Tibetan
མཚོ་སྐྱེས་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་དངོས་དེར་འདོད་པ་ནི། །ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་དང་མཚུངས་མིན། །ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་མཚུངས་མིན་པར། །འདོད་ན་དེ་ཕྱིར་དངོས་དེ་ནི། །དེ་དང་མཚུངས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད། །སྤྱི་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་པར་གྱིས། །རྣམ་པ་གཞན་དུ་བློ་དེ་ནི། །གཏོར་ཟས་སོ་བརྟག་ལ་འཇུག་མིང༌། །དངོས་པོ་རྣམས་སུ་ངེས་ནས་སོ། །འཇུག་པ་དེ་ནི་གང་གིས་བྱས། །གལ་ཏེ་འདྲ་བས་ངེས་འདི་ནི། །དེ་ཉིད་སྤྱིར་ནི་བདག་ཅན་འདོད། །རང་བཞིན་རྗེས་འགྲོ་ནུས་པ་ནི། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་བཤད་པ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་བློ། །འབའ་ཞིག་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་མིན། །གང་ཕྱིར་དངོས་པོས་ངོ་བོ་ཀུན། །ཕན་ཚུན་དུ་ནི་ཐ་དད་མིན། །དངོས་པོའི་མཐར་ནི་བྱས་པ་ལས། །གལ་ཏེ་འདྲ་མིན་དང་བྲལ་བའི། །དངོས་ པོ་དེ་ནི་ཐ་དད་མིན། །དེ་དབྱེ་མེད་ཕྱིར་དེ་བདག་བཞིན། །དེ་ལས་ཐ་དད་རང་ངོ་བོ། །མི་འདྲ་བར་ནི་མངོན་པར་བརྗོད། །འདྲ་བ་མིན་ཡང་ཐ་དད་མིན། །དེ་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་དོན་རྣམས་ཐ་དད་ཉིད། །ཇི་ལྟར་ཡང་ནི་འདོད་པ་ན། །མི་འདྲ་བར་ནི་འདོད་པར་གྱིས། །དེ་ནས་ཁྱད་པར་བདག་ཉིད་ཀྱང༌། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དངོས་གཅིག་དང༌། །རྣམ་པ་དུ་མར་འདོད་པ་ཡིན། །དེ་དག་རྗེས་འཇུག་ལྡོག་པ་ཡིན། །བློ་ཡི་གཟུང་བྱ་ཉིད་དུ་གནས། །ཐོག་མར་གང་དག་རྗེས་འཇུག་ཕྱིར། །སྤྱི་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས་པ་ཡིན། །དེ་ལས་གཞན་ནི་ལོག་པའི་ཕྱིར། །ཁྱད་པར་ཡང་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན། །སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དག་གི་ནི། །ཕན་ཚུན་རང་བཞིན་ཉིད་ལ་ནི། །འདྲེ་བར་གྱུར་པས་དེ་ཉིད་དུ། །རྣམ་པ་གཉིས་འདི་རིགས་མ་ཡིན། །ཕན་ཚུན་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད། །སྣ་ཚོགས་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་འཇུག །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་ངོ་བོ་ཡང༌། །རྣམ་པ་གཉིས་ནི་རིགས་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་གཅིག་དངོས་འདི་ཡོད་ནའང༌། །ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་རབ་འགྲུབ་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་གནས་འགལ་མིན། །དཔེར་ན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་བཞིན། །མཐོང་བ་ལ་ཡང་རིགས་མིན་མེད། །གང་ཕྱིར་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་ལ། །གཅིག་པུ་ཉིད་དང་ཐ་དད་དང༌། །འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་རྗེས་འཇུག་མཐོང༌། །གཅིག་པུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་ན། །ཐ་དད་ཆོས་གྲུབ་མ་ཡིན་ནས། །གང་ཕྱིར་མ་བརྟགས་དབྱེ་བ་ནི། །སྣ་ཚོགས་ཉིད་དུ་མངོན་པར་བརྗོད། །ནུས་པ་སྣ་ཚོགས་བདག་ཉིད་ནི། །བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་སྤྲུལ། །དངོས་པོ་གཅིག་པུའི་བདག་ཉིད་ནི། །དེ་ལ་ཐ་དད་རིགས་པ་མིན། །གང་དེ་ཉིད་དངོས་ཅེས་བརྗོད་པ། །དེ་ཉིད་གཅིག་ཅེས་བཤད་པ་ཡིན། །དེ་དངོས་
Chinese
