Tibetan
་མིན། །འཇིག་རྟེན་པ་དེ་ཁས་བླངས་པ། །ཁྱེད་ལ་འདོར་བར་འགྱུར་རམ་ཅི། །ཚད་མ་མིན་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱིས་ཅི་ཞིག་རྟོགས་པར་བྱེད། །ཚད་མ་མིན་ལའང་འདིར་བྱས་པ། །ཅི་འདྲ་བ་ལས་ཡིད་ཆེས་འགྱུར། །རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། །སྨྲ་བ་པོ་ཡི་ཚིག་ཉིད་ནི། །སྟོན་བྱེད་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ། །དེས་ནི་དེ་བཞིན་འགྱུར་ཞེ་ན། །མི་ཤེས་དོན་སྟོན་མ་ཡིན་ཕྱིར། །དེ་ནི་ཚད་མ་མི་འདོད་པ། །དེ་མིན་ནུས་པ་མཚོན་བྱེད་པས། །ཁྱེད་ཀྱི་དང་ནི་མཚུངས་མ་ཡིན། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བརྟག་པ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པའོ།། །། སྒྲ་ལས་བྱུང་དང་ཉེར་འཇལ་སོགས། །ཚད་མ་གཞན་ཡོད་མ་ཡིན་ནམ། །ཚད་མ་གཉིས་པོ་ཁོ་ན་ཡི། །མཚན་ཉིད་ཅི་ཕྱིར་སྟོན་པར་བྱེད། །སྨྲས་པ་གཉིས་པོ་ལས་གཞན་པའི། །ཚད་མ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་མི་ལྡན་པའམ། །ལྡན་ནའང་འདི་ཡི་ཁོང་གཏོགས་ཕྱིར། །གཞན་ནི་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །ཤེས་པས་དོན་རྟོགས་སྒྲ་ལས་བྱུང༌། །དེ་ཡང་བྱེད་པས་མ་བྱས་པའམ། །ཡང་ན་ཡིད་ཆེས་ཚིག་ཡིན་ཟེར། །འདི་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡི། །ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཕྱིར་མངོན་སུམ་མིན། །རྗེས་དཔག་ཏུ་ཡང་མི་འཐད་དེ། །དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་བྲལ་ཕྱིར་ རོ། །ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལྡན་ཆོས་ཅན། །དེ་ནི་རྟགས་ཅན་དུ་རབ་ངེས། །ཇི་སྲིད་དེ་ཡུལ་མ་གྱུར་པ། །དེ་སྲིད་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མིན། །འདི་ལ་ཆོས་ཅན་དུ་རྟོག་གང༌། །དེ་ཉིད་དཔག་བྱ་ཡིན་ན་ནི། །དེ་ཉིད་ངེས་པར་མ་གྱུར་པས། །དེ་ཡི་ཆོས་ནི་ངེས་མི་འགྱུར། །གལ་ཏེ་སྔ་རོལ་ཕྱོགས་ཆོས་ཉིད། །ངེས་ན་དེ་ཡི་འོག་རོལ་ཏུ། །ཕྱོགས་ཆོས་སོགས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་གང༌། །གང་གིས་རྗེས་དཔག་ཉིད་དུ་འགྱུར། །གཞལ་བྱའི་དོན་ལ་ངེས་རྟོགས་པའོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྒྲ་ལ་མེད། །ཡོད་པ་ཡིས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རྗེས་སུ་འཇུག་པ་རྟོགས་པར་བྱ། །གང་ན་དུ་བ་ཡོད་དེ་ན། །མེ་མེད་རྗེས་འགྲོ་མེད་པར་གསལ། །དེ་བཞིན་གང་ན་སྒྲ་ཡོད་པ། །དེ་ན་ཡོད་པར་ངེས་མིན་ཏེ། །དེ་ལྟར་ས་ཕྱོགས་དེ་ན་མེད། །དེ་ཡི་དུས་ནའང་མེད་ཤེས་བྱ། །རྟག་ཅིང་ཁྱབ་ཕྱིར་ཡོད་ཅེ་ན། །སྒྲ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེར་མཚུངས་པ། །དེས་ན་ཀུན་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །ལྡོག་པའང་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །སྒྲ་རྣམས་ཀུན་གྱི་མ་ལུས་པའི། །དོན་རྣམས་བརྟགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ལ། །དེ་འདྲའི་ཡུལ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཚུལ་གསུམ་པོ་ཉིད་དང་བྲལ་བས། །རྗེས་དཔག་མ་ཡིན་མངོན་སུམ་བཞིན། །མེ་ལ་སྤྱིན་སྲེག་སྩོགས་ཚིག་གིས། །མི་གཡོའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ལས། །དེ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པའང༌། །འདི་ནི་བཟློག་པར་ནུས་པ་མིན། །དེ་ལ་བྱེད་པོས་མ་བྱས་པའོ། །ཚིག་དང་དོན་དག་ཀྱང་མེད་པ། །དེ་ཕྱིར་མི་སྲིད་པར་བསྟན་པ། །སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་གཅིག །ནུས་དང་ནུས་མིན་ངོ་བོ་ཡིས། །ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་རྗེས་འཇུག་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་རྣམ་ཤེས་དེ་འབྱུང་བའམ། །ནམ་ཡང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བརྫུན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ། །ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་སོགས་ཉེས་པ། །དེ་བཞིན་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ། །ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་སོགས་ཤེས་བྱ། །དེ་ཡི་རྟེན་ཉིད་མེད་པ་ལ། །དེ་དག་ཀྱང་ནི་སྲིད་པ་མིན། །དེ་ཕྱིར་དོན་མེད་ཉིད་འགྱུར་བའམ། །སྒྲ་ན་སྐྱེས་བུ་རྟེན་འཐོབ་པ། །དོན་རྟོགས་ཤེའམ་མིན་ན་སྟེ། །འདི་ནི་བསྟན་པའི་ལས་ཡིན་ནོ། །དངོས་སུ་དོན་མཐོང་བར་འདོད་པ། །སྐྱེས་བུའི་རང་འདོད་ཀྱིས་ཡིན་གྱི། །ཡང་དག་དོན་གསལ་ནུས་པ་ནི། །རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ཅེ་ ན། །རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་དེ་ཅན། །བརྡར་ཤེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཡང༌། །དེ་ལས་དོན་རྟོགས་འགྱུར་བ་ཡིན། །རང་བཞིན་གྱིས་གསལ་མར་མེ་ནི། །བརྡ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བརྡ་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ན། །དོན་ཀྱང་གཞན་འགྱུར་སྒྲ་ལས་མིན། །བརྡ་ཡོད་གྱུར་ཀྱང་སྒྲོན་མས་ནི། །དྲི་རོལ་སོགས་གསལ་བྱེད་མིན། །རྣམ་པར་རིག་པར་བྱ་བ་ནི། །དེ་ཡི་ནུས་པས་ནུས་མིན་པ། །དེ་ལས་མི་གཡོ་གང་མ་འགྱུར། །དེ་ཡང་བརྡ་ཅན་ལ་རིགས་ཏེ། །སྐྱེས་བུའི་ཚིག་དང་དབྱེར་མེད་དོ། །རིགས་པ་ཤེས་པས་དེ་དག་གི །དབྱེ་བ་གང་ཡང་རྟོགས་མི་འགྱུར། །རིག་བྱེད་འདོན་པ་རིགས་པའོ། །ལམ་ལས་མི་གཡོ་འདི་མི་རྟོགས། །ཡིད་ཆེས་པ་ཉིད་མི་འདོད་པས། །སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་གཉིས་པ་ཡང༌། །མི་བཟོད་འདོད་ན་དེ་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱའི་རྣམ་པར་ངེས་པ་མེད། །གང་གི་ཚིག་ལས་མི་སླུ་བར། །ལན་གྲངས་དུ་མར་མཐོང་བ་ཡི། །ཡིད་ཆེས་གྱུར་པ་དེ་ཡི་ཚིག །ལྐོག་རྟོགས་ཕྱིར་ནི་གཟུང་ཞེ་ན། །སྔ་རོལ་དག་ཏུ་མི་སླུ་བའང༌། །དུས་ཉིད་ཚེ་ན་ཡིད་ཆེས་མིན། །དུས་གཅིག་ཉིད་ནི་མི་སླུ་སྟེ། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ངེས་པ་མིན། །ཚིག་དང་ཕྱི་མའི་དངོས་དག་ལས། །འབྲེལ་པ་ཡང་ནི་ཅི་ཡོད་ན། །གང་གིས་དེ་རྟོགས་གྱུར་པ་ལས། །འདི་ནི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །དབང་པོ་ཐ་དད་སོགས་འཛིན་པས། །འཁྲུལ་ཕྱིར་བདག་ཉིད་གཅིག་མིན་ཞིང༌། །དེ་ལས་འབྱུང་མིན་མ་འཁྲུལ་པ། །གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མ་ལུས་པ་ཡི་
Chinese
非也。世间人若承认它，它会对你造成损害吗？那不是量。他人又能领悟什么呢？对于非量也在这里做了，从什么样的角度会产生信任呢？比量不是量，因为说话者的语言本身，不是能指示的自性。如果说因此就会那样，因为它不能指示未知之义，所以不承认它是量。如果不是这样，它能表示能力，与你的“和”并不相同。这是《释量论》略义中的比量品，第二十二品。 从声所生和现量等，没有其他的量吗？为什么只显示这两种量的相呢？回答说，除了这两种之外，其他的量是不合理的，因为不具备量的相，或者即使具备也是属于这两种量。其他的，从声所生的，通过知识领悟意义，是从声所生。那也是作者没有造作的，或者说是可信的语言。这因为是具有隐蔽的对境，所以不是现量。也不合理成为比量，因为它不具备比量的相。 具有法差别的有法，那是非常确定为有法者。只要它没有成为对境，在那之前都不是比量。对于这个，什么是作为有法的认识呢？如果那本身是所比量，因为那本身没有确定，所以它的法也不会确定。如果先前确定了周遍法性，那么在那之后，周遍法等所知是什么呢？通过什么会成为比量呢？是对所量之义的确定领悟。声音中没有随行。通过存在者，可以领悟一切的随行。哪里有烟，那里没有火，随行没有是明显的。同样，哪里有声音，在那里存在是不确定的，就像那个地方没有火，那个时候也没有，要知道。如果说是常和周遍，所以存在，所有的声音在那里都是相同的。因此，因为普遍可见，所以遮遣也不会成立，因为所有的声音，所有的意义都会被考察。因此，对于从声音所生的，因为没有那样的对境，所以不具备三种相，不是比量，是现
English
