Tibetan
།རང་གི་གདོང་སོགས་དེ་བཞིན་དུ། །མི་མཐོང་དངོས་པོ་གཞན་བཞིན་ནོ། །རྣམ་ཤེས་ཉིད་དང་གསལ་བ་ཉིད། །དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་ལ་བརྟེན་མིན། །རྣམ་མེད་ལ་སོགས་མི་རུང་བས། །དེས་ན་འདི་ཡི་ཁྱབ་པ་དེས། །དེ་མ་ཐག་པའི་ཤེས་ནུས་ལ། །བཟུང་བའི་ཆ་ནི་ཡུལ་དངོས་གནས། །དེ་ཉིད་མིན་པར་ཁོ་བོ་འདོད། །དེས་ན་དེ་ནི་མ་བསྒྲུབས་སོ། །རྣམ་རིག་ཙམ་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་ནི། །བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་དྲི་མེད་མཛད། །ཁོ་བོ་ཅག་གིས་དེ་ཕྱོགས་ནི། །དོན་དམ་ངེས་པར་བསྐྱེད་པར་བྱས། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་བརྟག་པ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པའོ།། །།ཡང་འདིར་གཞན་དག་མི་ཤེས་པའི། །དྲི་མས་གོས་པའི་བློ་ཅན་རྣམས། །སེམས་ཙམ་ཚུལ་འདི་མི་རིགས་ཏེ། །ཐོས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲས། །དེ་ནི་ཀུན་ལ་ཚད་མ་རུ། །སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པར་ནི་གནས། །གང་ཕྱིར་སྐྱེས་བུས་བྱས་ཚིག་གིས། །ལོག་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་པར་འགྱུར། །ཉེས་པ་ཡོད་དམ་མེད་པར་ནི། །སྐྱེས་བུའི་ངག་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ། །བྱེད་པོ་མེད་ཕྱིར་ཐོས་པོ་ལ། །སྐྱོན་ཡོད་ཐེ་ཚོམ་ཡོད་པས་མིན། །བྱེད་པོ་རེ་ཞིག་མ་མཐོང་ན། །གང་ཚེ་ཡོད་ཅེས་འདོད་པ་ཡིན། །སྔོན་མ་མཐོང་དང་འབྲེལ་པ་ནི། །མི་ཤེས་རྒྱུ་ཡིས་ད་ལྟར་སྨོད། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་བྲལ་ཡང༌། །དེ་ནི་ཡོད་པར་བརྟགས་པ་ཡིན། །བྱས་དང་མ་བྱས་པའི་ལུང་ནི། །ཁོ་བོ་ཅག་ལ་དེ་གྲུབ་མིན།། རང་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །བྱས་པས་འདི་ནི་རྟོགས་བྱེད་མིན། །དྲང་སྲོང་ཡིད་སོགས་ཚིག་ཀྱང་ནི། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་བདེན་པར་འགྱུར། །མ་འབྲེལ་ཞེ་སྡང་དང་བཅས་པ། །བདེན་པར་སྨྲ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་བྱེད་པོ་སྒྲུབ་པའི་ལུང༌། །གཞན་བྱས་བདག་ཅག་ལ་གྲུབ་མིན། ། གལ་ཏེ་རིག་བྱེད་བྱེད་པོ་དང༌། །འདྲ་བ་དང་ལྟར་ཅུང་ཟད་སྣང༌། །དེ་ཕྱིར་ཉེ་བར་འཇལ་བ་དེས། །བྱེད་པོ་ལ་ཡང་ཉེར་འཇལ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་བྱེད་པོ་མེད་ཅུང་ཟད། །གཞལ་བྱས་གྲུབ་བར་མི་འགྱུར་ན། །དེས་ན་ངེས་བར་བྱེད་པོ་ནི། །དོན་གྱིས་གོ་བའི་གཞལ་བྱར་འགྱུར། །དེ་མེད་ཀྱང་ནི་རིག་བྱེད་ལ། །མི་འཐད་ཅུང་ཟད་གང་ཡང་མེད། །དེ་ཡོད་ན་ནི་ཚད་མ་སོགས། །མང་པོ་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེར་ནི་ལྔ་བོར་མ་ངེས་ཕྱིར། །དངོས་མེད་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར། །དེས་ན་དེ་ཡོད་རྙེད་དཀའ་སྟེ། །དངོས་མེད་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར། །ཚད་མ་མ་ཡིན་ཉིད་ལྡོག་ཕྱིར། །རིག་བྱེད་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་ཉིད། །གང་འདོད་དེ་ཡང་དངོ
Chinese
如同自己的脸等一样，如同不见的其他事物一样。自识本身和明亮本身，那也不依赖外境。由于无相等等不容许，因此，此处的遍，对于紧接着的知能力，所取的份是境的实有，我认为不是那本身。因此，那没有被成立。唯识仅仅成立，有智慧者们作了无垢。我们已经朝那方向，真实确定地生起。这就是总结的词句所作的论典中，观察外境的第二十七（品）。 又，在此，其他不了解的，被垢染所染污的有智者们，说唯心之理不合理，因为被听闻所损害。那是对一切是量，存在于非人所作。因为人所作的语言，会成为颠倒。有过失或无过失，对于人的语言会犹豫。因为没有作者，对于听者，没有过失，不是因为有犹豫。如果暂时没见到作者，什么时候会认为有呢？与先前未见相关联，现在被不知的原因所呵责。即使脱离了随后的比量，那也被认为是存在的。已作和未作的教证，我们没有成立。因为自己是量，已作不能成为此处的认知者。仙人意等语言也，会因为那本身而成为真实。不相关联，具有嗔恨，怎么会说真话呢？因此，成立作者的教证，他人所作，我们没有成立。 如果吠陀与作者，相似和好像稍微显现，因此，通过接近衡量，也会接近衡量作者。如果作者稍微没有，所量就不会成立，因此，必定作者，会成为通过意义理解的所量。即使没有那，对于吠陀，也没有任何不合理。如果有那，量等，很多就不会成立。在那里，因为没有确定为五种，会通过无事物本身而认知。因此，那存在难以找到，因为被无事物之量所损害。因为不是量本身相反，吠陀不是人所作本身。所希望的，那也是物
