Tibetan
།དེ་རྣམས་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ། །ཡོང་ཉིད་རྟགས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱེད། །རྒྱུ་མཚན་ལ་ནི་ལྟོས་བཅས་པའི། །སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རིགས་པ་པོ། །རྒྱུ་གཞན་དག་ནི་ཡོད་གྱུར་ཀྱང༌། །མི་འབྱུང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་བཞིན། །ཉི་མ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡི། །ཡུལ་ལས་ཡུལ་གཞན་དག་ཏུ་ཡང༌། །རྒྱུན་མི་འཆད་འགྲོ་ཡུལ་གཞན་ཐོབ། །འབར་བ་སོགས་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །བརྟན་བདག་ཉིད་དུ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །གཞན་པར་འདི་ནི་མི་རིགས་ཏེ། །དེ་ནི་ཡུལ་གཞན་ཕྱིན་པ་ལས། །གཞན་པའི་ནུས་པ་བསལ་བ་ཡིན། །ཚོལ་ཉིན་མོ་མི་ཟ་བའང༌། །དོན་དེ་ལ་ནི་ངེས་པ་མིན། །ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་སོགས་འབྲེལ་མི། །གཞན་དུ་ཡང་ནི་སྨྲ་བར་བྱེད། །དོན་དུ་གཏོགས་ལ་མི་ལྟོས་པ། །འདིས་ནི་གལ་ཏེ་ཚིག་གཞན་ཡང༌། །དོན་དང་བཅས་པ་འདྲེན་བྱེད་ན།། ཚིག་གཞན་དག་ཀྱང་འདྲེན་པར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཡི། །ངོ་བོར་དེར་ནི་རྟོགས་པ་ཡི། །ཚད་མ་གཞན་ཉིད་གང་ཡིན་དེས། །དོན་རྟོགས་འགྱུར་བ་བརྗོད་འདོད་ན། །མཚན་མོའི་བཟའ་བ་དང་འབྲེལ་བ། །བརྗོད་འདོད་མིར་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཉིན་མོའི་བཟའ་བ་དང་བྲལ་བ། །ཚོ་ཕྱིར་དེ་ལ་གཞན་བཞིན་ནོ། །ཟ་བ་ཡིན་དང་ཚོ་བ་ཉིད། །རྗེས་སུ་འགྲོ་དང་ལྡོག་པ་ཡི། །འབྲེལ་པ་ངེས་པ་དེ་ཡི་ནི། །དངོས་པོ་ལས་ནི་དངོས་པོ་རྟོགས། །འབྲེལ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པའི། །ཚིག་ལས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་འགྱུར་ཏེ། །གཅིག་ལས་གཞན་ཀུན་རྟོགས་མིན་གྱི། །གཞན་དུ་ཡང་ནི་འགྱུར་བ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་མེད་པ་དང༌། །ཡོད་ཀྱང་ངེས་པར་མ་བཟུང་བ། །ཚིག་འདི་རྟོགས་བཞིན་པ་ནའང༌། །ཚད་མ་ཅན་དུ་འགྱུར་མ་ཡིན། །འབྲེལ་པ་ཚད་མ་ཉིད་གནས་པ། །གལ་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་ཡིན་ནམ། །མངོན་སུམ་འབྲེལ་པ་མེད་བཞིན་དུ། །ཇི་ལྟར་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །འབྲེལ་པས་རྟོགས་བྱེད་ཉིད་ཡིན་ན། །ཅི་ཕྱིར་གཞན་ཡང་རྟོགས་བྱེད་མིན། །འབྲེལ་པས་སྟོང་བ་ཉིད་དུ་ནི། །བྱེ་བྲག་ཅི་ཡང་མེད་པར་འདོད། །མངོན་སུམ་ལ་ཡང་འབྲེལ་པ་ཉིད། །ཚད་མ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས། །མི་སླུ་བ་ནི་ཚད་མ་ཉིད། །དོན་དེ་ལས་ནི་བདག་ཉིད་ཐོབ། །དེ་རྒྱུ་མིན་པའམ་རྒྱུ་མིན་པ། །དེ་ཡང་ངེས་པར་མི་སླུ་བར། །རིགས་པ་མིན་ཏེ་མ་ལུས་པ། །མི་སླུ་བར་འགྱུར་གཞན་དུ་མིན། །གཉིས་པའི་ཚིག་ནི་སྣང་བ་ཡི། །བསམ་བའི་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་སྟེ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཚིག་འདི་ལས། །ལྡོག་པར་གོ་བར་འདོད་པ་ཡིན། །ཉེ་བར་འཇལ་བ་ཚད་མ་ཉིད། །ཡིན་པ་རྒྱས་པར་བསལ་བས་ན། །དེས་བསྐྱེད་དོན་གྱིས་གོ
Chinese
彼等能力之体性，以生起之相而了知。因由乃是观待者，声等即是理智者。他因纵然存在，亦不生苗芽等。如是取近日光之，处所复至异处所，相续不断往异处，当知如燃烧等事。以是恒常自性故，此不应理为他性，是故由往异处所，遣除他性之能力。虽云觅食不食午，然于彼义非决定。嗔恚愚痴等不连，于他亦当如是说。于义相关不观待，若此能引他语者， 其他语亦能引生。如何趋近之体性，于彼体性而了知，若谓由何其他量，能了知义而转变。当知与夜食相连，欲说之人亦如是。离于午食而存活，是故于彼如他性。是故能食与存活，随行以及相返之，彼之连系决定者，由事物而了知事物。若语空无一切连系，云何能由语而了知，由一不能了知一切，于他亦复转变生。是故无有连系，纵有亦未决定者，此语纵然了知时，亦不能成 प्रमाण (pramāṇa，量， प्रमाण)，连系安住 प्रमाण (pramāṇa，量， प्रमाण)。若谓是国王之教令，犹如未有明显连系，云何能成 प्रमाण (pramāṇa，量， प्रमाण)性。若由连系为了知者，何故他者不能为了知。若谓空无连系性，则谓无有任何差别。于现量亦有连系，如是安住 प्रमाण (pramāṇa，量， प्रमाण)性。不欺诳即是 प्रमाण (pramāṇa，量， प्रमाण)，由彼义而得自性。彼非因或非因，彼亦决定不欺诳，此理不应理，以无余，而成不欺诳，异于此则非有。第二之语乃是现相之，随念而生之比量，由此随行之语中，欲了知相返之义。近取度量即是 प्रमाण (pramāṇa，量， प्रमाण)，以广为遮遣有性故，由彼所生能了知义。