因海生故。 是故于彼欲为实， 同于虚空之花否？ 若谓不同虚空花， 是故于彼实即是， 彼同之物自体性， 应许名为总。 异相彼智， 非是施食伺察名。 于诸物中决定已， 彼入由谁所作耶？ 设若此定由相似， 彼即许为总有者。 自性随行作用者， 即由彼来说。 是故极异智， 非唯独一成立。 何故由物一切体， 于互相中非各异？ 于物边际所作故， 设若离于异不异， 物彼即非各异性。 彼无别故如彼主， 异于彼者自本体， 说为不异而显现。 虽非相似亦非异， 是则彼此相违也。 是故诸义即各异， 云何若欲许彼者， 应许为是不相似。 由是差别自体性， 即由彼故一物与， 多品类中许为有。 彼等随行及相违， 于智所取性中住。 最初何者随行故， 是故说为名为总。 异于彼者违背故， 是故亦说为差别。 于总及与差别者， 于互相之自性中， 由成杂乱即于彼， 此二品类非一类。 互相自性无有性， 随顺于彼种种性。 如是之彼体性亦， 二种品类非一类。 设若一物此虽有， 为成诸法差别故。 设若各异非相违， 譬如作用之能力。 于见亦无非类无， 何故于总及差别， 唯一性与各异性， 世间名言见随行。 唯一体性若是有， 不成各异诸法故， 何故不察差别者， 显说为是种种性。 能力种种自体性， 唯由欲说而变化。 唯一物之自体性， 于彼各异非道理。 何者彼即说为物， 彼即说为是一也。 彼物
English
Because of the birth from the ocean. Therefore, to consider that as a real thing, Is it not the same as a flower in the sky? If it is considered not the same as a flower in the sky, Then that real thing is, The very thing that is similar to it. You should consider it to be called a generality. That mind in a different aspect, Is not a name that applies to examining sacrificial food. Having ascertained in all things, By what was that entry made? If this ascertainment is by similarity, That itself is considered the possessor of generality. The ability to follow its own nature, Is explained by that itself. Therefore, the mind that is extremely different, Is not established as being solely one. Why is it that the essence of all things, Is not mutually different? Because of the action at the end of things, If that thing is free from being different or not different, That thing is not different. Because it is inseparable, it is like its master, Different from that, its own essence, Is manifestly expressed as being not different. Although not similar, it is also not different, That is mutually contradictory. Therefore, all meanings are indeed different, However you wish to consider it, You should consider it as being dissimilar. Then, the very nature of distinction, By that itself, one thing and, In many aspects, it is considered to exist. Those are following and opposing, Residing in the very nature of being apprehended by the mind. Initially, because of what follows, It is known as being called a generality. Because it is different from that, it is contrary, Therefore, distinction is also expressed. Of generality and distinction, In the very nature of each other, Because of becoming mixed, in that itself, These two categories are not of the same kind. The very nature of not having each other, Follows in various ways. The essence of such a thing also, Two kinds of categories are not of the same kind. Even if this one thing exists, In order to fully accomplish the distinction of dharmas. If being different is not contradictory, Like the ability to act. In seeing also, there is no non-category, Why is it that in generality and distinction, Singleness and difference, The worldly terms are seen to follow. If there is only one essence, Because different dharmas are not established, Why is it that unexamined distinctions, Are manifestly expressed as being various? The very nature of various abilities, Is transformed merely by the desire to express it. The very nature of a single thing, In that, difference is not reasonable. Whatever that is said to be a thing, That itself is said to be one. That thing