It is not. If worldly people acknowledge it, will it cause harm to you? That is not a valid means of knowledge. What else can others realize? Even for non-valid means of knowledge, it is done here. From what perspective will trust arise? Inference is not a valid means of knowledge, because the speaker's words themselves are not of a nature to indicate. If it is said that it will be so because of that, it is not accepted as a valid means of knowledge because it cannot indicate the unknown meaning. If it is not so, it can represent ability, and it is not the same as your "and". This is the chapter on inference in the concise meaning of the Commentary on Valid Cognition, the twenty-second chapter. Are there no other valid means of knowledge besides those arising from sound and direct perception? Why are the characteristics of only these two valid means of knowledge shown? It is said that other valid means of knowledge besides these two are not reasonable, because they do not possess the characteristics of valid means of knowledge, or even if they do, they belong to these two. Others, those arising from sound, understand the meaning through knowledge, arising from sound. That is also not created by the author, or it is said to be trustworthy language. This is not direct perception because it has a hidden object. It is also not reasonable to be inference, because it does not possess the characteristics of inference. A subject possessing a specific characteristic of a dharma, that is very certain to be a subject. As long as it has not become an object, it is not inference until then. For this, what is the cognition as a subject? If that itself is the object to be inferred, because that itself is not certain, its dharma will not be certain. If the pervasive nature of the property is determined beforehand, then after that, what are the knowables such as pervasive properties? Through what will it become inference? It is the definite understanding of the object to be measured. There is no concomitance in sound. Through the existent, one can understand the concomitance of all. Wherever there is smoke, there is no fire, it is clear that there is no concomitance. Similarly, wherever there is sound, it is not certain that it exists there, just like there is no fire in that place, and there is none at that time, know that. If it is said that it exists because it is constant and pervasive, all sounds are the same there. Therefore, because it is universally visible, negation will not be established either, because all sounds, all meanings will be examined. Therefore, for those arising from sound, because there is no such object, it does not possess the three aspects, it is not inference, it is direct
Chinese