English
Those natures of power, are understood by the sign of arising. The reason is relative, sound and so on are the rational ones. Even if other causes exist, sprouts and so on do not arise. Just as taking the sun nearby, from one place to another, the continuous flow goes to another place, it should be known like burning and so on. Because it is inseparable from the stable self-nature, it is not reasonable to be other than this, therefore, by going to another place, the ability of otherness is eliminated. Although it is said to seek food and not eat at noon, it is not certain in that meaning. Anger, ignorance, etc. are not connected, and it should be said in other ways as well. Not relying on the meaning, if this can lead to other words, other words can also lead to arising. How to approach the nature, to understand the nature there, if you want to say what other valid cognition (pramāṇa, प्रमाण) can understand the meaning and change. It should be known that it is connected with eating at night, just like the person who wants to say it. Living apart from the midday meal, therefore, it is like otherness to him. Therefore, eating and living, following and reversing, the determination of that connection, is to understand things from things. If words are empty of all connections, how can they be understood by words, one cannot understand everything from one, and it also changes in others. Therefore, there is no connection, even if there is, it is not determined, even when this word is understood, it cannot become प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण), the connection resides प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण). If it is said to be the king's decree, just like there is no obvious connection, how can it become प्रमाण (pramāṇa) nature. If it is understood by connection, why can't others understand it. If it is said to be empty of connection, then it is said that there is no difference. There is also a connection in direct perception, and it resides as प्रमाण (pramāṇa) nature. Non-deception is प्रमाण (pramāṇa), and self-nature is obtained from that meaning. It is not a cause or not a cause, it is also definitely not deceptive, this reason is unreasonable, because without remainder, it becomes non-deceptive, other than this there is none. The second word is the appearance, the inference that arises from following the thought, from this following word, one wants to understand the opposite meaning. Approximating measurement is प्रमाण (pramāṇa), because it widely eliminates existence, the meaning can be understood by what is produced by it.