Tibetan
མི་འགྱུར་སླར་ཡང་དེ། །སྣ་ཚོགས་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་དངོས་དང་ནི་དེ་དངོས་མིན། །ཕན་ཚུན་དུ་ནི་འགལ་བའི་ཕྱིར། །དངོས་པོ་གཅིག་པུ་ཉིད་དུ་ནི། །ཇི་ལྟར་ཡང་ནི་རིགས་མ་ཡིན། །སྒྲུབ་པ་དང་ནི་དགག་པ་ནི། །ཕན་ཚུན་དུ་ནི་འགལ་བ་ཡིན། །གང་གིས་མ་འཁྲུལ་སེམས་ཀྱིས་ནི། །གཅིག་ཏུ་བྱ་བ་ནུས་པ་ཡིན། །རིགས་མཐུན་པ་དང་རིགས་མི་མཐུན། །དུ་མ་ལས་ལྡོག་དངོས་པོ་ལ། །དེ་དང་དེ་ལས་ལྡོག་ པ་ན། །ཆོས་ཀྱི་ཐ་དད་རབ་ཏུ་བརྟགས། །དེ་ཕྱིར་གཅིག་ལའང་དུ་མ་ཡིན། །ངོ་བོ་ཉིད་བརྟགས་རིགས་པ་མིན། །དངོས་པོ་གཅིག་ལ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཡང་དག་པར་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཡང་མི་ཡི་སེང་གེ་སོགས། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཉེར་བཤད་དེ། །དེ་དག་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས། །ཡང་དག་པར་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ནི་རྡུལ་ཕྲན་དུ་མའི་ཚོགས། །ངོ་བོ་གཟུགས་གཅིག་ལྡན་མ་ཡིན། །སྣ་ཚོགས་གང་ཡང་དེ་གཅིག་མིན། །སྣ་ཚོགས་རིགས་ཀྱི་རིན་ཆེན་བཞིན། །གཅིག་ཉིད་ན་ནི་རྣམ་གཉིས་པས། །སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་སྣང་མི་འགྱུར། །སྤྲང་མའི་རྐང་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང༌། །བསྒྲིབས་ཏེ་མ་བསྒྲིབས་པ་ལ་ནི། །མི་ཡི་སེང་གེའི་ཆ་རྗེས་འབྲང༌། །ངོ་ཤེས་པ་ཡི་རྒྱུ་དག་ནི། །དེ་ཡང་རྡུལ་ཕྲན་རང་བཞིན་ཏེ། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྐྱེན་འབྱུང་བཞིན། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པ་ཡིས། །སྣ་ཚོགས་རིན་ཆེན་ལ་སོགས་བཤད། །དུ་མའི་བདག་ཉིད་སྣ་ཚོགས་ཏེ། །གཅིག་པུ་ཉིད་དང་འགལ་བ་ཡིན། །དོན་བྱེད་པར་ནི་ནུས་པ་ཉིད། །དངོས་པོ་ཉིད་དུ་བས་བར་བརྗོད། །གལ་ཏེ་རྗེས་འགྲོ་ཉིད་དེ་ནི། །ཐམས་ཅད་ཀུན་གྱི་བྱ་བྱེད་འགྱུར། །དངོས་པོ་གཅིག་པུ་ཉིད་དང་ནི། །སྐྱེད་པར་ནུས་པ་དང་སྦྱོར་བ།། དེ་ཡང་གཞན་ཡང་ཁྱད་མེད་ཡོད། །ཇི་ལྟ་བུར་ནི་སྐྱེད་བྱེད་མིན། །སྔོ་སོགས་ཁོ་ན་དངོས་པོ་ཉིད། །གལ་ཏེ་རྗེས་འགྲོར་འདོད་ན་ནི། །དཀར་པོ་སེར་པོ་ལ་སོགས་ཀྱང༌། །སྔོན་པོའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་བྱེད་འགྱུར། །གཉིས་པའི་བདག་ཉིད་དང་བྲལ་བ། །གཅིག་པུ་ཉིད་ནི་དེ་ལས་སྐྱེས།། དེ་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་ཀུན། །གཅིག་ལ་དུ་མའི་རྣམ་པ་མེད། །གཟེགས་ཟན་འདོད་པའི་ཡོད་པ་བཞིན། །གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་མིན། །གཅིག་ནི་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་ལྟར་འགྱུར་མིན་ཐ་དད་ཕྱིར། །འགལ་བའི་ཆོས་དང་འདྲེ་བ་ཡང༌། །དངོས་པོའི་ཐ་དད་མཚན་ཉིད་དེ། །སྔོན་པོ་སེར་པོའི་ཐ་དད་ནི། །འདོད་པ་ཇི་ལྟར་ཡང་མི་འགྱུར། །རྗེས་འགྲོ་རྣམ་པ་གཞན་དངོས་ཕྱིར། །དེ་ཡང་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་ལ། །དེ་དག་གསལ་པོར་ཐ་དད་
Chinese