English
Just like one's own face, it is like other unseen objects. Self-consciousness itself and clarity itself, that also does not rely on external circumstances. Since formlessness and so on are not permissible, therefore, the pervasion here, for the immediately following knowing ability, the part that is taken is the reality of the object. I think it is not that itself. Therefore, that has not been established. The establishment of mind-only is what the wise ones have made immaculate. We have generated a definitive certainty in that direction. This is the twenty-seventh chapter, the examination of external objects, from the compiled verses of Thatness. Furthermore, here, other ignorant ones, those with minds stained by defilements, say that the principle of mind-only is unreasonable because it is harmed by scripture. That is a valid measure for all, existing as not made by a person. Because words made by a person will be perceived as inverted. Whether there is fault or no fault, there will be doubt about the words of a person. Because there is no maker, for the listener, there is no fault, not because there is doubt. If the maker is not seen for a while, when will it be thought to exist? Related to the previous unseen, it is now reproached by the cause of not knowing. Even if it is separated from subsequent inference, that is considered to exist. The scriptures of made and unmade, we have not established that. Because oneself is a valid measure, what is made cannot be the cognizer here. The words of sages, minds, etc., will also become true by that itself. Unrelated, possessing hatred, how will they speak the truth? Therefore, the scriptures establishing the maker, made by others, we have not established. If the Vedas and the author are similar and seem slightly similar, therefore, by approaching measurement, it will also approach measuring the author. If the author is slightly non-existent, the measurable will not be established, therefore, the author must become the measurable understood through meaning. Even without that, for the Vedas, there is nothing at all unreasonable. If that exists, then valid measures, etc., many will not be established. There, because it is not determined as five elements, it will be recognized through the non-thing itself. Therefore, that existence is difficult to find, because it is harmed by the measure of non-things. Because it is not the opposite of the measure itself, the Vedas are not made by a person. What is desired, that is also a thing