Tibetan
་བ་ཡིས། །ཚད་མ་ཉིད་ཀྱང་བསལ་བ་ཡིན། །བ་ལང་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཉིད། །ཉེ་བར་འཇལ་བའི་ཚད་མར་འདོད། །དེ་ཡོད་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡང། །རང་ཉིད་ཉེས་པ་སྐྱེད་བྱེད་པ། །འདོད་ཕྱིར་དོན་གང་རྟོགས་པ་ལ། །ལྟོས་པའི་ནུས་པ་གང་ཞིག་ཡིན། །གཞན་མིན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཡང༌། །ལག་པ་བསྐྱོད་སོགས་ལས་བཞིན་དུ། །སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དོན་རྟོགས་པར། །འགལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ ལྟར་འདྲ་བའི་ཆོས་དག་ནི། །བསྲེས་པ་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་སྒྲ་རྣམས་གོ་བྱེད་པ། །ཉིད་དུ་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་རྫས་ལ་བརྟེན་པར་ནི། །མཐོང་བའི་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ། །དེ་རྣམས་ཡི་གེ་ཇི་བཞིན་དུ། །སྔར་མཐོང་ངོ་ཤེས་རྟག་པར་འདོད། །གསལ་བར་བྱེད་པ་མེད་ཕྱིར་ཡང༌། །འདི་ནི་ཡོད་ཀྱང་མི་དམིགས་ཉིད། །ཁྱེད་ཀྱི་སྐྱེད་བྱེད་གང་ཡིན་ཡིད། །དེ་ཉིད་ཁོ་བོ་གསལ་བྱེད་ཡིན། །དེ་མིན་ནུས་པ་ཐོགས་མེད་པ། །ཡིན་ན་ཡིན་ན་ཤེས་པ་དེ་རྟག་འབྱུང༌། །དེ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ན། །དེ་ནི་ནམ་ཡང་འབྱུང་མི་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་དེ་རྣམས་གསལ་བྱེད་པའི། །རྒྱུས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་མི་རིགས་སོ། །སྔར་མཐོང་ངོ་ཤེས་པ་རྟག་ཉིད། །གོང་དུ་བསལ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ནག་པ་ཁྱིམ་ན་མེད་པ་ལས། །ཕྱི་རོལ་ཡོད་པ་མི་རིགས་ཏེ། །གང་ཕྱིར་ཤི་བར་དོགས་པ་ལས། །གཞན་དུ་ན་ནི་འཐད་པ་ཡིན། །གསོན་ལ་ཁྱིམ་ན་མེད་པ་ནི། །ཕྱི་རོལ་ཡོད་པར་རབ་བསྒྲུབས་པའི། །དོན་གྱིས་གོ་བ་འདིར་སྨྲ་བ། །དེ་མིན་དེར་ཡང་མ་ངེས་ཕྱིར། །ཚུ་རོལ་མཐོང་བས་ནག་པ་ནི། །ཁྱིམ་དུ་མ་མཐོང་ཚད་མ་མིན། །དེ་ནི་སྲོག་བཅས་དང་འབྲེལ་བ། །ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན། །ཇི་སྟ་སྐད་ལ་སོགས་པ་སྟེ། །སྲོག་དང་བཅས་པར་ངེས་ཡིན་ན། །ཁྱིམ་ན་མེད་པས་མེད་པར་ཡང༌། །ངེས་འདི་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ན། །དེ་ལྟའང་ཁྱིམ་ན་མེད་པ་ཉིད། །བལྟར་རུང་མ་མཐོང་བར་ངེས་པའང༌། །དེ་ཕྱིར་དེར་ནི་ཕྱི་རོལ་ན། །ཡོད་པར་བརྟགས་ཉིད་ལས་ངེས་ཡིན། །ཁྱིམ་དུ་གང་ཞིག་མ་ཕྲད་པ། །འདི་ནི་ཕྱི་རོལ་ན་ཡོད་ངེས། །ཁྱིམ་གྱི་དང་ར་ཁྱིམ་སྒོ་ནས། །ཡོད་པ་མཐོང་བའི་མི་བཞིན་ནོ། །འདིར་ནི་ཁྱིམ་གྱི་ཁོང་གཏོགས་པ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནའང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་དོན་གྱིས་གོ་བ་འདི། །རྗེས་དཔག་ལས་ནི་མི་ཕྱེད་དོ། །དོན་གྱིས་གོ་བ་རྣམ་པར་དཔྱད་པའོ།། །།དངོས་པོ་གང་ཞིག་ངོ་བོ་ལ། །ཚད་མ་ལྔ་པོ་མ་བསྐྱེད་པའི། །དངོས་ཡོད་རྟོགས་ཕྱིར་དེ་ལ་ནི། །དངོས་པོ་མེད་པའི་ཚད་མ་ཉིད། །མངོན་སུམ་ལ་སོག
Chinese
以……。 量本身也被否定了。 牛的逼近之境， 被认为是逼近测量的量。 专注于它的存在， 因为自身产生过失， 因为想要了解事物， 有什么依赖的能力呢？ 即使不是其他， 就像手的移动等行为一样， 声音理解事物， 并不是矛盾的。 如何相似的法， 因为是混合的因， 因此声音是能知， 本身并不是矛盾的。 对于依赖于现量物的， 所见的任何行为， 那些就像文字一样， 认为是先前所见之认识常恒。 因为没有显现者， 所以这是存在却不可见。 你的产生者是什么？ 那正是我所显现的。 否则，能力无碍， 如果是，如果是，那知识就会常时生起。 如果不是与之相应， 那它就永远不会发生。 因此，那些显现者的， 以因产生是不合理的。 先前所见之认识是常恒， 这在前面已经被否定了。 黑色的不在家里， 在外面存在是不合理的， 因为怀疑已经死亡， 否则活着是合理的。 活着却不在家里， 在外面存在是被极力证成的， 这里说的是以意义理解， 否则在那里也不确定。 从这边看到黑色， 在家里没看到不是量。 那与有生命相连， 如何随之而行呢？ 如是声音等， 如果确定与生命相连， 因为不在家里所以也不存在， 如果这个确定是量， 即使那样不在家里， 也确定是能见而未见， 因此在那里，在外面， 是从推测而确定的。 在家里没有遇到的， 这确定是在外面存在。 就像从房子的围墙、房门， 看到存在的人一样。 在这里，属于房子内部的， 因为也在不相顺的方面存在， 因此，以意义理解的这个， 无法从比量中区分。 意义理解的详细分析完毕。 对于任何事物，对于自性， 没有产生五种量， 为了理解实有，对于它， 就是无事物的量。 现量等。