不迁变复彼，名为种种体。彼实与非实，以其相违故。事物唯一性，无论如何非理。成立与破斥，互相之间乃相违。以何无谬乱之心，能作合一之事。同类与非同类，于多相异之事物。彼与彼相异时，极善观察法之差别。是故一亦非多。本体观察非正理。一物之上二种相，真实而言无有也。何者如人狮等，宣说为二种相者。于彼等亦有二相，真实而言亦无有。彼乃众多微尘之集合，体性非具一形。种种任何彼非一，如种种种类之珍宝。若唯一性有二性，种种显现亦不转变。仅以虱之足，遮蔽与未遮蔽者，随顺人狮之一分。认识之因即是彼，彼亦微尘之自性。如生起具差别之缘，以彼之相，宣说种种珍宝等。多体性乃种种，与唯一性相违。能作义利之能力，说为事物之自性。若彼是随行，则成一切之作者。事物唯一性，与能生及结合。彼亦他亦无差别，如何不成生者。唯有青等乃事物，若欲许为随行者。则白黄等亦，成青色果之生者。离二性之本体，唯一性即由此生。是故汝之种种，于一无多之相。如欲食残食之有者，若非是彼。一乃多之本体，如是转变非转变，以其相异故。与相违之法相杂，乃事物相异之特征。青色黄色之相异，无论如何欲求亦不变。随行乃异相之事物，彼亦于总与差别上，彼等明显各别。
English
Unchanging, again that, is called having various natures. That is real and that is unreal, because they contradict each other. The singularity of things, in any way, is not reasonable. Establishment and refutation are contradictory to each other. With what unerring mind, is it possible to do the work of unification? Similar and dissimilar kinds, in things that differ from many. When it differs from that and that, the differences of dharma are thoroughly examined. Therefore, one is also not many. Examining the essence is not reasonable. Two aspects on one thing, in reality, do not exist. Whatever, like man-lion etc., is explained as two aspects. In them also there are two aspects, in reality, they do not exist either. That is a collection of many atoms, the essence does not have a single form. Whatever is various, that is not one, like various kinds of jewels. If there are two aspects in oneness, the appearance of various things will not change. Even with just the foot of a louse, for those who are covered and uncovered, it follows a part of the man-lion. The cause of recognition is that, that is also the nature of atoms. As the conditions of having differences arise, with that aspect, various jewels etc. are explained. The nature of many is various, it is contrary to oneness. The ability to do benefit, is said to be the nature of things. If that is a follower, then it becomes the maker of everything. The singularity of things, and the ability to produce and combine. That also, and others also, are no different, how can it not be a producer? Only blue etc. are things, if you want to allow it as a follower. Then white, yellow etc. also, become the producer of blue fruit. Separated from the nature of two, oneness is born from that. Therefore, all of your various things, in one, there is no aspect of many. Like those who want to eat leftovers, if it is not that. One is the essence of many, thus changing or not changing, because they are different. Mixing with contradictory dharmas, is the characteristic of the difference of things. The difference between blue and yellow, no matter how you want it, it will not change. Following is a thing of different aspects, that is also on the general and the particular, those are clearly distinct.