Tibetan
ས་མིན་པས། །སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་མིན། །རྟོག་གེ་རྣམས་ཀྱིས་གང་སྨྲས་ཞེས། །སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པ། །དེ་ནི་སྤང་བར་བྱས་པ་མིན། །རིག་བྱེད་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་གྲུབ། །དངོས་པོའི་ངོ་བོར་ཕྱོགས་གང་དག །གཙོ་བོ་དང་ནི་རྡུལ་ཕྲན་བཞིན། །དེ་དག་གང་རུང་མ་གྲུབ་ན། །ཅིག་ཤོས་རང་ཉིད་ཀྱིས་མི་གྲུབ། །གཙོ་བོ་ཡི་ནི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི། །སྒྲུབ་པ་ཡང་ནི་སྤང་བྱས་ཀྱང༌། །གཏན་ཚིགས་གཞན་མ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །རྡུལ་ཕྲན་ཀྱིས་བྱས་འགྲོ་བསྒྲུབ་བྱ། །དངོས་པོའི་ཕྱོགས་ནི་བསྒྲུབ་དོན་དུ། །སྒྲུབ་པ་གང་ཞིག་བརྗོད་པ་མིན། །དེ་ནི་གཞན་དག་སྤང་བྱས་ན། །མེད་བ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གྲུབ། །སྔ་ཕྱི་ཡི་ནི་མཐའ་དག་ལ། །གཞན་གྱིས་སྒྲུབ་པ་གང་བརྗོད་ཡིན། །དེ་ནི་སྤང་བར་བྱས་ནས་ནི། །རིག་བྱེད་སྨྲ་བའི་བྱ་བ་རྫོགས། །རྟག་ཉིད་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་གང༌། །དེ་ནི་མ་བསྒྲུབས་ན་ཡང་ནི། །སྔ་མའི་ཕྱོགས་གཉིས་སུན་བཏོན་ཏེ། །རང་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་གྲུབ་པར་འགྱུར། །ཐོག་མའི་རིག་བྱེད་ཀྱིས་མཐའ་གང༌། །སྐྱེས་བུས་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཕྱི་མཐའ་འཇིག་པའི་ངོ་བོ་ཡང༌། །དེ་དག་མེད་པ་རྟག་པ་ཉིད། །ཐོག་མར་རིག་བྱེད་གང་བྱས་མིན། །ཕྱིས་ཀྱང་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་བ། །དེ་ཉིད་དེ་ཡི་རྟག་པ་ཉིད། །གལ་ཏེ་ཤེས་བྱ་དེར་ཡང་འདོད། །མ་བྱས་ཉིད་དང་འཇིག་མེད་ཀྱིས། །རྟག་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །དེ་དག་དངོས་མེད་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །རང་གི་སྒྲུབ་པ་ལ་ལྟོས་མིན། །རིག་བྱེད་ངག་དོན་ ལོག་པ་ཉིད། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་གང་བརྗོད་པ། །དེ་ཡི་རིག་བྱེད་སྒྲུབ་ཤེས་པའི། །སྟོབས་ཀྱི་ཕྱོགས་ནི་ལྡོག་བར་འགྱུར། །དེ་ནི་མངོན་སུམ་མཚུངས་ཉིད་ཕྱིར། །རིག་བྱེད་ལས་བྱུང་སྟོབས་ཆེན་ཅན། །དེས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ནི། །ཇི་ལྟར་ཡང་ནི་གནོད་ནུས་མིན། །མངོན་སུམ་ཕྱོགས་ལ་དགོས་པས་ན། །གང་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ཉིད་གནས་ཡིན། །དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་ལྡན་ཕྱིར། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་གནོད་བྱེད། །དཔེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་ཕྱིར་དང༌། །སྐྱོན་མེད་ཕྱིར་ན་ཟོར་ཡང་མིན། །ལུང་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ལ། །དེ་དང་རྗེས་དཔག་འདྲ་བ་མིན། །དེས་ན་ལུང་དང་རྗེས་དཔག་པས། །དོན་གང་ལ་ནི་ཐེ་ཚོམ་འགྱུར། །དེ་ལ་སྟོབས་ཆེན་ལུང་གིས་ནི། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ངེས་པར་བྱོས། །རིག་བྱེད་ཀྱིས་དོན་རྟོགས་བྱེད་ཀྱང༌། །བདག་ལ་ཚད་མ་མིན་དེ་ལྟར། །བདེན་སྨྲས་ཞེ་སྡང་ཙམ་གྱིས་ནི། །བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་འདོད་པ་དང་ཞེ་སྡང་
Chinese