English
With... The validity itself is also refuted. The state of approaching the cow, is considered the measure of approaching measurement. Focusing on its existence, because it itself generates faults, because of wanting to understand things, what dependent ability is there? Even if it is not other, just like the actions of moving the hand, etc., sounds understanding things, is not contradictory. How similar are the dharmas, because they are the cause of mixing, therefore, sounds are knowable, itself is not contradictory. For those relying on manifest substances, whatever action of seeing there is, those are just like letters, are considered the constant recognition of previous seeing. Because there is no clarifier, therefore, this is existing but invisible. What is your generator? That itself is what I clarify. Otherwise, the ability is unimpeded, if it is, if it is, then that knowledge will always arise. If it is not in accordance with it, then it will never occur. Therefore, those clarifiers, producing by cause is not reasonable. The constant recognition of previous seeing, that has already been refuted earlier. Black is not in the house, existing outside is not reasonable, because of suspecting death, otherwise, being alive is reasonable. Being alive but not in the house, existing outside is strongly proven, here it is said to be understood by meaning, otherwise, it is also uncertain there. Seeing black from this side, not seeing it in the house is not a valid cognition. That is connected with being alive, how does it follow? Like sounds, etc., if it is certain to be connected with life, because it is not in the house, it also does not exist, if this certainty is a valid cognition, even so, not being in the house, is also certain to be visible but unseen, therefore, there, outside, it is determined from speculation. What is not encountered in the house, this is certain to exist outside. Like seeing a person existing from the house's fence, the house's door. Here, belonging to the inside of the house, because it also exists in the dissimilar side, therefore, this understood by meaning, cannot be distinguished from inference. The detailed analysis of understanding by meaning is finished. For any thing, for the self-nature, not generating the five valid cognitions, for the sake of understanding the existent, for it, is the valid cognition of non-thing. Manifest cognition, etc.