如同母亲一般。 用火焚烧供品等言辞， 从中产生不动摇的智慧， 那也是量， 这无法颠倒。 那不是作者所为， 也没有言辞和意义， 因此显示是不可能的。 从声音产生的特征之一， 以能与非能的自性， 在一切时都随顺， 恒常产生那识， 或者永远不会产生。 如此虚假的因， 嗔恨愚痴等过患， 同样真实的因， 智慧慈悲等应知。 在那没有所依之时， 那些也不可能存在， 因此会变成无意义， 或者在声音中获得人所依， 理解意义或者不理解， 这是教导的事业。 想要直接见到意义， 是人的自愿， 能够清楚显明真实的意义， 如果说是自性具有， 具有各异的自性， 即使不是以符号来理解， 也能从中理解意义。 自性显明的灯， 不依赖于符号。 当符号本身改变时， 意义也会改变，但不是因为声音。 即使有符号，灯， 也不会显明香气等。 应该辨别的是， 那以它的能力能与不能， 从中不动的，什么也不变。 那也类似于有符号者， 与人的言辞没有差别。 以智慧了解道理， 也无法了解那些差别。 发出知识是道理。 不从道路移动，这不理解。 因为不想要相信， 所以从声音产生的第二者， 如果想要不能忍受，那就是它。 没有如此的确定。 从谁的言辞中不欺骗， 多次见到， 信任的他的言辞， 如果说是为了秘密理解而接受， 以前不欺骗， 在那个时候也不信任。 仅仅一时不欺骗， 并非在一切时都确定。 从言辞和后来的事物中， 有什么关联呢？ 从谁理解了那， 这就会变成量。 因为执持不同的根等， 因为迷惑，所以不是唯一的自性， 从中产生或者不产生，不迷惑， 其他是不存在的。 没有剩余的
English
Like a mother. With words like burning offerings in the fire, From which arises unwavering wisdom, That too is a valid means of cognition, This cannot be reversed. That is not done by an author, Nor are there words and meanings, Therefore it is shown to be impossible. One characteristic arising from sound, With the nature of able and unable, Because it always follows, That consciousness always arises, Or it will never arise. Thus the cause of falsehood, Faults such as hatred and delusion, Likewise the cause of truth, Wisdom, compassion, etc., should be known. When there is no basis for that, Those too cannot exist, Therefore it will become meaningless, Or in sound, a person obtains a basis, Understanding the meaning or not, This is the work of teaching. Wanting to directly see the meaning, Is a person's own wish, Able to clearly reveal the true meaning, If it is said to be inherently present, Having different natures, Even if it is not understood by symbols, Meaning can be understood from that. The lamp that is inherently clear, Does not depend on symbols. When the symbol itself changes, The meaning also changes, but not because of the sound. Even if there is a symbol, the lamp, Will not reveal scents, etc. What should be distinguished is, That with its ability, able and unable, From which the unwavering, nothing changes. That is also similar to those with symbols, There is no difference from a person's words. Understanding the reason with wisdom, Also cannot understand those differences. Uttering knowledge is reason. Not moving from the path, this is not understood. Because one does not want to believe, Therefore the second arising from sound, If one wants to be unbearable, that is it. There is no such certainty. From whose words one is not deceived, Having seen many times, Trusting his words, If it is said to be accepted for secret understanding, Not deceiving in the past, One does not trust at that time either. Not deceiving only at one time, It is not certain at all times. From words and later things, What connection is there? From whoever understands that, This will become a valid means of cognition. Because of holding different faculties, etc., Because of confusion, it is not a single nature, Arising or not arising from that, not confusing, Others do not exist. Without remaining