Tibetan
།གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཚུལ་གསུམ་པར་བརྟགས་སྔོན་འགྲོ་ཉིད། །ངེས་པར་མི་སླུའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །མཚན་ཉིད་དེ་ལྡན་ཚད་མ་ཉིད། །དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་ཅི་ཕྱིར་དག །ཕྱོགས་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི། །འདོད་པ་ལ་གནོད་སྐྱེད་བྱེད་པ། །ལོ་པའི་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པའི། །ཤེས་པར་སྨྲས་ཀྱང་དངོས་པོ་མིན། །མི་སླུ་བར་ནི་ངེས་པ་ཡི། །དངོས་པོ་ལ་ཡོད་ཤེས་པ་དེ། །སྨྲ་བ་པོ་འདོད་གཞན་མིན་པ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཚད་མར་འདོད། །དེ་ཕྱིར་གཏན་ཚིག་འགལ་བ་ཉིད། །དཔེ་ལའང་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་མེད་པའི། །རྣམ་པ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །གཏན་ཚིགས་གཉིས་པ་མ་གྲུབ་པའོ། །གང་དེ་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་དང༌། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲེལ་པར་ངེས། །དེ་བཞིན་སྒྲུབ་བ་སྒྲུབ་བྱེད་པ། །ཡིན་པར་རིགས་པ་གསུངས་པ་བསྟན། །འདི་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་རྗེས་དཔག་ལ། །འགལ་བ་ལ་སོགས་ཡོད་མ་ཡིན། །རང་བཞིན་གཏན་ཚིགས་དག་མེད་པར། །དེ་ནི་གང་ནའང་སྲིད་མ་ཡིན། །ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཆོས་དག་ཀྱང༌། །དངོས་པོ་གཅིག་པ་མི་རིགས་ཏེ། །དེ་ནི་འགལ་བ་མི་འཁྲུལ་པ། །ཅན་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་ལ་ནི་གོམས་རྣམས་ཀྱི། །རྟགས་ནི་ཡང་དག་རྣམས་ངེས་པའི། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་འཇུག་གི །གཞན་ནི་རྗེས་དཔག་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཡུལ་དང་དུས་དང་གནས་སྐབས་ཀྱིས། །དབྱེ་བ་པ་ཐ་དད་པ་ལ། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རྗེས་དཔག་གིས། །དེ་སྒྲུབ་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་མིན། །རྗེས་དཔག་ལ་ནི་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །འབད་པས་རྗེས་སུ་དཔག་དོན་ལ། །ཤིན་ཏུ་འབད་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང༌། །གཞན་དུ་བསྒྲུབ་པར་ནུས་མ་ཡིན། །རང་བཞིན་ དག་ནི་འབྲས་བུ་དག །རང་བཞིན་དང་ནི་རྒྱུ་མིན་ལས། །རང་བཞིན་དང་ནི་འབྲས་ཡོད་མིན། །ཐ་དད་པ་དང་རྒྱུ་མིན་འགྱུར། །དེ་དག་མེད་པའི་རྗེས་དཔག་མེད། །ཚུལ་གསུམ་པ་ཡི་རྟགས་ཀྱི་ཚིག །ནུས་པའི་མཚོན་བྱེད་ཉིད་ཡིན་པས། །གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་གང་ཡིན་ཉིད།། ཉན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་གསུངས། །རྗེས་དཔག་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །བརྡར་བཏགས་ཅན་ཉིད་པ་ལ་པའོ། །ནུས་པ་མཚོན་བྱེད་ཉིད་ཡིན་པ། །དེས་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་འགྱུར་མིན། །རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཞེས། །ཁྱེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་འབྲས་མེད་དེ། །ཚིག་གང་གིས་ཀྱང་བརྗོད་འདོད་པ། །སྟོན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་རྟགས་འདོད་ཀྱི། །གཞན་ནི་བརྟགས་ནུས་མིན་ཞེ་ན། །འཇིག་རྟེན་འབྲས་སྩོགས་གཏན་ཚིགས་ལ། །སྩོགས་པས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ། །གཞན་གྱིས་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་ནི། །རིགས་པ་གསུང་པས་ཀྱང་སྤྱོད
Chinese
為了他人則成過失，衡量三相是前提，具有必定不欺騙的特徵，具有該特徵即是量。因此，那為何需要呢？相對於前一品，產生損害意欲，如同愚者的知識，雖說是知識卻非實物。對於不欺騙，必定有的，存在於實物上的知識，非說者所欲的他者，因此，那即被認為是量。因此，理由本身相違，譬如，在例子中也沒有所要證成的，以那些形態本身，第二個理由未成立。凡是那的自性，以及從那產生的關係是確定的。同樣，能立與所立，是理路所說的，已顯示。如此，在成立的推論中，沒有相違等。若無自性理由，那在何處也不可能。互相違背的法，在一個事物上不合理，那是不混淆矛盾的，並非成為具有者。對於特徵，透過習慣者們的，標誌是正確的，對於確定的，進入隨後的推論，其他則被說是推論。透過處所、時間和情況，區分不同之事物，透過推論，成立那並非非常難以獲得。對於推論，透過智者們的，努力隨後推論之義，非常努力，其他也，無法轉變為其他。自性，是果，自性和非因，自性和果不存在，轉變為不同和非因。沒有那些就沒有推論。三相的標誌之語，因為是能力的表示者，任何為他人的推論，相對於聽者而說。依賴於推論本身，對於假名者是者。因為是能力表示者，因此並非太過分。推論不是量，你們所說的是無果的，任何語句都想表達的，無法顯示。想要世間的標誌，若說其他無法衡量，對於世間的果等理由，以等等無法理解，他人對此的顯示，也運用理路所說。
English
For the sake of others, it becomes a fault. Examining the three aspects is a prerequisite. It has the characteristic of being definitely non-deceptive. Having that characteristic is a valid means of cognition. Therefore, why is that needed? Relative to the previous chapter, it generates harm to desire, like the knowledge of a fool. Although it is said to be knowledge, it is not a real entity. For non-deception, there is certainty. That knowledge existing on a real entity is not what the speaker desires as other. Therefore, that is considered a valid means of cognition. Therefore, the reason itself is contradictory. For example, in the example, there is also nothing to be proven. By those forms themselves, the second reason is not established. Whatever is the nature of that, and the relationship arising from that is certain. Similarly, the establisher and the established, it is said by reason, has been shown. Thus, in the inference of establishment, there are no contradictions, etc. Without the reason of nature, that is not possible anywhere. Mutually contradictory dharmas are not reasonable on one thing. That is not confusing contradictions, and it is not becoming a possessor. For characteristics, through the habits of those, the signs are correct, for the certain, entering into the subsequent inference, others are said to be inferences. Through place, time, and circumstances, distinguishing different things, through inference, establishing that is not very difficult to obtain. For inference, through the efforts of the wise, following the meaning of inference, with great effort, others also cannot transform into others. Nature is the result. Nature and non-cause, nature and result do not exist, transforming into different and non-cause. Without those, there is no inference. The word of the sign of the three aspects, because it is the indicator of ability, any inference for others, is spoken relative to the listener. Relying on the inference itself, for the nominal is the one. Because it is an indicator of ability, therefore it is not too excessive. Inference is not a valid means of cognition, what you say is fruitless, any statement that wants to express, cannot show. Wanting the sign of the world, if you say that others cannot be measured, for the reasons of the world's results, etc., it cannot be understood by etc., the showing of this by others, also uses what is said by reason.