视为是周遍。因为见到成立之故，是什么法？以各种方式承认它。犹如即使凿了孔，即使没有完全完成，天空的广大乃是大心量，狭窄则是小心量。因此，以其他的差别，声音的进入，如是是心的错觉。声音所具有的粗大和，微细无法表示。心的明与不明，被认为是大小。对于瓶等也进行观察，以大光明照亮之后，那也只会变得明亮。小光照亮则变得不明显。同样，所有长等，声音上存在着法，如果不看到与意义相关联，声音就不会被表达。如果那样，对于以前没有的，一切都会了知其自身意义。如果是不恒常，那么对于此，看到关联是不合理的。如果关联之识成立，必定不会存在于其他时间。如果了知与其他的关联，就不会表达其他的。如果知道与牛的声音相关联，马的声音就不是能表达的。然而，其他的也以自性，仅仅稍微了知，对于那没有理由，因此无法确定那是什么。因为对于听者们，那样的事物的名言，被称为知识是合理的。如是说话者不合理。不了解的人最初，声音想要表达什么？如果变得了解，必定不是之前了解的。因为是现量支分之故，光之前也照亮
English
Thereupon, at the first sight, due to illusion, it is perceived as looking towards the west. Abiding in many places, even if there are images, because of understanding with a similar mind, it does not exist among the many. The difference of places is distinct, that arises from subsequent inference. Knowing "that is this," direct perception will surely be harmed. Just as a person gradually progressing, even if going to different places, Lha-chin (god-given) will not become different, so too sound is not different. Because of understanding as one, how can it be seen repeatedly? That cannot be divided by time, similarly sound is not caused by place. If there is no contradiction in sequence, please also regard it as pervasive. Because seeing is established, what is the dharma? Acknowledge it in every way. Just as even if a hole is dug, even if it is not completely finished, the vastness of the sky is a great mind, narrowness is a small mind. Therefore, with other differences, the entry of sound, thus it is a delusion of the mind. The grossness and, subtlety that sound possesses cannot be indicated. The clarity and unclearness of the mind, are considered as large and small. For pots and so on, also observe, after illuminating with great light, that will only become clear. Small light illuminating becomes unclear. Similarly, all lengths and so on, it is said that dharmas exist on sound, if not seeing related to meaning, sound will not be expressed. If that is the case, for what was not there before, everything will understand its own meaning. If it is impermanent, then for this, seeing the connection is unreasonable. If the knowledge of connection is established, it will definitely not exist at another time. If understanding the connection to others, it will not express others. If knowing the connection to the sound of a cow, the sound of a horse is not expressive. However, others also by nature, only slightly understand, for that there is no reason, therefore it cannot be determined what that is. Because for the listeners, the term of such a thing, it is reasonable to be called knowledge. Thus the speaker is unreasonable. The one who does not understand initially, what does the sound want to express? If it becomes understood, it is definitely not understood before. Because it is a limb of direct perception, light illuminates even before.