因为不是地，所以不是所立宗的能立。论者们所说的是什么呢？就是成立人所造作。那不是被舍弃的。吠陀是人未造作而成立的。在事物的自性中，哪些方面是重要的呢？就像自性和极微一样。如果那些中的任何一个未成立，另一个自己也不会成立。自性是原因的体性，即使成立也被舍弃。其他的理由却成立了极微所造作的流转。在事物的方面中，为了成立的意义，不说任何成立。如果舍弃了其他的，无有自己就会成立。对于前后的一切边，说什么由他成立呢？如果舍弃了那，吠陀论者的事业就完成了。如果是常，事物的自性是什么呢？即使那未成立，驳倒了先前的两种方面，自己也会成立。最初的吠陀的边是什么呢？是人所造作的相。后边是坏灭的自性，没有那些就是常。最初什么吠陀未造作，后来也不会坏灭。那就是它的常性。如果也认为那是所知，以未造作和不坏灭，认为是常性。那些以无实体的自性，不依赖自己的成立。吠陀的语言意义是颠倒的。比量所说的是什么呢？那的吠陀成立的了知，力量的方面就会颠倒。那是因为与现量相同。从吠陀产生的是强大的。因此比量无论如何也不能损害。因为需要现量的方面，所以论典才存在。那是因为非常强大，所以损害比量。因为不依赖譬喻，而且没有过失，所以也不犹豫。圣言是量，那和比量不相同。因此圣言和比量，对于什么意义会犹豫呢？对于那，强大的圣言，就由那来决定。吠陀虽然了知意义，但对于自己不是量，就像这样。仅仅以说真话和嗔恨，是不能够说出来的。不乐意和嗔恨。
English
Because it is not earth, it is not the establisher of what is to be established. What do the debaters say? It is to establish what is made by man. That is not abandoned. The Vedas are established without being made by man. In the nature of things, which aspects are important? Like self and atoms. If any of those are not established, the other will not be established by itself. Self is the nature of the cause, even if it is established, it is abandoned. Other reasons establish the flow created by atoms. In the aspect of things, for the sake of establishing the meaning, no establishment is spoken of. If others are abandoned, non-existence will be established by itself. For all the edges of before and after, what is said to be established by others? If that is abandoned, the work of the Vedic debater is completed. If it is permanent, what is the nature of things? Even if that is not established, refuting the previous two aspects, it will be established by itself. What is the edge of the first Veda? It is the characteristic of being made by man. The latter edge is the nature of destruction, without those it is permanent. What Veda was not made at first, will not be destroyed later. That is its permanence. If it is also considered to be knowable, it is considered to be permanent by being unmade and indestructible. Those with the nature of non-entity do not depend on their own establishment. The meaning of the Vedic language is inverted. What is said by inference? The aspect of the power of knowing that the Veda is established will be inverted. That is because it is the same as direct perception. What arises from the Vedas is powerful. Therefore, inference cannot harm in any way. Because the aspect of direct perception is needed, the treatise exists. That is because it is very powerful, so it harms inference. Because it does not depend on metaphors, and because there is no fault, it is not hesitant either. Scripture is a valid means of knowledge, and it is not the same as inference. Therefore, scripture and inference, for what meaning will there be doubt? For that, the powerful scripture, let it be determined by that. Although the Vedas know the meaning, they are not a valid means of knowledge for themselves, like this. It is not possible to speak only with telling the truth and hatred. Displeasure and hatred.